7803 resultaten.
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Het laatste geflonker
Der zonne ging ter rust;
De beek is door ’t donker
In sluimring gekust;
Maar ’t zwijgende duister
Toont lieflijke pracht:
Want de aard groet uw luister,
Vorstinne der nacht!
Geen nevelen betrekken
Uw Goddelijk schoon;
Geen schaduwen dekken
’t Azuur van uw troon.
Vol glans zijn de blikken,
Waarmee ge op ons staart…
Inmaken
poëzie
3.0 met 10 stemmen
5.030 Keulse potten, vaatjes, touwtjes,
Vleeskuip naar de eis gepikt;
Nu is 't hoogtijd voor de vrouwtjes,
't Rookt in huis, dat je er van stikt!
Zuurkool naar de eis gesneden,
Molenstenen in de ton,
Stank van boven tot beneden;
Vrouw steeds in haar nachtjapon.-
Zuinig Aaltje is catechismus:
Wie zag immer zuinigheid,
('k Ben niet voor…
De Eenzaamheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.614 Wie mij wenen hoort of klagen,
Vraag mij niet waarom.
Voog'len zingen in de hagen
Vinden alles wat zij vragen;
Maar mijn smart is stom.
Volg mij niet, als het hart, in duister
Sombre beelden kweekt;
Eng'len dalen dan vol luister,
Brengen mij met zoet gefluister,
Wat mijn ziel ontbreekt.
Laat mij eenzaam zijn in 't leven
Eenzaam met mijn…
De arend.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.156 Een aadlaar streeft steeds naar het licht,
Geen berg is hem te hoog;
Streef, kindren! zo naar eer en plicht,
Houd steeds het oog op God gericht,
En houd Zijn wet in 't oog!…
24 Augustus 1838.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.365 Der Vorsten roem, het sieraad van Europe,
Die burgerdeugd met Konings fierheid paart,
In nood en dood de steenrots onzer hope,
De dierbre Vorst, 's Lands eer en steun verjaart!
Vier Neêrland, feest!…
Geen liefde is de eerste min gelijk.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.125 Geen liefde is de eerste min gelijk,
Hoe men zich zelf misleidt,
Geen is zo zuiver, geen zo rijk
Aan onbaatzuchtigheid.
Ach, schoon men mij van liefde spreek'
'k Gevoel het diep in 't hart,
Het beeld van hem, die van mij week,
Diens liefde baart mij smart.
Geen liefde is de eerste min gelijk,
Geen dieper hartenwond,
Dan als, ná 't…
Aan het kasteel van Antwerpen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.310 Onoverwinlijk Burchtgevaart,
Waarop Europa wachtend staart,
Gezweept door angst, vervuld met hoop,
Als op den Gordiaanse knoop,
Die Mavors met één bliksemslag
Verscheuren moet als nietig rag.
ô Brandpunt, dat meer lava bergt
Dan 't vuur, dat Heklaas aadren tergt!…
Werelddromen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
569 Soms passeer je in schaduw van zomerdromen
andere passanten met een dromerig geweten
niet teleurgesteld in illusie of werkelijkheid
je verzint een ratio in mystiek en pure natuur
met empathie voor ’t leven en geestelijke rijkdom
maar nu tijd zo lang blijft duren
herken je jouw vijanden aan de dromerige snik
die jouw vrienden niet herkennen…
Smering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
527 meer dan men leest
Men deelt het navelstaren met collega's
Als waren 't zijn, c.q. haar, alter eega's
Men raakt schrijvenderwijs steeds meer verweesd
Somtijds een metafoortje hier
en daar
Een vergelijking in je lexicon
Ik wou dat ik het minder cryptisch kon
Mijn hersenpan is onberekenbaar
Gegroet, o wees, Maria, wees gegroet
Toon empathie…
VOGEL-VRIJ.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
144 Duister maar wel glorieus avondrood
Tal van sierlijke, elegante vogeltjes doorzwemmend kreek, beek, waterlopen
Zorgeloos volgen de ontspannende serene uren, dagen
Sereen, vrij en blij blijft alles vrijheid; ingeperkt door elke empathie
Schrijnend heftig juk of zware rugzak, alles wordt rustig zacht lichtblauw
Prachtig contact met alles wat…
Spes mea fumus est
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.165 De hoop daar op, (die mij vast uitstelt dag aan dag,
Schoon dat ik nooit iets goeds van al mijn hopen zag)
Belooft mij wederom haast tot mijn wens te komen,
En maakt mij groter als een keizer van oud Rome.…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 in de schaduw van
de tovertuin doemt
vergrendeling op
verwonderd peinst de
boer over de os die
plots viool spelen kan
met vuur en magische
veer schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet…
Eeuwigheid...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
685 Nee, er is hoop gebleven, op een nieuw leven.
Een nieuw leven, nee, niet voor even,
maar een leven tot in eeuwigheid.
Ik wil jou niet vergeten, dat is een zekerheid.
Eens zal ik jou opnieuw ontmoeten.
Eens komen wij elkaar weer tegen in de stroom van de tijd……
SCHRANDER: SLAPENDE DAKLOZE KRIJGT STOEPTEGEL OP ZIJN HOOFD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 N.a.v. pagina 3 AD van donderdag 7 november 2024
DE BUITENSLAPER
Als de straat je bed is
en een stoeptegel je hoofdkussen
maar je krijgt keihard een stoeptegel op je hoofd
dan breekt mijn hart en breek ik mijn hoofd daarover...
iets of wat?, neen hier valt niets zinnig over te schrijven dan
SCHRANDER, SCHRANDER, SCHRANDER!…
Ruisende revolutie
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
589 Nu het verleden een
ander land is en dat
meetpunt verloren ging
Wij de kunst van het
vuur maken uit onze
handen lieten glippen
Nu wij de schoonheid van
ruïnes en oude verhalen
niet meer herkennen
Wij onachtzaam de
ongeborenen van de toekomst
geen ruimte geven
Nu wij een boom planten
en ondanks alles naar
de blauwe hemel kijken…
Strandwandeling
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.248 Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt
tegen de wind in en tegen het beter weten,
de snelheid van mijn gang vertraagt
op weg naar het vergeten,
een blauwe vlek tot aan de horizon
het schreeuwen in mij stilt
en in de wind die keren kon,
mijn hoop wordt opgetild,
raap ik een schelp uit het rulle zand
en staar naar het vertrouwen…
Vlinder op 't water
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
990 En een zanger zingt zijn lied,
over liefde, over liefde en hoop.
Maar zijn woorden hoor ik niet,
ik ben voor mezelf op de loop.
Maar morgen, of misschien later,
zal ik uit deze nare droom ontwaken,
zal ik er vast weer iets van maken,
ben ik niet de vlinder op 't water.…
Hoop doet leven!
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.267 Dat geeft mij hoop op een betere dag.
Daar zie ik een lichaam verteren,
dat vol zit met vieze zweren.
Maar mijn hoop op goede medicijnen,
doet mijn twijfel verdwijnen.
Daar zie ik mezelf in verdriet,
om wat ik ben, en dat is niets.
Toch heb ik mezelf niet opgeven,
want hoop doet leven.…
Amber
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.691 Maar toch, diep in m'n hart,
heb ik hoop!
We gaan verder, we doen ons best.
Straks zul je zijn zoals de rest!…
Laatste trein
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.121 van hoop
precies wat ik nodig heb
op dit godverlaten moment
de hoop die van mensen
pelgrims maakt…
Hier komt de zon
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
976 En de lucht zal open breken,
grijs maakt plaats voor blauw.
Liggen zal de stormende wind,
en zwijgen de eeuwige regen.
Alleen de vogels zullen spreken,
en een lied aanheffen voor jou.
Vertel ze maar wat je er van vindt,
wandelend over onontdekte wegen.
Weg met alle pijn, de zorgen,
weg met het zeurende verdriet.
Adem de dag in, adem de…
Hoop 2
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.681 Je stem
die mij verwart,
je ogen die
de mijne neerslaan,
je lach die
mij verblijdt,
je geur die
mij bereikt.
Laten wij
elkaar beminnen,
teder onze ziel
omspinnen
opdat de
boosheid
in ons hart,
bezwijkt.…
Dan moet je zingen
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.875 En op de dag des Heren
dat ik uit het niets aan denken begon
zag ik meteen: geluk dat is de zon
en dat heb ik nooit meer om kunnen keren
want op de dag, dat ’t geluk me op komt rapen
dan weet ik dat de natuur met me mee leeft
dat de regen een mooie droom heeft
en dat de wind voor mij gaat slapen
het gaat voorbij, zó gaan die dingen
maar…
Tot dan de stilte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
9.720 Ik zal je hier niet met name noemen
maar ik wil eindelijk eens weten hoe
en dus kom ik morgen naar je toe
met in mijn armen verse bloemen
als je mijn hart niets geven wil
zullen ze verdorren en gebogen treuren
maar bij een verlangen avonden geuren
en bloeien gelijk onze liefde stil
omdat zij alt’ de waarheid vertellen
vaar ik blind op kleur…
Nachtelijke Dromen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.051 In de nachtelijke dromen mijner leven
staat de “7” ver en vaag omschreven
als stil verlangen op wat geluk
doch het valt in zeven delen stuk
bij ’t hanen kraaien in ’t ochtend gloren
die mijn droom wreed komt verstoren
mij de dag laat zien zonder fantasie
tuur nog zoekend rond of ik de “7” zie
dan in ’t zonlicht gewaar ik een vriend
en zag het…
zuiver
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
808 ze schrobt zorgvuldig schilfers
balsemt ritueel nieuwe krachten
met het oog op de maan
als bondgenoot van het leven
ze wenkt naar de zon
nodigt haar warmte uit
zonder schaduwspel
van heden of verleden
schrijdt verder door de tijd
drukt elke voetstap in het zand
en vormt een spoor
ze noemt het hoop…
Ongelegen mooi
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
959 ~~~
de weg glijdt
onder mij voorbij
banden slippen
door teveel haast
zo mooi, die sneeuw
zo ongelegen mooi
ik zie het groen bedekt
en hoop vervaagt
steeds meer
wanneer gaat het
in godsnaam
weer dooien
~~~…
Ogenschijnlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
956 heel langzaam
worden ze weer blauw
al blijven ze gebroken
maar een kleine opening
reflecteert wat licht, laat zien
hoe het zou kunnen zijn
een aarzelende zonnestraal
waagt zich aan het grijs
met een fragiliteit
waar zelfs de hemel
van gaat blozen
en als zelfs dát grijs kan verkleuren
wat houdt jou dan nog tegen…
Lachen Zonder Eind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
780 Misschien als de vlam gedoofd is
kan ik lachen zonder eind
genietend van het geld en het leven
wat ik heb bereikt
Nee, mijn oren mogen niet doof worden voor een gil van pijn
Mijn ogen mogen zich niet sluiten voor geweld en strijd
Mijn mond moet droog worden bij het voelen van begerigheid
Mijn lach moet er één zijn van hoop zonder eind…
Eindstation Leuven
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.016 Pas op het moment dat zij hem zag
wist zij hoe zij hem gemist had
dat het nog erger worden kon
Voorgoed verloren als hij opkeek
vol spanning te wachten zat
deed alsof hij een boek las
opvallend hoe anders hij was
Zij zou opnieuw beginnen
blijven tot hij haar zag
of opgelucht weg zou gaan…