383 resultaten.
Eindelijk rust...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.441 Verbeten, gekwetst en verward
zit ze nachten beneden
te schrijven.
Herinneringen blijven
knagen vanuit haar verleden;
maken haar soms zo verstard.
Iedereen waait het weg en zegt:
"Dat is voorbij".
Doch niet voor haar;
een beweging of gebaar
brengen weer beweging in de gedachtenbrij
en daardoor voelt ze zich zo slecht.
Ze had het kunnen…
een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.173 Vandaag gaat alles anders lopen
Een nieuwe stap die wordt gezet
Geestverruimend, nieuw en open
Niets wat me nog belet
’t Zal me heel wat moeite kosten
Om de ene stap te gaan
Maar ik hoop dat ’t me zal helpen
Los te laten, weer in de wereld staan
Jaren heb ik het verdrongen
In een web van veel verdriet
Dit gaat nu met rasse sprongen
Terug…
TE ZWAAR TE LICHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.442 Opzij van haar weegschaal
zat ‘t meisje ineengedoken
Trillend met ‘t gezicht vaal
leek ‘t meisje wel gebroken
In haar ogen blonk ’t zwart
als viel schaduw van de ziel
Had ze in feite wèl een hart
‘t voelde echter niet stabiel
Zwaarder leek zij vandaag
doch ze kon ’t niet geloven
Niets raakte in haar maag
toch ‘t gewicht naar boven…
Herfstval
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
611 Die morgen waaiden de bladeren
als vlinders, bevlekten de bodem
om de aarde te bedekken
paddenstoelen te beschutten
tegen de belofte van de kou
de winter uit het noorden
Kracht zuigt zich uit het blad
spaart zichzelf in het sap
Het stroomt langzaam op weg
verdikt zich in de wortels
herinnert zich het groen
het wit van sneeuw en ijs…
Gedachtestroom
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 Als water in stromen
tussen oevers van beken
door vlakke velden
glijden gedachten
van dag tot dag
regelmatig en ritmisch
klateren als bergstromen
over rotsen in waterval
onstuimig bruisend
door diepe dalen
tot waar rust keren zal
naar vredig stromen.…
Geur glipt weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Die frisse vertrouwde geur van bergamot, sinaasappelbloesem,...
Hij glipt bijna weg tussen zijn vingers.
Paniek maakt zich meester van zijn lichaam.
Hij rent naar het schuurtje en versleept het hout voor de kachel naar binnen.
Timmeren als een bezetene.
De ramen timmert hij dicht.
Geen kier blijft onbedekt.
De voordeur, de achterdeur. Dicht…
Nee we huilen niet meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Misschien dat andere dagen gewoon andere dagen zijn
soms weet je ook even niet hoe alles is gegaan,
enkel dat je wel door de grond kunt gaan van de pijn
sneed de dag domweg gewoon helemaal verkeerd aan.
Toch weet je ook hoeveel klinkende dagen er ooit waren
het zijn tenslotte niet allemaal maandagochtenexemplaren.
Vandaag was de aarde gewoon…
Kaarsjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Op dagen dat de zon
weer eens weigert te schijnen
omdat de mist te dicht is
steek ik ter verlichting
een kaarsje aan
en denk aan jou
Als jij in maanloze nachten
de slaap weer vervangt
brand ik in gedachten
een kaarsje voor jou
tot je uiteindelijk
mijn dromen verlicht…
Te laat
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.350 Dan weet ik waar ik aan toe ben,
en verwerk dan mijn verdriet.
Nu wacht ik tot jij je liefde bekent
maar volgens mij weet je het niet.
Als jij het niet weet, weet ik genoeg,
daarvoor is mijn gevoel te sterk.
Had het dan niet gezegd,toen ik het je vroeg,
dan had ik me gestort op mijn werk.…
Dwalingen
netgedicht
3.9 met 36 stemmen
1.537 Verdwaald in donkere spelonken
Van herinneringen en emoties
In oeverloos verdriet verzonken
Zoekend naar gelukgaranties
Waar gevoelens ooit verdronken
Veel leed om te verwerken
Pijnen bijna niet te verdragen
Verschuil het onder grafzerken
Wil voor alle komende dagen
Mijn welzijn versterken
Gevoelens naar boven halen
Die pijnlijk en beschadigd…
mijn droom
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
1.445 Het is een schaduw die overheerst
een schaduw die ik moet overwinnen
verwerken van pijn diep van binnen
de kracht is er wel, ooit ga ik ervoor
en dan, kan ik pas echt met mijn leven door.…
Eenzaam sterven
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
3.130 van bloed
Gestorven in eenzaamheid
Mijn geest herinnert mij zo goed
Ze was net jarig
In de tachtig
Een feest waar niemand nog naar kwam
Alleen de Dood die onbarmhartig
Haar het leven daar ontnam
Om zo te sterven
Zonder naasten
Zonder liefde om je heen
Toont hoe grillig leven is
Bitterhard als edelsteen
Het valt niet mee
Het te verwerken…
Te mooi voor liefde?
hartenkreet
3.8 met 38 stemmen
3.686 Zou jij het kunnen verwerken
Als ik mijn gevoelens voor jou
Uit vrije wil zou laten versterken
Zou je het kunnen accepteren
Als ik zou toegeven dat ik
Meer over jouw wereld wil leren
Zoveel overeenkomsten die we delen
Als mensen echt voor elkaar gemaakt kunnen zijn
Hoeveel zou het dan voor ons schelen
Zijn wij bestemd voor liefde?…
Overwinning
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.364 Het was moeilijk te verwerken
de zorgen om ons jongste kind.
We kwamen het te boven
omdat liefde alles overwint.
De nachten zouden donker blijven,
de dagen in triestheid gehuld.
Maar jij hebt nooit opgegeven
bewaarde steeds je geduld.…
Vertrouwen......
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.449 Geef me de tijd
Moet het verwerken
Vertrouwen
Is wel nodig
Vertrouwen
Lukt me op het moment even niet
Doet verdriet
Ging zo goed
Weer geraakt
Vertrouwen geschaad
Vertrouwen
Wat doet dat verdriet
Het lukt me even niet
Wil toch weer besluiten
Me meer te uiten
Vertrouwen
Het lukt me even niet
Voel me gevangen
Zal toch weer…
Diepe gedachten
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
2.705 Zoekend naar de juiste woorden
Malend door mijn hoofd
Waar blijven toch de antwoorden
Denk ik in mijn achterhoofd
Steeds vraag ik me af
Waarom moest het zo gaan
Dan dwaal ik met mijn gedachten af
En blijf ik er even bij stilstaan
Ik hou me sterk, ik hou me groot
Wil niets laten merken
Geef me liever niet zo bloot
Moet dit alleen verwerken…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Beheerste treurnis bij sterven op hoge
gezegende leeftijd; de verwerking is
gespreid, de dood is doodgewoon doch
onmenselijk als de stervende lijdt.
Ontspanning dat stervenslijden voorbij
is, wordt uitvaart weerzien van familie
en vrienden; de dood leeft sterk en ze
komen van heinde en ver afscheid nemen.…
OVERSTEMD
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
23 Goed luisteren, geen mens houdt dat nog vol
Want er komt zoveel ruis de boel verstoren
De woorden en de zinnen gaan verloren
Er zijn black outs, de snelheid eist zijn tol
De toegang tot veel oren die zit dicht
Het brein kan alle info niet verwerken
De boodschap van het klokgelui der kerken
Dringt niet meer door, die klinkt zowaar te licht…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.032 Los van verstikkende beperking,
gevuld van 'n gelukzalig moment;
hunkerend naar 'n totale verwerking
in 'n alomvattende rust,zo broos,zo ongekend.
Het grote verlangen ,zo diep,en intens;
vol van algehele zuiverheid,
zal zich volharden als een gekoesterde wens,
vervuld van hoop en intensiteit.…
crux'je-ontroer-mij-nou
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
186 wederkerigheid
zonder vraag
in behoeftes voorzien
waarvan bovendien voordien
geen enkele notie bestond
geen lid een motie indiende
zeg maar tien tot tachtig procent
ongezien in vergetelheid verdwijnt
van de werkelijke waarheid
ongeschreven
daarom bestaat het leven van de dichter
uit wrevel om het verlies
de knevel van de beperking
de verwerking…
Haat
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
840 Pijn kan vaak helend werken, slechts amper te bemerken
Verwerking hoeft al is het zo beenhard.
Wat zo fel opgekropt heb is van geduurende jaren
Kan ik alleen laten varen.
Niet sofort er de brui aan te geven, zou erg dom zijn.
Jullie halen me steeds weer boven water, theater?…
Hersentumoren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Hoe verwerk je de nachtzwarte randjes van leven
waar onmacht omstanders ook geen raad meer geven.…
Het woord heet hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 We voelen het huidige, het pure, het intense zwijgen,
het verwerken en visualiseren hoe staande te blijven.
Het voelt als verhaal wat ook ons hart deed openbreken
we ook meteen beetjes mee stierven en adem kweken.
We zeggen daarom nu enkel laten we ‘zwijgen’,
ervaren wat de stilte brengt of wat hierna mag blijven.…
Dagdromen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
527 Het zal nog wel een tijd duren eer ik dit gevecht
van loslaten kan verwerken in ons eigen onderkomen.…
Verlaten gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Mijn ziel geklemd, verminkt,
in eenzaamheid, pijn
Die als duister en nacht
verenigd zijn
Mijn ogen-meren
door tranen overspoeld,
omringd door
eenzaam land.
Tussen zwarte muren,
huist mijn bloeddoorlopen hart.
Gedoofd van alle vuur,
ten prooi aan pijn en smart.
Mijn geest,
een berg van stilte,
achter dichtbegroeide hagen,…
Acceptgiro
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
537 De acceptgiro gaat straks in de ban.
Hoe moet ik straks mijn schulden gaan betalen.
Komen ze langs de deur het geld ophalen?
Computers? Nee daar weet ik echt niets van.
Mijn hele leven staat flink op de kop.
Hoe moet ik verder zonder envelop.…
Eerlijk delen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
538 Zullen we alles delen
wij de lusten en zij de lasten.
Wie kan het iets schelen,
wie repareert de barsten?
De miljardairs uit het vrije westen?
De aandeelhouders die winst nastreven?
Jij en ik, die onze Tesla’s testen?
Wie wil er echt een stukje welvaart opgeven?
Ik? Ik denk er over na
terwijl ik op vakantie ga…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de plof van een vallende appel
ik zit op een open toilet
de zon voor mijn ogen boven bergen amandel
zag weer een dag die blank van gedachten was
de dag sluit zijn cirkel
angst en tijd moeten mijn liefde verwerken…
Het hart .....
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.038 Breekbaar als glas
kwetsbaar, doch fijn
een ritmisch kloppen
zo hoort een hart te zijn
Soms een ander ritme
ietwat versneld of vertraagd
dat ligt aan de situatie
wat jij van jouw hart vraagt
Een heel klein lichtje
voor anderen in duisternis
een bepaald soort warmte
bij een groot gemis
Littekens door liefde
of het verwerken van rouw…
'Nooit meer' bestaat niet..
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
5.391 Al die zorgen heb je alleen moeten verwerken.
Onze ogen gooide je vol met zand.
Dat je stervende was, wist niemand...
Je wou hem niet achterlaten.
Maar je moest het leven wel loslaten.
Deze verschrikkelijke strijd kon je niet meer aan.
Stiekem ben je er in alle rust vandoor gegaan.
Ik voel dat je gelukkig bent en naar ons lacht.…