Alle inzendingen over filosofie/bezieling/geroepen/liefde

28897 resultaten.

Sorteren op:

in lief en pijn kom je voorbij

netgedicht
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.412
genot wanneer nog half in slaap jij onder witte lakens voldaan mijn hand omvat - zo groot en groots in klein en er is woordeloos gebaar van diep verstaan herkennen in verwachtingsogen in 't zelfde diep verlangen en dezelfde pijn mis ik jouw kroelen door mijn haar het beest in jou en ook het weerloos kind, de harlekijn jouw ode aan de liefde…

Mijn streepjescode

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
heb mijn streepjescode gekregen van hogerhand lichtjes veranderd het leven in zwart-witte blokjes en lijntjes is heel fijntjes opgepimpt met roze en rood geef ik mijn warme liefde aan iedereen bloot in blauw en groen draait de wereld ieder seizoen vol hoop heb de houdbaarheid flink opgerekt en neergezet in alle kleuren van de…
wil melker16 november 2012Lees meer >

waarom zou u naar een dichter luisteren

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.023
zijn bevuild vanuit de hoge lucht schreeuwt hij zijn waarheid de dichter slechts een enkele gek luistert en hoort zijn schamele woorden slaan dood op de rand van de afgrond tegen geluiddichte dollartekens en schapen - zoveel schapen blaten elkaar bla -bla - na te luid voor leven te snel voor de waarheid te laat voor de liefde…

Smartlap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
Neen, zeg maar niets meer probeer aanwezig te zijn in de warmte die je deelt ondanks de regen en de kou Gebakken als porselein om hoge temperaturen het breken te verdragen hardvochtig te zijn…

In weten van elkaar

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 660
we bleven cirkelen rond die ene blik waar ogen keken in weten van elkaar zag ik jouw warmte in een pril ontluiken raakte jij mij die de eigen kou wilde ontduiken nam ik gaf jij of zochten wij van binnen naar een gelijk in raken kunnen wij wel de liefde maken die onszelf overstijgt die blijft in houden van een nieuwe mens…
wil melker13 november 2009Lees meer >

Je schaduw zal vergaan

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 672
zwijg je handen woorden werken ploegend in gevoel blik op later vage dromen toekomst zonder doel droom je zwijgen leeg je zinnen harten worden koel leef je uren zonder dagen op het randje van bestaan flits het leven uit je ogen en je schaduw zal vergaan we zijn cirkels om onszelf zonder ooit te raken aan…

Nu ik 66 ben

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Mijn handen zullen nooit geweren zijn dan zou mijn lichaam een apparaat wezen, ze zijn eerder een wieg voor lief jong grut een aardenwerken schaal voor een mooi bloemstuk. Vandaag was het toch even als of een flits insloeg mij even op stang joeg al was het maar een flits het wilde verbinden alsof waren twee delen een rits. Maar nee ik ben…

ik ben mijn verleden

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.079
angst zweette kou waar ik handen verwarmde tastte naar duister verloor haar houvast loste op als vermist ik ben mijn verleden maar nevels sluieren tot vaag en alles vergetend niets willen weten dan alleen maar vandaag rest slechts mijn blad dat haar dagen heeft gehad ik breek haar af, ze dwarrelt en vlucht op een zuchtvan de…

gaven in steen de tafelen gelijk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
de geest heeft haar schepsels gebroken in de bijbel van toen hebben alleen vaderen gesproken zij dachten gods schip te bevaren op golven die onrust bedaarden vergaten de vrouw in het paren offerden zonen uit een aards paradijs brandden de braamstruik gaven in steen de tafelen gelijk is er verschil tussen lichaam en ziel de man…

Sprookjes

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
roep ik uit om mezelf te kalmeren De schemering laat romantiek achter goed verborgen in mijn naïviteit maar ik blijf verhalen over sprookjes met eeuwige liefde En word telkenmale tot de orde geroepen, zo lijkt maar door wie, wat en met welk gezag Alleen de natuur kan mij op de knieën krijgen: de aardse eeuwigheid is schromelijk beperkt…

suites voor Annemieke XXXXIX -de familie-

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 757
het huisje gewit familie- en waterkringen zakken door de vloer uit de oceaan vissen worden vogels - ik word geroepen…
robflipse6 september 2008Lees meer >

je woorden dansen niet

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.213
je tekens kan ik niet meer lezen je schrift verdwijnt in beelden die ik niet begrijp je wijkt als ik je nader en spreekt in een verkeerde taal de woorden dansen niet maar breken allemaal je ogen lachten als ik bij je was nu tasten ze me af ik weet niet wat je ziet maar voel intens verdriet je hand beweegt maar streelt niet meer…
wil melker20 augustus 2004Lees meer >

zielsverwant

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.009
in de armoe van mijn bestaan dook jij op in mijn dringende leven niemand is voor iemand gemaakt zo denkbaar in onze hoofden wij veroorzaken elkaar ondeelbaar in ons hart maar slapen ieder onze eigen nachten jouw antenne gericht op voelen en ervaren een rode draad door onze bezieling niet bewust gezocht maar voelbaar één geheel ook al…
klaes16 september 2008Lees meer >

Stilte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Ontvangen door een entree dat leeft de stilte met haar warmtebron de harmonie die ontwaakt ik hoor de bedrijvigheid en bezieling maar ik zie het niet.…

geef leven en bezieling

gedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 6.626
laat vliegen, laat haar vliegen de witte sluier met blauwe kraaltjes naar het luchtruim van mijn geliefde Anatolië laat gaan, laat zweven naar verre landen met brandend verlangen de geur van tijm, de geur van mint de wilde rozen van het Taurus-gebergte omhul mijn witte sluier met blauwe kraaltjes met de sfeer die je meebrengt uit Ephese…
Halil Gür4 augustus 2020Lees meer >

XIX - het bezielen - 1911

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 772
langdurend oordeel over een verloren vriend - zijn klagende gedicht ik benijd je rust onder de maartse buien groeiend onrust weg met levenstucht ik hou wel van wat krenten in de rijstebrij perfecte pagina er loopt een witte mier over de bladzij vissen en vogels en wandelende takken komt allen -…

Staat van gemoed 1

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.184
de muziek klinkt als stilte tussen ons het ijs is wak de avond teer de sjaal waarachter je verbergt je schroom is rood aangeslagen papier geeft mij geen kans is te vochtig van voorjaarstranen filosofie en aspirines ik smeek je tot bloedens toe dan: als zwart poeder bezink ik tergend traag val helemaal uiteen tot je heengaat…

Ze begrepen er de ballen van

gedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 6.591
In onze filosofie is niets niet niets. Voor niets is niet voor niets, niets is voor niets; niets bestaat niet. Niets bestaat niet voor niets niet. Nadat we waren uitgegiecheld stonden we meerstemmig op en zongen Let it bleed*) *)The Rolling Stones 1969. -------------------------------------- uit: 'Echoput en luchtkasteel', 1995.…

weet ik dat het dieper zit

hartenkreet
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 901
beseffend waar de stilte komt weet ik dat het dieper zit gegraven is er in de ziel de tocht is nog niet voorbij waterdruppels knijpen hem vitamines stromen door je lijf tering, dat besef is enorm wat een invloed heeft het leven…

traplopen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 861
over de treden van een lange trap gaan in lange schreden je stappen ze gaan naar boven waar het goed is en laten het verleden achter zich vloeiend dragen zij je lichaam boven waar handen slechts langs je strijken drukken de hakken ver in het tapijt de reling is een onnodige houvast even kijk je om naar wat er ooit was maar dat heeft slechts…

discussie

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 940
luisterend naar je woorden die ik niet wil horen de argumenten die je brengt ik weerleg ze met verve gezegd wordt het onderbouwde met vrijheid van uiten die woorden bestrijden elkaar om elkaar groter te maken…

laat mij vrij

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 987
draai maar aan me en vlucht in rook alcohol of snuif speel met gevoel sterf langzaam af laat mij vrij geef me ruimte dit trek ik niet mijn hersens vragen zuurstof…

alter ego

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 985
ik ben wie ik schijn te zijn, een veinzer, een dichter dus van wanen en lyriek toch lees je uit mijn liefdesverzen voor…

euthumia

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 829
Het juiste midden is: in één kaarsrechte lijn van hier naar daar en terug geloofloos over stromend water lopen. zo mogelijk als brug, zo denkbaar als rivier.…

Het einde

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 838
Oh, dat zou het einde zijn! mezelf uittrekken even ophangen aan een haakje de rest de rest laten.. maar ja, dat zou het einde zijn!…

Zwaard

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.742
IJzig snijden de jaren Van zoeken naar oevers Van het voortschrijden De splijtende handen Krassen in snedes In vlakken van toen Op golven gedragen Door niemand aanschouwd Blaast hij zijn adem Zijn lokroep weerklinkt Galmt in de nacht Nimue! Nimue!…

reacties

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 798
het probleem dat speelt ben jij, die dit leest want waarom zou je zeggen dat je er iets van vindt het voelen van de woorden is niet aan jou besteed soms heb ik dan de wens was een ieder nog maar kind nou zit je weer te staren naar alles dat hier staat maar zie je nou echt iets wat je aan dit schrijfsel bindt ach, laat het ook maar…

De zin van het bestaan

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Wat is de zin van zoeken Naar de zin van het bestaan? Breng je neus naar de grond En zie hoe onzinnig zinnig het gekrioel Patronen trekt op en in de aarde Zie hoe rijp en groen Onzinnig lichtzinnig Haar hele wezen in overgave Richt naar de zon Zie omhoog naar het firmament Onzinnig oneindig draait het Zijn eeuwenoude figuren Wie…

Lichaamscellen

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Ze kennen zichzelf niet Weten niet van het grote raderwerk waartoe ze behoren. Ze sturen mijn adem en richten mijn voet naar voren op het pad dat levensweg heet. Maar onbewust. Ze stellen zich niets voor. Weten van niets, zoals ik van niets weet: Als radertjes in dat hele grote Allesomvattende.…

Ter overdenking

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.066
We hebben vaak zo’n moeite te zijn zoals het hoort doen wat men verwacht en binnen het sociale scoort We richten ons naar buiten van binnen nooit gezocht een onbegrepen beklemming volgt ons bij elke ademtocht Ik las een citaat dat mij als een lichtflits doorkliefde ‘God, bespaar ons het verlangen naar goedkeuring, waardering en liefde…