7023 resultaten.
Woede (3)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.501 woede figureert speelt niet meer
de hoofdrol wat blijft is onbegrip
van het veld verwijderd verwezen
naar de tribune eerst in een dip
verlamd door onvermogen dan
vechten tegen de bierkaai uitermate
zinloos verbannen uit de koffiekamer
alleen nog sociaal verkeer op straat
conditie op peil houden op twee
bijvelden tot einde contract de diepte…
Bram
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.829 dood ben je natuurlijk niet
want we zijn je niet vergeten
maar toch
dat lichaam
die sterke stem
die luide lach
die warme handen
dat wordt hier toch maar stil…
de bui breekt los
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.839 de lucht is dreigend
de bladeren stil
geen zuchtje wind streelt
de verstarde struiken
de koolmees is alert
kat gesignaleerd
de merel op het dak
maakt een duikvlucht
de bui breekt los
donder en bliksem
veroveren het luchtruim
ik pak mijn ambities in
haal het arbeidspatroon uit
zeg dag met het handje…
Arbeidsongeschikt
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.080 de wekker laat zich luidkeels horen
wordt vlug tot zwijgen gebracht
als gewoonlijk staat hij langzaam op
rekt en strekt en verwacht:
het wordt een mooie dag!
het ochtendfruit smaakt goed
de douche verkwikt de krant
toont koppen in vet zwart
met Beslans school in brand:
het wordt een mooie dag!
hij eet zijn bruine boterham
drinkt een…
handen die me groeten
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
3.003 moet ik de zegeningen tellen
die de tijd aan mijn verblijf
geregen heeft heb ik eigenlijk
wel ooit bewust geleefd
handen die me groeten
de verwondering in ontmoeten
ogen die in liefde naar me keken
ben ik kleine dingen soms vergeten
waren ze niet van belang of
plakte ik ze achter het behang
laat ik de balans opmaken
van de dingen die…
nu ga ik je oogsten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.530 ik ploeg en zaai
vind mijn draai
in het oogsten
met de zeis
ik maai met
korte streken
de strohalm is taai een
karwei van enkele weken
als het gewas
zijn bloemen heeft
is één zwaai genoeg omdat
het leven zich dan overgeeft
je lijkt verbaasd
als ik je nader
kijkt naar omhoog
en roept de Vader
je bent nog niet
volledig uitgebot…
die laatste tranen...
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.729 zij hervinden zichzelf
vrij in dromen
angsten verdringen
werkelijkheid
waar zij ontwaken
verstrengeld in handen
hun schreeuw naar liefde
fluistering wordt
aanhoort het verleden
hun toekomst breken
die laatste tranen
huilen ze stil…
De grote trek
gedicht
2.8 met 78 stemmen
70.778 Ik zag de overburen op een ochtend
hun koffers zeelucht pakken.
Mijn karavaan speelkameraadjes was de staart
van hun vlieger die wuivend uit het autoraampje
onder een balkon bleef steken
voor hij de hoek om boog.
Ze togen naar de Zandkastelen Stad
onder de rook van Amsterdam, zeiden de achterblijvers,
zonder de rook van Amsterdam, zeiden ze…
nog groener dan het was
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.740 ik zal mijn vingers
niet meer buigen en
haken aan wat leven geeft
die tijden zijn geweest
ik moet ze strekken
om de dood het grijpen
te beletten anders viert
de jager snel zijn feest
ik zie het gras nog
groener dan het was
struiken in hun vol ontluiken
terwijl mijn herfst ze moet sluiten
de dagen korten
maar er is meer licht in…
woordloos van verlaten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.082 ik zag de ogen
van de schreeuw
haar blikken woordloos
van verlaten
de laatste stap
brak af
bewegingloos
ervaarde ik
haar zwijgend praten
een mokerslag
die mijn gevoelens
niet ontzag
die mij verwondde
tot in de
diepste gronden
maar ik loop door
nee struikel over al
die sprakeloze monden
vol aangeprate zonden
door schuld gestild…
Je gaat nog niet dood
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
3.045 als jij doodgaat
later nu nog niet
krijg je
het mooiste feest
dat er bestaat
krijg je
Acda en De Munnik
Harrie Jekkers
Diep Triest en zo
krijg je
mij op de piano
Mozart Satie
ver boven do mi so
krijg je
een volle Euroborg
als afscheidskado
maar je gaat niet dood
nog lange niet
gelukkig maar…
mama
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.884 mama
je ging weer achteruit
sinds ik je laatst zag
je hand in mijn hand lei
is het voorbij?
mama
zo hulpeloos is er nog hoop
jouw redding hier te koop
of laat ik je maar gaan
je eigen mama achterna
mama
hoe moet het met mijn eigen zoon
hoe voelt hij dit aan
en weet hij ook dat jij nu gaat
je koude lichaam achterlaat
mama…
Gedachtenis
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.729 het is stil in Amsterdam nu André
Hazes voortleeft als monument
kun je nog zingen zing dan mee
zei mijn moeder altijd ieder kent
de lappen smart die onnavolgbaar
over het voetlicht werden gebracht
zij gelooft diep in haar hart waar
de glimlach van een kind tracht
wortel te schieten de vlieger later
als symbool van er is meer tussen
hemel…
dans met de dood....
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
900 waar de invallende nacht
mij in dromen hult
de adem van het duister
onhoorbaar wordt
smeek ik de dood
genadig te wezen
in die laatste dans
naar eeuwigheid
laat ik mijn tranen
toekomst wezen
die eens gehuild
zacht is vergaan…
Ochtenddauw
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.105 Liggend in het natte gras
tuur ik naar de wolken
alsof ik echt verwacht
dat ik jou daar kan zien zwaaien
Denkend aan een dag van vroeger
staar ik naar de hemel
alsof mijn helderblauwe ogen
de tijd terugdraaien kunnen
Lachend om herinneringen
kijk ik naar vandaag
alsof ik werkelijk niet zie
dat wolken ook verdwijnen
En terwijl ik…
Herfstgedachte
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.131 Ik hoor het tikken van een klok
een auto rijdt voorbij
Pianospel, heel zachtjes maar
verdwijnt al even snel
Ik hoor een tjilpend vogeltje
een bloemetje verwelkt
Het vogeltje, heel jong is het,
valt uit de hoge boom
En terwijl alles om ons heen verdwijnt
ben jij mijn zekerheid
Tot helder weer mijn oog bevrijdt
en jij verdwenen bent…
Het is niet anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.482 Als je voorbij ging verkleurden perken jonge rozen
schitterde ’t licht in je ogen als het Loosbroeks Diep
wanneer je sprak leek elk woord voor mij gekozen
je gezicht waarvan ik droomde als ik naast je sliep
en ik prees Hem die met de lucht en ‘t water jou schiep
want vanaf die dag was het hier aangenaam verpozen
de ochtenden liepen over van…
Mijn vriend
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
2.752 Adembenemend rustig
Neem je mijn hand
Nog even, mijn vriend
En dan wordt het eeuwig stil
Langzaam... glijd je weg
Ik kijk je aan
En voel je zachtjes
Sterven…
De zon
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
2.953 De zon komt op, elke dag weer.
Je zette je leven stop en
lachte voor de laatste keer.
Zonder gedag en vol gedachten.
Stille dagen, stille nachten.
Maar in die nachten moet je weten,
zullen we aan je denken
en je nooit vergeten.
De zon komt op, elke dag weer.
Alleen èèn ding is anders,
Jij, jij bent er niet meer.…
Levenseinde
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
3.893 in tegenstelling tot vele mensen
vieren bladeren hun levenseinde
uitbundig een feest van kleuren
waardoor het afscheid licht schijnt
de zomer heeft maar net zijn biezen
gepakt of de groenkorrels trekken
zich terug een festijn van rood geel
en bruin eindeloos zich uitstrekkend
in bos en tuin park en plantsoen
later vallen de bladeren het…
lied van de wind....
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.288 lied van de wind
ontroer hun zwijgen
want stilte huilt
de eenzaamheid
waar zeeën van wit
als bloementroost
het rijk der schimmen
even verblijden
zal het zonlicht ten dans
de kilte verdrijven
ons hart zingt een lied
het lied van de wind…
Alvorens hij jouw naam zou noemen
gedicht
3.1 met 57 stemmen
24.715 Alvorens hij jouw naam zou noemen
- je eerste naam, die van een kind -
had jij zijn stappen al geteld.
Je had zo lang op hem gewacht.
Soms bracht zijn stem geheimen over,
liet hij zich kennen in je droom
Als een gezant, een bondgenoot.
Toen bracht hij alles aan het licht.
Je vogelhoofd, warm proselein,
dat in mijn handen nog zou breken…
Hulpeloos
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
989 Nog zie ik voor me,
hoe je veranderde die dag,
je mooie ogen keken somber,
een traan verving je lach.
Langzaam stortte je in,
hulpeloos stond ik erbij,
ik wilde je zo graag helpen,
maar je wilde niks van mij.
Ik kreeg er de schuld van,
dat zij was doodgegaan,
nog steeds zie ik die leegte,
in jouw mooie ogen staan...…
zo had ik het niet verwacht .....
netgedicht
3.3 met 38 stemmen
4.813 nauw’lijks zichtbaar
onheilspellend
net begonnen
hemeltocht
grijs vaal rood
en onmiskenbaar
langzaam rijzend
van de horizon
onbestemd
nog dwalend
droom ik jou
al tegemoet
zacht oranje
avondlicht
jij vroege bode
van een late nacht
warm geel
tijdloos stralend
voel ik even
samengaan
strelend wit
omarm je
als vanouds
mij…
Schuldig
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.145 Ik voel je niet
in eenzaamheid
zie slechts
de lege plek
en op de witte vloer
een felle rode vlek
ik hield je niet
in eenzaamheid
dacht een dipje
in het klein
hoe kon ik weten
dat dat moord zou zijn…
zoals verwacht.
hartenkreet
4.1 met 50 stemmen
3.080 Besluitloos loop je naar het raam.
Je ziet een donkere gedaante staan.
Het is de schaduw van de dood.
Het was de schaduw van de dood die jou volledig afsloot.
Mensen rond jou bestaan, zagen jouw toestand achteruit gaan.
Je lichaam, je geest.
Je beste tijd is er geweest.
En zoals gedacht.
Zoals verwacht.
Kreeg de dood jou in zijn macht.
We…
EEN VOLKSLIED (hij moet naar de Rijn vertrekken…)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.446 Zij: Lieverd, wees bij mij!
Neem mij maar mee naar de Rijn –
Daar in de verre landen
Zal ik je vrouw zijn!
Hij: O mijn lieve meid!
Nam ik jou wel mee op reis,
Maar daar in de verre landen
Wacht al mijn vrouw op mij!
Zij: Lieverd, wees bij mij!
Neem mij nou mee naar de Rijn –
Daar…
De nachtvlinder.
hartenkreet
4.6 met 29 stemmen
2.414 Uit een rups ben ik geboren,
als vlinder fladder ik nu rond.
Ik vlieg over heide en langs koren,
of zoek voedsel aan de grond.
De zon is mijn vriendje,de wind mijn kameraad.
Ik imponeer menig kindje, dat soms heel lang naar mij staart.
Maar 's nachts als allen slapen, en ook mijn dag ten einde is,
dan kom ik naar jouw venster, en kijk…
papa
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
3.370 mijn vader is er nog altijd
herdacht in dit rondeel
met tranen in een droge keel
verschijnsel dat niet slijt
lijsten van hun kunst bevrijd
ontdaan van hun taf’reel
mijn vader is er nog altijd
gestreden kunstenaarsstrijd
met verf op een penseel
gewrocht tot een paneel
dieven immer in het krijt
maar mijn vader is er nog altijd…
tuinpad van mijn vader
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.837 starend over het pad zie ik hem
nog lopen
kijk ik met dezelfde ogen naar
z’n kwistig gezaaide bloemen
langs het zomergroene gras
beluister de vogels met gelijke
oren en betast ik de wereld
met zachter hand
starend over het pad zie ik hem
stilletjes verdwijnen, sluimert
in het lover een droef gemis
voel diep van binnen dat…