3338 resultaten.
Zomers ontwaken
netgedicht
2.9 met 210 stemmen
67.672 Mijn vingers liggen meters verder
te tintelen in een vergeten droom.
Gevleugeld toetst de hemel
een palet bonte kleuren
en tonen de druppels
gedwee hun korte dauw.
De zon ademt de nacht uit
in een weids gebaar van licht.
Wat niet opveert is gestrikt
in de netten van de nacht.…
Zelfbevrediging
netgedicht
2.4 met 23 stemmen
3.369 Stulpend breken mijn vingers
brutaal de wereld in
en wijs ik lust en zin
de weg van sterk verlangen.
Het verborgene leeft op
en ademt aarde uit in lucht.
Knisperknoppen botten
roodjeukend broedsel
dat bloedblaren baart.
Paars bullende bellen blazen
wolken zilt gevlokt zweet.…
Kiem
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
5.697 Prop je vingers in de oren
en hoor de diepe sapstroom.
Ze voedt spieren die zich spannen
wanneer ik jou optil of springlevend vil
omdat je smaakt naar hinde in mei.
Nu nog een vormloze vrucht die jij houdt.
Kijk naar het wazig scherm
Hoe daar iets drijft dat krijten zal,
fruitpap in jouw ogen smeren.
Tja. Hoera MaMa.…
Sleur
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.696 Vraag mij hoe het ervoor staat met het leven
En ik zal zeggen: Mij gaat alles goed
Ik heb over niks te klagen
Er is niks wat mij verdriet
Toch is er iets niet in de haak
Ik kan de vinger niet op leggen
Maar het lege gevoel in me dat groeit
Gevoel te leven zonder reden
Gevoel te leven zonder hart
Te leven als een robot, die puur zijn taken doet…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Als klare klanken klinken
netgedicht
3.4 met 247 stemmen
32.911 volmaakt
Uitstromingen van wondere klank
in de diepste ziel geraakt
Dromend op muziekwolken drijven
Klankenrijkdom in volle kleur
momenten van eeuwig blijven
In vergetelheid verlangen
waaiend in lichte geluiden
door golfjes klank gevangen
Tonen stromen zachtjes door de lucht
vervoeren harten in samenspel
Stil valt er een diepe zucht
Vingers…
Brallen laten staan
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
775 we brallen wat en we laten het
gewoon staan
kennen is een groot woord er was
een hand die ene keer
het was duister in die kisten
veluwe dient als militair gebied
vingers spreken niet over streken
je weet wel
van die persoonlijke dingen
riemen spraken wel boekdelen
daar mee was het gezegd
over die dingen die plaats vinden
tussen anderen…
Multatuli
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
3.434 of in medias res
beatrijs ik ken haar kloostercel van buiten
ik roep haar minnaar aan onder de eglantier
4 vwo slaat melig aan het muiten
vergalt al twee rapporten lang mijn lesplezier
ik ben het lijdend voorwerp van mijn lessen
maar ook het onderwerp van veel geklaag
cynisch ontleed ik soul met scherpe messen
kritisch wijst ook mijn vinger…
ongehoord
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
585 de dader een doener
zo iemand met mouwen handen
die de pakken niet laat zitten
onderwijl wat anders plant
om later te verkopen
nee, de dader een mens
op zijn rouwgerande vingers getikt
bestookt met wederloos betoog
dat hij en hij alleen
ja, niemand anders
zo gaat dat altoos door
de dader, de mens
die niet beter kon
zich vergist heeft…
vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
3.297 groengrijs azuur
met tussenin een lief klein neusje
en fijne schelpenoren; niet ver
naar verlangende mond en naakte schouders
met zachte overgang als eeuwige belofte
van slapeloze Aphrodite: nooit zonder
jouw warme ronde borsten
zwaar in de schalen van mijn hand
als zacht rijpe vruchten met bruine ogen
de nootglanzende manen tussen vingers…
geitenpad
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
752 De man in het midden draagt rimpels over de vingers.
Gegroefd en doorspekt met eelt zijn de knuisten.
De haren geplakt de schoenen voor de zondag gepoetst.
Handenvol gras en grint uitgestrooid voor de voeten.
Vuurbloemvlinders spelen traag met vaag danslicht.
Het ochtendorkest strijkt de stokken voor de ogen.…
musca domestica
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.334 nog blanco is het beeld
waarop ik mijn dag wil verhalen
als mijn vingers zich vast warm lopen
door van links naar rechts te dwalen
op het door as vervuild toetsenbord
er zit een vlieg rechtsboven op het scherm
en terwijl ik dit schrijf daalt zij teder af
zoekt haar plaats vlak naast de grijze berm
alsof zij wacht wat ik te lezen verschaf…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 zacht kom ik in de nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht…
Vleugje erotiek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.043 we denken zo
ons eigen ritueel
je gebaren raken me
geen woord teveel
een blik verbazing
in je ogen verwondering
om het geheim het
samen weer te mogen
ik voel de stugheid
van je haren het
kippenvelervaren als mijn
vinger met je oren speelt
je wordt verlegen als
mijn handen langs je
spieren voelen naar
het kloppen van je hart…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Ik schrijf mijn vingers blauw
de kilometers die ik verdwijn
als dood afleg op reis naar jou.
Zeeuwse eilanden heb ik gedroomd
Terneuzen grijs zien worden
Dow Chemical tot aan de horizon.
Je kwam naar mij toe en samen
zoenden we november door
bossen die van kleur verschoten.…
Verdwalend in Gods huis
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
757 ik zag ze staan
ogen hemelwaarts
schouders rondjes afgezakt
afgegleden als je buigt of barst
bot de koppen
op de dikke nek
met starheid ingebed
stijf staand van gebeden
vingers friemelen aan het kruis
meiden dromen schurkend
duivels ongerechtigheden
graag verdwalend in Gods huis
handen graaien zacht en wit
beesten smakken mond en…
Wachten op de dood
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.680 oude eik
valt neer in koude grond
als ik zo naar mijn opa kijk
de trekken om zijn mond
groeven in doorleefde huid
zijn blik op mij gericht
pijnlijk straalt hij weemoed uit
soms vallen ogen dicht
rustig wiegt de schommelstoel
een leven vol verhalen
met de dood als hoogste doel
waarnaar gedachten dwalen
even trilt zijn linkerarm
vingers…
Toch weer
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.705 De stilte, oorverdovend
brak m'n hart
Mijn bericht, jouw antwoord
en onze nieuwe start
Gewoon als goede vrienden
geen gedoe dit keer
Maar voor ik 't wist
gebeurde het ons weer
De blik in je ogen
m'n hart klopt in m'n keel
Vingers spelen met de mijne
't wordt me bijna te veel
Weet niet wat ik hier mee moet
verliefd tot over m…
DENKEND AAN MIJN VADER
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.718 'k Zie in gedachten weer mijn vader
gekromde vingers aan zijn hand
waar hij zijn leven lang mee werkte
voor ons gezin op het boerenland.
Ik heb hem nooit horen klagen
over de dagen, ook al waren ze lang
ik mocht soms met hem meegaan
maar het wijde landschap maakte me bang.…
je transformeerde liefde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.168 geen ruimte had
en niemend iets vermoedde
van een gangbaar pad
we deelden met elkaar
het bloeien van de bloemen
vrijden zonder afscheidszoenen
geschapen als een paar
tot ik je uit het oog verloor
ik wist en voelde je
in het vliegen zonder spoor
je transformeerde liefde
over eeuwen heen
de lading vonkte toen
je weer verscheen
mijn vingers…
in voortijdig lijnenspel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.189 ik zag kleuren vloeien
in voortijdig lijnenspel
nog branden we geen vingers
aan ons vurig overspel
de hitte moet nog komen
na het gloeien van glazuur
in het mozaïek van dromen
leggen wij de liefde puur
we lijnen warmte uit
in harmonie met voelen
ik hoor in tonen van je huid
de muziek van jouw bedoelen
we passen in ons paradijs
van…
in de stilte tussen lijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
907 kusten dood
maken het land erachter
troosteloos in watersnood
ik kap de trossen van
de ankers die al schrapen
doe de zeelui in afgrijzen
snel het schip verlaten
snijd de life-lines door, hun
sterven heeft geen enkel oor
ik ontketen kracht
de orkaan jaagt nu volledig
onder mijn gezag, armen
zijn tekort om levens aan
te reiken, vingers…
zwart wit getoetst
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.834 Bekijk mijn handen
Strijk glad die kreukels
Voel de ruwe huid
Betast de blauwe aders
Dat afgestompte duimpje
Die korte vingers
De afgekloven nagels
Het knokige geheel
Niks rank en slank
Wel kort en krom
Nooit glanzend gelakt
Altijd mat antiek gevlekt
Ben je teleurgesteld?
Zijn dat pianohanden?
Wees eerlijk.. ongeloof?…
Blind beminnen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.258 Leg jouw vingers op mijn zinnen
leer mij elk woord beminnen
wees mijn nachtelijke ogen
laat geen lijntje onbewogen
stil mijn honger, raak mijn vel
bevredig iedere hersencel
voel mijn rug en vouw mijn randen
bespeel de titel met beide handen
even wordt oneffen betast
wanneer een teken mij verrast
geef jouw vingertoppen zicht
raak mij aan…
weer ochtend geeft aan onze dromen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.846 is het kastanje bruin
of morgen blonde lokken
je haar staat springerig omhoog
ogen dagen uit tot gokken
je blik is zelfbewust
het nonchalante lachje
woorden stellen me gerust
je lichaam zegt ik mag je
ik raak je met onzekerheid
op de haargrens van verlangen
ik kus je voorhoofd zacht
mijn vingers langs je wangen
je ziet in mij het kind…
een lach lichtte op in je groet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
758 verdwijnen
een lach lichtte op in je groet
je wilde geen kus
maar je ogen maakten muziek
van een honger die niet was te stillen
ze zongen akkoorden
die niemand ooit hoorde
van je blikken begon ik te rillen
ik trachtte met flarden geluid
jouw beeld terug te roepen
maar stilte klonk er hard bovenuit
waar je jeugd had geleden
verkenden vingers…
Asiel voor een verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 tussen ons ligt de leugen te slapen
nog lauw onder de geur van het laken
je ogen vertellen een ander verhaal
dan de weifelende woorden van je ontklede taal
ze verschuilen zich in haperend huilen
getemde tranen als zachte wapens van pruilen
maar je vingers verlieten reeds lang
als vreemdelingen mijn oevers van verlangen
vragen onder een…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Om de stemming erin te krijgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.788 Ik stuur de mensen rechtstreeks naar hun land,
al krijgen zij een mateloze straf
en hakt men daar misschien hun vingers af.
Nou én? Dan is er nog niks aan de hand.'
Ze wil een oogst aan stemmen binnenhalen
en roept: 'Ik maak ons land wat minder vol:
weg met de stumper die geen auto kan betalen!…
Gerookte meisjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.295 Een pril viooltje leunt tegen haar fiets,
King size-sigaret losjes tussen de vingers.
Ze zuigt een ellenlange teug
van hete, koele mist naar binnen
die dronken door de neusgaten glijdt.
De bovenlip kleeft aan ’t filterpapier.
Haar roze huid, een bloesem zo teer,
zo teer als gerookte zalm.…