764 resultaten.
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 Er is een huis uit de schemertijd
ver weg in het wazige van weleer
met schilfers en scherven in een bont mozaïek
boeketten wandelen door de hortus
jij zweeft nog altijd door de vertrekken
in zwierige japonnen van valschermstof
je vult de ruimtes met een glimlach
zoals een zwaluw de zomerbries verrijkt
je waait notities op
elk woord dwarrelt…
Na de ruzie
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.064 ik gooi mijn eigen ramen in
en dans op de scherven
vergeet de scherpte;
pleisters komen morgen
ik pluk de klaproos in mijn tuin
en zie haar blaadjes vallen
vergeet de doornen;
die heeft ze nooit gehad
ik leg me in mijn lege bed
en knuffel met mijn kussen
vergeet de leegte;
mijn dromen vullen mij…
levensbeeld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.015 in de spiegel van het leven
vind je scherven geluk
barsten vol tranen
stukjes verdriet
een weerspiegeling van wensen
de reflectie van jouw ziel
elk stukje verloren
breekt zachte dromen
en de helderheid verdwijnt
jouw toekomst vervaagt
barsten overheersen
dit levensbeeld…
Fabel 3845 (peace for our time)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
952 Dromend de stille droom
van het weemoedig leven
zijn in de kalme stroom
de vissen meegedreven
tot waar hun element
niet zacht en groen meer was
maar zilt en flitsend blauw:
bijtende scherven glas
want rivieren stromen naar zee
en wee vissen die dromen
het water voert hen mee.…
de schimmige ontlading
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.140 met afkeurende blik
keek ze op hem neer
vers gebroken scherven
stonden rechtop in het tapijt
hoorbaar was het bonken
van een hart, terwijl koud
zweet langs zijn rug
naar beneden gleed
schichtig flikkerende
kaarsen waren stille getuigen
hij slikte toen het klikken van
haar hakken wegstierf…
imago
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
608 de winter was nog niet voorbij
of we zaten al weer in de lente
tijd om mijn imago op te poetsen
gelijk de vogels en de koetsen
in wat heet de poetsmaand mei
breekbaar maar wel met glans
greep ik de eerste beste kans
om het publiekelijk te testen
in scherven en gruzelementen
lig ik nu blinkend in de nesten…
dichtgeknepen
hartenkreet
2.1 met 19 stemmen
2.034 Lippen openen
Vlijmscherpe woorden spuwen eruit
Een fatale minuut
Het hooggevoelig antwoord blijft zitten
Scherven scheuren zijn ziel
Slapeloze nachten
Het licht van de dag verkort
De hobby verliest zijn plezier
Verlangen naar oren die horen
Met een pennentrek werd de hoop afgeschreven.…
Onverwacht ~ Voor Marije ~
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
748 in duizenden scherven
breekt liefde uiteen
daar jouw hart ophield
overmand door een
waterval aan tranen
rouwt mijn zijn
om degene die ik
liefheb met al ik ben
zal onze liefde
niet verloren gaan
maar me dragen
tot het einde der tijden
waarin wij zielsverwanten
elkaar zullen treffen
en versmelten als één…
Verstorven boeken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
460 zorgvuldig heringepakte herinneringen
dralen door gangen die lang onbelicht
bleven op 't randje van vergetelheid
toch zijn de beelden zo weer daar
als herlezen woorden zachtjes aan
terugvoeren naar toen
een duidelijk omlijnd beeld was er niet
bleken scherven onlijmbaar, verstorven
boeken wachten stoffig op de komende reis…
Ergenis
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
483 waarom moet ik mij toch scherven
aan een leeghoofdige dame
die haar vuile was ophangt aan een
zelfgespannen lijn tussen weelderige
bomen?…
Een speldenprikje eeuwigheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
637 de tijd is gebroken
sinds wij hebben besloten
ons leven te leiden
ineens is er onderscheid
tussen jaren dagen en uren
om ons bestaan te sturen
uit scherven
pakken wij begin en eind
voor het voeren van die strijd
een speldenprikje eeuwigheid
is er voor jou en mij
herinnering gaat in oneindigheid voorbij…
stemmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
511 ik hoor stemmen
ze lopen buiten
onder een paraplu
ze praten over boodschappen
en over het weer
ze vliegen naar boven
langs de ramen
die gesloten zijn
en zo gaan ze
steeds hoger en hoger
de donkere lucht in
langs de scherven van licht
van de lantarenpalen
en ergens vol heimwee
zijn de stemmen
naar de zalige zomer…
breekbaar
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 gebroken glazen
waar moet ik uit drinken
vazen in scherven
bloemen vallen uiteen
wat ooit ons rotsvast
bij elkaar hield
blijkt niet te lijmen
is breekbaar als steen
harten wenen
rode tranen
vullen de leegte
stollen op gras
madeliefjes
een pijnlijk beseffen
dat over is
wat tussen ons was…
Liefde en trauma
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
689 Liefde maakt scherven heel.
Liefde maakt ons bewust.
Liefde wanhoopt nooit.…
in rood vaak de dood schrijft
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.602 ik viel de
afgrond voorbij
de bodem bood
geen houvast
meer voor mij
ik landde
op glas dat
gebroken was
de scherven
rechtop in het gras
ze kerfden
mijn huid in
wanden die gaapten
randen verplaatsten
tot een open geheel
ik vergoot
al mijn bloed
dat in rood vaak
de dood schrijft
mijn ziel viel niet mee…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik schreeuw
Gebroken scherven
In lange tonen
Tot een nieuwe dans.
Wij oogsten lente.
Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
Volume Ebt , Rust Stroomt , Tij Is Laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
317 Scherpe scherven, aangespoeld,
Door een uitademende zee.
Nu slapend onder zand,
Wiebelend met de stroming mee.
Vluchtig is hun scherpte.
Zonder groot bestaan,
Maar met klank en ritme,
Die bij elke verandering aanslaan.…
O zo broos
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.422 liefde o zo broos
chinees porselein in een doos
gaan door diepe dalen
proberen niet te falen
heel breekbaar en mooi
als in een ochtendtooi
deinen op het water
oppassen voor een kater
één woord verkeerd verstaan
de liefde kan zijn gedaan
daarom o zo broos
scherven in de doos…
Schroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 Wie huivert niet voor scherven?
Wankele woorden
verbreken de betovering,
de tong krijgt het verwijt
terwijl de geest mankeert.
Verborgen angsten
vergrijpen zich aan rede,
ontreddering alom,
koorts leidt slechts tot ijlen…
het woord
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
534 het woord
bezig van deze
wereld te verdwijnen
schijnbaar dood
in winterslaap
hapt in duisternis
naar adem
verbinding verbroken
het woord
valt in stukken
uiteen in scherven
gebroken
op onverlichte
plek in hoofden
betekenis verloren
het woord
opgesloten
bijna vergeten
vrede! rammelt
aan de poorten…
Einde van de liefde 3
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.221 De kou trad binnen
In mijn
Uitgebluste lichaam
Beetje bij beetje
Bevroor
Mijn innerlijke ik
Ik vocht niet meer
Maar liet
Mijn angst langzaam gaan
Vallend in een dieper gat
Wist ik
Dat er geen begin of einde meer was
Doch ergens in al die pijn
Zag ik
De scherven van mijn ziel
Zoekend naar elkaar
Om mij
Een nieuwe kans te bieden…
Gedane zaken (4 mei)
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
2.671 hij praat niet over vroeger
vroeger is immers al zo lang dood
op bleke lippen liggen gedane zaken
wat ooit was, zal nooit meer zo zijn
maar in gebroken ogen snijden scherven
door een kapotgeschoten levenslijn
nee, hij praat niet over vroeger
zwijgen doet ie, als het massagraf
met alles wat hem dierbaar was
al bijna zeventig jaar…
"Voor Nick"
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.296 Een helpende hand
een luisterend oor
een brede schouder
een zachte kus
dan een stapje terug
Want ik weet
dat jij dit zélf moet doen
ik kan de scherven niet lijmen
van het hart dat ZIJ brak
van het kind dat IK baarde
Maar in gedachten
pak ik je hand
en wijs je de weg
en hoop dat je kiest
voor weer een stapje vooruit !…
Wichelroedde naar kleuren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
570 hij schreef
zijn scherven
bracht ze als glas
dacht de vorm
van kristal te gaan erven
in de toon klonk de barst
hij polijstte
de scheuren dacht
mat transparant
wichelroedde naar kleuren
maar zag en vond
geen oorzakelijk verband
presenteerde zijn schrijven
klinkend als klok maar
uurwerk en wijzers waren kapot…
Osmose
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 water proeft zich aan, dringt tussendoor
tot verdrongen ruimte naar volstrekt
vergeten, volmaakte droogte
tot dorst zich aandient, borden vol honger
zich ledigen boven verzadigd vlees
in uiteindelijk gemoed
als fragmenten zich rapen, zich schudden
tot vloeibare scherven zijn geplengd
te elfder ure, onvoltooid…
Koester je dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Ook als ze slechts
in dromen uitkomen
je gebroken wakker wordt
met pijnlijke scherven
koester je dromen
wanneer je die
laat sterven
ben je vleugellam
als een vogel
die niet vliegen kan
koester je dromen
ik pak je op zal
je vleugel verzorgen
droom maar een droom
die je nooit zal
bedriegen
koester je dromen
dat…
Niets missen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Het is genoeg
om genoeg te hebben
aan een glas dat valt
aan scherven.
Het is genoeg
om voldaan te zijn
over een bewogen leven
dat gebroken is.
Het is genoeg
om te voelen
wat je voelt.
Het is goed genoeg
om te zijn wat is.
Het is veel te veel
om stil te blijven staan
bij wat ik mis.
Missen doen we gisteren.…
dan kom ik weer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 ik ben zo moe
maar als ik je zie
ontbrandt mijn vlam
dan kom ik weer
voor de zoveelste keer
en heftiger dan ooit
jij maakt me stuk
in eindeloos geluk van
doorgaan tot het einde
ik raap de scherven
van mijn beeld in het
ontwakend licht van zon
jij kijkt ontwapenend
ik wankel nog maar
heb weer zicht rondom…
donker zwijgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 een kind staat stil en zacht
in de tuin van donker zwijgen
een stoet van beelden trekt dwars
door het kinderlichaam voorbij
in de warreling van de zwarte nacht
scheidt het stilzwijgen haar van de dingen
het barsten tot scherven
de waanzin van woorden
een kind gehavend
in de tuin van donker zwijgen
stil en zacht…
Raven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 Ze wisselen
in verstrikte tijd
snavels en veren uit
Gijzelen elkaars dromen
kruipen over vloeren
met scherven bezaaid
Ze grijpen bloedige letters
brengen zonder iets te begrijpen
met fladderende vleugels
En dichtgeschroeide ogen
achterstevoren verhalen
van zon naar aarde
Een krijsen in de ruimte
van een zwarte
onheilspellende…