12367 resultaten.
Yoga..nisten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 Yoga
de ‘yoganisten’
ze zien het niet als geloof, religie of overtuiging maar
de ‘yoganisten’ 'evangeliseren’, informeren, leren er wel lustig op los
Met hun naakte zin- en zen overtuigende werkelijkheid
ze slaan nog net niet, nog niet, net nog geen voet tussen de deur
trekken nog net niet de kleren van je lijf
maar wel peuren, leuren…
Evenwicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
541 De vertraagde tijd die corona ons geeft.
De nieuwe ruimte die het ons biedt.
De saamhorigheid die het schenkt
kan geen mens ons schenken.
Het is de angst voor de dood
die ons een beter leven geeft.
Miljarden die verborgen leken
worden vrijgevig herverdeeld.
Zie! Nieuw evenwicht ontstaat
tussen ontvangen en geven,
tussen blinde haat en…
Alef Beeth Giemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Met Os Huis ezel begon het
In de stal van het grote huis
De kamer zat vol familie
Het was er warm, met mama
en de tantes die alles weten
van bevallingen, ook de mannen
bleven op en dronken op de nieuwe
koning, zijn bedje van vachten
in een voerbak stond naast me
Na het paasfeest in de hoofdstad
moesten we gaan, het nieuws
van onze zoon…
THUIS
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
490 je
thuis vinden
thuis voelen
thuis eten
thuis zijn
thuis rond woelen
thuis weten
thuis familie kind’ren
iedereen is er naar op zoek
niets is er zo warm en fijn
zei de huisjesslak
helaas ik ben zo sloom
en nooit op tijd -
op tijd terug
voor de warme prak
de oplossing zag ik
in een heuse droom:
neem je huis toch mee
op je rug…
Denksport
snelsonnet
4.1 met 11 stemmen
598 Dat ze daar bij dat Hof nou niet beseffen
Dat mij het zweet vaak op het voorhoofd staat
Als iemand mij met schaken weer verslaat,
Nou willen ze zelfs btw gaan heffen.
Vandaar dat heel de denksportwereld baalt:
De denksport (en de vis) wordt duur betaald.…
[ Shows druipen hun slijk ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Shows druipen hun slijk
van het scherm, tot we vol zijn –
en niet meer bruikbaar.…
Heel bizonder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Buiten wordt het donker
een kat doet zijn ronde
een muis wordt verslonden
een varken schrikt wakker van de honger
De hemel oogde somber
na bliksem kwam donder
het was een wonder dat ik werd
gevonden onder een vlonder
Na rust kwam bonje
Dollemam dreef zijn rondjes
succes bleek een domper
1-1-2 telde elke seconde.…
WIITE HUISWERVELING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Over daken en kale bomenwoud
giert, valt en springt een zwervende wind,
als een dartel, onbesuisd dansend kind,
ontmoet tenslotte geur, die hem vasthoudt.
De luchtstroom slingert zich sierlijk maar koud
om een schoorsteen, aarzelt even, duikt gezwind
de pijp in, hitte tegemoet, en vindt
vast verblijf, dat hij met zijn adem opbouwt.
De keuken…
In de straten van Babylon
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
511 Een stuf ging over mijn naam
De mensen kwamen tegenover elkaar te staan
bijna was ik vergaan
Maar ik word telkens weer een lied
Doorheen tranen strijd en verdriet
Zangers bevolken mijn hart
en vertolken hun snarenspel
De klanken omhelzen en strelen
tot diep in mijn ziel
Blij en vrij voel ik het warme hart
wil overstromen
Dicht…
(Ab)normaal
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
559 We mogen onbekommerd weer uit eten,
We mogen ook weer werken op kantoor.
De mondkap hoeft niet overal meer voor,
We mogen al die regels weer vergeten.
Wat ik nou zeggen wil met dit verhaal:
We gaan weer naar het oude abnormaal.…
Trojaans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Voedsel voor de lezer...
Maar honger als een paard
Gevangene in Troje
Was dat de moeite waard?
Zoals het spreekwoord zegt
Vertrouw die Grieken niet
Nog minder hun geschenken
Verslind wat je vergaart!…
Recycling
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
797 Ik schreef een liedje voor het festival,
Het ging van ‘oeh’ en ‘aah’ met grote sprongen,
Ik heb het voor een jury voorgezongen,
Maar daar zei men: dit liedje is er al.“
“Dat weet ik wel’, zei ik, ’dat spreekt vanzelf,
Maar wacht nou toch gewoon een jaar of elf.”…
[ Ik was er niet bij ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Ik was er niet bij,
maar mijn fantasie ziet het --
opnieuw gebeuren.…
ZEVENTIENJARIGEN OPGEROEPEN VOOR DIENSTPLICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Ze is zeventien
mijn dochter
mijn dochter Giulia
een stevige meid
een mooie jonge vrouw
'ze staat haar mannetje'
Ze wordt opgeroepen
voor militaire dienst
door hare excellentie
Defensieminister
Mevrouw K. Ollongren
'die haar mannetje staat'
Ze is echter gebonden
en verbonden met een handicap
een ernstige, een pijnlijke
soms zelfs…
De Opstelling
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
599 Belangrijk is, voor wie naar glorie streeft,
Altijd de groep waarmee je gaat beginnen,
Alleen de juiste mix zal overwinnen,
En dat bepaalt hoe lang je overleeft.
Wie staat er straks ‘op negen’, wie ‘op zes’?
Ik kijk reikhalzend uit naar dat bordes.…
EKater
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
491 Ze zagen 't van de gele wand
gebeuren
Van juichend himmelhoch tot
niet veel later
Het noodlot sloeg van droefenis
zum tode
EKaterina en EKater treuren
Oranje kraakte hem, de britse
code
Tot in de dying seconds Ol
verscheen
Een bankzitter, als duvel uit een doosje
Die gans de natie dompelde
in spleen
Het leed van onrecht dat…
LOZE LEGE KRETEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
609 loze lege kreten
ontwikkelen zich tot
letters en woorden
van waaruit zich
gedachten weten
te formuleren en
ideeën zich creëren
door te constateren
en eindeloos te debatteren
om via een omweg
uiteindelijk weer terug te keren
naar daar waar het
ooit eens begon
naar gedachten
woorden letters
en loze lege kreten…
Tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 De tijd is geen rechte lijn
maar een spiraal
waar einde en begin
kruisen onderweg
schijn en zijn
bedriegen elkaar
niet wat ons bezighoudt
is van tel
maar de lijn
van er te zijn
de vliedende curve
dat is de tijd
een afgemeten stukje
oneindigheid…
Paasgedachte
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
267 De president verklaart met droge ogen
Zijn nu al astronomische budget
Voor wapentuig het liefste maar weer met
Een half biljoen te willen gaan verhogen
Ach, hoorde hij een paasklok beieren
En koos hij voor dat geld maar eieren…
4 oktober 2026
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
353 op de groene kruin
van de lijsterbes en de
Japanse kers valt
het fluwelen ochtendlicht
Franciscus’ groet aan
de dieren, de planten en
de hele schepping?…
LAIS CCCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 Opdoemend bevrijding der luchten ziet
de nacht, waarin 'k mij boven zee en land
verheffen kan, jou strelen met dit lied
van git dat in jouw kamer klatert en vlamt
en doeken zet in lichterlaaie, zand
van rotsen maakt, van tongen tentakels
met de kleefgreep van ware verzinsels
die mij gaar binden als sliert op een spoel.
En in de tuin van de nacht…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…