9787 resultaten.
Hij krijgt de tijd
gedicht
3.7 met 38 stemmen
13.816 Hij kreeg maar liefst
de zee net niet verzwolgen door de zee.
-------------------------------------------------------------
uit 'Op de Hoge' (2003)…
Dood tij
gedicht
4.2 met 56 stemmen
4.490 Leeg - de brede lege
stilte van het strand.
Kriskras ontspoorde vogeltred
verspoelt in golfslag
de zilte zandloper dicteert
opnieuw, opnieuw
en eindeloos
tot plotseling
als laatste ademtocht
een vogel opwiekt
naar het land terwijl
het tij zich keert.…
Dromen zijn bedrog
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.204 Links
rechts
je mond
en dan
de zee
de zon
als een paal boven water
de zonde
nevelslierten
regenvlagen
zeezout
striemend zand
het kerend tij
en een meermin
die zich heeft laten kussen.…
Sporen in het zand.
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.212 Sporen in het zand
vervagend naar de zee,
met jouw hand in de mijne
want ik liep met je mee.
De golven van het water
zij kwamen dichterbij
overspoelden onze voeten
van jou en ook van mij.
De wind wordt sterker
wakkert langzaam aan,
we kunnen niet meer verder
en blijven even staan.…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
San Pedro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.269 ik wist van de zee
niet meer dan de golfjes op het strand
maar ik kuste mijn moeder
en verliet het vaste land
waar de zee zich bewoog
daar ging ik heen en weer
en we aten spaghetti
of we aten spaghetti
en vervloekten Scarlettie*
en de haven van Venetië
nog meer
in San Pedro zijn de nachten
warmer dan aan boord
op de vraag naar wat liefde…
IJsvogel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
641 zachtjes in teder beminnen
waar de wind
zoute letters rondstrooit
en tonen ruisend weerklinken
aan de rand van het avondrood
hoopvolle woorden versterven
naast begraven gedachten
nog voor het geschonden duister
roepen zij allen haar naam…
Viswedstrijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
774 De visser haalt zijn hengel op
staat op het punt weer uit te gooien
hij is te laat, de vis zwemt weg
de sluis door, naar de open zee…
Schaduwtuin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
653 sporen lopen door het zand
in korrelige lijnen
van links naar rechts
en omgekeerd
tot zee ze laat verdwijnen
toch klopt ze op de open poort
storm laat haar lang wachten
tot ooit de vloed weer liggen gaat
verdwenen in gedachten
de beklijving van
het hemellichaam
loopt ze beslist eens bijster
want geborduurde vlinderlijfjes
bedekken…
Quasi una Fantasia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
900 zijn sprankelende tonen
weerklonken in het zingen van de zee
tot we stilstonden
en zelfs het water zweeg
nee, zei hij
de maan verdween
in tintelende golven
droegen tere loopjes ons
zwevend in de sterrennacht
er was een droom…
Waar?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.056 Leeg is het strand
de laatste golven opgerold
ingepakt door vroege schemer
stil is het land
waar het morgenlicht samensmolt
met jouw kleuren en ik neem er
iets van mee
waar is de zee?…
kijken hemels naar elkaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
719 ik steel zon
om samen in
het paradijs te zijn
creëer een strand
wat palmen bij de hand
die wuiven naar de zee
in het dansen door
de golven neem ik zomer
zon en jou weer uitgelaten mee
we kijken hemels naar elkaar
vergeten uren in ontmoeten
Adam wil zijn Eva als een paar
zo droom ik jou in
ultraviolet mijn lijf ligt…
GEOLOGIE
poëzie
4.5 met 8 stemmen
5.174 dat het lood zinkt
dat het lood zoekt
dat het zinkend zoekt
en zinkt zoekend
zoekend zijn eigen zoeken
en al maar door
zinkt
en al maar door
zoekt
diepe zeeën
blauwe zeeën
diepe blauwe zeeën
diepblauwe zeeën
zinken
zoeken
naar de omgekeerde sterren
tweemaal blauw
en tweemaal bodemloos
Wanneer vindt het blauwe lood
in de blauwe zee…
voeten kleien in het vasteland
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
687 je droogt niet op
in zout als je mij
met golven streelt
klooft mijn plooien
niet maar deelt
je rolt en overkuift
spat schuim tegen
mijn lijf als ik
je wil trotseren en loopt
terug in wederom proberen
maar ik duik in je
onder en verwonder
me over je soepele
tegenstand mijn voeten
kleien in het vasteland
we drogen op…
In opstandige vloed
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 voelde zand
van het strand
in een rusteloos glijden
heb de golven
laten betijen in
opstandige vloed
ik pakte je hand
vond de schelpen
die jij had ontmoet
ze vertelden van leven
hun vrucht reeds gegeven
het huis op de vlucht
neem nu je rust
kom terug want morgen
is er weer vloed te beleven…
Deining
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
538 bewegelijk blijven als de zee
meegaan met de hoge golven
onderstromen aan zien komen
uitrollen met lange vloedgolf
deinen als het tij dat wil
laten wiegen in het wiebelen
razen, beuken in de stormen
vloeiend glijden in de branding
zo klots en kolk ik levenslang
in overgave aan mijn ritme…
Noordzeekind
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 Of hij alleen op de wereld was
banjerde hij daar langs het strand
geen last van kou en wind
op zijn laarzen door het schuim
dat kleine blonde noordzeekind
Hij tekende zijn fantasie
in lijnen klein en groot
met een vinger van zijn hand
of een schelp die hij vond
in het gladde natte zand
Soms zochten zijn ogen blauw
tussen de mensen op…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Verwaaide heesters in een lege tuin.
Klimrozen in de luwte van de muur.
Wat zonnebloemen, spruitend tussen 't puin
Der vorige winter ingestorte schuur.
Het vage pad door hei naar 't lage duin,
Vanwaar ik 's middags op de einder tuur
Over mijn boot, gekanteld, half in 't zand,
Door 't laatste springtij hoog op 't strand getild.…
Wolkte jou dichterbij
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
670 zag de hand
van de wind
in je haren
het zand aan
je voeten de zee
herfstig grijs
maar je ademde
mijn geuren de zon
wolkte jou dichterbij…
De volle maan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
609 zag je stappen
in het zand
je spoorde vrijheid
maar een springtijvloed
nam toch de overhand
je wist de volle maan
in het ruisen van
de golven keek je naar
de nachtelijke wolken
en liet je langzaam gaan
heb je stappen niet
gewist zij waren mij zo
dierbaar miste ze in het
ochtendlicht net als je ogen
en de lach op je gezicht…
Een woordeloze hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 zag de drift
van zand
een woordeloze
hand die storm
tracht te keren
rende voor je uit
om ruggelings een
luwte te creëren
waarin in we goed
konden communiceren
maar in je lach
wervelen de winden
dwars door alle buien
heb ik je kunnen vinden
in het oog van jouw orkaan…
Op wat er komen gaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
911 wind duwt
mijn problemen
zachtjes voort
het licht
blijft bij me
als ik loop
vooruit
op wat er
komen gaat
zonnestukken
zitten schaduw
achterna
vieren maan en
feest wij staan
alleen terwijl
de wereld gaat
in wind en zon
mijn zorg en
ik kom om
zon brandt mij
de aarde in
als nieuw begin
wind krijgt
vat op wat…
Ik laat mijn ogen
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
856 Ik laat mijn ogen
weiden over golvend duin
en denk aan jou
Brevierblaadjes raken los
en dansen de weg naar zee…
Na een herfstig voluitgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 grijs kamt
winters hand
nog witte sporen op
een bijna vlakke zee
de noordooster
dempt de kruinen
temt in koude nevels
zijn gevreesd bestaan
dat uitgewoed is na
een herfstig voluitgaan
verlopen zijn de hoge
golven uit de verre oceaan
toch krabbelt zij aan kusten
de ondergrondse stromingen
zullen strand en land
nooit laten rusten…
belooft het zachte wiegen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
674 ik houd me vast aan duinen
voeten stevig in het zand
zoek voorbij het grijze einde
vloed rolt golven op het strand
de zee is wit opdringerig
het water somber koud
branding laat het donker zingen
de melodie is stervensoud
ze belooft het zachte wiegen
rust en stilte in de dood
verlossing van het vele liegen
een ontsnapping uit de…
Meeuwige rust
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.841 een schrale zon, een wind met blos,
strandwandelaars in dikke jas
ober : 2 koffies + 1 Calvados !
en liefst dan binnen, achter glas
honden ravotten langs de branding
en apporteren stok of bal
een baggerboot bevecht verzanding
een peuter kotert in een kwal
tegen het mistig zeedecor
schuiven traag zeilen van canvas
en wappert fier hun tricolor…
Voor anker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
709 witborrelend zog
bruist weg in het ijle
verstervend in schuim
onder windstille zeilen
gekraak en geklots
een zeezilte streling
wiegende lichtjes
een meeuw op de reling
goudgeel gegangmaakt
door rimpelend klater
rijzen de sterren
uit ’t donkerend water…
Nacht facet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
715 Je warmt het zand ik til het hoog
de zee ontstaat bulderend
als de nacht haar deken slaat
meeuwen in hun slaap
zuiverheid smaakt naakt
ik lief jou bij het opengaan…
Ouderdom
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.071 Lopend over de naad waar schim
en kille siddering samenkomen
krijsen de zilvermeeuwen langs de kim
pikken de echo’s van de dromen
terwijl afgebladderde lokeenden
en drenkelingen de zee
uit worden geduwd
en de laatste waarheden
tevergeefs beademd worden
Mompelend schopt de oude man
het wrakhout voor zich uit
een lege fles met een verlaten…
Blote voeten op het zand
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.998 Op blote voeten proef ik jou
het zout dringt door in mijn huid
de branding weet wat ik zeggen zou
het is goed zo, het was jouw besluit
zo mijmer ik naast het zandkasteel
wachtend op het kerende tij
de zee geeft en neemt zoveel
breng hem toch terug naar mij…