31568 resultaten.
Mijn #edt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 De hemel brandt, nevels
rukken op, de seinen slaan neer --
Iedereen leeft langer
dan de wereld waarin hij opgroeide
Hij moet zich terugtrekken
of veranderen
De wachttoren is onbemand
in de verte janken er honden
Deze stad mag niet meer bestaan
zoals ze was, haar theaters
zijn overbodig verklaard
De laatste spelers zien toe
maar nu…
Ouder worden is een kwestie van ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 beeld je in dat wat tot nu geweest is
enkel winterslaap was
winter, kou, regen
sneeuw en ijzel
roest op het raam
’s avonds vroeg donker
’s morgens laat licht
ouder worden is ontwaken uit die winterslaap
en de hese kleur van lente herkennen
ouder worden is een kwestie van ontwaken
je ademloos en begerig niet verwachten aan wat komt
brood…
alleen de huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 ze verloor de
wijsheid van
haar lichaam
beweegt
langzamer
dan een oude
bemoste steen
ziet iemand
verder dan
haar verweerde huid…
Polonaise
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Ik was jong, ik ging
grootse schoonheid ervaren
op handen van succes, nu
loop ik op wolken
van elektrisch licht
glitter en bewondering
mijn pensioen te vieren
in de hemel der feesten
ster onder de sterren
lachend mooie mensen
parels, botultox en gel
in halfgrijs haar, onvermoeibaar
op de maat van het koper
niemand hoeft naar de…
oude mensen gaan niet dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 de tijd valt hier samen met
het ego door de mand
Dean Martin stuurt nog steeds
Red Roses for a Blue Lady
hoe lang ben ik nou hier
een half jaartje ongeveer, Henk
de buurvrouw van Henk fluistert dat ze zijn
mes en vork aan de goed kant gelegd heeft
ik snap niet hoe ik hier gekomen ben
herhaalt Henk, het was volgens mij een ongeluk…
Gedachten in de ouderdom 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Ik ben die ik ben
zo geworden
en verwen of ontwen
mijzelf
tussen het komen en gaan
Tijdens een moment
dat ik word gezien
of als ik met jou ben begaan
ik troost me als ik me
van een herinnering bedien
(als ik de dag van morgen
nog niet voel, laat staan
dat ik in mijn gisteren jou of jou
nog niet herken)
jij en jij en ik komen en gaan…
Gedachten in de ouderdom 5
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
583 het lijf of is het de geest
welk ervan beroert de rem het meest
alsof een zware slaap op mijn schouder drukt
en de kracht van de dag onderdrukt
is het bovenaards en onzichtbaar
ik zoek en denk en ik verklaar
dat het de blaren zijn die de zon verlaten
en mijn zomer het najaar inpraten
telkens is het onwennig gevoel
ieder levend wezen weet wat…
in het park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 gebogen en stram
leun ik op mijn wandelstok
en zie vanonder mijn wenkbrauwen naar haar
de grijze duif die nog kan vliegen door mij heen
het ontmoeten is een fantasie voor twee
doch gedragen door een speelse lok
even vangen we elkaar in een ooggebaar
schalks wordt weer een glimlach geboren
iedere dag kent zo een hoogtepunt
door een weinig…
Te Oud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Afkeurend vele blikken
Scannend van top tot teen
Priemende speldenprikken
Geniepig en gemeen
Ik weet heus wel mijn benen
-Hun schoonheid is ver zoek-
Die zijn om te bewenen
Zo in een korte broek
Ik moet het wel bekennen
Het is dus geen gezicht
Maar oh wat is het wennen
Aan zo een volksgericht
Bij ouderdom hoort ongerief
Stilzwijgende…
[ Er is een naam voor ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
502 Er is een naam voor
oudemensengebouwen --
ze heten: Verlies.…
[ De vele jaren ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
356 De vele jaren
trekken mij krom en ik zak --
weg in mijn wortels.…
elke dag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 en als het dan zover is en
jij je hand op mijn rug leggen zal
we voetje voor voetje zullen schuifelen
door een lege lange gang
als het dan zover is gekomen
en jij niet meer met me praat
in de kale kamer met een
bedpapegaai boven mij
en als het dan zover is en
jij mij met opgewekte stem wijst
op bloemetjes en zonnetjes daarbuiten
dan…
EEN GOED HUWELIJK
snelsonnet
3.9 met 27 stemmen
2.985 Ik zorg: voor humor als ik boeren laat,
dat al het bier steeds opgedronken wordt,
zij kijken kan naar voetbal, autosport,
voor volop vuile was en vieze vaat.
Protest ? Dan zorg ik voor een scheldpartij.
Mijn vrouwtje hè, die boft toch maar met mij !…
Mijn zoon
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
733 Zorg dat je liefde groeit,
voor haar, die jouw zoon baarde.
Die liefde moet steeds voelbaar zijn,
en heeft enorm veel waarde.
Jouw kind zal dan gedijen,
in een liefdevol gezin.
Heel zijn verdere leven,
vult hij dan met liefde in.
Dit is jouw taak als vader,
heel erg de moeite waard.…
Onvoorwaardelijke Liefde
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.264 liefde duurt al bijna 50 jaar……
drift in vage passen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.111 ik zag ze lopen
naast elkaar
geen hand in hand
die band
was al verlopen
zij licht en grijs
hij krom maar
lang niet dom
ik zag zijn drift
in vage passen
altijd op
een tweede rij
hij veerde op als
hij een ander zag
de ogen iets geloken
maar zij
beheerste het toneel
dirigeerde veel te veel
haar lieve lach sloot
snel de luxaflexen…
Het waren de laatste overgebleven helden
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
955 Het waren de laatste overgebleven helden
Van een tocht die jaren duurde
Waarin zij hun liefde wogen
In elkanders armen en wanneer hij
‘s nachts thuis kwam vond zij hem ’s morgens
Dichter bij haar dan ooit, dan drukte hij zich tegen haar
Borst en hoorde haar hart slaan
Zij genoot van elke blik die hij haar schonk
En vond het zo leuk om zich…
wortelt meer in trouw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 je draagt de jaren
als een koningin
maar een troonsafstand
zit er al spoedig in
naden zijn wat sleets
herstelt op een paar plaatsen
een ophaal is er steeds, maar
niemand heeft iets in de gaten
je kleedpalet
is langzaamaan veranderd
het lichte groen en blauw
wordt voller zonder kou
je groeit in aardekleuren
wortelt meer in trouw…
Houden van
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.658 je haren in een permanent
de krullers vertellen me de jaren
ik moet er telkens weer naar staren
liever dan naar het perkament
dat kreukelig mijn ogen kwelt
vertelt van eeuwen lang terug
over “zullen we nog even vlug
hier stiekem in het open veld”
waar we verdronken in het spel
van ‘t glijden op elkanders vel
tot tijd ons golvend overspoelde…
Als liefde blijft
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.958 Haar oogleden zijn
verfrommelde gordijnen
die haar vensters onttrekken
aan zijn beeldende blik
Hij beziet de droge sloten
die van haar neus naar
haar mond lopen en
wilde beken vormen als
haar tranen willen stromen
Op haar bovenlip het
donzig bos dat bescherming
biedt aan dunne twijgen
gegroeid door de tijd
en het overmatig roken…
VERLOREN GEEST
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.064 Omdat je vreemden
niet meer vertrouwt
ben ik
je middelpunt geworden
het enig licht
waar je verloren geest
zich nog op richt
Je maakt de vreemdste dingen mee
waar ik aandachtig naar luister
en terwijl mijn hart bloedt
speel ik jouw schimmemspel
dapper met je mee
Soms word je wantrouwig
en door boosheid beheerst
dan probeer ik steeds…
Stilleven
gedicht
3.6 met 35 stemmen
24.684 Zij kunnen van elkaar niet worden
losgemaakt. Geheimen zijn ongeneeslijk,
de duisternis onder haar rokken,
de armoedige broek bij haar dood,
de knoop in zijn zakdoek gevonden,
het machteloos lid op zijn lijk.
Oude man levend met het portret
van een vrouw, oude vrouw levend
met het portret van een man:
zoals ze keken in een lens.
------…
de stlte in je hoofd
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.081 je voeten schuifelen
een goede steun
handen zijn onrustig
wat angstig kijk je om je heen
je stem klinkt nu strijdlustig
je vertelt me hoe je leven is
te midden van die mensen
de hemel die je was beloofd
de stilte in je hoofd
voldoet niet aan je wensen
je grijpt mijn hand
om weer jezelf te voelen
het doet je pijn omdat
je geest…
Haar laatste morgen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
916 craquelé
verhaalde al het fijne
de scherpe groeven
donkerden de lijnen
vertelden van haar pijnen
nog strak
was haar profiel
de sterke neus
verzachtte in een
soepeler verschijnen
zij oversteeg
de tijd van moeten
en beslissen haar
woorden wissen voor
het eerst onenigheid
zij begrijpt
ogen vol met mededogen
de relativiteit van zorgen…
De kleine rimpeltjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
959 heb je vingers gezien
het leven in je handen
lijnen rond je pols
schreven hoe het leven
je heeft veranderd
streelde je gezicht
vond verhaal in
iedere groef en kuste
de kleine rimpeltjes
waarmee jij om liefde vroeg
maar je lach geeft jeugd
draagt warmte naar je ogen
ja jij kunt als geen ander
de tegenvallers aan en met
wat speelse…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.
Alleen, lief, waar wij vluchtige uren…
MOEDER
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
5.064 Schuifelend met de handen voor zich uit
Glijdt een schaduw door de spiegelruit.
Een schimmig spook vol stilte
stolt in klamme kilte
tegen het behang.
Beverig, leunend op een stoel.
IJl en licht, zonder gevoel
wordt er frêle gekucht.
En dan een lange, lange zucht---
Een doodse, stille lach.
Haar zachte hondenblik
streelt mijn ogen…
Ode aan Nadien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.374 misère gehad
gans het leven alleen samen geweest
dat ontdek je als je even dieper leest
in de rimpels die hij zijn dien aanbad
Nadien had hij niet meer veel te zeggen
uiteindelijk hield hij zelfs op te zemelen
het ruitje was er om naar haar te kijken
Hij kon zich niet meer bij haar leggen
besloot kordaat kort Nadien te hemelen
want liefde…
VERKRAMPT FEEST
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.397 verkrampte vingers
kerven krassen
in de geest
opengesperde kaken
zouden zingen
op het feest
doffe ogen
blikken een
fletse lach
stramme benen
willen dansen
deze ene dag
een hele hand
verdwijnt in
die van mij
en voelt jouw leven
als ik je aankijk
van opzij…
Zwart in kamgaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 we dansen
de voeten
gezoold in
souplesse van jaren
gelakt en
je pumps passen
correct bij mijn
zwart in kamgaren
je beweegt
net als vroeger
alleen je lach
lijkt wat stroever
gaan rusten op tijd
in weten dat de vloer
na al die jaren
steeds minder glijdt…