Alle inzendingen over filosofie

mensen moeten missen die je duurbaar zijn omdat zij jou hielpen dragen door goede en kwade dagen zorgt nu voor ondragelijke pijn. hun stem nu nooit meer horen klinken, die zo vaak zei: jij bent mijn toeverlaat! tijdens die vele jaren, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat mijn moed begint te zinken. 'k ben een gebroken man. maar…

als buren voortdurend vagen: gaat het nog? voel je je niet te moe? is het niet te warm voor jou? wil je niet liever wat rusten? je moet je niet generen, hoor! je hebt lang genoeg gewroet! als je voortaan je dagelijkse krant niet meer kan lezen omdat je zelfs de koppen in koeien van letters niet meer ziet en alle kleuren vervagen kom…

stap voor stap leerde ik mijn eigen weg volhoudend verder te gaan. letter na letter leerde ik het codewoord spellen om in volle vrijheid te kunnen kiezen voor mijn tegendraads bestaan. van jaar tot jaar mocht en kon ik zo uitgroeien tot iemand die voor zijn vaderland meer deed dan zwaaien met een tricolore vaan.…

goede gedichten verlichten en wekken mensen uit hun slaap: word wakker, word wakker nu straks is 't waarschijnlijk veel té laat. verlaat meteen je kamers! rol vlug je mouwen op! bouw met vereende handen een betere wereld op! een oord waar haat voor goed verdwenen is, waar mensen elkaar schragend dragen waar niemand meer pamfletten…

Als het begin nooit is begonnen Nooit ontdaan is van de druk Nooit verlost is van de verwachting Nooit is bekomen van de angst Nooit is aangestoken met de euforie Niet heeft geleefd om te mogen zijn En is wat openheid niet uitsluit De geslotenheid niet uitbuit Maakt het als een onbeschreven blad De geboorte van een kind Dan heerst daar…

Het einde, mijn voorgeplande dood, vermaan mij als je tot mij spreekt, ik stond aan je deur te luisteren, wat voor boodschap je brengen zou, berooft mijn zinnen van elk schaduwwoord wat mij opbeurt en weer breekt, de rust predikt in mijn overladen hoofd. Gelijk een zwaan, die schuchter de veren strijkt, zich dompelt in het koele…

ik ben ik en niemand anders. met mijn eigen kwaliteiten en nog meer fouten. toeval of berekend gepland. gekend, bekend of ongekend. bemind of onbemind. geliefd of gehaat. bejubeld of verguisd. afzonderlijk of uitzonderlijk. gedwee meelopertje of bewust,gedurfde pottenbreker. dat hangt allemaal af van alle…

Het zware gordijn dat hangt voor het weetgrage vooruitzicht tracht ik niet op te slaan en leg ik mij neer bij het heden plaats mijzelf terug naar toen mijn leven aanving er is voldoende terug te zien uit het verleden maar nieuwsgierigheid lokt, wat moet ik met: stel je voor als ik verder kijken kon erachter kom dat…. anders was ik…

Zijn het oude vriendinnen of schaduwen van ongrijpbare schimmen die mij de rust niet gunnen om de raven van de nacht te weerstreven? Verzuurde woorden stijgen uit hun duistere graven die zich aan het gemoed van de ochtenden laven. Een glimp, waarin het eerste licht als stille traan geboren wordt, gedachten verleggen schaduwen over…

tijd is kostbaar daarom zo gezocht en moeilijk te vinden om dan meteen vrij te maken voor mekaar. daarom prijs ik die vrienden die mij in een zee van tijd in- en meevoelend op verhaal laten komen. vooral dat laatste heeft ook zijn tijd nodig.…

ik hou van klare taal, die klatert helder en puur vol vernieuwende verfrissing als een bergriviertje. ik hou van mensen die deze taal klaar als een klontje, zonder rond de pot te keren of te draaien hanteren en mij daardoor zuivere koffie schenken waar nooit een tekeningetje bij hoeft. ik hou niet van de turbotaal van, gozers en…

"Oma wat vindt u van mijn kleding Oma wat vindt u van mijn haar Oma wat vindt u van uiterlijk Oma vindt u het niet raar!!" Oma sprak: "Lief kind is het mode" "Ja oma het is mode" "Nou kind dan is het MOOI" Toelichting: mijn oma, mijn grootmoeder van vaders kant overleed in 1962 op 84 jarige leeftijd, werd weduwe op haar 39ste…

als witgekalkte graven door dubbel spel in hoge nood geraken, verliezen hun begeesterende woorden al hun praal en macht. de hemelse boodschap verwordt dan tot een duivelse comedie die elke rechtgeaarde burger straks uit 't diepste van zijn hart veracht. als hoge heren zich tot een seksslaaf willen verlagen geraken ze door hun dubbel…

met een beetje geluk halen wij je wel door het oog van de naald! lachte de jonge anesthesist naar de veel oudere dame. zij begon met handen vol goede moed secuur haar nauwkeurig werk. maar... los hier van gaf zelfs dat beetje geluk forfait bij: operatie geslaagd! joz. le bruyn…

heel voorzichtig, haast zuinig, plooien de dagen zich elke morgen een paar minuten vroeger open. heel voorzichtig, maar wel opvallend, gaan krokusjes en gele tulpen hun perkjes behoedzaam te buiten. heel voorzichtig, haast voetje voor voetje, zie ik oma in een slakkengangetje schuifelen onder bloeiende prunusbomen over het pas geharkte…

light verse:holland-belgië er was eens een haantje de voorste dat noemde zichzelf graag:spring-in-het-veld, hij had de wijsheid uit 't verre oosten daarom ook was zijn harem op hem erg gesteld! plots kwam ,zomaar,een man uit de kempen en meteen werd de jarenlange rust wreed verstoord. daarom wou sivh die wroeter dumpen en dempen hij kieperde…

Brein staat op een laag pitje. Dagdromen heerlijk. Droombeelden scheppen. Je overgeven aan het spel van verbeelding. De creatieve tintelingen komen aandraven en verrijkt het innerlijke. Zoekt naar oplossingen om draden te ontwarren, en druppels vertrouwen op te vangen. Laat de gedachte alleen aanmeren, als de kade hem met open…

Gegeven hulp wordt snel vergeten alsof het niet heeft bestaan alsof je het niet hebt gedaan door jezelf even te vergeten vergeet ik niet wat ik heb gedaan dat ligt vast aan m'n linker kant en de 'rechter' hoeft het niet te weten als de ontvanger het maar niet vergeet…

misschien zijn de meeste ouderen het al jaren vergeten en hebben de jongeren ,doodjammer, die mooie oproep van toon nog nooit gelezen of gehoord, wat die meester in 't vak gevoelsvol ooit meegaf: over dat groeten en ontmoeten over het noodlot en die zoen? misschien kunnen we dat vanaf vandaag, graag, met zijn allen bij elk afscheid…

op de beesten af: homo homini lupus. als lieveheersbeestjes bladluizen melken daar kijkt niemand van op, dat is de gang van de natuur! als merels op hun beurt die kevertjes vangen, beleeft niemand de angst van zijn leven, die vogels moeten nu ook eenmaal eten. als torenvalken die merels proberen te verschalken om hen naar de andere…

niets mooier dan naakte vrouwen zoals god ze ooit puur schiep! zei de franse kunstschilder gaugin. ik vraag me dan af: waarom laten ze dan dit mooie beeld verknoeien door modeontwerpers?…

van god los worden we gevallen engelen met enkel nog oog oor ons kleine ik. voor onze eigen gulzige, meestal perverse, pleziertjes. wereldproblemen? nooit van gehoord! de gemoedsrust van velen door anderen verstoord? kunnen we ons zelf vermaken als wij door onze spot anderen blijven kraken? we leven maar eens! dus zuigen…

als alles in 't honderd dreigt te lopen en je alleen nog door leugens de waarheid wil kopen, kijk dan diep in jezelf: blik in je ziel of puur in je geest. vraag je daar af: waarom werd ik nooit mens? waarom wou ik mij nooit voor de anderen veranderen? waarom blijf ik voor iedereen dat woest, vernietigend, wild beest? waarom bouw…

Elkaar dan niet te kennen, ineens. Of al heel lang: altijd. Niet, het gaat hier om niet. Sommigen zeggen dat dat, precies dat, het essentiële moment is, het moment ‘niet’, dat het daar om gaat. Maar dat is wat sommigen doen: praten, altijd maar praten. Muziek in een lift. Hadden ze gelijk, ze zouden zwijgen. ----------------------…

Trots is als een rots die als een baksteen kan vallen…

wie als vrouw de draad verliest, daar is de man thuis meteen de klos. ook omgekeerd: waar de man elders liever garen spint en daar zijn klos achterlaat, die kan thuis nog moeilijk naaien.…

de meesten vallen graag op, dat steekt anderen de ogen uit zo worden die dan ziende blind en dat valt meestal tegen.…

is het dan zo moeilijk eens één keer per jaar een extra-complimentje te geven? gewoon eens lief en gemeend te zeggen: ik vind je tof! of ik heb je graag? gewoon door eens een extra schouderklopje of een warmere zoen te geven? waarom vinden mensen dat slijmballen-gedoe? een siroop-aan-de-baard-smeren-parodie? waarom krijgen ze zelfs…

op mijn verjaardag 2 maart 2011 probeer ik de klein menselijkheid van sommige volwassenen "dichters" ik noem die meer "splijtzwammen" of nog erger "ver-wijd-eraars" die ze me gisteren nog, rancuneus,ongekuist,vanuit de hoogte met veel hollandse bombarie onder de gordel gaven, te vergeven. vandaag, omringd van vrienden en gelijkgezinden…

er werd iets weggeslagen toen ze plots haar hoed afzette zonder wimpers die als schaduw tussen ogen vielen was de andere kant niet mooi hoewel verpakt in lieve woorden fluisterde bedrieglijk vals wat hoop in de breedband van de rand stak een blikken knoop, ze stond haar goed totdat – ineens - de middag korter bleek en ik verloren…