398 resultaten.
Lettergrepen.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.061 Hoe edelen
elkaar bestreden,
de krijgsbanieren
hieven
leerden elkaars
koppen te klieven,
lijven te doorboren.
Zij ontdekten
hoe victotie
uit ellende
wordt geboren,
waar paarden woest
galoppeerden,
de vele gewonden
crepeerden.
Hoe de verliezers
de aftocht bliezen,
beter te winnen
dan te verliezen.…
Daglicht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.909 In de middag sigaretten
koppen koffie.
Bij de bakker zijn
de broodjes vaak al op.
Als de mensen vanaf
hun werk naar huis gaan,
trekt bij mij de mist pas op.
Nu je bij me weg bent
staat heel mijn leven op zijn kop.
draait alles in het rond,
schat, het voelt zo klote zonder jou.
Ik zou willen dat je bij mij terug
zou komen.…
tastbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
683 Van alle tastbare dingen
de eersteling
is hout me het liefst,
van vroeger, era's terug
de nerven en het ritme
het lengen tot in de toppen
strekt het kind in mij,
twijnen van draden
het maakbare in ranken
ben ik het twijgen op de koppen
kasten zijn eindig tot op de einder
op de lijn pakken ze zich samen
de bielzen ijskastelen
vastgeklonken…
huishouden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 Anna droomt zich graag kast
een groot buffet, met glaswerk
bovenaan
ze zet er borden in en laat ze staan
gerangschikt volgens maat en kleur -en schalen,
nauwgezet van klein naar groot
opdat ze ziet
welke ze vullen wil, met gaven die de dag haar bood
des avonds, op
een bord, een schaal
of koppen van de ruitjesplank, oorloos
naast een klein…
Zwarte Pad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
482 Nu,
kijkend naar de watertoren
denk ik aan òns fietsen
naar het Zwarte Pad
ons praten, wandelen aan strand,
uitzicht op Katwijk Noordwijk,
ons liggen in een pan
omringd door helm en wind
geruis van golven, zee
door halve koppen
die door sprieten mee
wilden genieten,
en ik denk aan het terugfietsen weer
naar de straat waar je woont,…
hekel zijn genadebrood
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
683 sta
kijk om je heen
de kale koppen
tattoo's op het been
ogen slurpen aandacht
door het merg heen
een parasiet die
nooit zichzelf ziet
vreet alleen gedachten
zal de zwaksten onder
zijn publiek genadeloos
verkrachten want hij is ziek
gunt de ander geen bestaan
je moet zijn wegen gaan
in lauwerkrans dat lijkt
jouw kans om mens…
het godenvuur in ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
754 op de rand van mist
vernevelen de koppen
maar de geluiden komen
naderbij in vreemde
talen gonst de strijd in
paardenlijven mij voorbij
de smaak van
bloed en vettig tuig
kreten rauw en ruig
het schreeuwen en het
doodsgereutel brengen mij
de sleutel van de tijd
ik zie ze gaan
met rossen op de vijand af
het godenvuur in ogen…
OPSTAAN
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
645 Word wakker, vriend, en stop die gein
Verdikkeme sla op je ogen
Alsof is leuk maar niet echt fijn
Zij zullen dit niet lang gedogen
Ontwaak mijn vriend we moeten gaan
Van niet schudden de knappe koppen
God, alstu geen Amerikaan
Zal krijgsgeweld dan nimmer stoppen?
Zo wit, niet wakker meer te slaan
Mijn maat wordt nóóit een veteraan…
BESTRIJDINGSMIDDEL
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.104 kopspijkers
op laag water herkenningspunten
minimum aan regels resulteert
in ruime vrijheid waarin de hofnar
clowneske gebaren kruidt kolder
besmuikt de onderbuikgevoelens
te lijf gaat lol trapt broeken kruist
met luiers verknipt tot maskers
starend naar pretogen kijkend
als in een lachspiegel vergelijkend
smileys dobberend op zee koppen…
tot u spreekt uw krant
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
637 voordat de leugen wortel schiet
-------------------------------------
bron : koppen uit de krant
op een rijtje gezet…
Wolkbreuk
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.764 In een wilde suizelende wieling
Gutst volmondig, als een zee van droppen,
Dampgordijn van water, stralen-stroppen,
In één lange door-elkander-krieling;
Overstelpend alles, wat in knieling
Angstig neerligt en de bange koppen
Onder vlerken als beschutting stoppen
Voor de nader komende vernieling.…
Alles is Water
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.524 Water kende er geen naam
dan slechts de naam die wij het gaven
en zo rolde het de berg af
onstuimig als het was
met witte koppen langs rivieren
wispelturig door het land
en heilig als het maar kon zijn
om iets van dorst er mee te laven
Tot in zeeën die wij samen
zwommen in ons heerlijkheid
met witte parels van geluk
waarin wij eeuwig konden…
Het bollend vlak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 HET BOLLEND VLAK
Langs de horizontale lijn
het bollend vlak
de
verticale gedachte
gestrekte waarneming
eindeloze rijen
stramme leden
bolle bolle helmen
rode koppen
koppig rood
geurig golvend
kleurend scharlaken
dansend
dooreen geelkoperen draden
gesteelde dorst
neêrbuigend in smachtend verlangen
stroom
der vergetelheid
daar staan…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten dampend met de mist
zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.
Nog even en de zon neemt alles mee
het schimmig beeld, vlammend gewist
voor een schilderij van koeien aan een plas.…
Een dolescent
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
5.816 Toch bij de grens bedenk je: ach, Lambik,
al ga je je voor de schoolsleur verstoppen,
in Vlaamse stadjes met hun romantiek,
je vindt ook ginds dezelfde stomme koppen,
en bovendien rest nog deze tragiek:
je klas wordt zo toch nooit een half ei
je leerlingen nooit meer dan lege doppen.…
Drieluik
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.124 Met lichte tred
Ik zet
mijn voetstappen
in de tijd
op papier
niet
zittend achter
mijn bureau
maar
in de schommelstoel
denkend
in de nacht
en ik zie het
dag worden
met lichte tred
Straks
Wakker in de nacht
gedachten voor het raam
vier koppen thee
vier sigaretten
één wisky
gekrijs van meeuwen
het is morgen
er beweegt geen…
Klimaatconferentie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
996 verstikkende dioxine is de situatie
meester kan dat raam niet beter dicht
USA in alle staten staatssecretaris Van
Geel rood van schaamte de duivel blauw
van het lachen groen gif voor geweten
pers weet niets maar altijd beter vet
gedrukt in koppen op mijn voorhoofd
milieuconferentie beschamende vertoning
voor wie ik lief heb wordt het heter…
In verdronken grijs
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 het orkest is niet
vooruit te branden
ik voel klam zweet
opkomen in mijn handen
als ik op noten jaag
stroperig golft
een oceaan aan tonen
in verdronken grijs
alle opgezweepte koppen
betalen zo in schuim hun prijs
er zijn geen brekers
die dwars liggen in een
vals akkoorden soort
zij hebben niet gescoord in
gruwelijke middelmatigheid…
chimère
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
593 ontvlucht de kloof,
al lijkt die afgesloten,
de draken slapen doof
hun koppen op de poten.
ontken de doornen en de keien.
als een leeg papier wacht aan het eind
de ultieme vrijheid.
als de chimère is gebroken
blijft de vraag onuitgesproken
wie jouw weg met rozen zal plaveien…
Schottegat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 gewicht van de tijd
over resten averij
in de haven lagen nog,
ontmanteld,
naakte schepen hoog op hun roest
wiegend op duwgolven
droomden ze schaamteloos
van een make over
in het dok
tot wreed
het zwaarstromend slagzij,
dachten ze nog aan verre zeeën,
hun uitvaart verdronk
aan de kade steken late kranen
de schaduw van hun werkeloze koppen…
op zee gedragen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
525 ons voeten
over de kim
en nog vele einders verder weg
zoals ik
met mijn linkerhand
geen raad weet
hoe die moet schrijven
draag ik iedere kustlijn
op mijn rechterpalm
wat onder het zand ligt
kan ik niet zien
met ogen
die rechtvaardig zijn
tussen mijn vingers in
is slierlings een zwart gat
geslopen dat een wereld regeert
met koppen…
Dag pap, berichtje van je dochter
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.687 Er staat een stevig briesje,
de golven geven witte koppen,
we moeten ons schrap zetten,
tegen zoveel natuurgeweld.…
De aardappeleters van Vincent van Gogh
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
638 de tijd speelt mee dat kleuren zijn verworpen
na de schemer van het Drentse avondrood
alsof het groen pigment zich heeft verplaatst
niet zo zeer rondom de dooie dood en dis
van meelderige knollen
als ik naar de zwoegers zie van alle uren:
geslacht Nachtschade-Gerecht
prakkers van het zoete leven en het gele meel
lezen toch markante koppen…
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 Het einde leek
zo einder-loos
bevroren en verloren
vol ondergraven bloemen
met neergeslagen koppen.
De slotsom
bood geen rekenschap
maar zwoegde moeizaam verder
langs heel het koude levenspad
waar glorierijke armoe
ten grave wordt gedragen.…
De kop
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 …want er zullen koppen rollen,
dat is waar het hier om gaat.
Misschien te vroeg, zeker niet te laat,
het systeem is niet om mee te sollen.
De weerstand moet worden gebroken,
geen tegenspraak geduld.
Zelfs een laatste wens wordt niet vervuld.
Opgespoord, losgerukt, zinloos weggedoken.…
Onverwachte weersverandering in het zuiden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
819 het begon vanmorgen zo mooi
een hemel blauw als azuur
kersenbloesem glinsterend in
de dauw
eerste bloeiende amandelboom
stond fier te pronken in de zon
bij een oude vervallen tuinmuur
doch 's middags veranderde het weer
donkere wolken kondigden zich aan
weg was de zon waarmee
de dag zo vriendelijk begon
tulpen bogen hun koppen…
Verdwalend in Gods huis
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
757 ik zag ze staan
ogen hemelwaarts
schouders rondjes afgezakt
afgegleden als je buigt of barst
bot de koppen
op de dikke nek
met starheid ingebed
stijf staand van gebeden
vingers friemelen aan het kruis
meiden dromen schurkend
duivels ongerechtigheden
graag verdwalend in Gods huis
handen graaien zacht en wit
beesten smakken mond en…
sluiers van de schemer raken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 ik word niet wakker meer
heb het leven uitgeteld
herrie schreeuwt vergelding
in dromen over ruzie en geweld
ze laten koppen rollen
omdat diep van binnen
iets beschadigd is waardoor
de strijd weer moet beginnen
ik wil ontwaken
bomen en de hemel zien
sluiers van de schemer raken
kijken of ik deze dag verdien
kus de eerste zonnestralen…
VERSCHROEIENDE ZOMER
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
698 de bloemen en planten kreunen en klagen
al wekenlang valt geen drup regen op hen neer
hoe kunnen ze nog bloeien en vruchten dragen
de droogte verschrompelt hun harten meer en meer
het juligras verschroeit door een brandende zon;
waarlangs hydrangeas weelderig met witte trossen
nu verdroogde stengels tonen met rosse koppen
alleen de akkerwinde…
lange benen dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
821 hakken tikken
etalages schrikken
als jij spiegelt
in hun glas
rode koppen
schuilen achter blonde lokken
handen in de zak verbergen
schande in het grijze pak
ogen die weloverwogen
zoeken naar een warm entree
blikken die iets zachts begeren
klein wordt groot in reageren
ze zien het slanke lijf
de lange benen dromen
vergeten eeuwig…