5935 resultaten.
opgeschuimd in zomerlicht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.988 het blote wit krijgt
van de zomer kleur
en zweet in zonnebrand
zijn penetrante geur
het losse zand dat
zomaar taartjes bakte
is nu te droog om
alle vormen te bevatten
de zee rolt woord voor
woord en in de branding
spelen zinnen die nog
niemand heeft gehoord
strofen die zijn
opgeschuimd in zomerlicht
blijken in de koelte van de…
gedicht
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.286 bevrijdende woorden
in een gedicht
verborgen tranen
op mijn gezicht
gekleurde stralen
van een lach
een vluchtig beleven
van een dag
kleine druppels regen
zullen rusten op mijn huid
speelse kleuren van de regenboog
zullen dansen op het geluid
van duizend krachtige vleugelslagen
ik ben mijn eigen antwoord
een begrijpen van uitgesproken…
Kameleon
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.604 spelen met de klanken
ongeweven patronen laken
hier iets dikker, daar juist slanker
stellig nooit echt klaar te maken
proeven van een zoete wijn
rood als diepgeworteld zijn
zoeken naar dat eeuwig raak
schrijft de pen, ontpopt
een weg langs uren vermaak
daar schuilt de kameleon
rood als, fruitig als, giftig als
stil verlangen…
Jouw Opus Magnum
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.255 Zachte tonen
klinken, walsen
teder dansend
naar het licht
handen raken
vol van liefde
juiste snaren
verbinden leven
voor het leven
stil slaan andere
handen kruisjes
op het drumstel
van de tijd
terwijl de roffel
doorklinkt in
de aderen
van bestaan
speel jij jouw
opus magnum
in het beloofde
nieuwe land…
Wit begint, zwart wint...
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.631 laat mijn hart zuiveren
om al de negatieve energie
uit mijn lichaam weg te spoelen
als een schaakspel, dat je wil verslaan, winnen
herwinnen of overwinnen
ben je een pionnetje
gevoelens zijn als een stroom, een rivier
adem in en adem uit
wil enkel de goede zaden water geven
wat wint het van jou
in wit begint, zwart wint
of speel…
Mijn bange norse vriend
gedicht
2.9 met 30 stemmen
11.123 De buren spelen vals piano
maar wel met gevoel. Zó
wil ik leven, vals maar met gevoel.
De piano houdt op en mijn bange norse vriend
begint in slaap te vallen
----------------------------------
uit: 'Men zegt liefde', 2003…
Klein wondertje
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.569 De lieve tante zal zeker een rol spelen
in het leven dat je nooit gekend hebt.
Lieve zus
ik hoop dat je toch kunt waken
over dit kleine wondertje
zodat een deel van jou toch voort leeft.…
klapwiekende muizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen verkorten schaduwen
naar ontkleurend duister
de grond is nog warm
als het licht
zich spiegelend aan de hemel
de aarde een laatste veeg geeft
maan versijpelt in
een vallende schemering
de ongebroken roos
domineert wittend zicht
maan en roos
roekeloos in hun spel
met stralen van licht…
ademde iets sneller
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
931 ik zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
je huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
en mij heel teder nam
we waren
samen dat moment…
jonge rozen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.086 in de schaduw
van je wimpers
rust je blik op mij
vroege vlinders
boven onze hoofden
door de pergola heen
giet een blauwe hemel
de dag in repen
een teder spel
van zon en schaduw
valt uit onze handen
op de grond uiteen
langs okergele zuilen
nippen jonge rozen
met gave lippen
aan het prille licht…
Ademde iets sneller
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
833 zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
mij heel teder nam
we waren
samen dat moment
het geluk…
zieltogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.508 roffelt
het golft in hem
nog even
zich voortslepend
hoor, de voeten
van de dragers
de pendule slaat, luid
wat straks voor hem
het klokkengelui
niet meer telt
het rochelt, roffelt
golft in hem
zijn trommelaar
blijft aan zijn zij
het doodsfloers
hangt reeds
voor zijn ogen
vingers graaien
adem rochelt, roffelt
stamelt woorden
speel…
grafsteen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
814 in weemoed van het late licht
bloeiden rozen langs de steen
waar je nu samen ligt
ik kwam hier even in eenzaamheid
het is geen triest gebeuren
de rozen geuren mild
en ik spel de verweerde steen
mijn hart in innigheid
gevangen in loom bewegen
luister ik in de luwte
van fluistering van de wind
ik hoor jullie stemmen ijl en puur…
Ooit zal ik branden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
861 trommelde gisteren
de stilte aan flarden
alles weerkaatste de
herrie was niet om te harden
ontspande het vel
legde de stokken
die zo wilden knokken
in mijn eigen hel
ooit zal ik branden
in het vuur van
gedachten en handen
nee nooit was het spel
heb aan het leven
zoveel gemist pas later
kon ik mijn warmte weer geven
aan ogen en…
Maanden we de jaren
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
978 zag je al
kalenders lang
maar heb nooit de juiste
datum kunnen prikken
van liefde voor het eerst
in pril beginnen
vochten we om de seconden
minuten en daarna de uren
in het speels elkaar
steeds liever vinden
later daagde het
maanden we de jaren
in samen sparen hebben
we bereikt dat onze liefde
altijd lenteachtig blijft…
doeleinden
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 de doeleinden waarnaar ik streef
liggen plotsklaps verduiveld ver weg
omdat ik alléén nog leef
tussen geluk en graf
en dichter mij begeef bij de hemel
en steeds verder van de aarde
en wanhopig verlang
naar een zwoele tedere mond
en alles wat serieus was werd spel
in een tijdverdrijf van oneindig groot
en bleekjes werd het leven
aan de…
wortelkind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
818 ze glimlacht net genoeg om er gelukkig uit te zien
het loof van de bussel wortelen die ze draagt
wiegt zachtjes als het mooiste boeket in de wind
ze trekt weer het park in een wapperende
rok achter haar aanslepend als een speels kind
niet beducht op kuilen of valstrikken
aan de rand van de vijver plukt ze
een papaver en gooit hem naar een…
Arwen poezewoes
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.098 Poezewoes kijkt nu heel nijdig,
het één moment zon, dan een onweersbui;
toch maar met de hond gaan spelen,
bij gebrek aan beter, nom-de-dieu!…
Rode vlieger
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.383 Jij stond met je rode vlieger
wat te spelen op het strand
kleine knul van amper zeven
met het touw strak in je hand
Tot jij plots toen door die rukwind
werd gegrepen in een vlucht
die jou meetrok in de wolken
van de allerhoogste lucht
Lang zag ik jou daar zo zweven
aan het laatste stukje touw
en ik dacht nog bij mezelf
goh - wat is de…
In de campo
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
856 Met loshangende haren
buigen olijfbomen voor het kerkhof
waar kleine houten kruisen
spelen als kinderen in het grind.
Omringende wildernis verspreidt
een geur van vijgen en
op de hoeden van terugkerende vissers
kronkelen vastgepinde libellen in wanhoop.…
dromen
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
943 ik heb vannacht liggen dromen
en heel wat mensen voorbij zien komen
nog even met ze kunnen praten
stoeien spelletje spelen samen kaarten
een knuffel geven of een zoen
herinneringen ophalen net als toen
luisteren naar hun stemmen
de geuren om hun heen weer herkennen
ik word wakker en alles is weer vanouds en gewoon
wat heb ik genoten van deze…
voor een fotografe
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.458 toestel aan borst geklemd
uit invalshoek van camera
en haar ooghoogte
legt zij talentvol
de natuur bloot
vanuit bewogen inspiratie
etst zij het landschap
in een totaalshot
door fluitende wind
pakt zij haar kansen
in een onweerstaanbaar spel
laat ze het licht glanzen
als een engel in het struweel
het bos bespeelt haar
in juichende…
verkrampte woorden
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.859 waar ik de lach in jouw ogen
niet langer ontwaar
het speelse verdwijnt
in gelaten tranen
verkramping van woorden
gebroken door pijn
onhoorbaar geworden
in de vraag
waarom
zoek ik het antwoord
in betraande ogen
aanzie het smeken
dwars door mij heen
schenk jou de troost
die woorden vermogen
geef ons de lach
die even verdween…
kind in dromen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.791 waar dansende vlammen
in roodgele gloed
geknetter van dennenhout
de stilte overheerst
speelt schaduw op de muur
een spel van licht en duister
voelt mijn hart de warmte
van geborgenheid
waar een kind in rust
wensen weet vervuld
om de nacht die moet komen
met liefde omhuld
en twinkelende lichtjes
sterrengefonkel
kilte verdrijft
in…
lip op lip
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
684 na wang op wang
komt lip op lip
een ander intens bezig zijn
neuzen zitten in de weg
bloed stuwt vol venijn
een spel van golven
op kusten gespeeld
waar mensen rivieren zijn
en passie wordt gedeeld
zacht vermengen zielen
in een dansend aureool
één speelt de eerste,
de ander tweede viool…
Leegte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.181 Soms doorzien ze nu hun eigen spel,
Maar verwikkeld en verslaafd,
Blijven zij toch een stel,
En de "verstrikkingswet" gehandhaafd,
Zo leefden zij samen lang,
Lachend en weinig pratend,
De illusie werd erg wrang,
Toch gaan ze door... stilletjes elkaar verlatend.…
Zwartwit
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.281 Als het oker later valt, heel
even door de voorjaarsramen,
gaat zij traag een Triste spelen.
Grijze en verstilde beelden zweven
door de avondkamer - ziek. Zij zoekt
een scherpe bril om haar zwartwit
verhaal in eigen taal te kunnen lezen.…
Grimlachend
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.248 Zacht sluipt hij nader
weet dat hij niet welkom
is, maar vindt een warme
plek waar hij ongestoord
grimlachend kan vreten
al langere tijd broedt hij
tussen verschillende cellen
op een meedogenloze aanval
wetend dat hij, volgevreten,
een zwart gat achterlaat
het kwaad zal dan toch de
winnaar zijn van dit ongelijke
spel waar de knikkers…
loomheid laat de klokken slaan
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
537 vliegen spelen ongestoord
landen en bewegen
warmte is ongehoord
geel vraagt snel om regen
het rechtgekante polderland
de zomer trillend in de verte
loomheid laat de klokken slaan
het zware werken is gedaan
ik koester zachte schemer
als stilte in mijn hand
een vogel kaatst een zonnestraal
terwijl het donker langzaam valt…
lachten ondeugende gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
543 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
en sloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen…