3253 resultaten.
Eindsignaal
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
839 He, hoorde ik al duidelijk het eindsignaal,
terwijl mijn wedstrijd nog maar net was begonnen?
Hechtte niemand geloof aan mijn levensverhaal
en had een ander het allemaal verzonnen?
Ja, U riep mij plotseling luidkeels ter orde,
omdat ik in mijn eigen dromen was opgegaan,
uit vrees dat het nooit iets met mij zou worden
als ik slaapwandelend naar…
Licht van de Paasmorgen
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
814 Paasmorgen
is een dag,
dat er echt een
nieuwe morgen aanbreekt
die vrij is van zonden,
geluk wil uitstralen,
naar elk mens,
die het geloof in
zijn hart meedraagt.
Er is dan een Licht
dat uit ons hart
naar buiten straalt.
Dat Licht is de railing
waar wij ons aan
vasthouden als het
leven moeizaam verloopt.
Het Licht van de Paasmorgen…
Levend water
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
756 Een vrouw ging water putten ginder
en vond de Heer toen daar.
"Stoort het je niet dat ik je hinder
of ken jij geen gevaar?"
Veel verder dan de daagse dingen
daarover ging 't gesprek;
hoe 't hart van heimwee ooit wil zingen
voorbij te klein gebrek.
Wij mensen uit zovele landen
wij zoeken water graag,
een emmer vol, uit gulle handen,…
Geloven
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.273 Geloof wordt niet
tegengehouden
door een muur,
ook een dijk
houdt het geloof
niet tegen;
zelfs een
openstaande brug
is geen hindernis,
want het
geloof in God
kent geen belemmeringen.
De enige
die gelooft
dat een mens
zich kan
verbergen
voor God
is de mens zelf.
Er staat
een muur
om hem heen,
ook ligt er een zee
met een hoge…
Amulet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
748 ‘s Nachts bij het kampvuur, als de stilte
zich op het land heeft neergevlijd
en wij gedwongen door de kilte
verenigd zijn in schamelheid,
als van het hout nerveus een knappen
en van het vuur een guur gesis,
hoorbaar zijn, wij desondanks dapper
proberen te doen, en gewis,
dan roeren soms zich de bosschages
rondom het lager alsof iets
daar…
zwart gat
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.002 Een blinddoek schuurt langs mijn wangen
Mijn vingertoppen tasten langs de muren en wanden
Naar vrijheid zou ik moeten verlangen
Maar mijn vraag blijft waar ik ooit in zal belanden
Ik zie alleen nog maar beelden in mijn hoofd
Die langs razen als boze gedachten
Alle moed is bij mij weg geroofd
Alles in mijn leven kan ik alleen nog maar…
Voor Aswoensdag
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
766 Mijn saldo is aan 't dalen,
ik kan niet meer betalen.
Ik sta morgen rood
en ga een plusje halen.…
Salem's flanken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 klokken kleppen door heuvels van heimwee
en wind van verlangen vangt hemels parfum
spraakloze taal strooit stilte naar binnen
spreekt luider dan orgel of daver van drum
zou ik vergeten, bergen van Sion
hoe vrede in brede almen zijn weiden uitspreidt
op Salem 's flanken waar banken staan in het licht
waar kabbel van kreken tot drinken…
Verraderlijke kus
poëzie
3.9 met 18 stemmen
4.282 En Judas tot Jesus komende zeide,
Wees gegroet Rabbi; en hij kuste hem.
Matth. 26.29.
Wat vriendelijker schijn bij vijandelijker haat!
Wat bitterder gemoed bij zoeter liefdeteken!
Wat zedelozer hart bij zedelijker spreken!
Wat Christelijker groet bij duivelser verraad!
Wie zag ooit zo veel strijd in vredelijker staat?
Wie schandelijker…
Psalm 142
poëzie
4.0 met 25 stemmen
6.530 Dauid sijnde in een speloncke van Saul omringhet, bidt God voor syne behoudenisse, om synen lof inde ghemeynte groot te maken.
1.
Een berichtsliedt Dauids, ende ghebet als hy inde speloncke was.
2.
Ick roep tot God met heller stem,
Al mijn gebeden gaen tot hem:
3. Ick stort mijn hert' in synen schoot,
Ontdeckend' hem all' mynen…
De Radeloze god
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
948 Het verre veld is onvindbaar,
de blinde dood zelf ziet het niet.
In het landschap is de lucht klaar
maar de einder ligt achter ’t riet,
waarvan de wuivende pluimen
de veerman al eeuwig groeten
op zijn tocht over het ruime
sop in zijn eindeloze route.
Het verre veld blijft uit het zicht
door de god'lijke verboden.
Dus blijft de bootreis…
Ademtocht
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
950 Een gebed is je adem
gevuld met woorden
naar God te sturen.
De goede dingen en
alle slechte dingen
gaan in die ademtocht
naar Hem toe en het
belangrijkste deel is
dat je gelooft dat Hij
je verder helpt in je
leven, elke dag weer.
Geloven is mensenwerk
bidden is werken aan
je geloof in God én
werken aan je zelf.…
menselijk gezicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
816 Benedictus XVI en het 2e Vaticaans concilie
dat vloekt op het altaar
dus terugdraaien maar
dat al te menselijke gezicht van de kerk
Waar het de prelaat na den preek om gaat
is dat men het geloof van zijn achterzijde
ten diepste vol overtuiging mag belijden
waar hij zich met aanbidding nakijken laat
Ze kunnen mijn rug op
zei de bisschop…
goedgelovig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
661 hij gelooft
omdat God
de touwtjes vast in handen heeft
trekt zijn vlinderdasje
recht
alvorens hij de deur uitloopt
naar buiten
waar schommels
uit de hemel worden neer gelaten
hij zoekt de mooiste uit
één die bij hem past
niet de grootste, niet de kleinste
dan schommelt hij
in volle vrijheid
tot ver…
Het lied van Magdalena - Paassonnet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
632 Ach tuinman haalde jij mijn Liefste weg ?
Waar bracht je Hem naar toe, waar vind ik Hem
zo langs de graven van Jeruzalem ?
Alvorens ik mijn hoofd te ruste leg
ga ik Hem zoeken in de stad, langs heg
en steg, bij nacht, als plots een zoete stem
mij roept: ’Maria, huil je?’ en ik klem
me vast aan Hem. Rabboeni, wat ik zeg:
Je nooit meer lossen…
Een wonder
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
784 De zon, de sterren en de maan
de planeten in hun eeuwige baan
het universum zo bijzonder
is er door God, dus een wonder
De jonge adelaar die zweeft
het zonlicht dat goud om de wolken weeft
het uitspansel zo heel bijzonder
is er door God, dus een wonder
De bossen, de hei of een meer
en ook de zee trekt ons steeds weer
de mooie Aarde zo…
Wolken als bergen of water
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
950 Wanneer je niet gehaast maar vol aandacht
naar de luchten kijkt die uit de verte
lijken op het blauwe water of de bergen
die je ooit zag in Zwitserland of Oostenrijk
dan weet je dat dit eindeloze heelal
niet eenzaam is maar gekend en bemind;
dat de mensen die luisteren naar een symfonie
van Beethoven en dit doen met overgave,
gelovig kunnen…
De teloorgang van de gargouille
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Bewakers van de kathedralen
Overzien het vlakke land
Turend naar de horizon
Spuwen water naar de vijand
Zij bewaken oude stenen
Tegen verval en vergetelheid
Dromen soms over het verleden
Herinneren zich hun klassieke aanwezigheid
Bewakers van de kathedralen
Vallen langzaam uit elkaar…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
848 je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd…
Over God en Mozes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
687 toen je naderkwam
zag je mijn vlam
ontmoette je mij
op blote voeten
Moshe mijn vriend
ik brandde je niet op
roep je nog steeds naar de top
van mijn aanwezigheid
voor een vurige babbeltijd
Moshe mijn vriend…
Hel tot vagevuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 Hel tot vagevuur,
uiterste tot middelmaat,
hemelsbreed verschil…
Thomas Becket
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
626 Hij hoorde het gerucht op hem gericht,
hij zag de harde haat in hun gezicht
en strekte zich halsreikend als een lam
naar het zorgvuldig ingewikkeld licht.
--------------------------------------------
29 december 1170 werd de Aartsbisschop
van Canterbury in zijn kathedraal vermoord.…
Voor jou
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.061 Als jij het even niet meer ziet
en bewust of ondoordacht
bij vreugde of bij groot verdriet
Mijn Naam roept in de nacht:
Vrees niet dat Ik je niet zal horen
Mijn kind, Ik ben voor jou geboren.
Als jij niet steeds het goede kiest
of van de weg afraakt
en zo steeds meer je doel verliest
wat jou onzeker maakt:
Aan Mijn hand loop je…
Ghazal I
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
636 Op elke rotonde staat een tuil van licht,
van gemeentewege glinstert het licht.
Hebberig legt men hele sparren om
en tuigt ze op met slingerend lampjeslicht.
Mijn verleden - een afgehouwen stam
bezweert het donker eert het eerder licht.
De wereld draait nu de schemering in -
flitsend doorkruist een meeuw het licht.
De dichter staat erbij…
Kerst
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.083 Fonkelende lichtjes sieren de donkere stad
Kerststemming her en der
Kerst komt er zo weer aan.
Velen nog naastig op zoek naar dat allerlaatste geschenk…
Winkels overladen met een mensenmassa…
In al deze drukte vergeten we
waarom het bij Kerst eigenlijk gaat.
De komst van Jezus
Die verlossing wil brengen
Voor iedereen van ons.
Ons allen…
Nu de drukte even wijkt...
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
717 Nu de drukte even wijkt
en 's nachts de sterren glanzen
weten we misschien voor even
wat er echt toe doet
en waarvoor we leven;
Grauw en grijs zijn soms de luchten
en de hemel lijkt van staal;
tot er plots een helder schijnsel
oplicht en het niet-weten,
het niet-begrijpen, niet-kunnen-verklaren
openscheurt tot brandende ervaring:
alles…
Gedicht voor het slapengaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
536 Oom Ewwe in het hooggebergte,
evenredig was de zware dag gedeeld,
wat kan ik nader vertellen?
Ik plak mijn kauwgom op de wekker.
Zo, de dag is voorbij.
Droom zacht, oom Ewwe,
ook de vijand is moe,
die monteren we morgen weer op.
Lekker slapen nu, meld ik me later,
met nieuws van de maan.
Amen, ome Ewwe, amen.…
Katholiek in 1954
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
570 In glanzend wit
violieren geuren zoet
in klamme handjes
heet gekrulde haren
gebonden met een strik
groter dan het hoofdje
van een kind van zes.
Verborgen in een rij
kleine stapjes
zwarte schoentjes
zij aan zij
het lange pad
dat leidt naar
de verlossing.…
Woord van troost
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.102 Het klinkt misschien soms wel eens wat goedkoop,
"vertrouw op God, Hij zal je krachten geven"
wanneer het in de dalen van je leven
zo anders gaat, als dat je had gehoopt.
Het lijkt soms zo gemakkelijk gezegd,
dat God je ziet temidden van het lijden.
Dat Hij je draagt en op de weg wilt leiden,
die zo vaak in duisternis wordt afgelegd.
Ja,…
Paradijs
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
847 ’t Bestaan in deze biotoop oogt goor.
De adders als bezield krioelend water,
die slangen brengen nooit iets zinnigs voort,
behalve van zichzelf de overmaten.
Verifieer wat in beweging is,
als bij verkrachte kieren van een kelder.
Een herfstochtend die in ontbinding is.
Een bitter boek vol scheve antihelden.
Nee, dan de mooi gemanicuurde…