780 resultaten.
Dan bruist het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 heb het mooiste linnen genomen
de fijnste penselen gekozen
mijn verf met liefde verdund
de lijst met goud verguld
om de lente in je gezicht
met zomer vast te leggen
jij vangt me met je ogen
als ik even stil sta te dromen
lacht zacht als ik weer ga
dan bruist het leven
als ziel in het schilderij en zegt
je mond zachtjes jij bent van…
Cimon en Pero
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
702 Elke dag wéér die klus!
Anders verhongert hij.
Ik ben zijn dochter
En geenszins ontaard.
Echter, het jeukt wel zo
Allerverschrikkelijkst!
Vadertjelief, zie toch af
Van die baard!…
Vincent van Gogh
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.578 Galgroen, de lucht, de bomen, groen als slangen
Een stormgefolterd graanveld, waar, rouwzwart,
Neerstrijken raven uit een hemel, hard
En dreigend blauw — als vlammen van verlangen,
Vreemdpaarse bomen, in hun vaart verstard,
Zelfs bloesemtuinen lijken droefheidzangen
De kamer grijnst, of lag daar angst gevangen.
Felgeel een bloemtuil gilt een…
Na het feestje
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.258 avec Claude
Als we eenmaal buiten zijn legt Claude me uit
hoe het is om haar te portretteren. Ze kan
urenlang stilzitten. Claude heeft een hele reeks
doeken geschilderd: zij in bed, naast het bed,
’s avonds, ’s morgens, etcetera. Zij denkt
dat hij haar probeert te versieren,
maar volgens Claude is ze eigenlijk
nooit het onderwerp geweest…
De aardappeleters van Vincent van Gogh
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
638 Amper laat het dakraam licht door
of het met de geest iets heeft beklonken
overeenkomt met mijn streek en sfeer van:
steek het licht maar op in boerendonkerheid
de tijd speelt mee dat kleuren zijn verworpen
na de schemer van het Drentse avondrood
alsof het groen pigment zich heeft verplaatst
niet zo zeer rondom de dooie dood en dis
van meelderige…
Symfonie van kleur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
509 de wei
lijkt wel een
symfonie van kleur
de wind
een dirigent die
bloemen wiegt in geur
het gras
subtiel gevat als
zachtgroene omlijsting
de zon
licht warmte bij
op dit zomerschilderij…
Geruisloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 Verwelkom je mij in het schilderij op de gang.…
Hoerig, want gratis is het niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
746 De kunstenaar heeft haar uitvergroot
haar hoofd en aanhef van borsten
met volle bovenarmen ontbloot
op de huid een netwerk van craquelé
breidt zich naar de achtergrond uit
Wat zijn haar lippen mals en rood
Haar ogen daar kruipt triestheid van
Het haar is onnatuurlijk zwart
geverfd, misschien een pruik
pijn groeit als tumor in de buik
De…
Grand nu blue, 1924
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.867 Dit is mijn vrouw. Zij is mij duizend-en-één.
Bredere mannen hebben in duizenden hetzelfde,
in haar alleen heb ik de duizend anderen gezien.
Zij was het dichtste, het verste onder de dingen.
ik heb niets anders misdaan dan haar benaderd.
Verder dan de verf ben ik niet geraakt. De verf
is haar vlees geworden. Haar vlees was moeilijk
zoals alle…
Ik schilder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 prachtig
Ik heb jou vanaf mijn palet
net op het hagelwitte doek gezet
Het is enerzijds jouw contour
waardoor ik als schilder zo goed boer
Maar uiteindelijk zijn het al mijn fijne lijnen
die helemaal opgaand in jou verdwijnen
Ik schilder vanaf mijn netvlies
het penseel houd ik vast met mijn hart
Mijn handen zijn onhandig
mijn schilderij…
Er is meer tussen water en aarde
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
813 Er staat op het Gezicht op Scheveningen
Een zootje ongeregeld bij elkaar
Waar kijken al die mensen nu toch naar?
Een topless vrouw? Een ufo? Heksenkringen?
Of staat bij nog wat poetswerk met de hand
Het hele TROS Muziekfeest op het strand?…
In passe partout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 op haar tenen schrijdt zij
door een hemelsblauwe zaal
bijna glijdend door de lucht
geleidt verplaatst de sleep
van haar japon Japanse zijde
een weinig stof
van de zalmgekleurde marmervloer
lieflijk geel van glas in lood
zeeft zonlicht dat weerspiegelt
op haar schoon gelaat
amandelogen
die door jadegroen zijn aangedaan
en welgevormde…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
Abstracte kunst
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
958 Ik heb die ‘show’ van Rothko eens bekeken,
De toegangskaartjes waren peperduur,
Maar ja, je hebt wat over voor cultuur.
Helaas, het wist mij amper aan te spreken.
Misschien wordt u van Overweg iets wijzer:
Het zijn de nieuwe kleren van de keizer.…
Pieter Saenredam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
624 Zijn ogen gaan de hoge kerk door.
De lijnen op het platte doek verdwijnen
en scheppen ruimte, overdekte pleinen
van steen, van glas. Het orgel speelt, hoor,
een psalm van Pieter Sweelink. Een stoet
van zwarte pakken schrijdt daar plechtig
in gouden ochtendlicht en deftig
begroet de kleine hond. Waarom doet
een wolk het gouden licht verzwakken…
Willem Claesz. Heda, Stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 Gaat u toch voor, ik dacht
U hier, welkom, te tonen fijne
Schilderijen. Uw gids is vannacht
De kenner van de kunst, ik nader
Met grote schroom, mijn zoon, de dader
Is geen held of theoloog, vader
Zijt gij, ben ik, begrijp dit kader
Van Uw kunst.…
Medaillon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
629 Jouw lichtstraal
die mijn hart raakt
wat als een waakvlam blijft gloeien
glinstert in jouw ogen weer
die jou in mijn herinnering schittert.
Jouw omarmen
in een nieuw tijdperk
op weg naar houvast en vreugde
om keuzes te relativeren
is in miniatuur geschilderd.…
Onversneden raadsel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 In een vloeibare wereld van reflecties
gaat de waard kopje onder
draagt de toog geen glazen
aan de wand een schilderij
waarop de gulden snede
elke scherpte verloren heeft
botte lijnen in verwaterde compositie
ze vullen gezonken stegen
met trambanen zonder haltes
een blinde reiziger tast naar de vluchtheuvel
- het perspectief -
nergens…
Foute kunst
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
766 En wee degene die wat Hans creëert
En wat een kunstproject had moeten worden,
- ‘Beloofd’, in kapitalen op de borden -
Het lef heeft dat hij die fout corrigeert.
Wat mij nu van dit kunstwerk bij zal blijven:
Dat het dus Kunst is woorden fout te schrijven.…
Appel
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
747 De ‘Appel’ was een klein vermogen waard,
Wist een expert bij ‘Kunst en kitsch’ te melden,
Waar in de week daarna drie kenners stelden
Dat die geschikt was voor de open haard.
De wereld van de kunst is voor naïeven,
Mijn kleinkind hoort ook bij die primitieven.…
Hylas and the Nymphs’
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
724 Een beeldschoon schilderij van Waterhouse is opgedoekt
Het museale stuk verdween, het werk moest naar de kelder
MeToo-druk, zo erkent curator Clare, dat is wel helder
Maar heeft ze met haar anti-bloot-gedrag succes geboekt?
Waar schone nimfen jarenlang bewondering ontvingen
Daar laat het woedend volk, die Clare een toontje lager zingen.…
Omlijst silhouet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Op ontwaakt netvlies
gezien als het blauwe uur
met oranje gloed
ver weg aan de horizon
voelt jouw schilderij dichtbij.
Omlijst silhouet
spiegelt door dauw langs mijn wang
op het laatste doek
mijn emotie van de dag
blijvend in de schijnwerpers.…
Pasen, schilderij van Margriet de Haan-Krediet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
840 Zij voelt zich een kind van God
zij handelt en wandelt daartoe
zij hanteert al haar gaven
zij schildert er echt op los
zij legt vast wat ze voelt
zij dient daarbij een doel
zij en God, God, zij en wij
zij is mijn zus, mijn zus Margriet
zij laat 'de Haan' niet kraaien
zij schildert haar evangelie schaamteloos!…
Echoloze muziek
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
524 zonder tekst
alleen je ogen
presenteren open boek
je lichaamstaal
is de standaard die
jouw aanwezigheid
dragen moet in
het bedrijf dat ik
de voorstelling noem
jij bent en blijft
mimisch schouwen
ik dans en zing
grap en grol in
gefixeerd zijn door
alleen mijn eigen ding
toch voelt de zaal
de leegte die ik
speel als in een schilderij…
Portret
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Voor elke lijst ben jij te bombastisch
jouw uitstraling torpedeert mijn ziel
waar de herinnering zich herleeft.
Je uitgesproken blik etaleert je zucht
die nu echoot door de eeuwigheid
en mij ontspanning in het leven geeft.
Met glinsteringen van spervuur
waar ik verzink tot jouw heelal
ontvang ik als een hereniging.
Dit beschrijft…
Geen titel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 er valt ook niets echt zinnigs
in te lezen en ik probeer
er niets in uit te leggen
want veel te snel geven we namen
aan iets wat dat niet mag hebben
veel te vaak menen we
dat teksten iets waardevols zeggen
menen we iets nietszeggend
als diepzinnig uit te moeten leggen
vage geschiedkundige verhalen
doen de waarde van beelden
en schilderijen…
Werelden (Andrew Wyeth 12.07.1917 - 16.01.2009)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 beelden stromen
zonder omweg
van taal en gedachten
naar binnen
het is net zoiets als
dromen je kunt ze
navertellen maar of ze
echt zijn weet niemand
tegengestelde
onzichtbare onderstromingen
als het zeeoppervlak
een voortdurende verandering
je opende deuren
om stil het oeroude
aardse verbeeldend
te aanschouwen…
Picasso ?
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
880 “Voor Rembrandts doen is het een te braaf wichtje,
Haar ogen staan wel heel dicht bij elkaar.
De kinpartij is veel en veel te zwaar,
Ook zit haar mond te hoog in haar gezichtje.
En dat is zo on-Rembrandts dat ik zeg:
Het heeft het meest van een Picasso weg.”…
De ander...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Hoewel U even zoeken moet,
op dit zo kleurig schilderij.
Ik weet het wel,
U bent graag vrij.
Maar zit gevangen,
net als zij.
We zitten vast,
U moet het maar geloven.
De molen draait en wij gaan mee
al is het ook ondersteboven.…
Confrontatie
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
547 Het atelier, een kille en lege arena,
bevat al het materiaal dat hij bezit,
aan de wanden hangen zijn werken,
op een ezel een doek, uitdagend wit.
Als in een roes, het penseel als wapen,
valt hij aan, maar komt zichzelf hard tegen,
want hij is de verf, het druipende palet,
hij existeert in woeste lijnen en vegen.
Hij beseft hoe weerbarstig…