inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 1.064):

Alvorens hij jouw naam zou noemen

Alvorens hij jouw naam zou noemen
- je eerste naam, die van een kind -
had jij zijn stappen al geteld.

Je had zo lang op hem gewacht.
Soms bracht zijn stem geheimen over,
liet hij zich kennen in je droom

Als een gezant, een bondgenoot.
Toen bracht hij alles aan het licht.

Je vogelhoofd, warm proselein,
dat in mijn handen nog zou breken
verkleurde in okeren schaduwen

De vreemde toon van een ver land.
Zo bloeide je, ineens heel pover,
nog naakter uit dan een magnolia

Sliep je met blauwe lippen in
een al veel ouder eenzaamheid.

Je hield nog een geraamte over
en knoken, duidelijker dan leestekens.
Zei je: 'Ik ben een open boek'?

Dat zeg je nu. Ik zal je inbinden.

------------------------------------------------
uit: 'Rui', 1986.

Schrijver: Lucienne Stassaert
Inzender: JB, 20 nov. 2004


Geplaatst in de categorie: kinderen

3,1 met 57 stemmen 23.744

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Zeijneb Hussain
Datum:
20 nov. 2004
Email:
Zeijneb_Hussainhotmail.com
Ik ben nogal jong dus begrijp ik dit gedicht niet echt heel erg goed sommige zinnen komen mij erg raar over maar het ligt vast aan mij. Op zicht vind ik het niet zo"n mooi gedicht ik heb zelf ook een gedicht geschreven dat is een aanrader!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)