2947 resultaten.
Midas in de polder
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
988 Geen vaag verhaal of een obscure foto
Van wat er is gezien in Luttelgeest
Nee, Janneke vond daar een echt dood beest
Waarschijnlijk aangereden door een auto
En ook al wordt hij niet tot wolf verklaard
Dat dorp staat toch weer even op de kaart…
Genenpoelfase
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
678 Waar is de tijd naartoe dat Kluivert scoorde?
(een pass van Rijkaard, die van Milan kwam)
Dat doelpunt bracht de cup naar Amsterdam,
Omdat de club toen tot de top behoorde.
Had elke speler maar een voetbalzoon,
Dan werd een overwinning weer gewoon.…
OV-knipkaart
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
682 De OV-chipkaart doet ons veel plezier
Ze gaat het reizen zeer veraangenamen
Check-in Check-uit...NS je moet je schamen
Ach geef ons toch dat vodje van papier
Mag ik uw kaartje...vraagt de conducteur
Knip knip...check-in...en verder geen gezeur…
Democratie
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
777 Twee Kamerleden moesten uit de fractie
De sfeer was kil en koud en toch verhit
Eruit gestuurd en geroyeerd als lid
Wat vindt het rode volk van deze actie?
Een stomme vraag! Daar gaat het toch niet om!
Vraag nóóit iets aan het volk, het is zo dom!…
Blauwe Nacht
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
993 Jan Siebelink - die van dat bed violen -
Schreef ook zijn eigen Vijftig Tinten Grijs
En raakte nadien stevig van de wijs
Dus Een Vandaag was koren op zijn molen
Nee, meer reclame kon hij niet verlangen
Maar hoe het met zijn crisis zat bleef hangen…
Drank en wijven
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
720 Hij drukte zich wat calvinistisch uit
Het geld gaat naar de “Schnaps” en naar de “Frauen”
Die zuiderlingen zijn niet te vertrouwen
Verschoot hij daarmee niet zijn laatste kruit?
Mocht deze baan hem onverhoopt ontvallen
Dan maar een flinke neut en naar de Wallen…
woorden voor Hasan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 in den Haag
woont een man
een man van
veel woorden
zijn muren behangt
hij met vragen:
wie klopt op de deur?
waar is je paspoort?
je maakt me blij
schrijft hij
je hebt me al laten huilen
honderd keer en maal
de muren vertellen dat
het dondert en stormt
het is warm en het is
altijd wat met het weer
ik mijmer met je
over namen…
AOW-leeftijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.151 Vandaag is geboren
precies 9 maanden
na mijn verjaardag
op 12 februari 2017
mijn 65ste nu echt
mijn AOW leeftijd:
65 jaar en 9 maanden
Ik voelde me ook
in blijde verwachting
soms had ik wat buikpijn
en ook kopzorgen
65 en AOW gerechtigd!
tel ik nog wel mee?
doe ik nog wel mee?
Toen besefte ik mij
doe er wat mee
doe er wat aan
ga…
Andere Wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Daar zit mijn moeder heel alleen, zo zit zij alle dagen
ze zegt geen woord , heeft ook niets meer te vragen.
Daar zit mijn moeder, alle dagen, alsof ze ergens nog
op wacht... en soms lijkt het of ze even lacht.
Zij zit in haar wereld is daar alleen heeft geen besef
meer van de wereld om haar heen.
Ze ziet ons wel maar weet niet wie we…
Ze is eindelijk vrij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 Soms mis ik nu die handen, haar amber geuren
wil ook ik enkel met dat ene lieflijke gezicht
in alle rust nog even een gesprek beginnen.
Vragen hoe deze toch zonnige dag nu echt was,
leven zonder 'n gevecht haar wel weer inspireerde,
de kans gaf te kiezen hoe zij zelf leven regisseerde.
Of ze nu daar al nieuwere wandelpaden weet
vandaag zeker…
NK tegenwindfietsen
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
602 Het vraagt om een gedegen voorbereiding,
acht kilometer knokken tegen storm.
Een fiets zonder versnelling is de norm.
Gelukkig had ik goede begeleiding.
Om het traject wat beter door te komen
heb ik mijn trainer achterop genomen.…
Gerommel in de marge
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
391 Het jeukt in mijn hoofd
de wereld draait en buitelt
om de marges
van aanzien en wetten
en bekende kunstenaars
dansen mee
ze willen iets
maken voor duizenden
jaren, voor iedereen
een as van eeuwige waarheid
en schoonheid, beschermd
tegen…
VOOR EN OVER JAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 als hij aarzelt om
je mee te nemen
omdat hij vermoedt
deze heeft nog
zoveel om te geven
en het leven je ook
niet los laat
de strijd tussen die beiden
jou te veel pijn doet
en jij voelt dat hun spagaat
ten koste van jou gaat
dat jij dan inziet van
ik verlies mijn diepe warme gloed
en dat jij dan de regie neemt in dezen
dat jij beseft…
LAIS CLXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd
de mens verlaat, aan het raakpunt van haar
schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht,
in loden stilte achter hemels klaar:
de gouden lichtval in heur ochtendhaar.
Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar,
haar hand herhaalt het denken als gebaar,
het haar omkranst haar woordeloos gebaar
en…
LAIS CLXX
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Nu in duizend ongedane daden
in klaarte oplicht al geheel het pad
met de uitgesponnen levensdraden
en niets nog wijst naar vrijheid die het had
verborgen in het draaien van het rad,
nu het haar licht als git ontvangen heeft
en er geen hoop meer in zijn duister leeft,
nu feit de nood opheft aan menig woord,
nu rust de spin gevangen in haar web…
LAIS CLXXI
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Die liederen herinneren het eraan
dat het de zang vergeten is. Het wou
alleen LAIS die het bemint, want dat
is sluitsteen voor het duister van zijn wil,
voltooiend niets en van het niets de schil.
Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur,
haar lach is gong en slaat zijn laatste uur.
Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt.
Dat schrijven…
LAIS CLXXIV
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Motten die elkander open wrijven,
als harde diamanten in de nacht:
sterrenstof bekleedt de tere lijven
bij hun labeur dat niets van hier verwacht
maar van het duister wil de pure pracht.
Zij, als nacht zo nodeloos geboren,
zwart op zwart en in dat zwart verloren,
zijn licht dat om zichzelf verlegen zit
te bidden dat het duister hen verhore…
LAIS CLXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Toen het had haar stem gehoord die avond
die de dag aan duisternis deed klinken,
was er geen klank die zijn gehoor nog vond
want het hoorde zich in haar weerklinken:
vernietiging die in haar bezinken
zou, bloed met git verbinden, eindstand
met de dagen, en nacht met elke hand.
Want het had geboorte zien gebeuren,
zwarte kern van de immense brand…
LAIS CLXXVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 Elk lijf is een lijn, ’t frêle huiveren
van de pen in de leegte die wij zijn.
Handen willen de handen zuiveren,
armen de armen ontdoen van de pijn,
maar de lijnen blijven altijd te fijn,
en het lijf onthoudt niet haar zaligheid.
Het draagt zich voor: onthouden lelijkheid
en schrijft alsof het sterren doet ontstaan,
maar waar zij het in het…
LAIS CLXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 Er is teveel. Het schakelt storing uit:
knipt in de lichtenwalm tot het ziet
haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit
wanklank uit, want walg verstoort het lied.
Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt.
Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt
haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt
altijd einde aan bezweren van kwaad.
Het…
LAIS CCXXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Zij sterft daadwerkelijk bij dageraad
als weerschijn die de ganse nacht optilt,
een rode sluier die in ’t wit vergaat
Aurora die het wildste hart verstilt.
Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt,
als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat
en liefde is nu, ver van ieders haat,
hoe zij ontbreken, in en aan elkaar:
verzegeld wordt het…
LAIS CLXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Geen christenhond zal haar nog schamen ooit
geen moslimrat haar met schuld belagen
want nu verschuift niet meer van toen naar nooit,
want het zal met schrijven taal verslagen.
Zij zal geen rouw meer hoeven dragen,
zij is als git in het, als hel in haar.
‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw:
elk woord van het wordt recht en vast en echt…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het legt het eigen rot aan banden, schat
de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk.
Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.
‘Versuiker…
LAIS CLXXXVIII
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
417 Niets zal nooit hun zoenen evenaren,
zij hebben dat bereikt waar ruimte tijd
en tijd weer ruimte wordt. Hun gebaren
in de stilstand stremmen zonder spijt
om hun bewegen, vroeger bron van nijd.
Strijkt het haar lichaam aan, zijn woord wordt glas:
het ziet wat komt, wat is, en wat er was.
Het jaagt zich uit de verzen die het maakt
en 't leeft…
LAIS CLXXXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Het is weer donker dus het stoot zich om.
Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten.
’t Is weer wakker en het weet niet waarom:
wie vindt er nog lering in het moeten?
Is ’t niet genoeg? Wie moet er nog boeten?
’t Wordt met wroeging bij de keel gewrongen.
In hun dromen is er ingedrongen
en eist er liefde op die niemand kent.
Angst begreep hen…
LAIS CXC
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 Het wou haar vatten in een klankgedicht,
haar naam vercijferd tot een toverspreuk:
ontkenning van gemis en van zijn plicht,
bazeltaal met intellectuele jeuk,
perverse onderstroom, dat maakt het leuk.
Het voelt haar nu, het helse dat ze is:
der minne eenvoud heet gewoon LAIS.
In het licht laat zij zich nooit bekijken,
in het duister waar gevoel…
LAIS CXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 De steden die de heren beheren,
zijn steden die de heren verteren,
en de dames die de heren vereren
gaan als letters met elkaar verzweren:
het krast en het kraakt in ’t vuur der heren.
Het heeft hun wereld al verbeurd verklaard:
hun tijd zit strop, het is in haar bedaard.
Zijn lijf is licht, kent enkel haar gewicht,
haar duister is met laaiend…
LAIS CXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Verlossend duister komt altijd te laat
maar dat falen is geen fout van haar.
Haar git is niet wat er in licht vergaat:
het schijnsel kleurt te blauw haar hels gebaar,
het zwart is daar, er is genoeg in haar.
Calculaties vergelden elk moment,
data, ingelezen, rij na rij per cent,
en uitgerekend zo de mens vergaat.
Het heeft geen spijt, het deugde…
LAIS CXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
386 Deze wereld is de wereld niet voor hen:
zij beven niet in vreze vol met nijd
zij heeft aan het voor haar een gouden pen
het schrijft hen uit de leugens van de tijd.
In ’t welven van verschoven eeuwigheid
wordt zoeken zelf gevonden en het is
drievoudig git door ieders duisternis.
Haar klare stem is van beklemming vrij,
een golven dat tot straal…
LAIS CXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 In het grote woordeloze niets van haar,
de oceanen kolkend blauw in d’ ogen,
de gebaren maken alle leugens waar,
waarheid tot gebaar van onvermogen.
Want haar voelen kent geen mededogen,
is hete gloed die het van het ontdoet,
en ’t vuur verhevigt tot een blauwe vloed.
En in oneindig zwart gaat schel dan aan
het ene git dat het verblinden moet…