6828 resultaten.
Mediterrane pigmenten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 het licht heeft
andere tinten gekregen
in het dagelijks leven
contrasten worden
scherper uitvergroot
de overloop lijkt dood
tussen blond en donker
kristalliseren steeds vaker
mediterrane pigmenten
als prominent
blijvende segmenten in
ons maatschappelijk bestel
wij kiezen voor transparant
zonder religieus fanatisme
onze vrijheid…
Onecht licht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
537 ik heb het maanlicht
in een zwarte doek gewikkeld
en op een plek neergelegd
waar het ongestoord kan schitteren
om het te vinden moet je
door vele donkere kamers gaan
chemische processen - en daarna
in de dampende vroegte staan
men zegt mij dat dit licht in wezen
onecht is, slechts een reflectie
van het werkelijke licht
maar werkelijkheid…
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Te lang ben ik
Mezelf kwijt geweest,
Bewoog niet meer,
Maar schuifelde,
Ritselde hooguit
Als een herfstblad
Op een verlaten strand,
Alleen van nul en generlei waarde nog -
Tergend langzaam begin ik
De eindeloze, donkere tunnel
Achter me te laten,
Word me zonder dat ik
Er bij stil sta weer bewust
Van wat ik verloren ben,…
Hun schepping voorbij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 de beitel spleet
zag scherpte aan
vallende scherven steen
venijnige bassen
zongen in hameren
het donker breken van tijd
hoge tonen
ketsten in lijden
hun schepping voorbij
jij verafgoodde god
in het pogen zijn
volmaaktheid te evenaren
liet eva herrijzen
maar zij was geknakt door
die ene fataal brekende klap…
het stemt droevig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 het stemt droevig
de naamloze dode
het verzwegen kind
de naar binnen gekeerde ogen
van de vergeten man
de krassende strepen
van het rode potlood
de verdwenen weg naar huis
de dreiging voor het onweer
de achtergebleven appels
in het gras
de leugens van ver weg en dichtbij
de donkere toonsoort
van nagelaten woorden
de droefheid…
Illuminatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Flikkerend knijpen zij donker, open en dicht,
verjagen schemer, zwervend achtergelaten.
Standvastig wordt t schijnsel op hen gericht,
die weten van het duister op lege straten.…
Chocolade
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 Donkere chocolade
consumeer ik niet meer
als ik niets over haar
oorsprong heb geleerd,
maar als ik overstap
naar dezelfde zaligheid
van het alfabet met noten ingebed
of een andere afwijkende kleur
ben ik dan gered?
hangt aan mij dan
niet de gelijke geur,
van afwijzing zonder enige moraal?…
Ondeugende schijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 je ogen smeulen
lijken te heulen met
de vlammen in het vuur
die dansen
wenden en keren in
elkaar eindeloos begeren
soms vonkt er een
ondeugende schijn van
wellustig zijn op je gezicht
in dat subtiele licht
krult onhoorbaar zacht
je diepe donkere lach
waar warme vingers
woordloos zinnen schikken
die beginnen met beminnen…
Laat de bevreesde dag niet regeren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
513 De vrees voor het leven
in het donker 's avonds laat.
De vrees voor de muren.
De vrees voor de claustrofobie.
De vrees voor het inwaarts gluren
van al die angst die ik niet voorzie.
Laat de bevreesde dag niet regeren
waar die het geluk kan genereren
van het leven als een fraai cadeau!…
De scherpe kantjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ben ik de druppel
in een regenbui
het blaadje dat
dwarrelt op de wind
een spelend kind dat
zand het einde vindt
ik voel hun
eenheid in bestaan
het samen gaan in
tal van vormen
om zo leven zijn
gestalte te geven
waar harmonie
als warme deken
de scherpe kantjes
laat verdwijnen van
donkere schaduw als
zon te fel gaat schijnen…
Een kind van licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 ik ben een
kind van licht
heb nooit
van zwart gehouden
waar zon speelde
daar was ik
het donker is
niet te vertrouwen
ik leerde
kleuren al heel
jong te onderscheiden
bleef duister altijd mijden
zag het licht
weerkaatsen in vele
varianten maar zwart
bleef dood aan alle kanten
waar zijn toch
die stralen gebleven
of zal het…
Bedekte gevoelens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Door woorden verpakt in onmacht
met strijd tegen je onwetendheid
gevolgd door de stilte in het donker
van jaren zichtbaar te zijn in de tijd.
Nu de dagen jouw voorbij gaan
in een huis zonder fundament
typeert jouw gezicht in onrust
waar in jezelf niet meer herkent.…
De gordel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 hij wist
het donker als
geen ander te bespelen
stapelde kleuren
in vage vormen
verstikkend op elkaar
geen uitweg
omdat stilte echode
zonder weerkaatsen
niets om te raken
weer contact
met jezelf te maken
geen rode draad
om terug te keren
naar leefbare sferen
een zombie die
geketend zichzelf
niet meer ziet
alleen de gordel…
Nauplius' wraak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Nauplius ontstak
schoonschijnende
vuren hoog op
de rotsklippen
van het eiland
in de schaduw
van het schrijnende
verlies verlichtte
zijn kunstgreep de
donkere wraak
mannen brulden
als gekooide
dieren overschreeuwden
het bulderende
water van de zee
in het bleke ochtendlicht
ondergaat Nauplius de
levenloze aanblik
van…
Muizenissen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 had last van muizenissen vannacht
hoorde ze rondhuppelen in de
donkere hoekjes van mijn hoofd
ze hielden me wakker met hun
geknabbel en geknaag
kon maar niet ophouden met luisteren
naar het zachte fluisteren
van hun kleine stemmetjes
het getrippel en getrappel van hun
kleine pootjes die zachtjes mijn
geest beroerden
mij manend:
“Stop toch…
Gepasseerde stilte
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
468 zacht kwam
je lach ineens
uit de foto
diepten je ogen
een mysterieuze
blik die ik nog
niet kende uit
het vlakke gezicht
ik draaide
me af van
het volle licht
maar je ogen
volgden mij
met hun magie
in vergrootte
donkere pupillen
ik bleef staren
wachtte of jij
mij nog iets
zou openbaren
maar het moment
suprême was voorbij…
De ziel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
502 je tekent
zwart glijdt
potlood over
weerbarstig papier
nog geen
markante lijnen
maar de eerste
compositie ligt hier
ook de vlakverdeling
van donker en licht
brengt wat expressie
op het gezicht
de esoterische
sfeer roept om diepte
in een eerste aanzet
door verfijning met kleur
karakter en ervaring
zijn gezet voordat
magie voorzichtig…
Een kleine seance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik heb de tijd
even teruggezet
de donkere kleuren
uit de foto gehaald
je lichtte op in lach
waar het zachte
onmerkbaar in
de jaren verdwenen
was glinsterden
je ogen als vanouds
de cirkel die
jij in aanwezigheid
straalde haalde
bij menigeen het
beste naar boven
in een kleine
seance herleefden
gebaren en woorden
hoorden wij…
Duister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Donkere wolken verschijnen.
Kleuren verdwijnen.
Dikke druppels spatten uiteen.
Waar ga ik heen..?
Ik verlies zicht.
De deken van regen zo dicht.
Even verroer ik mij niet.
Wacht ik tot jij mij ziet.
De regen, de wolken, het duister.
Ik luister…
Je vingers haken zich in die van mij.
Je bent dichtbij.
Maar toch, zo ver weg.…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Tanka 8 en 9
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
419 het zinken
doodstille dagen
in blauwe koelte gewacht
op de avondval
een duister peilen
van verlangen zonder naam
eindeloze vlucht
de vlagen van het donker
het zinken naar de diepte
de angst
angst is al het wit
het suizen in de oren
de rand van de nacht
het stuurse zwijgen
het onuitgesprokene
angst is al het wit
voor het…
Amazone
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
616 De grande dame
onder de rivieren
met armen donker
als de rio grande
vernoemd naar martiale
vrouwenstammen
een niet te temmen volk
op edele dieren
in duistere
wouden van een
mythisch verleden
trokken vrouwelijke
ruiters onversaagd
ten strijde
een reuzenslang
meandert tot in
de haarvaten
van groene longen
als grande…
Wondere zolder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Nog één week in sferen
van glans uit de dozen
met spiegelreflecties in plexiglasfiber
In sprookjesland
toverrijst schoteltjesogen
donkere stuiters in
zielsdiepe vijvers
Magische kerstster verlichtingsmomenten
van engelhaarslingers
en bambikijkers
Kindervermaak in
een klein paradijs
de wondere zolder
als speelgoedpaleis…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Fatalisme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 zacht speelde
lucht met
de laatste vlucht
witte wolken
raasde schaduw
in contrast met
grote snelheid
langs de aarde
zonder te
vertragen
alleen door
donker te dragen
mensen waren niet
bang hadden door
fatalisme al een
hang naar destructie
er was al teveel
gebeurd dat
onverklaarbaar
was gebleken
nog nooit hadden
zij…
Magische krachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 ze hoorde het geluid
van monotone drums
zag de dans van de geesten
in een donkere grot
ze draaide wervelend rond
tussen vochtige slierten
afgrijselijke geluiden
weerkaatsten tegen de muren
ze viel van grote hoogte
in een griezelige diepte
het voelde alsof ze was beland
in haar ergste nachtmerrie
nu weet ze het zeker
ze gaat…
Vinkenoog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Of sleept zij menig mannenoog
gegázaad en geoekraïend
de donkere decemberdagen
door naar 't licht waar Vinkenoog
Ons allen toe heeft aangespoord, met rappe tong, maar blinde ziend?…
Zelfvertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 ze keek
mij aan
liet haar blik
geringschattend
langs de
anderen gaan
toch geen
preek of
beperkende
afspraken
maar in de
donkere diepte
van haar ogen
was geen
gezelligheid
te bekennen
vonkte al
vage onrust
het evenwicht
was verloren
niemand wist
welke invloed dat
zou hebben op
ieders handelen
het voorval had
indruk…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 De ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en…
onze tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
625 achter het schuttend scherm
van haag en struik en boom
van bloem en geurend gras
weet ik
in de brakgekapte dolgedraaide tuindergrond
tussen hok en stal en pergola
onze zonbeschenen hoogtevlakten
onze wouden donker diep
onze oeroude koele vijver
de steen
het stille water
het rimpelen
van onze tijd…