415 resultaten.
Reflecterend aan voorheen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
835 ooit hebben wij
voor het eerst
zijn schaduw gezien
vrijwel niet van
echt te onderscheiden
wij twijfelden nog
of het toen ook
aan ons heeft gelegen
we zagen het eerste
beven van zijn hand
alles ging later
zijn eigen rustige gang
maar in goed onderscheid
raakte hij langzaam zijn
markantste stukjes leven kwijt
nog lichtte hij op…
Snoezelden warmte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 ik liep voorzichtig
op rondjes kleur
was helemaal
in de wolken van
hun heerlijke geur
licht speelde
zachte muziek
wij mochten rusten
als de vriendelijke
zuster ons riep
lachten samen
naar het blauw
in de lucht
vogels van angst
waren gevlucht
snoezelden warmte
ontspannen en vrij
proefden geluk
voelden de hemel
al dromend dichtbij…
enkele reis (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.017 niet om het verleden
maar de toekomst
waar wij naar op weg zijn
wat is geweest blijft hangen
in het bagagenet van het geheugen
je torst het mee zolang je het
met verstand kunt dragen
mocht je het ooit verliezen
dan is alles verloren...
ben jij de reiziger met oponthoud
die wacht op iets waar
jezelf niets meer van weet…
Wat ik je vragen wil…
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.114 Nooit eerder hebben we gesproken over hoe het later gaat,
als een van ons – bij voorbeeld dan –
de weg in eigen woorden niet meer vindt
en het vertrouwde leven, langzaam maar gestaag,
vervaagt tot labyrint.
Nee, wend je nu niet af! Dit is belangrijk, weet je.
Het noodlot kan ons net zo treffen als elk ander,
zeker nu we ouder worden is…
Slotscene
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 Je denken is teruggebracht
tot versplinterde beelden
die je geest slechts binden
aan een verschoten tijd
Ik zie de oude klok
haar wijzers in staking
je vergat hem op te draaien
dat hoeft voor jou niet meer
Een blauw geaderde hand
raakt zacht mijn arm aan
ben jij nou Sylvia, of niet?
wat lijk je veel op haar
Ik geef je een knijpje…
Het is stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 het is stilte
die ik voel kloppen
in mijn hand
er is veel buiten
maar in mijn hoofd
wordt alles klein
kleuren zijn er wel
maar spreken
minder fel dan voorheen
vormen zijn mij
heel vertrouwd in de
omgeving waar ik van houd
loop nog steeds
niet om ergens heen te gaan
maar voor even op de been
soms denk ik dat ik
er nog ben…
Thuisgebracht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 als kind
sprak ik al
met struiken
klein loof en
bosschages
zij intrigeerden
mij door het
geheim van hun
veelkleurige
wijkplaatsen
waar stilte
vertrouwen schept
je drukte
kunt loslaten
zonder te praten
later heb ik
bomen omarmd
met ze gehuild
gefluisterd en naar
hun liefde geluisterd
tot ik door
het bos de bomen
niet…
Vergeten beelden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
563 ik heb hem
mijn hand gegeven
als antwoord
op zijn blik
waarmee hij vroeg
om nog een beetje
warmte in het leven
verward probeert hij
alle dingen nog te
linken aan herinnering
een gedachte of
een naam die hem
te binnen schiet
vaak lukt het niet
dan gaat hij
weer op zoek naar
de vergeten beelden
en lacht naar het
passeren van wat…
Reisgezelschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.565 een reisgezelschap zoals wij:
een stille en een prater
maar anders dan bij ons;
het is een zoontje en zijn vader
maar zoon is oud en pa is kind
dat zie je aan hun ogen
en alles wat van praten rest
zijn de zoon zijn monologen
Pa weet niet dat zijn zoon hem duwt,
lijkt weg van deze aarde
maar de zoon kijkt trots, uitdagend haast
en laat…
De Dans
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.157 Door de balzaal walsend gleden wij onze huiskamer binnen.
Ik de beschermeling en wij weer even gelukkig met elkaar.
Slechts af en toe wist je nog wie die kleine jongen was.
Dat moment vannacht, zo was ik je bijna weer vergeten.…
Herseninfarct
hartenkreet
4.6 met 15 stemmen
1.753 Iets in jou
is gestorven
vele dagen
terug
Onmachtig
moest ik
zien gebeuren.
Ergens
tussen
toen en nu
zijn wij
ons verloren.…
Onbekende eenzaamheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 over de
opgaande lijn
in het leven
hebben wij alles
al eens geschreven
de groei
studie en
maatschappelijke bloei
de baan voor een
gesetteld bestaan
tot wij elkaar
in de ogen kijken
en onzekerheid
onderdeel wordt in
bij elkaar kunnen blijven
jij bent afgeslagen
in onwetendheid
kan de verantwoording
zelf niet meer dragen
door…
Gelijk lopen.
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.555 Kijk
naar je,
hoor de
klok tikken.
Denk aan
het verleden,
het heden,
aan de toeko...
Voltooid
verleden tijd.
De klok,
ook ik,
wij lopen
door.…
Om wie? Om wat?
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.522 Ik zie je nog zo zitten
Met die blik in je gezicht
Kom ik wel bij je binnen?
In jouw ogen zonder licht?
Je bent zo heel dicht bij me
Maar toch ook zo heel ver weg
Kijk jij naar mij?
Of langs me?
Hoor je wel wat ik zeg?
Toch zijn er soms momenten
Dat je lacht
Om wie?
Om wat?
Toch blijf ik je bezoeken
Jij bent mijn lieve schat
Zonder jou…
Als morgen niet zeker is
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.840 Misschien
wil ze met poppen dollen
kleuren kladden op papier
buiten spelen om ‘t kwartier
krenten plukken uit de bollen
misschien
lacht ze om de regen
die ritmisch klettert in een sloot
of voert ze zwanen korsten brood
die ze van oma heeft gekregen
…ooit
misschien
vind ik mezelf verdwaald
in haar levensechte dromen
als ouderdom…
Verwarde geest
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.049 Verwarde geest, door haar schaduw weergegeven
Huilend tot in het diepste van haar ziel
Ach, kwam de lieve heer mij nu maar halen
Fluisterde ze in al haar kinderlijke eerlijkheid
En de pijn kwam diep van binnen, zuiver leed
In pure eenzaamheid verdronken
Omdat geen mens begrijpt hoe haar gedachten
Haar eigen geest haar zo bedrogen heeft
Ik…
Het noodlot sloeg toe
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.496 verliefd
Hij droeg haar op handen
Zij was net zo dol op hem
Als hij op haar
Hun huwelijk werd gezegend
Met drie fijne kinderen
Jaren van geluk
Af en toe wat kleine donkere wolkjes
Maar die losten op
Tot het noodlot toesloeg
Sluipend, ja dat wel
Ze werd wat vergeetachtig
Het werd niet zo snel erkend
Zeker niet herkend
Vroegtijdige dementie…
Blanco
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.138 Wit
tegen witte achtergrond
Slechts per tijdstip
leeft zij voort
Zij ziet zichzelf
door vreemde ogen en
vergeet
dat zij gehoord heeft
welke vreemde
voor haar staat…
De deur van hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 ik zag gezichten
in niet begrijpen
een vage groet
ging langs mij heen
ik was alleen
ogen bolden
tolden om en om
een akelige lach
die gele tanden zag
in een scheve mond
voelde een hand
in sprakeloos raken
proefde ik toch een
angstig misverstand
en komende paniek
ik was het niet
en wilde weg
de deur van hout
voelde vertrouwd…
Als niets
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.219 Gisteren besefte ik dat
eenzaamheid veel dieper gaat
dan een koude huivering in bed
of missen van de daagse dingen
praten over werk
kater Janus van de buren
boodschappen
de standaard vraag
wat zullen we vanavond eten
zo voelt slechts alleen zijn
wist ik bij het bemerken
dat hij nu ook de namen
van onze kinderen is vergeten…
Vergeten
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.621 Jij fluit wat
Op mijn sleutels
En sabbelt
Aan mijn creditkaart
Waar zijn
Jouw gedachten
Zou ik zo gaarne weten
-
Maar ach…
Je doet
En je beweegt
Terwijl
Jij toch het nut der dingen
Al jaren
Bent vergeten…
oerverlangen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.432 wellicht duurt ‘t zoeken te lang
wanneer het pad om je heen
vervaagt, uit je blik verdwijnt
en je lijf zo krom en stram
tussen verkreukelde lakens
gedurig naar geborgenheid tast
maar als het verholen huis zich
onverhoeds weer vinden laat
en er iemand naar je wuift
dan besef je in een flits dat zij
het is, de vrouw die jou ooit…
Hun meewarig kijken
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 nog vaak
voel ik de pijn
die nu vergeten heet
schrik als ik
de naam of het gezicht
niet passend weet
de juiste woorden
niet kan vinden in de
zinnen die ik zeggen wil
ze doen alsof zij
mij begrijpen maar ik
zie wel hun meewarig kijken
de onrust is
gebleven en weeft
onzekerheden in mijn leven
in de kamer waar ik woon
komt de…
Nog danst haar stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
564 waar ogen
iets doven in
het late middaguur
ondersteunen
handen en armen vlammend
haar geestdriftig vuur
ondanks het verstrakken
van lijnen in het gezicht
blijft haar uitdrukking lief en licht
in haar bevallig gaan is een
zekere traagheid ontstaan
die ruimte geeft aan een lach
waar vroeger kracht
en alertheid was
is tedere broosheid…
Speel met je tranen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 ik speel met je tranen
ben onder en boven vergeten
weet niet meer hoe ik moet leven
kijk naar je ogen
het blauw en de ronde bogen
van wimpers en wenkbrauw
voel ze in tegenbewegen
bij het opslaan en dichtgaan
ze lijken nat van de regen
door de ruiten zie ik de dag
zoals die buiten altijd al was
een decor waarin dingen verschuiven…
Zoekende onzekerheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
590 ik schrok
maar zag je ogen
herkende nauwelijks je gezicht
de tijd had
in zacht mededogen
de hardste lijnen al gewist
in zoekende onzekerheid
keek je me aan maar wat
wij voelden kreeg nog geen naam
ik streelde je hand
wat ooit sterk en krachtig was
had nu een zachte kant
ik merkte dat de twijfels
verdwenen in het even
dat de…
Uitgekleed en ontdaan
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.241 Uitgekleed en ontdaan
Een ouder wordende geest;
iedere hamerslag van het lot
bracht hem dichter aan de rand
van zijn bestaan;ongemerkt
wat afwezig,soms gemakkelijk
leunend op zoek naar geborgenheid:
wereldvreemd,grenzeloos als water
kwam de eerste omslag,herkenbaar
afwezig:verlammende gedachten
probeerden zijn zucht naar vrijheid
aan…
mag ik dan even huilen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.931 als woorden verstommen tot een zucht
als blikken langs me staren naar
iets wat ik niet kan zien
en je me non-verbaal afwijst
mag ik dan van binnen huilen misschien
als je knoeit met je eten
me wegduwt en
van liefkozing niets meer wilt weten
mag ik dan van binnen huilen misschien
je een ander je man noemt
en dreint als een klein…
In tijd verdwaald
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
923 Ingehaald door het verleden
verdwaald in het heden
leeft zij van dag tot dag
zonder te weten welke
Dingen die voorbij zijn
mensen die weer jong zijn
soms allang dood zijn
spelen rollen in haar tijd
Soms is er even licht
voor een trouwe bezoeker
maar al snel glijdt ze terug
in haar eigen echte wereld
ver weg voor iedereen…
Klaver
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
672 morgen, als de zon wil schijnen
gaan we buiten spelen
ik draag jouw schoudertas
en jij stopt klaver in je jas
kijk, de boer, hij ploegt voort
maar wij plukken botergele
bloemen voor tante Nel
je kent haar vast nog wel
we drinken koffie bij haar
eten krentenmik met kaas
en zij verhaalt van muizen
die in haar hoeken huizen
al spelend…