8830 resultaten.
liefde in februari
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.884 licht
met de kleur van metaal
gevangen in jouw ogen
vonken spatten over
hoog
in de kale toppen
van de bomen
fluistert jouw stem
ik waai mee met de woorden
vurige handen ontdekken
verse sneeuw zacht en zoet
het proeft naar bijna
voorgoed…
sterven bij leven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.677 als een dichter sterft bij leven
heeft de ebbe zich te vroeg doorgezet
en verschraalt het kunstig zinnenweven
tot knopen van een versleten letternet
hij teert slechts op zijn scheppend verleden
dat stilaan zo zijn glans verliest
een poëet dient tot de dood zijn rijmen te smeden:
een onvoltooid vers is waar hij voor kiest…
Kleine aarde
snelsonnet
3.4 met 18 stemmen
3.057 Wanneer wij door een sterrenkijker kijken
Zien wij het kleine stipje van een ster
Wel vijfentwintigduizend lichtjaar ver
Die heel erg op de aarde schijnt te lijken.
Ik poog die ster steeds dichterbij te draaien
En zie mijzelf dan naar mijzelf staan zwaaien.…
staren naar de einder
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.104 staren naar de einder
is verder willen zien
dan ik nu al ben
het is ook kijken
naar al wat was
en ik nog steeds
achterna ren
op deze plek
van dualeren of
ver-springende
gedachten
hoor ik de zee ruisen
in zandbanken van rust
zo vergaat het vaak
dat dan mildheid komt
wanneer de wind
mij meeneemt
en mijn gemoed…
Winterslaap
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.426 In den einders ligt mijn blik verloren,
alleen mijn schreden worden nog bewogen;
van een heengaan staan de sporen
vers, als van uw laatste toebehoren.…
Vogel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.960 Zonder een woord
Zonder een zucht
Vliegt de vogel voorbij
In zijn vlucht
En als je goed luistert
Dan hoor je hem gaan
Boven de bomen
Onder de maan
Zonder een woord
Zonder een zucht
Vliegt de vogel voorbij
In zijn vlucht
En als je goed luistert
Even blijft staan
Dan vliegt daar de vogel
Naar ver hier vandaan…
Elegie
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.082 Op bizarre wijze
verstrikt en droog gebloed,
lijkt hij nog het meest
op een verfrommelde landkaart:
geronnen rivieren volgen
het besmeurde relief van zijn veren.
Uit een donkere plek
onder zijn verwrongen nek
groeien rode bloemen.…
Geloof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.001 een priester in purperen habijt
reciteert bij het ontbijt
tweedehands strofen
waarin hij me gepassioneerd
in God laat geloven
ik luister aandachtig
naar zijn hele verhaal
totdat ik Godallemachtig
in zijn verzen verdwaal
ik laat me ontvoeren
naar een plek ver van hier
waar Psalmen ontroeren
op kringlooppapier…
Taalmuziek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Hoe ver kon hij daarin gaan,
om opgefrist iets opzienbarends
de ruimte te geven; buitenaardse
wartaal uitslaand, als een
ongetemd beest. Hij wou het
leven ontraadselen, benoembaar
maken, wat onbenoembaar was,
zonder de dans te ontspringen.…
Verdwijnen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.221 Ik wil weg, ver hier vandaan,
Gewoon verdwijnen, gewoon weggaan.
Alles achterlaten, geen pijn, geen verdriet,
Even geen problemen of ellende in het verschiet.
Was het maar zo gemakkelijk, kon het maar,
Het leven zoals het nu is, is zo vreselijk zwaar.…
queeste
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.105 al zoveel eerder
dreef je weg
op de rug
van warme winden
waar vind ik je terug
in dat bodemloze land
zonder het lichaam
dat ik ken
je glimlach
in je ziel verborgen
verloopt tijd daar
in eendere uren
zal ik je weten
je voelen van ver
of zal ik blijven dwalen
eeuwig lang…
duizend voeten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
622 duizend voeten
marcheren achter mij
beweegt een veld
chrysanten
gele bloemen
dansen op de wind
in een bad
vol lotusbloemen
overweeg jij 't
wijl de grond ver weg
langzaam rood kleurt
© Lucky mei 2008…
Zorgplicht
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
951 Ik las vandaag een onaangenaam bericht,
in Brussel was er een mevrouw wat dom,
die ‘t snurken van haar man niet hebben kon,
helaas ging zij toen iets te ver in haar zorgplicht.
Hij snurkte keer op keer,
zij heeft hem de keel wat dicht gehouden,
het snurken is toen opgehouden.
nu snurkt hij nimmer meer.…
Zorgplicht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
484 Ik las vandaag een onaangenaam bericht,
in Brussel was er een mevrouw wat dom,
die ‘t snurken van haar man niet hebben kon,
helaas ging zij toen iets te ver in haar zorgplicht.
Hij snurkten keer op keer,
zij heeft hem de keel wat dicht gehouden,
het snurken is toen opgehouden.
nu snurkt hij nimmer meer.…
gewoon voor willem
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
501 in mijn spiegel kom ik je tegen
in vlijmscherp schorpioenen vuur
herken ik mijzelf
en ik besef
zo ver en zo nabij
was jij al meer dan honderd jaar
mijn alter ego
en ik denk jouw gedachten
terwijl in schaduwspel
ieder zich in eigen dans
synchroon en vloeiend
voortbeweegt
zijn vragen overbodig…
iglo
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
711 na jaren van vergeefs verlangen
heb ik tederheid verbannen
in koele zinnen
ver het zoete minnen
bevroren dromen
nooit uitgekomen
verpakt in geur en kleur
veilig achter de gesloten deur
met staal en ijs
bouw ik een paradijs
verberg mijn spijt
in ontoegankelijkheid…
Ik mis je!
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
1.612 Ik lig hier ver bij jou vandaan
Het regent
Er is niks te doen
En ik kan alleen maar denken aan jou
Ik mis je
Aan het zwembad lekker in de zon
Iedereen geniet
Maar ik niet
Want jij bent niet hier
Ik mis je
In de bar iedereen aan het bier
Iedereen is vrolijk
Alleen ik niet
Want jij drinkt altijd bier
Ik mis je…
DE WIJSHEID VAN MIRIAM GABLER
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
491 Mensen veren zichtbaar op, hun ogen
Vergroten
Er danst pretlicht in haar kijk
Haar huis spiegelt tevredenheid
Ze heeft haar geest verkend met woorden
Naar buiten kijkend, is ze binnen…
verbonden
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.296 ver weg,
van hier
van alles,
zeg jij:
ik ga weg van jou!
Ik heb je gedragen
onder mijn hart
jouw bloed,
is mijn bloed
met duizend
onzichtbare
draden, ben ik
met je verbonden,
en dat zal altijd zo blijven.
Ik respecteer je beslissing.
Lief kind, waar je bent
en wat je doet
altijd ben ik, en blijf ik
je moeder.…
De aard van het beestje
snelsonnet
1.5 met 6 stemmen
978 Die kent vast geen rust
En is wellicht op dooltochten belust
Die tot ver buiten Glasgow uit gaan monden
Óf blijkt weer dat zo'n Shaffy mettertijd
De stilte zoekt? En de geborgenheid?…
Statig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
619 weelderig waaien lange haren
op het ritme van de wind
druppels spatten op
in het water ervoor
waarin schoonheid weerspiegelt
van vers ontloken groen
huist de schaduw statig
in onverwachte hoeken
omringd door hoog gras
luisteren geurige bloemen
het tafereel op…
Citroengeranium
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
649 Zoals je daar staat, fier voor het raam,
en geur verspreidt, zo aangenaam,
gelijk het sap van verse citroen
met je sierlijk blad van heldergroen
dat bedekt met viltige harigheid
mij vaak tot strelen heeft verleid,
weet jij mij steevast elke morgen
een waar genoegen te bezorgen.…
tisane
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
746 als het kookpunt is genaderd
en de stoom de tuit ontsnapt
bereid ik drank van verse kruiden
terwijl mijn hart naar adem hapt
warm mijn handen aan jouw adem
leg mijn vragen in jouw schoot
verlies de angst om te verdwalen
omdat jouw hart mijn hart omsloot…
stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 droevig schuilende dromen
vervlogen met de wind
in het hunkerende zand
gebrand op verse sporen
wacht het pad de leegte lang
ogen die hier ruimte zien
zijn dichterbij de marathon
en vinden stil hun glans
mijn voeten voelen warm
tijd om vlam te vatten…
Yoga is ontspannen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
2.962 in een rustige positie
dromend ver van hier
ben je bevrijd van alle zorgen
waar het lichaam een
wordt met de geest en
waar emoties en gedachte
de verrijking zijn van
het beheersen van het lichaam
en waar yoga innerlijke rust geeft
zowaar opent dit het hart
en geeft dit je het geluk
en stralende gezondheid…
Het niet meer weten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
580 Vage beelden ver weg
soms ook weer dichtbij.
Herkenning, dan weer
het niet meer weten.
Zoekende handen met
droevig vragende ogen.
Een mond die wil spreken
het niet kunnen verwoorden.
Steeds maar weer herhalen
van dezelfde verhalen.
Een hart dat heel langzaam
verdwijnt in vergetelheid.…
de dood onder ogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.132 ik zag de dood
met lede ogen
een strak gezicht
met stijve grijns
verzonken in ver weg
maar zag zij mij
toen ik zachtjes
afscheidswoorden
fluisterde
nog maar half
in het besef
van hier en nu
want gelukkig
wat lig je hier vredig
net onderweg
naar zonder pijn
een goede reis
wens ik nog na
het verdriet
zal nog komen…
ogen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
782 rozenfeeën
blazen zacht
vergeten dromen
in haar nacht
vaag verlangen
heldere beelden
dragen
het morgenlicht
zingen
jouw lied
jouw gezicht
ver, verder weg
van haar
tot ze
alleen
nog kan dromen
van feeën
in een nacht
vol blaadjes
van zingende
rozen…
troostlied
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
589 met een verse pen
schrijf ik dit lied
streel de losse letters
die ik naar je toe zweef
kijk naar je donkere ogen
of de sporen paden vormen
soms is een woord genoeg
om de nacht te troosten
soms niet eens alle zinnen
om een tel te koesteren
al wat ik kan is hopen
dat je het wel leest…
Onbereikbare liefde
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
842 Onbereikbare liefde is als
vloedgolven van de zee
Telkens weer probeer je het aan,
maar het lukt niet
Het is te koud en te ver weg
Het voelt onprettig
De gevoelens zijn hevig en
blijven in een cyclus
om je heendraaien
Je kunt er niet bij, hoe graag
je het ook wilt
Misschien kun je het beter loslaten.…