3093 resultaten.
Tezkar
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
644 Ik weet niet eens meer
een naam
plaats
of land
en toch
dat gevoel
raak ik nooit meer kwijt
het verlangen
instictief, zo intens
alsof ik door duizend zonnen
word omarmd
waarheen zal ik gaan
kan ik zoeken
wat ik eens verloren heb
de vele duizenden jaren gelee…
Onvermogen.
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
956 Tussen
toen en nu,
hier en daar,
jou en mij,
het onvermogen
te doorgronden,
dat wat ons scheidt.…
Vervagen.
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.031 Herinneringen
vergelen,
illusies
verwaaien,
verlangens
vervagen.
Alleen onze
fantasie
die blijft,
teistert
ons lijf.…
laat me
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
824 wikkel me niet in zijde
wanneer de kersenbloesem valt
wil ik de streling van elk blad
als een tatoeage dragen
leg geen kiezels aan mijn voeten
laat me waden door water
mijn spoor vluchtig vloeiend
naar de bron van later…
Voorbij het leven.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.050 Ochtendvreugde
lang voorbij,
de middag was
opwindend.
De avond kalm
soms verdrietig,
het nachtelijk
duister zal ons
omsluiten,
o mens, wat ben
je nietig.…
Aan Zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
603 het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw
zij huilt zacht, toont haar emoties…
Aan Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw
zij huilt zacht, toont haar emoties…
Twinkeling
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.251 een helder sterrenlicht
twinkelde mij vannacht
voor mijn ogen
apathisch bleef ik kijken
wandelde in gedachten
mee in dit verblindende licht
geen wanklank viel
er te bespeuren
ik was beland
in de zevende hemel
van een gelukzalig moment
in een eindeloze stroom
het wees mij een weg
van warmte, liefde en licht
die elkaar kruisen…
IJskoude
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
641 Maar nee, het telt niet
Al leg je de diepste sporen langs de korte lijn
en blijf je hangen, urenlang
maar de woorden komen niet
vanuit je diepste wezen
Het telt niet
Al knip je
duizend kaarten uit
knisperend papier
en leg je kilometers af
in hoger sferen
en declameert in de vreemdste talen
de prachtigste gedichten
Het telt niet…
Fluisterboot
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
995 mijn ogen
richten zich op jou
als felle lichtflitsen
in de lucht
schrik ik op uit
mijn gemijmer
probeer je zoete geur
op te snuiven
waar ik mij relaxt
in laat vertoeven
het maakt mij één
zonder een richting
op te gaan
van sluipweggetjes
pendel ik voort
in de fluisterboot
van jouw geheimenissen...…
vanzelfsprekend
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
655 toen dansten we nog
vanzelfsprekend
door de muziek geleid
naar hogere sferen
waarin niets of niemand nog bestond
alleen wij en de muziek
het voortbewegen leek zo gewoon
een eeuwigheid geleden
dat we dansten
we praatten toen
vanzelfsprekend
in woordeloze stiltes
naar toekomst en verleden
over alles en niets
alleen wij en de stiltes…
een glimlach die rood spreekt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.049 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond vol
kleine tanden die
hunkert naar een beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de koele schijn
van je gezicht
vertekent altijd pijn
zwart haar chaost
in zijn pieken, erin
kroelen is genieten
nog sluier je
je angst en
wacht de uren af
kom…
Klein beetje kleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
967 Dat kleine beetje kleur in mijn bestaan
zal ik koesteren in al haar schoonheid
zonder haar wil ik niet verder gaan
met haar raak ik mijn angsten kwijt
Als een regenboog in mijn geest
verrijkt het mijn hart en ziel
wat donker en zwak is geweest
is nu helder licht en stabiel
Ik vraag helemaal niet zo veel
er zijn weinig dingen waar ik om…
Stuk van mijn verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.162 Ik hunker naar die kleine hint
die ergens stil ligt verborgen
die mij de moeite waard vindt
en wil vechten voor een morgen
Ik zal niet barsten of buigen
voor angst, verdriet of pijn
al valt alles helemaal in duigen
het zal de moeite waard zijn
Ik wil mijn leven weer oppakken
sinds het ooit is weg gegleden
maar ik voel dat het blijft…
Teveel belasting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.106 Mijn hart heeft een marathon gelopen
tranen zijn op open zee gaan zwemmen
mijn ziel ligt in ontelbaar veel knopen
en de gemoedsrust is niet meer te temmen
Mijn gevoel heeft de finish net niet gehaald
het verstand wist totaal geen doel te raken
depressies hebben teveel belasting betaald
en van eventuele teruggave is geen sprake…
Droomsporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.303 Jij dwaalde weer eens voorbij
in mijn droom van vannacht
jij smeekte mij om meelij
maar mij ontbrak de kracht
Jij hebt nu niemand meer
ook niet in mijn dromen
natuurlijk doet dat zeer
maar jij liet het zover komen
Of ik nou droom of wakker ben
volg niet de weg die ik nu ga
want zoals ik je nu inmiddels ken
laat jij overal je sporen na…
Waar zijn mijn dromen gebleven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 Ik ben al een hele tijd aan het zoeken
maar helaas zoekt niemand met me mee
zoekt en gij zult vinden, staat in alle boeken
maar volgens mij liggen ze nu op de bodem van de zee
Helaas kan ik daar niet zo makkelijk komen
en eigenlijk wil ik daar ook nog niet heen
waar zijn ze nou gebleven, mijn dromen?
Zijn ze bij iemand anders en laten…
Zee der lusten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.226 Ik luister naar de golven
terwijl wolken uitrusten
mijn zorgen zijn bedolven
in deze zee der lusten
Ik voel de koele wind
ze verfrist mijn ziel
de zon die verblindt
een ster die nooit viel
Ik aanschouw het ritueel
van water en macht
het is bijna spiritueel
en de zee...die lacht…
Tussen verstand en gevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.508 Tussen verstand en gevoel
hangt een wankele loopbrug
van lief warm naar kil en koel
vol lef heen en moeizaam terug
Als het verstand de strijd wint
blijkt alles bij het gewone te blijven
zo onschuldig als een lief kind
terwijl de stiekeme hoop blijft drijven
Maar wanneer het gevoel zegeviert
is de gevarenzone niet te vermijden
het is…
Uren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 De sneeuw wolkt als vitrage voor de ramen
Hij houdt de wereld buiten en sereen
Breken wij onze jeugd af steen na steen
Triest scharen zich de meubelen tesamen
De vensterbank met stervende cyclamen
Zegt dat het nooit meer wordt zoals voorheen
Gelijmde briefjes waarop onze namen
Leiden ons veilig door de uren heen
Wij openen de kast met de…
Vuur van onbehagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
988 Verlos mij
van alle
innerlijke ruis...
Leid mij
door het vuur
van onbehagen...
Ontcijfer de code
van mijn
emotionele kluis...
Geef antwoord
op al mijn
brandende vragen...…
Verstrengeld in onbehagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.097 Verstrengeld in onbehagen
mijn hart herkent zijn ritme niet meer
verdwaald met zoveel vragen
antwoorden onvindbaar in een kille atmosfeer
Verstrengeld in onbehagen
verlamming op een voetstuk
constante onrust is aan het knagen
een speld in een hooiberg van geluk
Verstrengeld in onbehagen
leven in een eeuwige ijstijd
helder denken is aan…
Onwerkelijkheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.032 Ik zal mij knijpen in mijn ziel
totdat het pijn doet: leven,
dan weet ik weer
en stop ik even.
Maar alles komt altijd opnieuw.
Ik adem door een kieuw voorbij.
Ik glibber tussen dwingen door.
Herinneringen die ik hoor.…
geluk komt na de pijn
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.203 ik breek los
alle gevoelens komen boven
realistisch en keihard
maakt me verward
word door elkaar geslingerd
mijn geschiedenis tart mijn zijn
word verscheurd door het verleden
kan het niet plaatsen in mijn heden
maar ik vind mijn weg
en kom er wel
zal zo moeten zijn
Geluk komt na de pijn!…
Als de mist optrekt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.206 Als de mist optrekt
kun je alles weer helder zien
de zon en hemel worden gewekt
het lijkt ineens zuiver en clean
Als de mist optrekt
krijg je wellicht weer hoop
het uitzicht niet langer bevlekt
een meer doorzichtige levensloop
Als de mist optrekt
verschijnt optimisme op het toneel
vleugjes plezier die je ontdekt
een onontbeerlijk…
Spinneman
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
2.722 Spinnenangst ze wordt er alleen maar groter door
vrees ik en ik hou niet van dat superman gedoe
Geef mij de natuur: een regen van bloedzuigers
tse tse vlieg en vraatzuchtige penisvisjes
heerlijke docu's over duiken naar scheepswrakken
met mensenetende witte haaien en over
het wroeten in aarde of ik verlies me
in een erbarmelijke vertaling…
Geen ruzie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 Het liefst ga ik nu schelden
ik ben zo vreselijk kwaad
maar het tegenovergestelde
is waar het nu om gaat
De rust in mijzelf te vinden
om ver boven jou te staan
mij niet aan jou willen binden
en alleen verder te gaan
Dat is nu mijn doel en streven
jij bent een geschreven blad
in een boek dat ik ga weggeven
maar dat ik nooit echt had…
ik streel de striemen
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.780 ik streel de striemen
die ik maak
trek toch de banden
harder aan
om pijn te kleuren
gebonden aan
verdwenen jeugd
het ranke lijf dat boeide
gloeide van besef
van wat verboden was
borsten die nooit
iemand zag omdat
ze in je eigen ogen
niet hebben gemogen
onraakbaar ingepakt
ik streel ze
tegen wil en dank
met tederheid gevangen…
dit dwergkonijntje laat zich bibberend bekijken
gedicht
3.3 met 26 stemmen
13.566 dit dwergkonijntje laat zich bibberend bekijken
...waar zijn je handjes dan?
volk stuift op platte gympen uiteen
zo'n hoofd is een hard ding
-weg uit deze dimensie!
dit meisje poetst haar paardenstel
haar meester verstopt zich
ik kan al bijna een staart
hier zijn haar handjes
ze laat haar verse vrind heus niet buiten staan
(zeker…
gedreven in contouren van waanzin
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
834 gedreven in contouren van waanzin
sleept de slaap mij in het onbekende
dromen die veranderen in een mysterie
ik laat het gaan, ga er niet tegenin
zweet laat zout achter op mijn gezicht
mijn keel lijkt dichtgebonden met een doek
de geur in mijn neus is alles behalve fris
een nachtmerrie gevuld met fel licht
armen en benen slaan om zich heen…