5922 resultaten.
ik was bij je
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
517 in mijn hart ben ik net zo bang als jij
en toch ben ik bij je
uren heb je gepraat en overwogen
en ik ben bij je
afscheid nemen van jezelf
is een eenzaam gevecht
moed overmand door verdriet
want een ander uitzicht zag je niet
en ik ben bij je
om de ziekte had je niet gevraagd
maar spontaan gekregen
wel nam je in je handen
hoe…
?
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
938 ik voelde de aarzeling
van jouw hand in de
subtiele tinteling
van mijn huid en wist
nog voor je sprak
in de beslotenheid
van gestaag vallende regen
verkleinde jij de wereld
hoef ik niet verder
dan hier…
Zovelen zijn gegaan
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
2.059 Zovelen zijn gegaan en keerden nimmer,
het slagveld is bezaaid met hartenbloed;
wat maken wij ons druk om kleine dingen
en zoveel wat er toch wel niet toe doet.
Maar wat ten diepste ons echt wil bewegen,
het mens-zijn in zijn rijkste zin en doel,
dat komen wij op 't slagveld zelden tegen,
dat is het minnen, eerbied en gevoel.
Het kleinste…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
918 vlinderbezoek
Zacht strijkt zij
langs de rand
der baar, haar
warme kleurenpracht
ontvouwend
alsof ze wenkt
treur niet om haar
het nieuwe kleed
dat haar omhult
het is uit Liefde
slechts geweven…
Winterrood
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.598 in het besluit
van haar laatste afscheid.
Ze plukte nog één keer
breekbare, grauwe schelpen
en duizelig
liet ze het onschuldige strand
voor het allerlaatst
als los zand
door haar vingers glippen.…
Opgebrand
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.571 Vannacht liet je
in je vertrek 'n lichtje branden
Ik liep bij toeval langs
't was middernacht
Of ik wellicht
bij jou zou aanbelanden?
Je huisdeursleutel zou steken
in jouw slot?
En op m'n tenen
binnenkomen en fluisteren:
slaap zacht, slaap zacht?
Nee, want in mij
was 't licht echt kapot
En elk gesprek
dat zou verzanden…
De maan
hartenkreet
2.0 met 18 stemmen
3.103 Dunne vingers grijpen om haar heen,
zwarte vegen op gouden gloed
verstikken haar langzaam.
Zij verdraagt, laat begaan.
Nog eenmaal verheft zij zich
en straalt als nooit tevoren.
De strijd is ongelijk
Hoogmoed komt voor de val.…
Braakland
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.481 De nacht biedt bescherming
tegen mijn verdorven zucht
zielloos, zonder leven
kraaien azen reeds op wat nog zijn zal
een ploeg spit om wat is
traag, schoorvoetend, delvend
wordt het onverbiddelijke voltrokken.…
Voor de vorm.
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
2.706 Allang heb jij
mij afgeschreven,
heel lang ook al
weggerekend.
Ik voldoe niet
langer aan
jouw norm,
met mij nog leven
doe jij voor
de vorm.
Het voorlopig
dulden is gebleven,
hoelang heb jij
me nog gegeven?
Wanneer heb ik
volledig afgedaan,
of zal jij zijn
weggegaan?
Ik pas niet langer
in het plaatje,
o, verdraaid
rot op, ik haat…
Laatste gang
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.779 Klokkenstem begeleidt
lang en monotoon
bedrukte zwijgen
verdwaald herfstblad
bedwarrelt traag
het dode eiland
witte bloem
korte snik
laatste groet
langzaam verzinkt
het houten schip
in de aarden zee
het leven
herneemt
z’n gang…
dood
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.375 Ik lig in een kist
zonder wanden
het is koud
Ik zak weg in het duister
en kom nooit meer terug…
Ode aan Chesil Beach
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
541 Nog net zie ik jou lopen
Verdwijnend aan de horizon
De wind trekt zachtjes aan je kleren
Lopend door de winterzon
Jouw dure schoenen
Stappen op de harde kiezels
Die kleine barstjes trekken in het soepele leer
Je attitude zo rebels
Eens begrepen we elkaar compleet
Deelden we onze dromen
Waren veilig bij elkaar
Niet verwachtend dat het…
ik heb je gezocht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.653 in deze stenen stad
die zich zonder oponthoud vult
met gestage stromen
van anonieme gezichten
heb ik je gezocht
in deze lege stad
met het open hart
waarin de striemende wind
een bres sloeg
heb ik je gezocht
langs de rivier van deze stad
waar meeuwen krijsen over het water
in deze onbereikbare verten
gebouwen waar misschien mensen wonen…
gemeengoed
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.310 alles verdwijnt
als overbodige luxe
een versleten laken
veertjes kussen
schep na schep
hoop op hoop…
Verwelkte bloem
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
666 Verwelkte bloem
geen regen kan jou redden
de zon heeft veel te lang
al aan de lucht gestaan.
De zachte tranen,
die jou konden helpen
zijn met de dauw
in damp weer opgegaan.
Het groen verdord,
de steel omlaag gebogen
gekleurde blaadjes nu al
zo lang met bruin omboord
vallen reeds uit
op de verschroeide aarde
die eens jou leven gaf…
voor eeuwig
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.339 dwaal als de wind
door de laan van het leven
omgeven door rozen
in jouw laatste reis
reik naar licht
dat schuilt in het duister
zoek naar dromen
waar de fluistering breekt
en hoor de stilte
in het ruisen der wind
laat jou leiden
op dit bloemenpad
door de stem
die jou liefde belooft
zachtjes bemint
de eeuwigheid door…
Vaarwel...
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.563 Vaarwel lieve schat,
ga nu maar gauw.
Vaarwel lieve schat,
vergeet niet dat ik van je hou.
Ik weet dat je moet gaan,
maar toch doet het pijn.
Ik weet dat je moet gaan,
maar ik zal er altijd voor je zijn.…
alles hernieuwt
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
998 doorheen de vertedering
in woorden van troost
weerklinkt verzuchting
schuilt nog de hoop
dat alles hernieuwt
als een zee van rozen
buigzaam in leven
vol kleuren vergaat
om nooit te verdwijnen
naar dromen toe
jouw stem nog heel even
een zucht laat gaan…
elfenlicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.226 in sterlicht vergaan
donkere nachten
de schittering breekt
het duister gevoel
en schaduw verdwijnt
in het licht der elfen
jouw weg te gaan
reikt naar een droom
waar leven sluimert
als een dag zonder eind
onze liefde gegeven
een eeuwigheid blijft…
Nooit meer
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.717 Toen ik die blik zag,
wist ik - het is voorbij,
toen ik je woorden hoorde,
- je houdt niet meer van mij.
Toen je hele houding veranderde,
wist ik - dit komt nooit meer,
toen je stem zo boos klonk,
- dit was echt de laatste keer.
Toen je je omdraaide naar hem,
wist ik - "wij" is voorgoed gedaan,
toen je met hem wegliep,
- ik zal nooit…
sluit jouw ogen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.103 als jij moet gaan
waar dromen vervagen
verlaat dit bestaan
naar eeuwigheid toe
laat jouw ziel
onze harten bewaren
het beeld van jouwzelf
raakt ons verdriet
tot waar de nacht
het verleden huilt
de toekomst heel zacht
jouw ogen sluit…
fragment
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.505 ik hou mij vast
aan de reling
steeds verder uiteen
in onderdelen
zwaargewond
aan het hoofd
woorden rijden
zich klem
in de korst
van mijn keel
ze hebben verleerd
hoe een vrouw
planmatig te bedaren
het onvermogen
is totaal
verdwaasd kijk ik
naar hemel en aarde
mijn klamme voeten
vatten vuur
rook verast
de kleur van mijn…
Hiaten
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
798 Omdat ik wilde weten waar je was
Zocht ik naar jou in onbekende straten
Waar oude huizen donker en verlaten
De echo galmden van mijn trage pas
Daar hoorde ik jou achter muren praten
Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras
Ik trad behoedzaam in het gebroken glas
Van mijn herinneringen, zelfs hiaten
Werden stilaan gevuld met rook en…
En un momento dado
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
617 Dan is het zover
de laatste fase
balans op nul gesteld
handen vullen zich met werkelijkheid
met zaden dode takken aaibaar wild
de adem zoekt verlenging
maar niemand kent de maat
ik plant bomen
die als ze groot zijn
zaden strooien
die tot bomen ontkiemen
die als ze groot zijn
zaden dragen voor de toekomst…
De sleutel van mijn hart
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.966 De sleutel van mijn hart
Heb ik jou gegeven
Het was voor lange tijd bedoeld
En niet voor zomaar even
Ik gaf die sleutel
Nog aan geen één
Je moest er zelf om vragen
Maar toen ik hem gegeven had
Met alle liefde in mijn hart
Had ik wel verwacht
Dat jij hem zou bewaren
Die sleutel was je veel te zwaar
Je liep ook steeds te klagen
Dat…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen
52.540 Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.
De glimlach, die wij op dingen…
Herman
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.050 mij nogal stug groette
maar al snel waren er de verhalen
over vrouwen, verleden pijn die
zijn geschiedenis vertaalden toen
ik naast hem zat en hem verder bracht
dan hij zijn wilde
Wilde nachten verbeelde ik en
luisterend naar fouten die ik
nooit moest begaan waren we
zestig jaar verder in dertig minuten
en drie kilometer voor ons afscheid…
bidden volstaat niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.508 in de boter snijdt het mes de laatste snede
de boer verkoopt zijn grond aan de eerstgeborene
en legt zich te sterven in de verbrande schuur
zijn dochter haar kleed opgeheven in het zurig hooi
bidden volstaat al lang niet meer
de vreemdeling kust de wilde deerne op de mond
gooit ongevraagd een handvol zilverlingen op tafel
wie wordt verraden…
herinnering aan haar lach
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.207 als schaduw in de spiegel
die langzaam vervaagt
verliest zij zichzelf
in haar evenbeeld
het leven ontglipt
haar jeugdigheid
die toekomstdroom
verdwijnt in het niets
want kleur vervaagt
in het licht van haar ogen
wij herinneren haar lach
voor eeuwig kwijt…
Daar ging je dan....
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.470 Binnen een week zeg je me
wat het wordt en met wie
Het afscheid was heftig
veel heftiger dan ooit
Sterren dansten voor mijn ogen
dit voelde ik nog nooit.
Was er misschien het besef
dat dit de laatste keer kon zijn?
Of was het soms een mengeling
van mijn liefde voor jou en pijn?…