2391 resultaten.
de zondebok
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
474 toen ook voor hem,
zoals voor iedereen,
het onvoorzien einde
langzaamaan
kwam naderen,
werd hij als zondebok
de woestijn der vergetelheid
in gejaagd.
geen kat keek daar nog naar hem om,
moederziel alleen
is hij zoals een hond gestorven.
zoiets is erger nog dan
god geklaagd.…
In een duinpan
gedicht
2.8 met 18 stemmen
6.723 Wat moet ik op dit eiland met het woord
'woestijn'? Op een zandplaat ligt het
voor de hand maar hier in deze duinpan
waarin ik Jesaja lees? Ah, het welig
bloeien van de narcis! Jaloezie steekt
de kop op want ik ben dor land.…
HOE LOOPT DE WEG DOOR DE WOESTIJN ?
poëzie
2.6 met 8 stemmen
2.722 Hoe loopt de weg door de woestijn
naar Uw Beloofde Landen?
Er is veel dorst, er is veel pijn,
maar weinig troost voorhanden.
Wij kwamen in 't begin der wegen
de kloeke druivendragers tegen,
en vroegen toen reeds: Is 't nog ver ?
Zij wezen met kort duimgebaar,
alsof het nog een boogscheut waar,
naar d' Avondster.…
Je perkamenten huid
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
592 pas als de woestijn
zijn vlammen uitstoot
oases in de zinderende
hitte trillend breken
kom ik spelen met je geest
wordt zand
het vloeibaar goud
waarop herinneringen
weer tot het leven komen
dat zij hadden in je dromen
ik goochel met je zinnen
als woorden watervlug
toch sterven van de dorst
en het verhaal van droogte op je
perkamenten…
heil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
963 het niet kan tellen
handenvol bergen
te veel om op te noemen
een onoverzichtelijke heuvel
een miljoenenoceaan
zuigende korrelstromen
stortvloeden gulden regen
glinsterende rivieren
zilverberkenwouden
slikken zilverreigers
bronnen bubbelplassen
moerassen goudplevieren
fonkelvalleien
rollende gletsjers
klinkende massieven
en een woestijn…
Het volk roept uit de woestijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 Het volk roept uit de woestijn en
gaat zijn weg door het dorre zand.
Een satanische slang siddert in Mozes
hand en wordt de staf die wijst naar
het beloofde land. Mozes gaat tot de berg
naar het Al en brengt het woord te tafel
dat eens spreken zal.…
Nog hangt de waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 ik heb het zand
en de rotsen van
eonen geleden gezien
de diepe kleuren
spraken mij aan
in een zinderend heden
nog hangt de waas
van hun gebeden en
leven over het land
gevangen in
onherbergzame oorden
waar zij de tijd trotseren
proberen te ontsnappen
uit generaties inteelt
door een nomadenbestaan
hun magie is verloren
in het…
De nieuwe tijding
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.264 Drie wijzen reden op hun kamelen
door een woeste zandwoestijn
met een onbekende ster als teken
dat moest de nieuwe tijding zijn
die vreemde magiërs uit ‘t Oosten
wisten die ster schijnt niet gewoon
en konden haar glans alleen verwoorden
met de komst van een koningszoon
zij hielden halt in de stad Jeruzalem
Herodes sprak hen toe in…
Stille Hoop
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
862 de late kou brengt me nog geen lente-gloren
ik mis het groene lover aan de kale bomen
geen ochtendlied van de merel wekt mij op
alleen tegen het raam spat een trieste regendrop
toch ben ik in de woestijn van mijn gedachten
diep verbonden met Hem die ik mag verwachten
nog houdt Hij zich in het naakte hout verborgen
maar bij d' eerste knop…
Wolkenzamelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
438 De wind, voortdurend onderweg
Komt even neergestreken
En spreidt een sluier
van woestijnzand
Uit de atmosfeer
Meegevoerd van tussen rotsen
Half geërodeerd
Wolkenzamelaar van fijnstof
Onder ozondeken
De tuin, door bij en wesp genaakt
Blijft nimmer meer dezelfde
Niets bestaat dat niet eerst
Door iets anders is geraakt…
Zal helledood zijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
541 verdwenen in
duinen die al de
benen hebben genomen
hier brokkelt
alles af dat
zachter is dan rots
tot ruïnes van muren
die eens de
winden keerden
bescherming boden
aan de kleine oase
nog vegeteren de
laatste bomen tussen
overlevend struikgewas
rond de plas die er was
er komt geen water
uit de kurkdroge lucht
de verdorde woestijn…
Lieflijke oases
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
457 er is een
nieuwe orde
in de maak
jouw lach heeft
al piramides in
de woestijnen
zachtjes geraakt
geïrrigeerd
door beloken
ogen die
de dood met
warme tranen tot
wederopstanding
hebben bewogen
waar zand
weer groent
tot een schitterend
nieuw paradijs
dat in lieflijke
oases tussen eufraat
en tigris gedijt
nog schuurt
hete wind…
Rood zand
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
481 er wordt zand
gestrooid in
ogen die
willen kijken
rood zand
dat het intense
lijden uit de
woestijnen kleurt
waar botten
slechts tijdelijk
de plaats markeren
als dood passeert
het duint
stormachtig in de
wandelgangen van
megatheater natuur
schrikbarend schrijven
statistieken de tijd die
nog door kamelen en
nomaden wordt…
De diamenten dauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 uit schrale handen
spuiten geen fonteinen
zij koesteren het
vloeibaar goud voor
zinderende woestijnen
irrigeren in het
stille ochtenduur
de diamanten dauw
die door kou tot koele
druppels condenseert
zij zijn watergeesten
die nog wat nevelen
in de vruchtbaarste
seconden van iedere
eindeloze zonnedag
witte flarden zweven
al oplossend…
Nachtelijke Woestijntocht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
988 Dagen en nachten ging ik door
het ondoordringbare zwart
van mijn rouwend hart…
geen streepje licht
geen vonkje hoop
geen greintje verlangen
Het dal van de dood
Waar alleen angsten en tranen
mijn metgezel waren
op die nachtelijke woestijntocht
waar schimmen dwaalden
die me deden huiveren
en ineenkrimpen van schrik
en mij isoleerden…
JETRO
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Mozes' schoonvader houdt in woestijnland
zijn kudde van steeds zwervende schapen,
zoekt met vrouw, dochters en beschermend wapen
een waterput, loopt door meedogenloos zand.
Bij een groep struiken houdt het gezin stand.
Zijn hier misschien vruchten te rapen?
Ja, de nacht belooft verzadigd inslapen,
rustig gewiegd door Goddelijke hand.
De…
Geurde bloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik ranselde
de stam
schudde de
takken
van de olijf
tot de pijn
bloederig
rood striemde
langs mijn handen
waar ook
vorige jaren
zand kleurde
geurde bloed
in netten die
vingen waar
vrouwen zongen
bij de oogst
voordrongen
het was geen
wedijver om meer
die uit de ogen
bliksemde
maar wel het
diepgewortelde
gevoel van samen…
Kampvuurrood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 zacht
verdwaalde
het laatste
kampvuurrood
nog klonk
de droge tik
van een tak
wolkte
vettig geel licht
opkleurend
naar de wind
het had gesmaakt
was eerst verdiend
in een honger krijgend
gevoel door de
exotische specerijen
in het natuurlijk garen
nam ieder zijn deel
elkaar bedankend
voor net iets teveel
het oogstfeest…
Gaia's taiga
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
496 Ooit in een ondenkbaar ver infinitum onder gaia's
taiga in galactica
dwarrelden microscopische nonspecies van darwin en crusoë
in de wereldzeeën
wortelden zich als outcast vast
in miljardenvoudige neuronen
in de spermatozoïdenrijke tussenwervelschijven der gigantomammo's, in het mineralenrijk der algen
in ongenaakbare toppen der…
Het vrouwelijk wachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 buurmans roep
op de vroege
ochtend was het
teken voor de
groep om aan
het werk te gaan
nog glinstert de
nachtkant van het
gewelfde land dat
nog dooiend vroor
in de schaduw
wachtend op de zon
die toen de buurman
zong in koper nog
groener was dan
de zwarte olijven
die langer hangend
in hitte verblijven
stilte was nog onaards…
Lover
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
598 Wat ik zal bewaren
is slechts wat stof
in mijn hand met wat aarde.
Zo is voor ieder mens
iets anders van belang.
De één denkt aan het onstoffelijke,
de ander een stukje lievelingsbehang.
Wat ik bewaren zal hier op aarde
is juist het stof en die terugkerende aarde.
Dan blijft het duister over.…
Ja-knikker
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.036 Een Ja-knikker in de woestijn
Stond eenzaam en alleen
De hele dag knikte hij "Ja"
Niet één keer was het "Neen"
't Zou ook wat zijn om "Neen" te zeggen
En je er niet bij neer te leggen
Geen druppel olie uit de grond
Geen oliestaat die nog bestond…
Voor jou
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.085 Voor jou zwem ik de oceaan over
beklim ik de Mount Everest
Ga ik door de diepste dalen
kruip ik desnoods naar elk gewest
Voor jou trotseer ik alle stormen
wil ik verdwalen in de woestijn
Alles wil ik doen
zolang ik maar bij jou kan zijn…
Surrealisme
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 giraffes met kwispelstaarten
ondergrondse wolken
heksen met kaboutermutsen
klaroengeschal in de woestijn
gordijnen op de maan
kwikzilver op schilderijen
stierenvechter in een zwembad
hazen in een luchtballon
paardenbloemen met rolschaatsen
terroristen dansen tango…
Camera
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De film is bekeken
wat overblijft is
een dorre woestijn
Geen camerabeelden
verhalen over de voetstappen
en het droge gras
op de rotsen
We waren nomaden
gingen van oord tot oord
tot de lens de plek vergrootte
die eens onze thuishaven was…
[ Ze is oud, wriemelt ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
365 Ze is oud, wriemelt,
waaiert voor ze gaat zitten –
het stof van de stoel.…
[ Koninklijk water ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Koninklijk water:
een vorst zonder water valt --
uiteen in wat stof.…
Watervrees
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
1.266 Zolang ze nog niet uitvergaderd zijn
blijft elke grote stad een soort woestijn.…
nostalgie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
848 een dromedaris
en haar jong
liggen in de zon
te dromen van een oase
als plots het wijfje
in een geeuwbui
over haar schoffeltanden heen
haar nostalgie
de vrije loop laat
en haar bult
in gedachten
door de woestijn
over zandruggen heen
op en neer gaat…
De laatste kus
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.872 Passioneel bevlogen
Jij kuste onbewogen
Een kus van kille dood
Lijkbleke lippen waren rood
Het voelde als een dorre woestijn
Als een soort afstandssein
Of als zout in mijn wonden
Alsof we niet meer kussen konden…