6136 resultaten.
Rekening
snelsonnet
3.0 met 25 stemmen
2.121 Het thuisbankieren via internet
(niet bij te benen voor de senioren)
was snel, goedkoop en maakte gauw furore.
De bankbediende werd op straat gezet.
Maar als ze je met gratis diensten lokken
mag je er strakjes des te meer voor dokken.…
HERBOREN ZIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 Zoek geen speld in de hooiberg
als je pijn hebt in je donder
maar ga naar de fysiotherapeut
die drukt en drilt als een boor
en zet ‘n naald op de pijnlijke plek
prikt je niet lekker maar niet lek
laat die plek wel lekker sudderen
als oma’s draadjesvlees in de pan
je wordt losgemaakt, vrijgemaakt van
ongemak, pijn, ‘t voelt als herboren zijn…
de man van mijn leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
943 waar ik in veiligheid kan schuilen
maar een gevaar voor de wolf in schaapskleren die ik zo vertrouwde,
die het huis waar ik ooit in woonde, bruut uit elkaar haalde.…
GOÊNACHT, VAARWEL!
poëzie
2.6 met 7 stemmen
1.010 "
Had ik een eigen huis en haard
Gevonden in mijn Vaderland:
Dit smartlijk uur was mij bespaard -
Vaarwel en reikt mij nog de hand.
Goênacht, vaarwel! - Goênacht, vaarwel!…
Dodenmaskers
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 onzekere tijd waarin wij elkaar aanstaren
met angst
voor de onwezenlijke spookbeelden van holle
dodenmaskers wereldwijd
Om in stilte met de geest en het gevoel van een kunstenaar
uitdrukking te geven
aan de ziekmakende tijd
Pijnigende gedachten en overal het zwijgen om ons heen
goedwillende hurken buigen op de grond van hun huis…
kind van na de oorlog
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
615 en deportaties en
Dat sommige mensen in een wereld geloofden
Die niet mijn wereld zou kunnen zijn
Afschuw, verraad en heel veel pijn
Op school lazen we over Anne Frank in het Achterhuis
De angst die zij en haar familie hadden in een nooit veilig thuis
Vele Arnhemmers liepen met hun hele bezit naar Friesland en Groningen
Zij moesten huis…
weer dendert de trein
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.331 jij woont in
de stilte van thuis
danst in de stofjes
die dwarrelen in de zon
kleed je in passende
kleuren spreekt
zonder stem een welkom
in jouw zoete geuren
zacht zijn je handen
vol passie je tanden
als je bijt en je nagels
mijn lijf doen ontsporen
weer dendert de trein
vol liefde in mij want
jouw huis is mijn laatste station…
dat strakt boven groen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 ik keek naar je op
je spiegelde hemel
ontmoette in glas
het wit van de wolken
zag jou komen
in blauw dat
strakt boven groen
in een zomer vol dromen
je was geen fata morgana
maar vatte mijn hand
keek naar het land
en zei, kom we gaan
naar het huis waarheen
de wind ons zal dragen
een thuis waar gelukkige
uren zich lengen tot…
Anne Frank
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.086 Het huis waar het altijd stil moest zijn galmde van de kinderstemmen.…
met eb de vloed kwam sussen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.489 we koesterden een
handvol duinen in een
wandeling van lijf tot lijf
ik zag de zee als
branding in je ogen
je golfde en sloeg over mij
we zijn naar strand
gegaan en doken in de liefde
het zand plakte ons aan
we vrijden tot de maan
met eb de vloed kwam sussen
kusten tot zijn ondergaan
we zijn naar huis gelopen
bepareld met wat dauw…
Een nieuw begin
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.321 Ver weg van haard en huis,
je voelde je hier niet meer thuis.
Je wilde de wereld ontdekken
en daarom ging je vertrekken.
Nu, jaren later, ben ik blij dat je bent gegaan,
ik heb mijn eigen dingen gedaan.
Een nieuw leven heb ik gestart,
heb jou verbannen, voorgoed uit mijn hart.…
Terugblik Allerzielen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.930 De grafsteen afgeschrobd
mijn handen rood en koud
de salie kort teruggesnoeid
de bladeren neem ik straks
naar huis voor de hete smoor
van schapenvlees en u, pa
u ligt hier goed en ik weet
ook wel dat u ons mist daar
in het Vagevuur, u kon slecht
tegen eenzaamheid, u was het
enige kind van opa en oma en
gebleven in ons gezin van…
Verzoekje
hartenkreet
3.1 met 26 stemmen
11.901 Mijn lieve man, mijn maatje,
kortom, mijn Pluis,
vandaag zijn we zoals je weet
6 jaar getrouwd,
en al wonen we met z'n vieren
in een huis,
weet wel dat ik onnoemelijk
veel van je houd.
Ik wilde dat deze dag,
bijzonder zou zijn,
net als jij dat voor
mij bent.…
Papa ik mis je zo
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.884 Lopen zo gewoon
Zo moeizaam
Voor een kind zo schoon
Doen we gemaakt
Geef je een arm
Weet dat je het niet wil
Krijg het warm
Was hiervoor maar een pil
Een wonderpil
Desnoods in je bil
Zodat je weer loopt
Zo wonderschoon
Papa ik mis je zo
Je bent er, je bent nu hier
Jij wilt naar huis
Oh heer ik weet het niet
Ik weet alleen…
de gehandicapte vent
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.168 weten
van die gehandicapte vent
geen vrienden
geen sociale buur
z’n vader en moeder
kwamen nooit meer
liever doen alsof je hem niet hoort
en dan hopen
dat hij jouw perfecte leventje niet verstoort
alleen was hij
niemand bevestigde
dat hij nog leefde
het enige wat ze zeiden
was dat het er stonk
omdat hij al drie weken dood in zijn huis…
Jouw gezicht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.061 hard fietste ik en
De huizen, auto’s en mensen
Vlogen als streepjes aan mij voorbij
Ineens was daar jouw gezicht
Het was net een waterval
waarin een blad was gevallen
het dook mee de diepte in
en borrelde pas tellen later weer op
Zo kwam jouw gezicht
Ineens uit die streepjes
Alles eromheen was al weggespoeld
En de hele weg naar huis…
Loslaten
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
1.799 Waar ben je nu,
ik zie je voor me in huis
ik mis je op je vertrouwde
plaats.
Ik loop doelloos rond, verdwaasd.
Je lijden en pijn zijn nu voorbij,
zachtjes ben je ingeslapen,
je van niks meer bewust.
Je bent o zo ver weg nu,
maar in mijn hart blijf je nabij.…
ik proost op God
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.196 de kerst is opgetuigd
het parelhoen loopt
door het huis te watertanden
het is er weer
de sfeer van toen en het
menu is dit jaar allerhande
het kind vindt zich als altijd
vredig in de kribbe, het onbevlekt
ontvangen staat met Jozef stil te bidden
de os zijn tanden zijn gepoetst
en dat maakt het salaris van de
dierenarts weer…
Waterloosheid
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
840 zijn
Synoniem met chaos
In de infrastructuur
Op het Zernike
Sluiten de scholen
Tegelijk om negen uur
Massale stormloop
Op de bussen richting het centraal station
Waar de chaos ook al begon
Eeuwen wachten in de wind
Voelend alsof
Ik me even in een metropool bevind
Ach oude bus
Ik wacht niet meer
Lopend vind ik mijn weg naar huis…
Nergens klinkt
gedicht
3.4 met 18 stemmen
7.862 Nergens klinkt
een schot blaft een hond
beweegt een haas tussen de slapen
krommende ochtenden een rug
recht het hele huis weer
moeizaam steunend in de beugels
en ze verplaatst haar nieuwe bank
blankt ongeschoren benen
vol zonlicht;
Alle kinderen zijn op
de hond trekt met zijn poten
jankt en gromt.
------------------------------…
dit was een dag
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
807 gisteren zag ik je
met deuren en ramen
dicht
er lag nog altijd
een dag op tafel en ik
probeerde te tellen
hoeveel keer jij
je kind doodsloeg
tussen schalen vol vlees
en verzuurde melk
met de grootste moeite
zocht ik nog een verhaal
of de welving van
je borsten maar
je handschrift werd
onleesbaar en ik heb
slechts het vreemde
huis…
angst
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
3.032 Je raakt afgestompt
als je niet meer buiten komt
je huis is je heilig
je voelt je er veilig
er gebeurt buiten zoveel
het vliegt je naar je keel
je staat te trillen
het liefst wil je gillen
je holt weer naar binnen
wanneer zul je die angst overwinnen
de straat: voor iedereen is het normaal
maar ik ben blij als ik de hoek al haal
straatfobie…
nervositas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.476 uit de ruïnes rijzen zenuwen
ze razen door de buizen van het huis
kneuzen de ruimte
waar mijn gemoed geduldig veinst
slechts mijn gemoed te zijn
en niet de bruisende bron
van mijn gebundeld wezen
ik sla op de vlucht
voor de kraaien in mijn haar
mijn woorden glijden uit
vergeten mijn inborst te kneden
ik sta op de rand
bereid over lijken…
Allegro ma non troppo
gedicht
2.9 met 93 stemmen
48.482 Het huis vol suizend geluid
het licht komt gesluierd
de kamer binnen
en in de keuken
komt de waterketel
ruisend klaarop de gloeiende plaat.
Voorzichtig schenk ik koffie op
niet overhaast
en niet te traag
maar in het juiste tempo.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Een zachte, wrede, okerbruine dood', 1975.…
RIETPLUKKEN
poëzie
3.0 met 9 stemmen
4.016 Wij lagen ’s avonds nog in ’t gras,
En hadden niet één handvol riet
Geplukt om mee naar huis te gaan.…
zijn verkNIPte liefde
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
496 als een waterjuffer sierlijk
beweegt zij door het huis
haar thuis vol warmte en
verwondering aan de wanden
van haar immer stralende gelaat
puurt zij liefde uit de stenen
van zijn veel te lang verweerde
en mogelijk versteende hart
zij is de nimf in vrouwenkleren
waarnaar hij zo lang heeft gesnakt
hij vindt soms ook een antwoord
op de vragen…
gerechtigheid
netgedicht
4.9 met 31 stemmen
1.353 Nog onlangs sprak ik verre van een vriend
Die had naar veler idee de dood verdiend
Hij wilde dat beslist van mij niet weten
heeft toen met vaart mij het huis uit gesmeten
Ik heb hem dat beslist niet euvel geduid
Hij had gelijk de rekening moest nog uit
Na een merkwaardig ziekbed is hij dan nu dood
De kist is verzonken in kleurig glas in lood…
koude tenen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 je stilt dagen van winter
en geeft me onwennige
kinderogen
bindt bitterheid
aan alle lege uren
nu dood sneeuwt
op koude voeten
de meisjesjurken, de lippen
gedragen, ongelezen
bij iedere gebroken vinger
en nu het donkere huis
de verte meet
zie ik door muren heen
de oude stenen in
mijn te kleine bouwdoos
jij kust me
maar maakt…
proost
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.148 zoooo
dronken dronken dronken dronk
als dronken maar kan zijn
je zuipt je lam en zuipt je klem
zo zat je maar kunt zijn
en
waggelt waggelt waggelt wacht
er iemand op je thuis
dan zwalk je zwalkje zwalk je zwalk
je `s avonds dol naar huis
zoooo
dronken dronken dronken dronk
als dronken maar kan zijn
je zuipt je lam en zuipt je klem
al…
winterwaan
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
860 en ik zie
de winter, nét anders
en de liefde
die niet meer komt
in een huis van sneeuw
houten schalen
in plaats van bloemen
doden die rusten, telkens langer
en stamelend achteruit
ik zie de maan
argeloos mager, in ieder woord
onderdrukt
met licht als witte lijken
en vogels, altijd weer die vogels
de geur in een fluistermond…