7289 resultaten.
Analogie
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
668 “Wij allen zijn als bloemen van één tuin”,
Tot welke god je bidt kan mij niets schelen,
Geen eigenschap of kleur mag ons verdelen,
Al ben je gay, straight, wit, geel, zwart of bruin.
Zo’n tuin, welk aardig mens wil dat nou niet?
Maar zorg dan wel dat je het onkruid wiedt.…
ondanks alles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 zoveel forten
cirkels en lijnen
om me te
verschansen
terwijl het
ondenkbare
wacht op je
binnenkomst
lang vonden
de beelden hun
bijgesneden
gedraaide weg
ongewapend
schuifel ik nu
naar zwarte
gruwelijkheden
waar ik me in
verduisterde tijd
geen voorstelling
van kan maken
ondanks alles
zijn de beulen
onze gelijken…
Hangende vogels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Grote zwarte vogels
hangen in donzen wolken
die uitrusten
op verweerde kale bomen
tegen een grauwe lucht.
Wacht op mij
ik neem je mee
op het kronkelige pad
tussen de bomen door
naar het open veld.
Daar waar muziek klinkt
en wordt gedronken
op het leven
zonder zorgen
onder een strakblauwe hemel.…
uitzichten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 Zwarte wolken hangen dreigend boven haar hoofd.
Herinneringen in beton gegoten,
daar kan niets bewegen.
Alleen slaat haar hart soms op drift
of schieten tranen over haar wangen.
Haar wezen is ingekleurd,
de hemel dreigend.
Niets bleef haar bespaard.
En buiten wachten uitzichten die
niet wijken willen.…
bijeen gegraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 zang dans en spel
in beelden van
goden gestold
manshoge
roerloze krijgers
gehouwen in steen
achter maskers
wordt de geest van
de adelaar gewekt
heldere taal in zwarte
verf geschreven
het schrift met
pigmenten ingekleurd
vernietigde
droomwereld in
artefacten bijeen
gegraven…
voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 je bent gehavend
je ademt niet meer
onder het witte laken
een strakke zee die
je ondersneeuwde
je valt samen met
het zwarte landschap
dat je leven onder
lemen lagen smoort om
het later glad te strijken
onder het wolkenfront
stromen waterlanders
over gekneusde bloemen
binnen de stortregen van
woede en tranen op papier…
de messen van het woord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 regen voedt de akkers
waar restanten van wat ooit
zocht naar herkenning
toen de messen van het woord
nog niet waren geslepen
en elke stap verzonk
in drassige grond
die de zinnen en de zin
van wanhoop en hoop
gulzig absorbeerde
terwiijl de zwarte vogel
de dromen voerde
naar niet gekende verten…
De allerbeste tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 De verlaten mens
waant zich alleen wankelt
door het grauwe tussenland
Hij scheurt zich los uit
de avondnevel en valt stil
in ongeziene armen
De zwarte raaf
strijkt over hem heen
de lucht zal hem dragen
Zijn stem keert terug
in de verre ijlte kan hij
het hoogste weer aan
Het is de allerbeste tijd…
daar hier toen nu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 wie telt de doden
in landschappen onder zand
schrijft in zwarte inkt
over wat kon gebeuren
hoe het daar toen was
hoe het hier kan gebeuren
het daar en het hier
zijn familie van elkaar
blijf spreken herhaal
ver voorbij duizend malen
over toen en nu
verwantschap met hier en daar
wie blijft verhalen
over jou en de ander
wie raakt…
Airborne Vitesse
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Heel Malburgen, zelfs Kronenburg loopt uit
Voor Roemeratoe Oroz Isimat
Amine Boutrah Antoni Domgjoni
Gehuld in het vertrouwde geel
en zwart
Oukíli Mica Pinto Hamulic
Felída Arcus Yapi Romaric
De Gelredome stroomt vol in Arnhem-Zuid…
Diana
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 Zie ik Diana's ozonlaag
haar zwarte nighty negligé
ontwaar ik haar als luciféra
donkere maan in casa luna
Dan komt plots Phaëton met paarden spant de teugels, geeft de sporen
gevolgd door maangodin lucina
opgejaagd in overmoed
bevrijd van duister nachtgewaad…
het kraaien gekras
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
637 de tijdgeest bezocht
de graven om te zien dat
niet alles goed was
een dwarrelend woord
zonneklaar op wintergraf
de zachte landing
in het winterlicht
lopen over zwart basalt
acht hertenpootjes
het ijskoude graf
vastgehouden door de dood
zo stil zo stil nu
de stilte is wit
ijsbloemen op de graven
het kraaien gekras…
Tom Waes, rijverbod, boete en een alcoholslot...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
400 Kreeg ik nu een waas voor m'n ogen
zie ik het goed, hoor ik het goed
haalt Eva Jinek Tom Waes voor het TV-tribunaal
Nederland zal het die Belg betaald zetten
wedden dat Meneer Waes heel goed betaald werd
voor mij meer dan een waas voor de ogen
het werd zwart en het beeld ook!…
Een herinnering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
613 Wat de vrouw van haar herinnering weet
is niet veel meer dan dit:
zij heeft vele armen
waarmee ze haar omknelt
Ze zal haar niet los laten
als de vrouw zich bevrijden wil
opgepompte armen
hullen zich in zwarte tinten
Omgeven zich met zwaardragend
zwijgen
haar herinnering gebruikt vuisten
als de vrouw haar afschudden wil
Wat zij…
naakt zoals zij was
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
440 ik heb haar begraven
legde haar geruisloos ter ruste
in diepe donkere aarde
ik heb haar ter aarde besteld
zwijgend in het zwarte zand
grondeloos zoals zij was
ik droeg haar naar de grafkuil
spitte haar lagen om
dekte haar leegte toe
zonder woord of bloem
heb ik de taal begraven
naakt zoals zij was…
Éénrichtingsverkeer
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
959 De weg naar jouw hart is lang
Ik arriveer nooit, ben ik bang
Maar ik blijf op het beste hopen
Ik zal over deze met doornen bezaaide weg lopen
Met vallen en opstaan kom ik eraan
Mijn trots en eigenwaarde heb ik allang laten gaan
Angstig kijk ik een keer om me heen
Het is hier zo verlaten, ik ben helemaal alleen
…En de nacht is koud en zwart…
Vroege vogels
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
2.322 september ook niet wat vroeg
de winkelier vindt het allemaal prima
die vreemde vogel komt niet vroeg genoeg
"Mama, kijk, zwarte Piet en Sinterklaas",
kleine Liesje met neusje tegen het raam.…
Konijnen
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.481 Er was er eens een wit konijn
dat o zo graag pikzwart wou zijn
ook was er een zo zwart als git
die dacht:"Waarom ben ik niet wit?"
Nou ja, je weet hoe het soms gaat
ze raakten samen aan de praat
en bleken beiden niet tevreden.
We hebben nu genoeg geleden!
We ruilen (Vraagje: Kan dat wel?)…
WONDEREN IN DOOD GETIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 Voor het zwarte raam
staat een elektrische kaars,
gloeit sierlijk schokkend.
In de winterwei
liggen schapen knus bijeen,
herkauwen druipnat.
Twee zwarte schapen
stappen verwoed door struiken,
zijn ruig als bizons.
Koude morgenrijp versterkt
de geur van kerstgebak.…
Lijf, het huis van geest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 We nemen dingen zoals ze komen
Na het aanpassen is er slaap
Kille nachten, zwarte dromen
Het onderbewuste opgeraapt.
Onder de schaduw van de vleugels
In de schemer van de nacht
Losjes voeren van de teugels
Kost me ineens alle kracht.…
Doordacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
793 ik heb een bril aangeschaft,
zogezegd zwart getint,
uit het assortiment van de opticien
waarin men er duizend en een vindt
nog eer een deskundige dame
haar diensten had aangeboden
of kond deed over een
tijdelijke actie of reclame
had ik de twee neusringen
al vast in mijn hand
de mevrouw brabbelde snel, ja
uw keuze is geheel in de mode…
Stenen schild
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Ik plaatste op het schaakbord
een mythisch kasteel zonder paard
of koningin op de uitkijk, alsof hun
spel ongeschikt leek voor het gevecht
dat ontbrandt en ik sta langs de kantlijn
als de wapenmeester of heraut als een
dreigend trompetsignaal van de toren
schalt over zwarte wateren waar een koppel
- zwart met wit - ontblote zwanen woont…
VOOR MIJNE 63ste VERJAARDAG 2 dec. 1924
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.618 Geen klacht om 't vlieden van de snelle jaren,
Noch zelfs om 't naadren van de zwarte dood.
Zó min als, stralend goud door gouden blaêren,
De zon treurt, daar zij zinkt in 't gloeiend rood.…
spoorloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 het spoor loos
zocht ik de bron
de wortels van mijn bestaan
die plakkerig als stroop
bleken te kleven
langs het zwarte git
van wegen die mijn vader baande
zijn vruchten rijpten
negen in getal
in het vrouwelijk schoon
waarlangs ruiende drift
zijn potlood sleep
als strepen van krijt
op zwarte wegen
diep gekerfde pijnen
uit tranen van…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Het begin is tevens het eindpunt
een oude plaat waarvan de groeven
krijsen nergens hun rustplaats gunt,
verdiept in namen van getrokken voren
het zwart van de fictieve tijd rent
door tot in het duister is versleten,
alle opinies van de wereld draven door
details worden in herhaling grijs gedraaid
in het zuiverste moment van oorsprong…
Gros Bisous
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
447 A horse with no name
Door dorre woestijn
Een zwarte sirene
Naar hall zonder fame
Gros bisous de partout
Een anoniem paard
Plotseling de nulle part
Sans doute tout à coup
Een bodembestaan
Ondergronds zonder water
Nooit werd het er later
Diep als d'oceaan
Gros bisous is au bout
Een meermin met voile
Een zwarte étoile
De nulle part…
Een oude Vrijer, zoals er velen zijn.
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.288 Een plooier, die de rust bemint;
Een denker bij het lezen;
Een voorbestemde voogd en vrind
Van weduwen en wezen;
Een baken voor een dwaze stap;
Een walg van kwade tongen;
Geen vijand van een losse grap,
Maar wel van kromme sprongen.…
Het stille later (2)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.386 water aan haar voeten, een bloem in haar hand
ze wierp hem te water, in haar hart nog veel verdriet
haar zoontje zou nu elf zijn, zoiets vergeet je niet
bij een therapeute, die haar onder hypnose brengt
vertelt Manta dan haar leven, 't is alsof je't zelf bent
ze vertelt van toen ze klein was, in IJmuiden en nog meer
hoe haar moeder als weduwe…
Digi-d en BSN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
624 Enfin, een lang verhaal,
maar 't komt er feitelijk op neer
dat ik me voel als Theseus
zonder draad in 't labyrint
van spijkerschrift in streepjestaal:
een weeskind zonder moeder,
ja een weduwe zonder haar kind.…
Mag ik penselen kleuren?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
709 Ik drijf winter
laat je lichaam wachten
wil enkel zomer
schrijven in je gedachten
Lente droomt niet langer
in de zachte herfstgeuren
Laat mij jouw wereld
met streken kleuren
Mag ik penselen kleuren
in de onmogelijkste pracht
Ik zal zelfs zwart-wit
Laten schitteren in deze nacht…