start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (1006)
adel (20)
afscheid (1358)
algemeen (1116)
bedankt (201)
biologie (35)
dieren (591)
discriminatie (99)
drank (161)
economie (52)
eenzaamheid (1387)
emoties (3948)
erotiek (527)
ex-liefde (1209)
familie (346)
feest (125)
film (28)
filosofie (928)
fotografie (30)
geboorte (251)
geld (54)
geweld (163)
haiku (1050)
heelal (154)
hobby (57)
humor (1121)
huwelijk (179)
idool (61)
individu (723)
internet (75)
jaargetijden (651)
kerstmis (304)
kinderen (713)
koningshuis (40)
kunst (133)
landschap (131)
lichaam (258)
liefde (8059)
lightverse (444)
limerick (1106)
literatuur (155)
maatschappij (583)
mannen (126)
media (31)
milieu (66)
misdaad (103)
moederdag (64)
moraal (306)
muziek (227)
mystiek (160)
natuur (1241)
oorlog (313)
ouders (286)
overig (881)
overlijden (1216)
partner (191)
pesten (125)
planten (36)
poesiealbum (65)
politiek (272)
psychologie (748)
rampen (76)
reizen (143)
religie (979)
schilderkunst (45)
school (83)
sinterklaas (76)
sms (27)
snelsonnet (394)
songtekst (116)
spijt (196)
sport (248)
sterkte (75)
taal (283)
tijd (754)
toneel (33)
vaderdag (36)
vakantie (134)
valentijn (123)
verdriet (2034)
verhuizen (43)
verjaardag (95)
verkeer (72)
voedsel (92)
vriendschap (840)
vrijheid (547)
vrouwen (209)
welzijn (328)
wereld (290)
werk (137)
wetenschap (58)
woede (203)
woonoord (131)
ziekte (629)

tabblad: hartenkreten

< vorige | alles | volgende >

hartenkreet (nr. 15386):

Eindelijk rust...

Verbeten, gekwetst en verward
zit ze nachten beneden
te schrijven.
Herinneringen blijven
knagen vanuit haar verleden;
maken haar soms zo verstard.

Iedereen waait het weg en zegt:
"Dat is voorbij".
Doch niet voor haar;
een beweging of gebaar
brengen weer beweging in de gedachtenbrij
en daardoor voelt ze zich zo slecht.

Ze had het kunnen vermijden,
eerder moet gaan.
Tja, achteraf...
Ze was te laf
hield vast aan een bestaan
om de buitenwereld te verblijden.

Innerlijk was ze een zielig hoopje mens
met zoveel angst, woede en wanhoop
in haar gehavende ziel,
tot een engel in haar schoot viel
en samen met haar uit het diepe dal kroop.
Hij vervulde moeiteloos haar vurigste wens...

Schrijver: Liesbeth Gielen, 24-10-2005

ejm.gielenathome.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 999 keer bekeken

3/5 sterren met 13 stemmen.



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:Bright
Datum:06-11-2005
Emailadres:litafraatchello.nl
Bericht:

Naam:Liesbeth Gielen
Datum:28-10-2005
Emailadres:ejm.gielenathome.nl
Bericht:Dank je wel voor het mooie commentaar!
Dat geeft weer moed om verder te gaan met dichten.
Groetjes, Liesbeth Gielen.

Naam:Han Marquart
Datum:25-10-2005
Emailadres:j.marquartatcasema.nl
Bericht:Een mooi gedicht over ervaringen die helaas velen treffen. Alleen ze dan ook nog eens zo te verwoorden moet al een zekere bevrijding betekenen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)