8894 resultaten.
en als de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 en als de tijd daar is gekomen
dat er niets meer voor ons rest
dat zelfs stilte is vervlogen
als een bel die levens lest
die kleuren draaiend
ver
vervagend
in zichzelf vrede kent
en de zin van wat we waren
als een droom op jouw ziel ent
sluit dan mij nog in je ogen
en neem ons in je wezen mee
omdat er niets meer
meer kan wezen…
Vlinder
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
3.279 Vlinder
Mooie vlinder,
zo licht als een veer,
kleurrijk als een regenboog,
je was zo klein en teer.
Mooie vlinder,
je vloog mijn leven in,
lichtte mijn bestaan op,
gaf mijn leven zin,
Mooie vlinder,
je was niet sterk genoeg,
ik mocht maar even van je genieten,
je vloog weer weg,veel te vroeg.…
geleide droom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.284 Een statig huis,
niet ver van zee,
bladerende verf.
De tuinman
veegt de herfst
van 't erf.
De poort piept mee,
de sleutel past in 't kruis.
Als je binnengaat
staat
bij elkendeel
het moederbeeld.
Ongeloof.
Bij elkendeel?
't Moet zijn
dat wij heel
erg met haar
verbonden zijn.…
Plus est en vous
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 De sibelle fluistert
verse gedachten
in je oor.
Als je luistert,
heb je 't door.
Het spoor
gaat door
moerassig bos.
Tunnels bramen haken.
Dissonante noten kraken.
Vreemde dieren waken.
Het spoor
gaat door.…
opa
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.629 mijn lieve opa,
zo ver van me vandaan.
mijn lieve opa,
kan ik je nog zien.
mijn lieve opa ik hou van jou!…
Waartoe, waartoe
poëzie
2.9 met 13 stemmen
2.443 Ver schrijdend baan ik zelf mijn baan.
Een sterke mens leert eeuwig gaan.
Wanneer, wanneer
zijn de dagen daar dat ik sterven leer?
Sterven kan ik iedere dag.
Dies leef ik wat ik leven mag.…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
Blue Tuesday
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
752 onmacht en frustratie
cirkelen als gieren
boven de betegelde woestijn
boven die eenzame persoon
het broze geluk
van de vroege ochtend
het gevoel
dat het nog wat gaat worden vandaag
dat alles
in een stap weggevaagd
nu de gieren zich storten
op de nietsvermoedende
het gevoel overvalt hem
van woede
van helaasheid
van natte verse sokken…
ik taalde niet naar talen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
498 ik taalde niet naar talen
van sprokkelhout of spreeuw
moest het spreken
weer van ver halen
van voor deze eeuw
het lukte na poetsen
groene lagen onzorgvuldigheid
verdwenen het koper kwam
te voorschijn
onder de humus
van het dagelijks gebruik
lagen woorden
van niet ouder dan vier jaarringen
verbaasd te blinken…
Welkom in de stille kamer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 Vastgebonden in deze
Kamer die ons welkom
Heet zonder een enkel
Woord
Geketend in het zuiverende
Wit van dwarrelende
Asresten van verloren
Onschuld
Vertraagde tijd doet de
Geest beseffen dat het
Werkelijk anders is dan
Gedacht
Naar binnen gebracht
Vol met amfetamine
Is de reis naar buiten nu ver
Weg…
Nooit meer schrijven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Nooit meer schrijven
Stoffige inkt uit het verleden
dwarrelt als rook in mijn neusgaten
Het prikkelt
Vage excuses vermengen zich met mist van opties
Ik zou nooit meer schrijven
Verse woorden vormen zich op het papier
onwennig
De muze slaat me keihard in mijn gezicht
alle stof dwarrelt
Het prikkelt…
hoop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.081 geen idee
of voorgevoel
nooit gedacht
of durven dromen
dat het met ons
zo ver zou komen
ruzie strijd
haat en nijd
verbannen verstoten
is wat ik voel
weg de glans
weg mijn doel
geen gezin
geen samen zijn
leef ik
op herinnering
blijf ik eeuwig
van jou houden
en hopen
op hereniging…
Schaduwzacht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
574 Onzichtbare draden verbinden
jou en mij
heden verleden en toekomst
gevangen in een web
van onverbrekelijk goud gesponnen
door wat men liefde noemt
al ben je ver hemelhoog
toch raken mijn vingertoppen
je hart, je ziel je zinnen
blijf je bij me
diep van binnen
jouw fluisteren
is de melodie
van mijn bestaan
schaduwzacht…
Herboren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 ik wacht op het kerende tij
en vers gevangen garnalen
de resten verdriet
verdrink ik in de zee
ooit stond ik hier
nog niet echt zolang geleden
in de golven te bijten
het schuim op de lippen
totaal uitgeput
tot het zand bezit van me nam
ik werd herboren
met de passie van zout
en zeus als vriend…
water brandt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
642 wonend
in een wereld van wensen
beroeren vingers de mixer
o wonder van elektra
en digitale registratie
ver weg van hinderlijke herrie
doordrongen van belang
mompelt fluisterzacht
een stem
het ware woord
in een microfoon
kom tot jezelf
sta op sta op
het water brandt…
Ode aan de blauwe zee
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.025 Blauwe zee van ver gekomen
Golven die zo lome dromen
Dromen van een eeuwig leven
Dromen van een eeuwig zijn
Zacht zingt de zee
Zangen van weemoed
Zacht zingt de zee
Zangen van wee
Zingt de haring mee
De haring is een vis
Die zo verfrissend is
Als men katterig is...…
Het is triest
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
652 triest als het vangen van gekooide vogels
je opent het deurtje en met je hand
versper je de uit- en- ingang
groot gefladder, gesperde snavels met
geluid
maar ver zullen ze niet komen
voor het huis langs intussen gaan
zoals in een optocht
speelse kinderen voorbij
die jouw kinderen hadden kunnen zijn…
Voetsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Ieder vergeten moment
laat een spoor achter
woorden die je terugvind
zijn zinvol ondertiteld
door de tijd geschreven
met kleurrijke fantasie-inkt
omdat jouw verlatenheid
in de nacht zich verspreidde
uit een lang en ver verleden
blijven jouw voetsporen zichtbaar
in de herinnering van jouw dromen.…
waar ben je?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
766 Ik ben je kwijt
Ik voel het als ik naar je kijk
Als ik je hand vast pak
Als ik je zoen
Je bent zo diep in gedachten
Dat ik af en toe wil weten wat je denkt
Je bent zo ver… waar ben je?
Ik vraag het me af
Je kijkt me zo diep aan
Het lijkt dat je wil dat ik die gedachten zoek
Ik vraag het me af
Waar ben je?
Zeg alsjeblieft……
Markt in Buchy
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
942 Geuren, veren, snavels, kleren,
staarten, vachten, kazen, vruchten,
luchten, pluizen, overdekt,
wollig, donzig, meter strekt.
In geschuifel, luifel, luifel,
staat ze stil, neusvleugels trillen,
spiedend, speurend, rij na rij,
ruikend, snuivend, mmm … daar is hij. Hij!…
Verborgen
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
955 Soms schrik ik
dat ik kan haten
Gedachten kronkels
mij niet verlaten
Dan weet ik weer
diep in mijn hart
Huist de herinnering
aan pijn en smart
Gevoelens blijven
soms ver verborgen
Maar laaien weer op
vandaag of morgen
Soms schrik ik
van wat er dan gebeurt
Het verdriet van toen
me weer openscheurt…
DROMEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Dwalend langs de stilte
van mijn dromen
ver voorbij
de weemoed van "het zijn"
zweef ik naar het land
van stil verlangen
naar volmaaktheid
en naar liefde zonder pijn
Vluchtend voor
mijn horizon van tranen
voor de zwarte sluiers
van mijn ziel
vind ik rust
in nevels van verrukking
en dans verwonderd
langs het licht van mijn bestaan…
gesloten
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
598 bevroren leek mijn hart
verklonken aan een koude grond
alsof er nooit zoiets bestond
als innerlijke warmte
mijn woorden leken als verstopt
mijzelf kon ik niet spreken
zelfs jij, die niet meer komen zou
en o zo ver bent, jou kon ik
niet meer bewegen
de sleutel tot mijn warmte
af te geven…
Los
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.009 Jij zit daar op de bank
ik voel ik hou van jou
Je laat me zomaar los
en zegt het snel en gauw
Ik stik van verdriet
mijn keel zit helemaal dicht
Dit is niet wat ik wil
mijn leven is ontwricht
De stilte die is voelbaar
wat moet ik nu nog zeggen
Jij kijkt ver van me weg
mijn tranen niet te dreggen…
Huftergedrag
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
676 Je schermt niet met een ziekte
dat gaat te ver,
maar huftergedrag
is niet alleen te vinden
op straat!
Helaas!…
Ster
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Ik zing een liedje voor mijn kleine ster
wat sta je vandaag toch mijlenver
ik kan je amper zien
kun je iets lager komen staan misschien
ik wil zo graag naar je kijken
ook al ben je niet te bereiken
maar voor mij heeft het een doel
jij geeft mij een warm gevoel
bedankt speciale ster
tot morgen,
sta als het even kan dan niet zo ver!…
RUIM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 Gods genade
die zich onnoemelijk ver uitstrekt
wijd als de oceaan is
heeft de bezadigde golving
van een stil bergmeer
heel ons leven
mogen we dat water putten
en tot ons nemen
met wijs overleg en vertrouwen
-herken ook vals gebruik hiervan!-
slechts overgave aan eenvoudig geloof.…
In stilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.751 Vrede nog steeds ver te
zoeken is mensen elkaar
nog altijd onrecht doen.
Vouw ik bij brandende
kaarsen allebei de handen
als blijk van mijn goede wil.…
God onder mensen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
766 Geen God meer van almacht
geen God meer van vroeger
geen God meer ver weg, hoog in de hemel
geen God meer om bang voor te zijn.
Maar machteloos als mensen
een God hier en nu
een God hier dichtbij
een God hier haast tastbaar aanwezig:
zo wil Hij met ons zijn
Mens onder mensen
delend onze liefde en pijn
brekend door onze grenzen.…
Mijlenver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 In vrije vlucht, ver weg.
Over de top van de heuvel.
Door de begrenzing heen.
Te gaan waar gedachten brengen.
Naar een onontdekte plaats.
Om de dood te verjagen
en het leven te verlengen.
Gewichtloos onder het hemelgewelf.
Naar een plaats,
dichtbij.
Dicht bij mezelf.…