Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Trage metamorfose

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.042
Onaantastbaar glijden donzen aquarellen in trage metamorfose langs het blauwe linnen Sierlijk gesluierde bruiden een witbebaarde reus hier en daar wat elven verpozen aan het azuur De kwast gedoopt in grauw over wit gestreken lost pittoreske vormen op in een stilleven van nevel…

Nieuws

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 856
De eerste sneeuwvlok Valt op het asfalt Van de straat Terwijl de kerkklok Slaat, kleurt De wereld wit Een kievit hipt En een vlucht Ganzen vliegt Over het kale Akkerland In de koude Avondlucht Richt de maan Zich op De arrestant Het stond In de ochtendkrant Naast Het weerbericht…
Ingvild Deniz16 november 2005Lees meer >

leeg seizoen

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.779
het laatste blad valt van de bomen ik droom mijn dromen in zwart/wit hoop dat er nog iets langs zal komen een brainwave waar muziek in zit voorlopig blijft er veel te wensen omdat ik taal en teken mis maar straks misschien met andere ogen schrijf ik wellicht geschiedenis…

Vogel

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.434
Ik heb je gezicht ontmoet het ging naast mij zitten Grote vogels klapten hun vleugels uit en ik greep me vast aan hun poten Langs heuvels langs dalen vlogen wij te snel voor mij te langzaam voor jou je ogen raakten het wit van de maan en je overdenkingen waren niet meer te peilen…
marjoleine9 december 2005Lees meer >

regen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
ruisend kletterend kleurt vallend water mijn bomen kale takken naar omhoog nauw zichtbaar hun knoppen niet te geloven eens zullen ze als groene kronen naar een blauwe lucht met daarin zeilende witte wolken reiken een feest in het verschiet het maakt me nu al blij…

Overgang

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 879
Een eendagsvlinder op een witte roos. Ogen op de zon gericht was ik verblind en zag de dood niet komen. Ontstegen aan mijn lichaam nog even een vluchtige mensenhand, die mij het leven had ontnomen. Toen ik terug mocht komen koos ik de kracht van zijn zoon.…
Jagradra10 april 2007Lees meer >

Vincent

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 993
jij geeft vandaag een kleur aan hoop hij kleurt wit verlicht geeft verluchtiging laat stralen al wat rondom je leeft door jou wordt hoop warm knus als een haardvuur fascinerend om naar te kijken Toelichting: priesterwijding van mijn zoon op 15-04-07…
jandeb20 april 2007Lees meer >

groen seizoen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 883
eindeloze regen wist de sporen uit de zompige grond spoelt de lach van je mond maart is geboren overmoedige bomen, kale struiken barsten uit in roze, geel en wit vensters openen behoedzaam de luiken verblindend spel van donker en licht…
rietvr14 maart 2008Lees meer >

De aanslag weggewist

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 872
je lijstte donker in een schilderij aangeslagen door de jaren het licht wit kon niet jouw helderheid bewaren de schaduwen kozen partij ik heb je opgelicht nee niet in retoucheren alleen de aanslag weggewist je leeft weer en uit lijst en schilderij herboren straal je nog intenser dichtbij…

suites voor annemieke II

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
het rode truitje het diepe zwarte water de witte lotus er is wat met haar te praten of fluisteren ze tegen de ruiten op de rotonde de dikste vrouw van de stad voorrang op de fiets iets in mijn ooghoek de wind ratelt de ruiten beweegt schaduwen het haar van mijn lief geelbruine treurwilgen bijna tot de grond…

Solstitium

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 777
De kleur van herfst nog wit bestoven, een schijn van licht bij donkere dag. Te laat om 't hart aan iets te hangen en niemand die het nog verruimt. Mijn hand, geleend nooit opgehouden, maar warm nog tastend zoekt. Zo gaat de tijd aan mij voorbij. De herfst wordt stilaan winter.…

afscheid

hartenkreet
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.256
Niet meer dan de helft kan ik jou geven het andere deel dat is mijn leven * nog schijnt het licht over je tranen op je dood gezicht, je rimpels verstijven en het wit begint maar ik weiger het laken over je hoofd te trekken, laat me nog een poosje bij je blijven neen zeg maar niets het is goed om deze stilte te laten spreken…
elze18 mei 2008Lees meer >

wolkenpijn

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.140
ik kijk omhoog en de wolk is groot en wit en prachig en allemachtig kijk hij lijkt op mijn ongeboren kind een foetusafdruk in de lucht en ik voel weer de pijn nog steeds als dolken nu komend via de wolken in mijn nietmoederzijn zucht ik kijk nog en zie alleen nog nevel…

het ongeschonden Wad

hartenkreet
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Verwachtingsvol zijn de ogen die naar me staren als ongeletterdheid de dorst is van trouw laat me dan maar zwijgen om slechts met denkbeelden te zeggen dat de avondzon zich laat verzinken in de diepte van mijn Wad en in de wolken lees ik de spiedende nacht die met hun witte rook de bazuinen vullen met adem van het eindeloze tij…
elze30 juli 2008Lees meer >

Sus Me

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Plukken witte watten Boven de horizon Pleisters op mijn verlangen Ontsproten aan de bron Wiegend op de kleuren Van de regenboog Verleid door zoete geuren Droom die overvloog Honger niet te stillen De mens die immer smacht Zoveel nog te willen Sus me, troost me zacht…

Geëpileerd concept

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 975
ontwortelde haren schrijven hun geschiedenis hoofdzakelijk in het brein van de dromerige scribent intrinsiek blijft het zwart met wat grijze nuances zichtbaar, niet leesbaar als spinselen in de nacht zelfs de maan staart zich blind op de toelichting inkt schrijft wit in het blauw en daar blijft het bij…

Over de wind

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 764
Zij droomt de witte droom van licht begrijpende kilte een troosteloze roep in een omarmende stilte. Zij breekt het water tot een woordeloze kring gedachten vormt. Zij ligt onder de maan een bleke herinnering in een laatste avondvlucht. De nacht laat het lege nest los.…

Winterrijm

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 695
al schijnt de zon in een krachtig trachten de kou te domineren rijp slingert zich gestaag als een zilverwitte slang om menig kale tak omzoomt de gespreide armen met ijzige vasthoudendheid de winter verzacht zijn contouren en legt een witte beschermlaag om het sluimerend lentegroen…
Nina Laverona22 december 2007Lees meer >

zoals vandaag

netgedicht
3.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.414
er hangt mist in het dorp en even sluit ik mijn woorden de liefde is groot en langzaam waar ook voor verte van blad en vogel geen uur zo stil in vreemd gepeins als niets dan vrijheid zo vredig mag ik droom mij wit en onderweg jouw rust in nevel en dageraad…

Zelfportret

gedicht
3.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 19.836
Stralend-witte vader, in een snorrende wolk hommels op de aarde neergedaald. Lieve moeder in het groen gelegen, brandende van boterbloemen; bunkers. Zing ik als de kindren zongen, bommen, bommen, goede bommen, op de aarde neergedaald. --------------------------------------------------------- Uit: 'Duizenden zonsondergangen', 1972.…
Hans Verhagen11 februari 2004Lees meer >

Met de kleur van liefde

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.006
met mijn stil schrijven schenk ik jou elke kleur waar elk woord vloeiend op gelijnd wit zou drijven het zachte blauw van een zomerhemel het natte grasgroen in een ochtenddauw een rode roos zonder doornen wat goud en zilver in een hartendoos met de kleur van liefde…

Binnenland

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.624
De gevangenis spuugt rook naar wolken - een lange jongen schiet een kwatje op het perrron een bajesbewoner heeft foto's op zijn raam geplakt ik zie alleen witte achterkanten van zijn familieleden, of zou het porno zijn? mijn metro glijdt verder ik ga ondergronds en mag alleen naar boven…

als ik huil

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 975
Als ik huil wuift de wind in me zacht de twijgen van mijn hart dan zweven de zaadvleugeltjes van cel naar cel en bouwen een waterpaleis met torens van zilvergrijs Als ik huil verdampen de woorden met elke ademtocht tot wolkjes wit en grauw maar nooit stroomt het gezien en zo lieflijk als bij jou…

rijen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 952
witte kruisen zwijgen op geschoren grasvelden onder gesnoeide bomen soms knarst het grind worden rijen verstoord soms druppen hier tranen gaan gedachten op de loop kostbare levens vernietigd een loden last in de aarde stil protest onder de voorjaarshemel…

ik niet

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.166
hij is niet groot en eerder vierkant soms als het niet zo rollen wil als een knikker terwijl hij rond en blauw hoort te zijn of groen - daar zijn de meningen verdeeld over want je hebt water- en groenliefhebbers- maar de mijne heeft niets van dat alles hij is gewoon onbeschreven wit best een aardig tussenstation en ik noem het de wereld…

zwarte paden

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 666
helling op over afmattende zwarte paden in onberekenbare wind door huiverende duinen terwijl het bedrog van té wit voorjaarszonlicht bang maakt dan helling af voorbij flitsend gapen langgerekte grauwe gaten opnieuw té hard in de remmen…

hibiscus

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.008
bij het ochtendgloren dippen je lippen mijn ogen hibiscusrood het daglicht kriekt met witte woorden je glimlach open teder schuift de geur van oleander en jasmijn door het halfopen raam onhoorbaar plooit het lippenrood zich open op je mond mijn vingertoppen speuren de kleur van stuifmeel in je haar.…
delius21 juni 2006Lees meer >

Onnatuurlijk breekbaar

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.160
zoals je daar nu ligt onnatuurlijk breekbaar tussen de witte lakens zou ik van je kunnen houden je kijkt me aan zonder iets los te laten maar laat eindelijk wat houvast zien ik beantwoord je blik in stille aanvaarding toen ik wegging bleef de deur open jij kon hem niet meer sluiten en ik heb dat nooit gewild…
Nina Laverona17 augustus 2006Lees meer >

Onnatuurlijk breekbaar

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.258
zoals je daar nu ligt onnatuurlijk breekbaar tussen de witte lakens zou ik van je kunnen houden je kijkt me aan zonder iets los te laten maar laat eindelijk wat houvast zien ik beantwoord je blik in stille aanvaarding toen ik wegging bleef de deur open jij kon hem niet meer sluiten en ik heb dat nooit gewild…
Nina Laverona19 augustus 2006Lees meer >

bruinrood is de aarde

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.941
de hitte kastijdt dit glooiend land van weiden stieren grazen als prinsen in de zon trekvogels flankeren als witte jonkers het edel vee heet geblakerd lonkt de maestranza in Ronda is de locatie al volzet ongenadig sneeft het beest hier is de dood een feest.…
delius18 september 2006Lees meer >