833 resultaten.
In bizarre emoties
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
653 het was jouw hand
die woorden schreef
de letters krulden
jij smulde
van details
in bizarre emoties
rechtlijnig
vulde jij met spanning
witte regels op papier
die wulps
grote lussen lekten
van fysiek plezier
het boek heeft nog geen
uitgever bereikt het laatste
hoofdstuk eist ontknoping in realiteit…
Onvervalst gevoel.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 Kleuren van een onvervalst gevoel,
waarin de inkt van realiteit niet is
opgedroogd, overstemd door de
aromatische geuren van de dramatiek.
Verdriet zoals het werd gedoogd
en steeds wordt geproefd, dat zijn
de tekens dat alles werd gedroomd
zoals het niet zou moeten komen.…
vlucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
540 aan je denken
is vluchten
in een waanwereld
echter dan die
waar ziekte en dood
je achterhaald
en weggevreten hebben
waar onze liefde verder
groeit en bloeit en woekert
in zalige vergetelheid
tot een scherpe scherf realiteit
de zeepbel laat barsten
en mij teruggooit in de rauwe hel
die ik beleven moet
tot ik kortstondig…
Uit een donker perspectief
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
541 je waart rond
en raakt me
terwijl ik weet dat
jij niet vliegen kan
licht mijn woorden
uit een donker perspectief
en maakt ze transparant
ze glanzen in je hand
bekijkt realiteit
met andere ogen
wat gewoontjes was
heeft nu een gouden kant
ik heb die hand gepakt
jou teruggevonden in mijn wereld
jij waart niet rond
je kussen voel…
Gederealiseerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 Ik merk het
Het blijkt me
blijkt me nu al te zijn ontglipt
alle werkelijkheid, wezenlijkheid
Mijn geest die vreest verschrikt dat ik
de wereld straks nog nipt kan
onderscheiden van de aan elkaar gebreide
beelden daar beneden
ben boven de realiteit aan het zweven
zelfs boven mijn lichaam, er verwijderd van
en tevergeefs trachtend meer vast…
wij hadden veel gedroomd
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
6.961 Maar toen de deur
van het huis der dromen
zich achter ons sloot
en wij naakt en wereldvreemd
in de realiteit belandden
ervoeren wij
dat er niet veel meer was
dat ons nog bond.
Wankelend waren wij geworden.
Twee,
door het leven kromgegroeide bomen.
Wanhopig wortelend in zand,
maar toch reeds voorbereid op het omvallen.…
…Dood spoor…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
891 Staande bij het zelfde kruispunt
op de dode helft van het spoor
is het alsof je niets meer hoort
niets meer ziet dan leegte
Traag slepend vervolgt zich de weg
in zuigende modder zonder bodem
neemt de zwaartekracht weer toe
genadeloos als de botte realiteit
Dit is niet het goede moment
om nu hier te zijn zonder koers
niet klaar voor een…
Ik had het mezelf toch beloofd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
789 Onderbewustzijn prikkelt gedachten
hersenfunctie verstoord
onzinnige bedenksels
pijnigen mijn verwarde hoofd
Ik had het mezelf toch beloofd
Maar realiteit en dromen
botsen eens te meer
probleem oplossend denken
hoe kom je aan zo'n antwoord
Ik had het mezelf toch beloofd
Gevoel en verstand
het is nooit eens gelijkstand
dus blijf…
Verdriet
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.171 Stil verdriet als ze opgedroogde tranen
voelt trekken op haar gerimpelde
wangen, intens verlangen naar hen die
in haar geheugen dichtbij, maar in de
realiteit van haar bewustzijn de strijd
allang opgaven.…
Het donkert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 het donkert
in handen die de wereld
met vrede omvatten
waar eens
muren water een
droge doortocht gaven
spoelt de tijd
met donderend geraas
herinneringen naar realiteit
weer leven zij met
bekende gezichten als vreemden
terwijl zij als kind samen speelden
nu als vijand die
elkaar het land betwisten
dat hun vaders ooit deelden…
Breekbare momenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 ik voelde
het hete bloed vloeien
breekbare momenten
zweefden voorbij
de samenhang
verdwaalde in fragmenten
pas toen het stopte
was de realiteit van mij
de caleidoscoop
had weer zijn juiste tijdverloop
het voelde thuis
in handdrukken en welkom zijn
er zijn een paar uur zoek
ontsnapt ben ik aan boeien
in onbewust gekluisterd zijn…
Zij is niet meer
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.154 bloemen zoeken geen vaas
kaarten behoeven geen brievenbus
zij zoeken ogen om de zorgvuldig
gekozen woorden te lezen
als uiting van, nu het nieuws
de wereld vindt en ongeloof
plaats maakt voor realiteit
ontsteekt men kaarsen
stroomt men samen al dan niet
met bloemen en of een kaart
alleen al, om even stil te staan
bij hetgeen dat waar…
Zijn autistenfeest
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
554 de beelden zijn
weer buitenissig
niet opgeslagen in de
catacomben van zijn geest
nog trekt hij
aan de touwtjes
zijn zij als pop de
cast van zijn autistenfeest
ieder opgaand
in het eigen spel
gebonden aan het kruis
dat in zijn wereld huist
tot de lijnen
breken chaos in
psychose heerst
realiteiten zijn vergeten
de beelden…
Onze laatste magisch realist
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
602 een markante kop
het lichaam iets gebogen
ogen gecharmeerd van licht
de hand op schilderstok
het vaste ritueel
in lange vingers het penseel
een vlotte streek
op het grote doek
realiteiten doen het goed
maar uit het wit
van extra licht gaf hij
zijn vormen perspectief
hij schaduwde
dimensies uit de mist was
onze laatste magisch…
Wenkte met je wimpers
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
930 zag je buiten staan
een open blik
ik stapte in je ogen
jij kwam zo dichtbij
wenkte met je wimpers
mijn werkelijkheid voorbij
een wenkbrauw opgetrokken
wist me losgetrokken
verloren uit realiteit
danste zon en regenbogen
langs de lijnen van
jouw parelwitte lach
nog heb ik niet
je hand gevraagd mijn
ring knelt iets te vaak…
Hallucinatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 Met nuchter verstand
ver weg in realiteit
starend naar één punt
koester ik de illusie
om te dragen naar de nacht.…
BFFF
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
665 Best Female Friends Forever
Een moeder
Die mijn beste vriendin werd
We geloven allebei
In meer levens
We hebben elkaar
In vele gedaanten gekend
Er zullen nog vele volgen
Een vooruitzicht op een weerzien
Dat het afscheid even verzacht
Totdat de realiteit toeslaat
Van de telefoon die niet meer overgaat
Het is stil…
akelig aanwezig
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
538 zwarte taal
spreekt over kogelgaten
in de ziel van de zon
neem het maar
zoals het is
vervreemden van feiten
is altijd nog mogelijk…
Ik laat mij opluchten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 nee, ik sla niet op mijn borst
dat ik niet vloek
maar het geeft bevrijding
rotte tijding vraagt erom
rond en krachtig allemachtig
hoor ik wat ik zeg
ik pak denkbeeldig in
afzien van geveinsde vroom
wals mooie woorden plat
terug wil ik realiteit
onderweg blijf ik toch
waarschijnlijk
moedwillig steken bij
mensen die mij lief zijn…
Once upon a time in gerbiltown
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.181 (Intussen knagen wij ongestoord
tussen haakjes verder)
De harde realiteit
is hier een droom, een wereld
in een wereld.
Pas op voor onze woorden
want ze vreten tussen de regels door
en elke poging van een pointe
onderstrepen wij met een
knipoog.…
Andere dimensie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.419 spiegel
beslaat het beeld
vergrijst omgeving
tot verwarde flarden
vreemde werkelijkheid
vage beklemming maakt
zich meester van de kijker
als het beeld blijft verijlen
en dan plots verdwijnt
in zichzelf onzichtbaar
buiten de wereld
vervolgt de reis zich
in die andere dimensie
waar de betovering
niet verbroken wordt
als realiteit…
Een kus voor het hart
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.606 Oké
Het duurt even
Dus heb maar geduld
De wens van je leven
Wordt spoedig vervuld
De vrijheid zal komen
Je handen zijn vrij
Doe wat je doen moet
Maak anderen blij
Een lach voor het leven
Een kus voor het hart
Voorkom dat de kleur van het leven wordt
Zwart
Het klinkt zo eenvoudig
't Is realiteit
De spirit van 't leven
Wil niemand toch…
spinsel
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
474 als hij vandaag in de
schoonheid zou willen slapen
zal het een landschap zijn
zonder lichaam, langs lijnen met
buitenaardse voetstappen
waarin betraande ogen gaan sterven
in winden van onbestaande realiteit
in vernielde verwachtingen
in het spinsel van donkere dagen
lijkt de dichter in de man dronken
van zijn eigen verzen en in het licht…
Het slappe koord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 ik heb er alles aan gedaan
om te blijven staan
op het slappe koord dat leven heet
geboorte en dood verbindt
van baby kind naar de volwassenheid
totdat je de grond weer bereikt
vaak was ik uit balans
maar kon dat met fixeren op
het verre doel weer repareren
zag de rafels in de lijnen komen
wist de realiteit vol met dromen
zou er aan…
het scheepje van weleer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 jammerlijk is dat zelfs je mooiste
herinnering nooit echt tastbaar zal zijn
het blijft suggestie een vleugje weemoed
realiteit echter is dat de tijd van toen
telkens verder van je afdrijft...…
Via aleatoriek... (II)
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
600 waaronder Realiteit:
spelbreker bij uitstek!…
Beleving van een zoen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
540 Nu jij jouw ratio toetst aan de werkelijkheid
is waarheid uit vergeten boeken overbodig
je straalt zoals de zon straalt op een lentedag
met de mystiek die de natuur doet groeien
het is jouw beleving die mij doet verlangen
naar alles wat het leven brengt aan realiteit
het gruwelijke grauwe en het prille groen
tot droom verheven door jouw gulle…
Ons hongerend canvas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
804 je hebt mijn woord
zet de doeken op
samen gaan we door
de poort van delen
geen overstap
de eerste streken
staan al vast op
ons hongerend canvas
nog rechtlijnig
en verkennend in losse
vormen wat onwennig
de penselen kalen vast
wij beseffen dat
alleen realiteit de kleur
op toon kan zetten van
elkaar opnieuw ontdekken…
koudefront
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 wat is warmte,
als er zoveel koude
op volgt
verworden tot
herinnering
schuchter, teder,
vol gevoel
in een klap
bevroren,
hard, koud,
ongedachte
realiteit
bevroren
in de tijd
al wat was
ongeloof
blijft.…
Gouden morgenstond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 zacht is
je ontwaken
vingers zijn al
bezig stukjes
van de dag
te maken
nog heeft tijd
niet dringend
op de deur
geklopt want
alle duister is
nog niet verstopt
waar licht al
jouw contouren
schuint vallen
kleuren op hun
plaats en praat de
klok wat luider
je kunt niet
meer verdwijnen
weg van de realiteit
die uit je handen…