8651 resultaten.
Trage metamorfose
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.042 Onaantastbaar glijden
donzen aquarellen
in trage metamorfose
langs het blauwe linnen
Sierlijk gesluierde bruiden
een witbebaarde reus
hier en daar wat elven
verpozen aan het azuur
De kwast gedoopt in grauw
over wit gestreken
lost pittoreske vormen op
in een stilleven van nevel…
Nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
856 De eerste sneeuwvlok
Valt op het asfalt
Van de straat
Terwijl de kerkklok
Slaat, kleurt
De wereld wit
Een kievit hipt
En een vlucht
Ganzen vliegt
Over het kale
Akkerland
In de koude
Avondlucht
Richt de maan
Zich op
De arrestant
Het stond
In de ochtendkrant
Naast
Het weerbericht…
leeg seizoen
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.779 het laatste blad valt van de bomen
ik droom mijn dromen in zwart/wit
hoop dat er nog iets langs zal komen
een brainwave waar muziek in zit
voorlopig blijft er veel te wensen
omdat ik taal en teken mis
maar straks misschien met andere ogen
schrijf ik wellicht geschiedenis…
Vogel
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
4.434 Ik heb je gezicht ontmoet
het ging naast mij zitten
Grote vogels klapten hun vleugels uit
en ik greep me vast aan hun poten
Langs heuvels langs dalen vlogen wij
te snel voor mij te langzaam voor jou
je ogen raakten het wit van de maan
en je overdenkingen waren niet meer te peilen…
regen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
704 ruisend kletterend
kleurt vallend water
mijn bomen
kale takken naar omhoog
nauw zichtbaar hun knoppen
niet te geloven
eens zullen ze
als groene kronen
naar een blauwe lucht
met daarin zeilende
witte wolken reiken
een feest in het verschiet
het maakt me nu al blij…
Overgang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
879 Een eendagsvlinder
op een witte roos.
Ogen op de zon gericht
was ik verblind en zag
de dood niet komen.
Ontstegen aan mijn lichaam
nog even een vluchtige mensenhand,
die mij het leven had ontnomen.
Toen ik terug mocht komen
koos ik de kracht van zijn zoon.…
Vincent
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
993 jij geeft vandaag een kleur aan hoop
hij kleurt wit
verlicht
geeft verluchtiging
laat stralen al wat rondom je leeft
door jou wordt hoop warm
knus als een haardvuur
fascinerend om naar te kijken
Toelichting:
priesterwijding van mijn zoon op 15-04-07…
groen seizoen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
883 eindeloze regen wist de sporen
uit de zompige grond
spoelt de lach van je mond
maart is geboren
overmoedige bomen, kale struiken
barsten uit in roze, geel en wit
vensters openen behoedzaam de luiken
verblindend spel van donker en licht…
De aanslag weggewist
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
872 je lijstte
donker in een schilderij
aangeslagen door de jaren
het licht wit kon niet
jouw helderheid bewaren
de schaduwen kozen partij
ik heb je opgelicht
nee niet in retoucheren
alleen de aanslag weggewist
je leeft weer en uit
lijst en schilderij herboren
straal je nog intenser dichtbij…
suites voor annemieke II
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 het rode truitje
het diepe zwarte water
de witte lotus
er is wat met haar
te praten of fluisteren ze
tegen de ruiten
op de rotonde
de dikste vrouw van de stad
voorrang op de fiets
iets in mijn ooghoek
de wind ratelt de ruiten
beweegt schaduwen
het haar van mijn lief
geelbruine treurwilgen
bijna tot de grond…
Solstitium
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
777 De kleur van herfst
nog wit bestoven,
een schijn van licht
bij donkere dag.
Te laat om 't hart
aan iets te hangen
en niemand die
het nog verruimt.
Mijn hand, geleend
nooit opgehouden,
maar warm nog
tastend zoekt.
Zo gaat de tijd
aan mij voorbij.
De herfst wordt
stilaan winter.…
afscheid
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.256 Niet meer dan de helft
kan ik jou geven
het andere deel dat is mijn leven
*
nog schijnt het licht
over je tranen
op je dood gezicht, je rimpels
verstijven en het wit begint
maar ik weiger
het laken over je hoofd
te trekken, laat me nog
een poosje bij je blijven
neen zeg maar niets
het is goed om deze
stilte te laten spreken…
wolkenpijn
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.140 ik kijk omhoog
en
de wolk is groot en wit en prachig
en allemachtig
kijk
hij lijkt op mijn ongeboren kind
een foetusafdruk in de lucht
en
ik voel weer de pijn
nog steeds als dolken
nu
komend via de wolken
in mijn nietmoederzijn
zucht
ik kijk nog
en zie alleen nog nevel…
het ongeschonden Wad
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.036 Verwachtingsvol zijn de ogen
die naar me staren
als ongeletterdheid
de dorst is van trouw
laat me dan maar zwijgen
om slechts met denkbeelden
te zeggen dat de avondzon
zich laat verzinken in de diepte
van mijn Wad
en in de wolken lees ik
de spiedende nacht
die met hun witte rook
de bazuinen vullen
met adem van
het eindeloze tij…
Sus Me
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
703 Plukken witte watten
Boven de horizon
Pleisters op mijn verlangen
Ontsproten aan de bron
Wiegend op de kleuren
Van de regenboog
Verleid door zoete geuren
Droom die overvloog
Honger niet te stillen
De mens die immer smacht
Zoveel nog te willen
Sus me, troost me zacht…
Geëpileerd concept
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
975 ontwortelde haren
schrijven hun geschiedenis
hoofdzakelijk in het brein
van de dromerige scribent
intrinsiek blijft het zwart
met wat grijze nuances
zichtbaar, niet leesbaar
als spinselen in de nacht
zelfs de maan
staart zich blind
op de toelichting
inkt schrijft wit in het blauw
en daar blijft het bij…
Over de wind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
764 Zij droomt de witte droom
van licht begrijpende kilte
een troosteloze roep
in een omarmende stilte.
Zij breekt het water
tot een woordeloze kring
gedachten vormt.
Zij ligt onder de maan
een bleke herinnering
in een laatste avondvlucht.
De nacht laat het
lege nest
los.…
Winterrijm
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
695 al schijnt de zon
in een krachtig trachten
de kou te domineren
rijp slingert zich gestaag
als een zilverwitte slang
om menig kale tak
omzoomt de gespreide armen
met ijzige vasthoudendheid
de winter verzacht zijn contouren
en legt een witte beschermlaag
om het sluimerend lentegroen…
zoals vandaag
netgedicht
3.7 met 28 stemmen
1.414 er hangt mist in het dorp
en even sluit ik
mijn woorden
de liefde is groot
en langzaam waar
ook voor verte
van blad en vogel
geen uur zo stil
in vreemd gepeins
als niets dan vrijheid
zo vredig mag
ik droom mij wit
en onderweg
jouw rust in
nevel en dageraad…
Zelfportret
gedicht
3.3 met 25 stemmen
19.836 Stralend-witte vader,
in een snorrende wolk hommels
op de aarde neergedaald.
Lieve moeder in het groen gelegen,
brandende van boterbloemen;
bunkers.
Zing ik als de kindren zongen,
bommen, bommen, goede bommen,
op de aarde neergedaald.
---------------------------------------------------------
Uit: 'Duizenden zonsondergangen', 1972.…
Met de kleur van liefde
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.006 met mijn stil schrijven
schenk ik jou elke kleur
waar elk woord vloeiend
op gelijnd wit zou drijven
het zachte blauw
van een zomerhemel
het natte grasgroen
in een ochtenddauw
een rode roos
zonder doornen
wat goud en zilver
in een hartendoos
met de kleur
van liefde…
Binnenland
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.624 De gevangenis spuugt rook
naar wolken - een lange
jongen schiet een kwatje
op het perrron
een bajesbewoner heeft foto's
op zijn raam geplakt
ik zie alleen witte achterkanten
van zijn familieleden, of zou
het porno zijn?
mijn metro glijdt verder
ik ga ondergronds
en mag alleen naar boven…
als ik huil
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
975 Als ik huil
wuift de wind in me zacht
de twijgen van mijn hart
dan zweven de zaadvleugeltjes
van cel naar cel
en bouwen een waterpaleis
met torens van zilvergrijs
Als ik huil
verdampen de woorden
met elke ademtocht
tot wolkjes wit en grauw
maar nooit stroomt het
gezien en zo lieflijk
als bij jou…
rijen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
952 witte kruisen zwijgen
op geschoren grasvelden
onder gesnoeide bomen
soms knarst het grind
worden rijen verstoord
soms druppen hier tranen
gaan gedachten op de loop
kostbare levens vernietigd
een loden last in de aarde
stil protest
onder de voorjaarshemel…
ik niet
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.166 hij is niet groot en eerder vierkant soms
als het niet zo rollen wil als een knikker
terwijl hij rond en blauw hoort
te zijn of groen - daar zijn de meningen
verdeeld over want je hebt water-
en groenliefhebbers-
maar de mijne heeft niets van dat alles
hij is gewoon onbeschreven wit
best een aardig tussenstation
en ik noem het de wereld…
zwarte paden
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
666 helling op
over afmattende
zwarte paden
in onberekenbare wind
door huiverende duinen
terwijl het bedrog
van té wit voorjaarszonlicht
bang maakt
dan helling af
voorbij flitsend
gapen langgerekte
grauwe gaten
opnieuw té hard
in de remmen…
hibiscus
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.008 bij het ochtendgloren
dippen je lippen
mijn ogen hibiscusrood
het daglicht kriekt
met witte woorden
je glimlach open
teder schuift de geur
van oleander en jasmijn
door het halfopen raam
onhoorbaar plooit
het lippenrood zich open
op je mond
mijn vingertoppen speuren
de kleur van stuifmeel
in je haar.…
Onnatuurlijk breekbaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.160 zoals je daar nu ligt
onnatuurlijk breekbaar
tussen de witte lakens
zou ik van je kunnen houden
je kijkt me aan
zonder iets los te laten
maar laat eindelijk
wat houvast zien
ik beantwoord je blik
in stille aanvaarding
toen ik wegging
bleef de deur open
jij kon hem niet meer sluiten
en ik heb dat nooit gewild…
Onnatuurlijk breekbaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.258 zoals je daar nu ligt
onnatuurlijk breekbaar
tussen de witte lakens
zou ik van je kunnen houden
je kijkt me aan
zonder iets los te laten
maar laat eindelijk
wat houvast zien
ik beantwoord je blik
in stille aanvaarding
toen ik wegging
bleef de deur open
jij kon hem niet meer sluiten
en ik heb dat nooit gewild…
bruinrood is de aarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.941 de hitte kastijdt
dit glooiend land
van weiden
stieren grazen
als prinsen
in de zon
trekvogels flankeren
als witte jonkers
het edel vee
heet geblakerd
lonkt
de maestranza
in Ronda
is de locatie
al volzet
ongenadig
sneeft
het beest
hier
is de dood
een feest.…