1925 resultaten.
Bloedstollend
netgedicht
3.3 met 45 stemmen
2.055 en toch
biedt het littekenweefsel
niet genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde sporen
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen…
Onderhuids
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.452 en toch
biedt het littekenweefsel
niet genoeg bescherming
de wond lijkt nog steeds open
het vel voelt nog altijd rauw
ontwikkelde bacteriën
leiden een eigen leven
zoeken een uitweg
zonder te ontsnappen
bloed kruipt slechts tot stolling
om verwondingen te beperken
een uiterlijk geslaagd tafereel
maar onder dat geheel
blijft het krioelen…
Ik heb de stilte lief
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
1.672 als ik mijn adem
ingetogen verdeel
heb ik de stilte lief,
zo lief
doch ben aan tijd gebonden
waar voortschrijdende wijzers,
onophoudelijk,
verleden verwachtingen
verwonden
en zie in jonge maagden
dat ik steeds vaker
oudere vruchten teel
in afwachting van de nacht
die onherroepelijk op mij wacht
toch rust ik in mijn avond,…
Samen
gedicht
2.6 met 20 stemmen
8.179 In uw hagelwit harnas gemetseld
Zijn wij samen door de tijd verwond
Die ons nimmer wilde dragen
En bittere lijnen kerfde rond de mond:
Of er een vrucht is van dat alles
Vraag ik mij niet langer af,
Maar ik probeer u te benaderen,
Nog even, voor het graf.…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 'Laat niet over je lopen'
sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie…
Kanttekening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Hoe heerlijk is het om te strooien
Met ongezouten commentaar
Een opgezette boom te rooien
En vellen is verdedigbaar
Hoe zalig takken af te zagen
Een stam te klieven voor de haard
Om plat te branden alle dagen
Het is de moeite meer dan waard
Hoe wreed is het kritiek te kerven
In bast en schors van levend hout
Om te verwonden, te doen sterven…
GAAT HET KABINET VOOR 100.000 WONINGEN OF VOOR 100.000 CELLEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 het tuig van de voetbalrichel
zij die niet tegen hun verlies kunnen
zij die met vuurpijl de overheid verwonden
gaan ze voor 100.00 woningen
of gaan ze voor 100.000 cellen
kleine cellen met een schijtemmer
omdat ze de schijt hebben aan de overheid
of is de geest al jaren en jaren uit de fles
de geopende fles van wijlen Pim Fortuyn…
Bovenmatig
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.069 appel
die de slang jou bood
beloofde je vrijheid
buiten het Paradijs Eva
werd jij vogelvrij
net als je dochters
ze dragen jouw kostuum
zoals ze zich kleden
niet schromend naakt te zijn
ze wanen zich
een symbool van ’t vrije zijn
met in hun hand restanten appel
verwekken het dier in mij
verwachten afstand
maar nimmer bevrijden…
Vrijheid dus
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.361 Wat vieren we de vijfde?
Wat herdenken we de vierde?
Oudjes rond de tachtig
Weten het vast beter dan ik
Want ze weten het concreter:
Opgesloten zijn in oorlog
Tussen wreedheid ingeklemd
Niets meer hebben
Behalve honger
En zelfs dat went
Kijk eens beter om je heen
Probeer eens voor te stellen
Als je beelden ziet van daar
Of waar ook…
Sfeerverslag(en)
snelsonnet
3.8 met 25 stemmen
2.040 Ze staan als schimmen in de wind te wachten
De Koningin en de premier met plu
‘Waar blijft de president nou nondeju’
Zo lezen wij eenvoudig hun gedachten
Bush komt, klopt op de koninklijke schouder
En Beatrix toont weer een stukje ouder…
Aanmeren
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.281 Als ik verdrink in jou
en opgeblazen bovendrijf
laat mij dan schommelen
bewogen door het water
Lekgepikt door de vogels
opnieuw van zwaarte vervuld
zink ik voor bodem en aal
word ik fossiel voor later
Jij maakt de tonen los in mij
zoemt laag en hoog en rond
jij wierp het anker uit
ik legde aan in jouw schoot…
De Val
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.289 Is die oorlog nu voorbij
of kunnen we nog meer verwachten
Kunnen we nu zeggen:"Vaarwel Dictatuur?"
Dat zou de pijn verzachten
Ik heb gedacht aan al die soldaten
Ze gingen er toch maar op af
Zandstormen trotserend. Op naar Bagdad!
Richting Dictator, met zijn geblaf.
De emoties komen eindelijk los
zag je die man met die foto staan?
Schreeuwend…
Bevlieging
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.565 En wie slecht ligt in dit martelend zicht,
Die wil de scheuten op de beulen plaatsen:
Hij levert gedachten op aan mens betoogde daden-
Hij pleit eigengerechtig voor de prijs naar de vraag,
En het bevliegt in de geest Zijns referentiekader,
En beschouwt zichzelf als bevangen slaande bevrijding.…
advent
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
3.662 in gewijde tijden
aangekomen
sta ik stil
zo nu en dan
bij het wonder van bevrijding
Licht
dat vrede brengen zal
als ik lichten ga ontsteken
mensen warmte
willen gaan delen
op Uw komst ben voorbereid
komt U
uit de Eeuwigheid
met Uw liefde ons omgeven
met Uw brood en
met Uw wijn
draagt U ons op onze wegen
vrede…
Eindelijk vrij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.153 Het heeft me veel moed
en kracht gekost,
om mij van mijn eigen boeien
te bevrijden
en eindelijk mijn leven
vrij te kunnen leiden en
niet meer gebruikt te worden
als therapie voor een ouder
wiens wonden
diep en ongeheeld bleven
en deze dus maar op de kinderen
had geprojecteerd.…
Bij de tijd
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.079 Ook al ken je geen integriteit
Heb je geen stabiliteit
Voel je onbetwiste nijd
Als anarchistische meid
In een ellenlange puberteit
Vanwege burgerlijke banaliteit
Door anderen gekastijd
En gebombardeerd als stommiteit
Toch dan zie ik in jou geheid
Dat jij je hebt bevrijd
Uit de hypocritisch strijd
Van deze zogenaamde moderne tijd…
Omkeer bij Kreuz Langenfeld
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
2.196 Drie uur 's nachts
De snelweg Oberhausen - Köln
Je hebt me genegeerd
Je genegenheid leek wel zoek
Had geen tijd voor me
Wel voor je boek
Je las een roman
Romantiek in de praktijk
kwam er niet van
Ik was kwaad
Stapte in de auto, ging rijden
Hopend m'n rust te vinden
Dat andere gedachten me bevrijden
Zal m'n woede nooit op jou loslaten…
Bezet...
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
950 De lucht kleurt zich zeeblauw
boven de zomerse korenbloemen
Arbeiders ploegen de aarde
Bijen laten zich vrolijk zoemen
In de verte klinkt onheilsgeronk
van duizenden vliegtuigen
Niets zal na vandaag hetzelfde zijn
en valt als een kaartenhuis in duigen
De lucht kleurt zich zeegroen
Met hakenkruizen vervuild
Het oorlogsgeweld is begonnen…
Rusteloze ziel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.266 Rusteloze arme ziel
ik moet je soms verdoven
Blijf ondanks alles
toch in het goede geloven
Rusteloze ziel
al wordt je door ieder benijd
Ik weet wel beter
door mij wordt je bevrijd....…
Vaarwel Oak Head
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
2.857 Het was goed
dat ik heenging
van de plaats
waar niemand mij ooit wilde.
Ik spot met je woede
over vermeende ondankbaarheid
voor de dingen die je mij niet gunde
en ook nimmer gij,
maar het lot mij gaf.
Ik gaf je terug alle dingen
die je liefst zelf mij had ontnomen.
maar toch vroeg je verbolgen
me nimmer terug te komen.
Met de tonen…
Vielen voor het knielen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
752 weer bronst en huilt
de klok zijn klank
van verre morgens
zij vielen
voor het knielen
nu stilstaan is te laat
het brons dat zacht
herdenken huilde laat
morgen toch bevrijding luiden…
Bevrijdingsdag?
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.176 Bevrijdingsdag, haar hel
Daar zat ze iedereen vierde feest
voor haar op het dressoir
drie foto’s ze huilde
was nog nooit zo alleen geweest
terwijl de feestroes doorzinderde
het blijde gelach
vanaf de straat
door haar raam kierde
begon haar wachten
bericht van het rode kruis
het kwam niet
dag na dag, week na week
maandenlang jarenlang…
een stap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 eindelijk bevrijd
van dwangneuroses,
zo leeft nu het idee
het vieren waard
voor een beginneling hierin,
maar in jaren toch gevorderd
aan zijn voeten
zwaar van lood nog
ligt de toekomst open
lachend als een kind
schuifelt hij een nieuwe wereld in…
Ontheffing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
598 Het heft in eigen hand genomen
hefboom der verhevenen
de heffing van de hefbaarheid
zal heftig onderhevig zijn
aan hevige onthevendheid
verheven boven heffenden
zij heffen de verhevenen
ontheffing van de heffenden…
schaapje in de wei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
637 je ligt daar, zij aan zij
her en der kauw je na
wat je voorgeschoteld werd
het rommelt in je onderbuik
oprispingen zijn je deel
je komt niet uit je woorden
er gaat niets aan jou verloren
in het voorjaar word je geschoren
heb je niets meer te zeggen
want je denkt dat je bent bevrijd
van gedragen lasten
schaapje in de wei
wat ben je…
Begin
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.541 Wat een bevrijd gevoel achteraf
Want na het zuur komt het zoet
Mijzelf opnieuw ontdekt
Vervolgens jou ontmoet....…
mannen
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
3.686 dacht dat ik niet blij kon zijn zonder man
heb nu voor 't alleen zijn gekozen
en besef dat 't makkelijk kan
en is 't moeten uit den boze,
ik moest er altijd voor hun zijn
nooit tijd voor mijn eigen ik
dat deed me wel weer pijn,
maar maak me nu niet meer dik
voel me bevrijd van de lasten
doe nu wat ik zelf wil,
mannen zijn soms rare gasten…
duisternis
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.002 de duisternis valt als
een deken
over mijn wereld,
mezelf beschermend
voor mijn gevoelens
de duisternis van de nacht
laat me even
de rust vinden,
mezelf bevrijdend
voor een dag
de duisternis trekt weer op
na een eenzame nacht,
mijn gevoelens onthuld,
waar ik mezelf
heb achtergelaten
in een zee van tranen…
voorzichtig
gedicht
3.2 met 55 stemmen
21.471 voorzichtig
heb ik de gevangen vogel
uit de strik verlost
ik laat hem vliegen
hij geeft mij vleugels
-------------------------------------
uit: 'Warmte vergt jaren groei', 2005.…
één
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 krijsend scheurt mijn ijzeren plooi
mijn stalen boeien barsten open
laten oude pijn in stromen lopen
mij bevrijdend uit mijn gouden kooi
ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast;
jouw omhooggeheven hand
vlijt me teder op jouw strand
tot de vloed mijn wezen wast
schoon, door ‘t zachte zand gedragen
lig ik, zacht rakend licht
aan jouw innerlijk…