3400 resultaten.
Virus
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.143 Mijn arme hoofd..
vol van 'n dier met klauwen
het zorgt onontkoombaar
dat ik terug naar af ga
Elke weerstand binnenin
verzwakt door grommen, grauwen
verhitte gedachten dringen in
als substantie zonder massa
Mezelf niet meer vinden
is vreemd en abnormaal
bezorgt me koude koorts
en een ongrijpbaar gevoel
Want dit virus zonder naam…
Overtuiging
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
974 Geef niet af
en houd vast
wat je weet
is een anker.
Neem wat leeft
tot dieper zin
en blik het oog
tot een gave.
Wat schenkt
uit eigen beweging
heeft een luister
die jou verheft.
Hoor de stem
die verder roept
en veeg je voeten
aan verwijten.
Ontwijk alleen
hen die sturen
beter dan jij
één richting gaan.…
Ongekend
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
495 Zij wist het.
Zij wist het.
Haar hoge waarden
in haar geest, en haar ziel;
ongekend op aarde.…
Mijn inkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 De pen, die ik oppak,
opnieuw en nieuw...
die pen vlekt haar inkt niet.
Ze strijkt heel duidelijk strepen,
die niet liegen,
niet zomaar over levens rondvliegen.
Mijn blauwe inkt, -geen zwart-,
maakt dat donkere wolken,
in het hoofd, verdwijnen,
overtrekken.
Mijn inkt, zo giftig als kan zijn,
is niet te drinken, maar slechts,
juist: tot…
Moppie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Alles wat ik schreef, zal schrijven
om te blijven.
Alles waarvoor ik leef, vanuit het diepste
uit mijn buik,
dieper dan diepst
boorde ik aan; borrelden naar boven:
alles, de ervaring uit mijn levens...
al mijn streven, over al de levens heen,
ik legde het vast, zo een dichteres betaamt.
Mijn vele gezichten in velerlei gedichten!…
Vertrouwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
663 Jij zal daar staan
met jouw haren in de wind
ik herken je aan jouw gestalte
ik weet dat ik op jou vertrouwen kan
want jij bent de enige
van wie ik weet
dat jij deze rol
voor me innemen zal.…
Opdracht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 De ziel is sterk,
maakt werk
van haar taak,
wat ik ook meemaak.…
Stormachtige wending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
754 Het wegdek weerspiegelt
het licht van straatlampen.
De wind schudt aan
de metalen flessenhalzen.
De bomen hellen over,
takken kraken in vlagen
van samengebalde lucht.
Twijgen zwiepen los
en verstrooien zich,
verweesd tussen bladeren
die omhoog wervelen
in tegendraadse krachten.
De sterren hoog en stil
stralen onaantastbaar
voorbij…
De gracht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.324 Langs de oevers zwemt een rat
zijn staart als roer de haren plat.
Golfjes kabbelen voort
en verstrooien herinneringen.
Het watervlies vervormt
beelden van verleden tijd.
De school heeft men gesloopt
alsmede drie van mijn broers.
Ik schaatste over het ijs
waarin ik wou verdrinken
en ik verjoeg de sneeuw
naar een tropisch paradijs.…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
vertrek
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
2.253 ze komen je halen
je weet, je wacht
ze nemen je mee
je geeft je over
ze lopen naar beneden
ik hoor je droeve, aarzelende tred
ze plaatsen je in een auto
ik zie je tengere, weerloze rug…
M
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.036 ze geeft geen citroen zonder verhaal
over die ene reis naar Spanje
geen aardappel zonder herinnering
aan het grote veld waar later de soldaten
neerlagen
gesneuveld
verslagen
ze schrijft geschiedenis op verjaardagskaarten
in schoonschrift tussen de lijnen
ze is mijn vriendin
ze wordt achtentachtig…
Beschuit met honing
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
769 Alle ellende op een stokje
als honing uit te strijken
op een volkoren beschuitje
met roomboter gesmeerd.
Zo druip ik dan lekker af
want ik ben er klaar mee
hebben en houden te beleggen
met rookvlees of oude kaas.
Ik heb zin in zalige zoetheid
vol zindering en zonde.
Mijn lippen te openen
voor zoemende bijenzang.
Ik zal mijn tong laten…
Verzonnen wereld
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.998 Ik zeilde naar het einde van de tijd
Ving vissen uit een opgedrooge zee
Dwaalde door bossen zonder bomen
Om tot nieuwe ideeën te komen
Ik rende toen mijn voeten bleven staan
Verdwaalde in een lege kamer
Zag de wereld zonder ogen
Voelde me door mezelf bedrogen
In een wereld zonder maan of zon
Een wereld die ik zelf verzon…
Geschiedenis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
676 de wind nam bezit van het huis
dat we - lang geleden - verlieten
als machtig bespeelster van het geluidsarchief
trekt ze de registers open
schrijft ze onze geschiedenis
in alle soorten en maten
met zevensmijlslaarzen banjert ze
door het verlaten huis
wekt dode herinneringen tot leven
rammelt aan de poort van de ijzeren tijd
fluistert…
wortelkind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
818 ze glimlacht net genoeg om er gelukkig uit te zien
het loof van de bussel wortelen die ze draagt
wiegt zachtjes als het mooiste boeket in de wind
ze trekt weer het park in een wapperende
rok achter haar aanslepend als een speels kind
niet beducht op kuilen of valstrikken
aan de rand van de vijver plukt ze
een papaver en gooit hem naar een…
Bij het ochtendkrieken
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
706 in het maanloze donker
kleuren gedachten
ze vloeien in elkaar over
ik weet
jij bent hier
maar mijn ogen verbergen
het kind dat ik ooit was
dat staat centraal
in het tij van mijn leven
dan realiseer ik mij
onder jouw golven
verdwijnt de kille duisternis
tot zover als ik kan zien
ik reik
van binnen naar buiten
droom mijn lente…
De ziel in je ogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
820 Wat ik voor mij zie
is iets dat ieder ander ziet
een vrolijke lach
en een stralende kop.
Wanneer ik ga inzoomen
op de lens van je ogen
je iris doortastend
val ik bijna stil van schrik.
Het wemelt van verdriet
en een stukje ongeluk
ik zie de vraag om liefde
voor mij amper te verdragen.
Dat jij je leven hebt gegeven
voor…
als de storm luwt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 ze is niet echt op zoek naar zichzelf
het lijkt alleen maar zo wanneer
ze straatlantaarns vervangt door bomen
cement ruilt voor kiezel
zich een merel op het dak droomt
die voor haar fluiten zal
enkel hij mag haar doorbreken
het zal haar stilte zijn
ze doet ermee wat ze wil
de merel ook
ze zoekt zichzelf niet
ze zoekt haar stilte…
weet je, weet je nog
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 als we terug gaan
aarzelend naar het begin
en hoe het toen verder ging
als we de oude,verraderlijke
paden betreden
en je zegt: weet je, weet je nog?
zijn we elkaar alweer kwijt
gevangen in hersenkronkels
de eigen, onberekenbare doolhoven
laten ons verdwalen
tastend in het duister
verliezen we elkaar uit het oog
weet je, weet je…
hunker naar sepia
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
633 tussen de sneeuwklokjes ligt een drol
alles lijkt zwart- wit zo
zelfs een verloren Galloway
die zijn best doet om bruin te zijn
karnaval dreunt tegen de klokkentoren
ik dwaal door een confettiregen
de prins zit dronken op zijn troon
enkele narren maken belgeluiden met hun hoofd
er drijft een fietswiel op de vijver
de eend kijkt er…
handtekening vergeten
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
703 ik zat vandaag met Magritte in bad
we rookten een kromme pijp
en hij zei: ceci n’ est pas un bain
hij had gelijk we rookten enkel een pijp
en de hemel was blauw vannacht
de rotsen zweefden als kometen
bomen herschikten hun nerven
en ik zei: ceci n’ est pas Jandeb…
er was eens...
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
723 als mijn mond een appel was
zou ik pitten praten
je verleiden met ogen als wolken
de straatlantaarn zou mijn fakkel zijn
bladeren zouden rillen in hun nerven
als de honkbalspeler een schildpad neerhaalt
een landschap zou zich verschuilen
achter een rood fluwelen gordijn
- enkel als mijn mond een appel was -…
Als nieuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 Kwijnend
Verdwijnt ’n oude
Passieve ik
Vertikt ‘t
Om nog te zijn
Het vergeelde boek
Dat geheel
Niemand
Nog leest
Opnieuw geboren
In ’n bestaand lichaam
Met spontane geest
Kijkend uit het raam
Van ’n vergaan verleden
Dat is geweest
Obstakels genomen
Aan schroom
Ontkomen
Ontsnapt
Aan ’n ondermijnd
Loom
Zijn
Deinend
Als kleine…
herfstgefluister
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
663 er hangen nog oude gordijnen
in dit nieuwe leven
verleden is geweest komt soms langs
voor een losse babbel
verdwijnt dan even geruisloos
als het kwam door de geoliede poort
ik heb door de volle maan geslapen
zag een ekster een vreugdesprongetje maken
had geen idee dat hij springen kon
er komt een nieuwe herfst aan
waarvan ik zeker weet…
uitgelaten
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
533 dansen
al die muggen
boven die
meezwaaiende rietkragen
alleen voor mij?…
nazomeren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
790 er zit een dame op een kreupele bistrostoel
haar weerspiegeling breekt in het gescheurde glas
ik zie enkel stukken dame want waar haar ogen moeten staan
zit er een gat in het glas van het raam op het terras
met de kreupele bistrostoel waarop een gekreukelde dame zit
met een glas
witte wijn…
treesje
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 het jonge gras weet niet
wat komen gaat
weerloos wacht het
op zoete warmte
of een zachte lentebui
de lichte tred
de speelse handen
dragen je
onschuldig verlangen
even maar
het kleine hart weet
wat komen gaat
het wacht - weerloos -
op de zware tred
en de vuile handen
het schreit
het zal niet bloeien
het jonge gras
zo lang…
zij is boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
649 ze volgt levens
en voelt zich als een boom
die stil moet blijven staan zonder wortels
de grond is te rul en boven haar kruin
staat een hemel die enkel Magritte zou kunnen schilderen
ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd
ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi
wanneer de noten door haar takken gaan
haar bladeren beroeren…
Meneer L
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.005 zijn vader is dood
de mijne ook zeg ik, al lang
niet dat het dan minder pijnlijk is
het slijt zeg ik langzaam
zijn moeder leeft nog
de mijne niet meer zeg ik
hij graaft wortels uit van twee bomen
alles wordt omgeploegd binnenkort
de zon is fel en hij opent een parasol
mijn hond gaat op verkenning achter een struik
ik roep haar en ze luistert…