259 resultaten.
De herfst part zoveel.
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.002 Dan ruist vol trots de bomenpracht, geeft schaduw
aan jou en mij, dan is zijn naaktheid weer verborgen
tot het volgende getij.
Dan herhaalt de geschiedenis zich opnieuw en zo zal elk
jaar weer de boom in naaktheid te zien zijn, maar geen mens
die zich druk maakt om die bloterik, wanneer hij zich
tentoonstelt.…
Wandelen langs ´t kanaal bij Terneuzen de Schelde en Leie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.022 Misschien is getij tijden niet helemaal bij kennis geweest,
zijn kindertranen zo als wolken drijven compleet verweest.
Wat valt te dragen kunnen gedachten die kieren behagen.
Wat valt te dragen kunnen gedachten die kieren schragen.
‘T water uit deze kanalen en rivieren rijst niet het stuwt.…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 Viert het getij!
Diep duiken de zeeeën, hoog drage' hun kruinen
Een witte sprei!
Vollek van Holland! bestorrem de duinen,
Loop storm met mij! -
Duisterder schuiven de nev'len in risten
Ver naar het IJ, -
Blaas ze heen uit volle longen die misten,
Ken uw waardij!…
Is het de doorzichtige inktverdeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Het getij verbrijzelde niet die allervroegste jaren
de dood liet ondanks grimmigheid ons vaak gapen
ontroert ook ongemoeid slapen. Ons weten niet vergeefs
op aarde te zijn fluisterde ook die dag hoop als serafijn.
Elke zee kent ook een strand, 't ware gevoel van verwant.…
Naar zee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
430 Lekker meedeinen
op het ritme van getij
hartslag van de zee
Hoe ik even de drukte ontvlucht op een mooi stukje
strand waar ik kan luisteren naar akkoorden en noten drijvend
in ongedwongen en vrijheid van een opklarende hemel terwijl opkomende
lichtstralen van een ster het glooiend duinlandschap zullen strelen met hun warmte.…
zee van leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.578 nu acht jaren telt
steeds vaker scharniert het
nu je lezen en schrijven kunt
tussen al puberen willen
terwijl je kind nog mag zijn
het voortdurend stoeien
waarmee jij jouw kunnen bewijst
jezelf metend met en aan anderen
levert en kost jou soms het podium
waarop zo graag jij schittert
de rekening van het rijpen
wisselt als het getij…
Imago
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
301 primitief nog in klank
en prematuur in vorm
men wist dat men in een raadsel
verborgen samenhang zag
die men niet ontrafelen kon
maar toch had getracht
die beelden in de spiegel te onderscheiden
en beelden met beelden verklaard
spiegel tegenover een spiegel gezet
zo lag de ganse wereld verbeeld
in zelfstandige figuren -
het getij…
EEN NIEUW LIED
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.210 't Is het rechte getij om te varen,
Nu de morgenzon glanst op de baren.
Grijp moed, Schoon Kind, en vaar mee!'
Het Meisje, met blosje op voorhoofd en wang,
Stond peinzend aan 't ruim van de zee;
Daar klonk uit de hoge een Tovergezang;
Daar murmelde 't zacht langs de ree:
'Ga varen, Lief Kind! ga varen!…
EEN NIEUW LIED, VAN EEN MEISJE EN EEN SCHIPPER.
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.084 't Is het rechte getij om te varen,
Nu de morgenzon glanst op de baren.
Grijp moed, schoon kind, en vaar mee!'
Het meisje, met blosje op voorhoofd en wang,
Stond peinzend aan 't ruim van de zee;
Daar klonk uit den hoge een tovergezang;
Daar murmelde 't zacht langs de ree:
'Ga varen, lief kind!…
Hart verdwaald in Spanje
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.287 Salamanca
Warme feeststad, lacht ons toe
Universitas catholicas
Kennis in boeken
Gebouwd met zwaard en kruis
Ter ere van de Keizer
Mijn god, waar ben je toch
Een speelse roos van titanium op het land
Vol met indrukken en emoties
Maakt van Bilbao een stukje kunst
Met het getij, spoelt de rijkdom zachtjes aan
Zachte zoete regen aan land…
Het stille lied
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.806 De avond weerhoudt zich te vallen, de mensen haasten zich in dit jong getij,
arme schelpvissers met de wilde hoop:
thans zal de vloed hun rijkdom zijn.
De huizenvlakten en toonprojecties, die zijn de afstand tussen hen en mij,
verdringen mij naar 't diepst van mijn geweten.…
Scheiden doet lijden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.093 ziet
zo alleen met je verdriet
of blijdschap...hoe het dan ook zij
Het zal er niet meer zijn, dat wij
om elkaar lachen, maar ook huilen
of om samen te gaan schuilen
als het regent dat het giet
Die momenten zijn er niet
'k Moet je zeggen, 't is wel raar
niets meer te zoeken bij elkaar
De herinnering voor mij
is als een zee met z'n getij…
Fietstocht II
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.871 Gelijk een oud tuig dat niet meer dienen zou,
Doorheen ’t getij van winterkou,
Had ik m’n hoop, m’n fiets geborgen,
Verbeiend d’eerste Lentemorgen.
Want door m’n fiets mag ik verhopen
De witte Lente door te lopen,
Te rennen, daarom verkies ik niets
Als hoopsimbool boven m’n fiets.…
De kroeg
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.278 Is het voor mij dat aan de bomen geuren
de wierookvaten van het nieuw getij,
ontsluit de lente haar onhoorb're deuren
en haar getooid paleis, alleen voor mij? ...…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.138 En zij fonklen en zij tieren
In het hete middagvieren
Van het licht getij;
Als de gonzers, neergezonken,
Hangen aan hen, zat en dronken,
In een dromerij.
Aan de witte, aan de roze,
Zwart-geharte, rode, boze,
Inkarnaat en glad;
Die maar pronken en maar krinken,
Die maar lonken, laten zinken
Bladervlag na blad ...…
Der vrouwen moed.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.973 Soms werd een hoop klein als een zeil geboren,
ver aan de kimmen, zwol en leek nabij
en dreef weg en liet hen wereldverloren
als te voren, worstlen tegen 't getij.
Dan voelden zij of de watren zich sloten
boven hun moegetobde hoofd dat zonk,
en zij zwolgen de zekerheid der grote
duistre ellende in een bittre dronk.…
Driekoningen met sneeuw en de dood omkleed
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
809 Het is een zwaluwloze hemel zonder hunker, in de verte rijdt ‘n trein
Een kind sprokkelt sneeuw aan de overkant op braakliggend terrein
De wind geeuwt door kieren de jeugd zie ik op sleeën zich plezieren
Met hier en daar halfverkleumde handen ogen omhoog voelt dit getij fijn.…
Memoires 1 tot en met 10
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 jij, bent een Roomse paap.
8)
vrees was er in de nacht
onrust in mijn gevoel
een stuurloze gedachte
had haar in de macht
de oude lampenradio
met nog enkel middengolf
gaf vaak buitenlucht
en verjoeg de gespinde wolf
7)
zijn hand met korte
dikke vingers rustte
op die van mij
daaronder het tafeltapijt
als een warm bed
in een kort getij…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 De zusterrij
Boog over luistrend, ziende hoe 't getij
Met haar hoog ging. Er mistte een waas geluid
Van brekend schuim en gouden horens uit,
Omhoog tot haar. Die kindren keerden om,
En stonden naast elkander, wenend, stom.…