13348 resultaten.
Dode hoek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.031 Een gezicht dat jaren later
zomaar ergens op een fietspad fietst,
je was het jaren kwijt,
je weet het weer,
hebt bijna spijt.
-----------------------------------------------
Uit: 'Door', 2013.…
Een lieve groet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 Een lieve groet voor al die mensen
voor wie dit jaar heel duister leek;
voor wie ondanks de goede wensen
het geen gelukkig jaar toch bleek.
Veel groeten voor wie erg moest lijden;
een warme wens voor wie alleen
en machteloos moest zien te strijden,
voor wie de zon zo zelden scheen.…
vier de teugels van geluk - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 het geluk ligt in het weten
het ontdekken en het begrijpen
van wie en wat jij bent
dat jij vandaag
mennend met de teugels
die in jouw handen zijn
en jaren nog daarna
dat geluk mag ruiteren
van harte…
mien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 na jaar
jou weer vieren doet
van harte…
't Minste bij haar vertrek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
540 30 jaar geleden stopte mijn
hart en
devalueerde mijn geheugen
3 decennia terug, ging ik
er 2 weerom in tijd
geenszins een leugen
20 jaar geleden weer alles
op rails
ontwikkelde zich, ongeneeslijk
Polycythemia Vera met
een veel teveel aan bloed
ziekte onwezenlijk
Een ziekte zonder hoop op ge-
nezing
Een ziekte met als gevolg gebrek…
De herfst van ons leven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
801 Aangekomen en de laatste jaren van ons leven
vraag ik me af:
waar zijn al die jaren toch gebleven?
Aanbeland in de laatste weken, maanden van ons bestaan
vraag ik me af,
hoe zijn we hier toch aangekomen?…
Verander niet mijn schat.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
575 Verander niet mijn schat,
blijf gelijk ik je zò goed ken,
zelfs met jaren die trekken
aan je yin en je yang,
helemaal geen belang.
Verander niet mijn schat,
laat de jaren maar voltooien,
je groeit mooier en mooier.
Leef je zelve in vastberaden trouw
van klein prinsesje tot mama vrouw.
Wat hou ik aanzienlijk veel van jou.…
Cruciaal een rol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Nauwelijks nog grip op de tijd
Nog slechts op het verleden
Jaren gaan voorbij
Een achttal inmiddels verdwenen
Die jaren begonnen te tellen
Toen werd verteld dat nooit meer beter
Worden enige optie is
Ongeneeslijk, wat een woord
De ziekte en tijd spelen cruciaal een rol, terwijl
'Greep op' verloren lijkt te zijn
Motto: zich echter geenszins…
Dankbaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Gisteren plukte ‘k eerst veel appels
van mijn appelboom,
snoeide dan
haar naar boven gerichte takken,
het harde hout van vlinderstruik
harkte blad van notenbomen
kers- en perenboom bijeen
genoot van hun kleuren
Eerd’re jaren dacht ik
hoe lang moet,
kan ‘k dat elk jaar nog doen?…
Nederlanders sterven uit
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
810 stikstof
en wijzen naar het gerechtshof
De jeugd van nu ligt over 50 jaar
- tenzij politici radicaal keren -
eenzaam en onverzorgd te creperen…
Kerst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.676 soms in de herinnering
Toost ik op de warmte en het goede in de mens
Als wens voor het nieuwe jaar
Ook al is het oude nog niet klaar
Fijne kerstdagen…
Nu al wat nieuwjaarswensen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
367 Een lieve groet voor al die mensen
voor wie dit jaar heel duister leek;
voor wie ondanks de goede wensen
het geen gelukkig jaar toch bleek.
Veel groeten voor wie erg moest lijden;
een warme wens voor wie alleen
en machteloos moest zien te strijden,
voor wie de zon zo zelden scheen.…
HET MOET MAAR EENS AFGELOPEN ZIJN MET??
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Met dat gesnoep voor het slapen
want met teveel drop
speelt je maag op
wordt je nacht een flop
want de drop rispt bij vlagen op
Nu echt de daad niet meer praten
7 jaar van de alcohol af
2 jaar van het roken af
nu van het snoepen nog af
wordt de nacht weer top
om lichaam en geest weer op te laden
Ik kom uit de stad van geen woorden maar…
verjaardag(en)...
hartenkreet
2.1 met 26 stemmen
6.988 Voor mijn gevoel blijf ik 38, twee jaar eraf,
zolang heb ik mijn kinderen niet gezien......
levenslange straf!…
Terugblik
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
900 Aan het einde van dit jaar
een jaar van veel verdriet
Een jaar met grote verliezen
Met in mij innerlijk
een gevoel dat niemand ziet
wil ik voor mezelf gaan kiezen.
Meeleven ja dat ken ik
Doch ook mijn valkuil
Waarin ik stik
Met heel veel liefde
Heb ik mijn zusje en vader begeleid
Waarna ze door het hiernamaals werden bevrijd.…
De dag erna
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
477 Geduldig op het nieuwe jaar gewacht.
Ik heb me blijkbaar schaamteloos vervreten.
Mijn ingewanden uiten klacht op klacht.
Geduldig op het nieuwe jaar gewacht,
maar onvoldoende matigheid betracht.
Het maagzuur brandt mijn slokdarm als de neten;
ik heb me blijkbaar schaamteloos vervreten.…
Derrel Niemeijer (1977-2016)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
775 Dit jaar hemelen er veel
artiesten, zangers en dichters
Wij kwamen elkaar tegen
in Eindhoven, Den Haag en Amsterdam
jij altijd een sprankelend middelpunt
van uitgekozen woorden
een sprekend gelaat
Toch 39 jaar blijft jong en ik
heb je de afgelopen twee jaar gekend
als iemand die troost vond
in het gedichten schrijven
Vandaag valt de regen…
Te Laat bij de Berk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
265 Elk jaar terug naar het bos.
Elk jaar die onbetreden sneeuw.
Elk jaar dat hoge, zachte fluiten
dat ik inmiddels ken als mijn naam.
Ik ben de man die te laat was.
Ik ben er vrede mee.
Vrede is niet geluk —
het is weten welk verlies van jou is.
Dit verlies is van mij.…
LAIS CCXXXIX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 LAIS is stil, haar klank is visueel:
het hoort haar met de snelheid van het licht.
Het ziet haar in de klank van het geheel.
De vingers typen haar, zij wordt gedicht.
In tijdloosheid maakt het haar speels en licht.
Als het haar voelt, raakt de tong aan kleuren,
en ’t schrijft haar neer in bloesemgeuren.
Het is haar lijf, zintuiglijk één met haar…
LAIS CCXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Niets. Het schrijft haar weg in de geschriften.
Geen pen met inkt krast door het perkament.
Zo’n scherm is een kleed om op te lichten.
Het typt het uit: is het zo’n nare vent?
‘Het lijf had lust’: is dat zijn testament?
Lyriek is nooit wat er geschreven staat.
LAIS is vrij zodra zij het verlaat.
Hebben kan hier niet, dus wil het geven.
Het telt…
LAIS CCLXXXIV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Het is haar het, van nietigheid heelal,
der stelsels sluier vliedend van het nu:
het is het, een niets en van niets het al.
De tijd is teken slechts, een residu,
want eeuwigheid is nu, niet continu.
Waarheid omarmt het als een warm gebeuren.
Schoonheid zweet en danst in zang en geuren.
Het is haar poort, van vrede het gebaar,
het is de code…
LAIS CCLXXXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 Een volte van eenvoud keert zich in haar.
Het licht verschuift, stralen dagen het uit.
Donkere tranen parelen gevaar
en schaduw glijdt dreigend af van haar huid.
Het git wordt wit, de kleuren breken uit,
hun weelde laait op lippen, vlammenzucht.
Handen doorwoelen een witte wolkenlucht,
de lijven wentelen van zij op zij.
De zang komt los, het…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het is als ruimte buiten elk bereik.
Het is een vallen vallend zwart in zwart.
Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk.
Het is een woord dat niets tot lid verhardt.
Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard.
Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan.
Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan.
Het zocht begin dat nooit begonnen was.…
LAIS CCXXIX
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Het wil schoonheid schoonheid laten raken
wimpers zien langs lippen glijden, het oog
stormstil, het lichaam zee, de ziel een baken:
beweging wil bereiken dit betoog.
Zij is moment waarin het nu bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
stroom die zich in de stroom vanzelf herkent,
parel in het wak van het verlangen,
geheim dat met een…
LAIS CCLXXVII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 Badplaatspromenade, noorderwind. Schril
als de meeuwen krijst haar stem. Nijd brandt
haar zuur in de slokdarm. Het slikt haar wil
die met naaldhakken klakt. Het nijpt op zand
dat stuift uit de hand. De tijd is een wand
met tongen aan de andere kant. Niets
gaat nog open, dit licht is van kant. Iets
heeft de schoonheid als van papier verbrand.…
LAIS CCLXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 'Dag jij', zegt het en het kust de parel
in de leugen die zich sluit. Het draait om
en om de eigen droom, een opstand, rel,
een vlechtpartij, het voelt zich heerlijk dom
en slecht want dit gaat naast de waarheid om.
Die ochtend dan. Zij blijkt ook echt te bestaan,
haar lach is goud, de zon blijft er in staan.
Er is de nevel van haar zijden kleed…
LAIS CCLXXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Als de dag sterft, in de klem van de nacht,
zal het als een ster verschijnen, minnaar
van haar al. Rood kleurt het haar wangen, zacht.
Het licht is jurk, glijdende zijde daar
waar haar oker zich onthult: huid, gebaar
van haar, één glimp ervan geeft het bescheid.
Het laat zich door haar leden leiden, scheidt
hemel van aarde, water van hel…
LAIS CCLXXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Er is geen god die slechts voor ons bestaat.
Er zijn geen wetten die ons leiden kunnen.
Er is geen vijand, geen duivel die ons haat.
Er zijn geen woorden die ons redden kunnen.
Er is leed dat wij met wrok verdunnen.
Er is nijd die nijpt in onze billen.
Er is weelde die wij blind verspillen.
Er is de schoonheid in de lelijkheid.
Er is een zucht…
LAIS CCLXXIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 De steen der wijzen is een dode klomp.
Een hart van goud dat sterft, wordt weer orgaan
dat in het lichaam klokt, slokt, blind en lomp.
De hemel is een dunne laag bestaan
in ’t leeg heelal dat ons is aangedaan.
De groene nijd bevrijdt met nijpend zuur
de winst uit onze lijven en elk uur
verschrijft men vast tot data in metaal.
De mens verkoopt…
LAIS CCLXXII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 In de droom van de daden, de wilde
stroom van het echte, waren de dagen
nog vol zon en velden. Die verkilden
onder de wet van strakke wil, jagend
naar de hoogste winst, het nu verdagend
tot ooit, een hier of daar of dan maar nooit.
’t Verleden dat zichzelf nu droomt was ooit
daad die het vlak van nood en wet doorbrak.
De schim die nu met verlangen…