Alle inzendingen over woestijn stof

2391 resultaten.

Sorteren op:

de zondebok

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 474
toen ook voor hem, zoals voor iedereen, het onvoorzien einde langzaamaan kwam naderen, werd hij als zondebok de woestijn der vergetelheid in gejaagd. geen kat keek daar nog naar hem om, moederziel alleen is hij zoals een hond gestorven. zoiets is erger nog dan god geklaagd.…
joz.le bruyn28 februari 2011Lees meer >

In een duinpan

gedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.723
Wat moet ik op dit eiland met het woord 'woestijn'? Op een zandplaat ligt het voor de hand maar hier in deze duinpan waarin ik Jesaja lees? Ah, het welig bloeien van de narcis! Jaloezie steekt de kop op want ik ben dor land.…

HOE LOOPT DE WEG DOOR DE WOESTIJN ?

poëzie
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.722
Hoe loopt de weg door de woestijn naar Uw Beloofde Landen? Er is veel dorst, er is veel pijn, maar weinig troost voorhanden. Wij kwamen in 't begin der wegen de kloeke druivendragers tegen, en vroegen toen reeds: Is 't nog ver ? Zij wezen met kort duimgebaar, alsof het nog een boogscheut waar, naar d' Avondster.…

Je perkamenten huid

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
pas als de woestijn zijn vlammen uitstoot oases in de zinderende hitte trillend breken kom ik spelen met je geest wordt zand het vloeibaar goud waarop herinneringen weer tot het leven komen dat zij hadden in je dromen ik goochel met je zinnen als woorden watervlug toch sterven van de dorst en het verhaal van droogte op je perkamenten…
wil melker4 oktober 2011Lees meer >

heil

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 963
het niet kan tellen handenvol bergen te veel om op te noemen een onoverzichtelijke heuvel een miljoenenoceaan zuigende korrelstromen stortvloeden gulden regen glinsterende rivieren zilverberkenwouden slikken zilverreigers bronnen bubbelplassen moerassen goudplevieren fonkelvalleien rollende gletsjers klinkende massieven en een woestijn…
sydhart20 december 2012Lees meer >

Het volk roept uit de woestijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Het volk roept uit de woestijn en gaat zijn weg door het dorre zand. Een satanische slang siddert in Mozes hand en wordt de staf die wijst naar het beloofde land. Mozes gaat tot de berg naar het Al en brengt het woord te tafel dat eens spreken zal.…

Nog hangt de waas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
ik heb het zand en de rotsen van eonen geleden gezien de diepe kleuren spraken mij aan in een zinderend heden nog hangt de waas van hun gebeden en leven over het land gevangen in onherbergzame oorden waar zij de tijd trotseren proberen te ontsnappen uit generaties inteelt door een nomadenbestaan hun magie is verloren in het…

De nieuwe tijding

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Drie wijzen reden op hun kamelen door een woeste zandwoestijn met een onbekende ster als teken dat moest de nieuwe tijding zijn die vreemde magiërs uit ‘t Oosten wisten die ster schijnt niet gewoon en konden haar glans alleen verwoorden met de komst van een koningszoon zij hielden halt in de stad Jeruzalem Herodes sprak hen toe in…

Stille Hoop

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 862
de late kou brengt me nog geen lente-gloren ik mis het groene lover aan de kale bomen geen ochtendlied van de merel wekt mij op alleen tegen het raam spat een trieste regendrop toch ben ik in de woestijn van mijn gedachten diep verbonden met Hem die ik mag verwachten nog houdt Hij zich in het naakte hout verborgen maar bij d' eerste knop…
greta casier18 februari 2018Lees meer >

Wolkenzamelaar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
De wind, voortdurend onderweg Komt even neergestreken En spreidt een sluier van woestijnzand Uit de atmosfeer Meegevoerd van tussen rotsen Half geërodeerd Wolkenzamelaar van fijnstof Onder ozondeken De tuin, door bij en wesp genaakt Blijft nimmer meer dezelfde Niets bestaat dat niet eerst Door iets anders is geraakt…

Zal helledood zijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
verdwenen in duinen die al de benen hebben genomen hier brokkelt alles af dat zachter is dan rots tot ruïnes van muren die eens de winden keerden bescherming boden aan de kleine oase nog vegeteren de laatste bomen tussen overlevend struikgewas rond de plas die er was er komt geen water uit de kurkdroge lucht de verdorde woestijn…

Lieflijke oases

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 457
er is een nieuwe orde in de maak jouw lach heeft al piramides in de woestijnen zachtjes geraakt geïrrigeerd door beloken ogen die de dood met warme tranen tot wederopstanding hebben bewogen waar zand weer groent tot een schitterend nieuw paradijs dat in lieflijke oases tussen eufraat en tigris gedijt nog schuurt hete wind…
wil melker13 oktober 2019Lees meer >

Rood zand

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 481
er wordt zand gestrooid in ogen die willen kijken rood zand dat het intense lijden uit de woestijnen kleurt waar botten slechts tijdelijk de plaats markeren als dood passeert het duint stormachtig in de wandelgangen van megatheater natuur schrikbarend schrijven statistieken de tijd die nog door kamelen en nomaden wordt…

De diamenten dauw

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 445
uit schrale handen spuiten geen fonteinen zij koesteren het vloeibaar goud voor zinderende woestijnen irrigeren in het stille ochtenduur de diamanten dauw die door kou tot koele druppels condenseert zij zijn watergeesten die nog wat nevelen in de vruchtbaarste seconden van iedere eindeloze zonnedag witte flarden zweven al oplossend…

Nachtelijke Woestijntocht

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 988
Dagen en nachten ging ik door het ondoordringbare zwart van mijn rouwend hart… geen streepje licht geen vonkje hoop geen greintje verlangen Het dal van de dood Waar alleen angsten en tranen mijn metgezel waren op die nachtelijke woestijntocht waar schimmen dwaalden die me deden huiveren en ineenkrimpen van schrik en mij isoleerden…
greta casier19 november 2020Lees meer >

JETRO

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 425
Mozes' schoonvader houdt in woestijnland zijn kudde van steeds zwervende schapen, zoekt met vrouw, dochters en beschermend wapen een waterput, loopt door meedogenloos zand. Bij een groep struiken houdt het gezin stand. Zijn hier misschien vruchten te rapen? Ja, de nacht belooft verzadigd inslapen, rustig gewiegd door Goddelijke hand. De…
Han Messie9 januari 2021Lees meer >

Geurde bloed

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 463
ik ranselde de stam schudde de takken van de olijf tot de pijn bloederig rood striemde langs mijn handen waar ook vorige jaren zand kleurde geurde bloed in netten die vingen waar vrouwen zongen bij de oogst voordrongen het was geen wedijver om meer die uit de ogen bliksemde maar wel het diepgewortelde gevoel van samen…

Kampvuurrood

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 417
zacht verdwaalde het laatste kampvuurrood nog klonk de droge tik van een tak wolkte vettig geel licht opkleurend naar de wind het had gesmaakt was eerst verdiend in een honger krijgend gevoel door de exotische specerijen in het natuurlijk garen nam ieder zijn deel elkaar bedankend voor net iets teveel het oogstfeest…

Gaia's taiga

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 496
Ooit in een ondenkbaar ver infinitum onder gaia's taiga in galactica dwarrelden microscopische nonspecies van darwin en crusoë in de wereldzeeën wortelden zich als outcast vast in miljardenvoudige neuronen in de spermatozoïdenrijke tussenwervelschijven der gigantomammo's, in het mineralenrijk der algen in ongenaakbare toppen der…
Maxim6 januari 2024Lees meer >

Het vrouwelijk wachten

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 487
buurmans roep op de vroege ochtend was het teken voor de groep om aan het werk te gaan nog glinstert de nachtkant van het gewelfde land dat nog dooiend vroor in de schaduw wachtend op de zon die toen de buurman zong in koper nog groener was dan de zwarte olijven die langer hangend in hitte verblijven stilte was nog onaards…

Lover

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 598
Wat ik zal bewaren is slechts wat stof in mijn hand met wat aarde. Zo is voor ieder mens iets anders van belang. De één denkt aan het onstoffelijke, de ander een stukje lievelingsbehang. Wat ik bewaren zal hier op aarde is juist het stof en die terugkerende aarde. Dan blijft het duister over.…

Ja-knikker

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Een Ja-knikker in de woestijn Stond eenzaam en alleen De hele dag knikte hij "Ja" Niet één keer was het "Neen" 't Zou ook wat zijn om "Neen" te zeggen En je er niet bij neer te leggen Geen druppel olie uit de grond Geen oliestaat die nog bestond…
Hans Uil7 januari 2008Lees meer >

Voor jou

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.085
Voor jou zwem ik de oceaan over beklim ik de Mount Everest Ga ik door de diepste dalen kruip ik desnoods naar elk gewest Voor jou trotseer ik alle stormen wil ik verdwalen in de woestijn Alles wil ik doen zolang ik maar bij jou kan zijn…

Surrealisme

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
giraffes met kwispelstaarten ondergrondse wolken heksen met kaboutermutsen klaroengeschal in de woestijn gordijnen op de maan kwikzilver op schilderijen stierenvechter in een zwembad hazen in een luchtballon paardenbloemen met rolschaatsen terroristen dansen tango…

Camera

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 640
De film is bekeken wat overblijft is een dorre woestijn Geen camerabeelden verhalen over de voetstappen en het droge gras op de rotsen We waren nomaden gingen van oord tot oord tot de lens de plek vergrootte die eens onze thuishaven was…

[ Ze is oud, wriemelt ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 365
Ze is oud, wriemelt, waaiert voor ze gaat zitten – het stof van de stoel.…
Zywa2 oktober 2020Lees meer >

[ Koninklijk water ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 435
Koninklijk water: een vorst zonder water valt -- uiteen in wat stof.…
Zywa30 juni 2024Lees meer >

nostalgie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 848
een dromedaris en haar jong liggen in de zon te dromen van een oase als plots het wijfje in een geeuwbui over haar schoffeltanden heen haar nostalgie de vrije loop laat en haar bult in gedachten door de woestijn over zandruggen heen op en neer gaat…
delius15 juni 2007Lees meer >

De laatste kus

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.872
Passioneel bevlogen Jij kuste onbewogen Een kus van kille dood Lijkbleke lippen waren rood Het voelde als een dorre woestijn Als een soort afstandssein Of als zout in mijn wonden Alsof we niet meer kussen konden…
jouke18 juni 2007Lees meer >