6828 resultaten.
mijn plek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 dat donkere,
bodemloze gat
het valt niet op te vullen
toch is er nog geluk
zo af en toe...
geluk,
tot nu toe
ongeschonden, vrij
ik bewaar het
op een veilige plek...
daar, zie je dat?…
Dat toontje hoger
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
703 wil je glimlach meten
tracht de donkere blik
in je ogen te wegen
maar er is geen vergelijk
jouw elegantie
het neusje in
schijnbare arrogantie
steekt boven alles uit
door je stem
klinkt warme muziek
juist dat toontje hoger
maakt jou uniek
het ijken van liefde
kent geen aardse eisen
jouw norm raakt
aan hemelse paradijzen…
Een huid van zilverschoon
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 Ik sta wakker in mijn kamer
en kijk flux de wereld rond
Daar waar ooit mijn schaduw stond
ligt een worp aan scherpe messen
Het is enigszins na zessen
als de liefde zich ontkurkt
Trouwe dienaar der beminden
die zich openhartig schurkt
langs een huid van zilverschoon
kriebelen vonken sensueler
Zinnenstrelend in het donker
waar de…
Stroomopwaarts ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Aan de buitenzijde droom je niet
er is geen donker licht niets kleurt
alles daar is fictie zonder beelden
los of houvast geen tussenbeide.
Alles uit niets, komen we en we vergaan
in fantastische dromen aan de binnenkant
komt de kern van de waarheid tot stand vanuit
het zijn, stroomopwaarts tot aan de bron.…
De nietsheid van nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 Wolken die voorbijdrijven
Schakerend van onschuldig licht
Naar het donker van een
Bezwaard gemoed en
Tenminste nog uit lucht en
Dreigend vocht bestaan waaruit
De ontkiemende korrel zijn
Kracht kan kweken om
Leven door te geven, zij
Staan in schril contrast
Met de nietsheid van nu -
Tranen die geen tranen zijn
Maar uitgelopen…
Nader tot elkaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 je ogen donkeren
als je hart weer zwicht
voor mijn verleidingskunst
handen gaan al trager
je antwoorden steeds vager
tot je lach breekt in een gunst
zo nader tot elkaar
dat lichaamstaal zijn
eigen hoofdletters creëert
de zinnen kort
en heftig worden
het ritme warm voelend is
helaas geen luid applaus na
de apotheose omdat de…
Geloven in de diepte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Ben gewoonweg te rationeel
Om zo maar in een hemel
Te kunnen geloven -
Mijn verstand zit me
Daarbij in de weg -
Maar in diepte
Geloof ik zeker,
Diepte die doordringt
Tot in de kern van
Mijn bestaan, die
Mijn leven leefbaar
Maakt, ook in deze
Donkere depressie
Die me brengt tot
In de krochten van
De menselijke ziel -…
Goud in de lucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
654 ik zie
sprankels van
gouden licht in de lucht
dat het trillend leven voedt
ik zie
dat elk onkruid,
welig in grasland gedijt
met bloemen en distels
gevoed door een groene omgeving,
instromende liefde benut
tot spijt van een donkere kudde,
in angst om verlies van het goud
afwachtend
Ik zie
een zingende zindering in
ieder levende…
Mijn vurige beden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 ik heb de schaduw
weg geredeneerd
maar hij blijft hangen
aan de randen van mijn blik
het licht van logica
en wetenschap
schijnt knap en
helder in de hoeken
na het gerichte zoeken
leeft het donker op
beleven spookgedachten
hun vage angsten in mijn kop
het schrijnt aan mijn bestaan
rust en zekerheden zijn verdwenen
ondanks al mijn…
Als kleuren sterven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 ik was gegrepen
door het orgelspel
liet me zweven
op donkere bassen
langs pilaren
waar heiligen al
decennia lang sokkelden
in vrome gebaren
klom met hoge tonen
naar boven waar
licht en lucht elkaar raakten
in gebrandschilderde ramen
als kleuren sterven
vult muziek de gewelven
gaat het finalegeluid al
voor het zingen de kerk uit…
aan iemand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 aan wie
ik allemaal
niet dacht
deze avond
het is pijnlijk
ik dacht aan iedereen
het is volle maan
in het park en de vijver
rimpelt niet eens
gedachten
een paar zinnen
zeg me wel te
rusten en tot morgen
een laatste blik
een kus een omarming
het park is mooi in het donker
de honden blaffen, waarom blaffen ze
nou ja…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
Het licht passionele
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 er zit muziek
in je stem ook al
heb jij dat altijd ontkend
metrum en ritme
zo geperfectioneerd alsof jij
daar jaren op hebt gestudeerd
frivool dansen blikken
twinkelend in donkere ogen
met verlokken en kozen
het licht passionele
zal ieders hart stelen
in haar warm liefdevol delen
met je charmante lach
wordt alles nog eens samengevat…
zij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 bijvoorbeeld dat zij zo leuk is
misschien moet je haar bellen
intussen zie je wat krokussen
bloeien volgens de media maar
dat zie je zelf niet en denk je niet aan
als je al iets ziet is het haar gezicht
haar haar, haar ogen, haar lach
en haar stem die je altijd hoort
al zo lang in het echt
maar ook in je hoofd
zo dicht bij de grond
zo donker…
de zevende januaridag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 geen vorst vandaag
de winterkoning zingt zijn lof op
vroege lente, luidkeels
stapt de morgen deze wereld in
het gras draagt speels wat tere madelieven
voorzichtig wit in breekbaar groen
er schuiven auto’s langs
ze snellen vol bravoure het donker uit
geen ruit met ijs
slechts ramengrijs met vuile strepen
volledig
in gewone doen…
Reptielde sissend macht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 waarheid glansde
in de hoogste boom
onbereikbaar net als
appel en de troon
toch gistte hoogmoed
in het donkere loof
reptielde sissend macht
naar het verhitte hoofd
een wankel ogenblik
brak de morele toren
zo werd de eerste leugen
in het paradijs geboren
ons erfgoed is verrijkt
door een niet aflatende strijd
om de ander te evenaren…
In warme hunkering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
692 ik heb de wolken gezien
het rood van luchten
in warme hunkering
om nog even te blijven
niet te vluchten maar
hun kleur te verdiepen
in genieten ga ik mee
duik in het donkerrood van
zee om de nacht te ontlopen
het is een hopen
want het zwart heeft
mij slechts spoken gebracht
waar licht leven geeft heeft
donker tijd en stilte…
Geluk?
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.189 Soms, fietsend langs donkere
grachten, duikt je blik ongevraagd
een woonkamer binnen, stuit
op een glimlach, een hand op
een schouder, maar je bent al
voorbij. Niet meer dan een tiende
seconde lijkt nodig om haarscherp
te tonen waar het om gaat.…
Een verbonden apartheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 hoeven te zijn
genietende van oude pijn
En daar was hij
een andere, warme wind
die mij uitademend vindt
lucht die over mijn longen stroomt
en de adem beneemt
Blazende een kus
een onbekende rust
en ergens, ver weg
Een stem
verontrustend
wie ik ben
vertrouwdheid die ik ken
maar blindheid die ik niet kan plaatsen
Natuurlijk,
het donker…
Helderheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 buiten donker, frisse winterkou
in deze nacht zo helder
dat 'k me op de juiste
huid gevlijd,
mijn adem in die van jou verglijdt
alleen jouw stem nog geldt,
en dan het dromen,
wegzinken in het onbegrensde veld.…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
Daartussen parelt leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 ik eigen blauw
als basis voor
helderheid en kou
het donkere
geeft diepte in
mysterieus verdwijnen
door het lichte
sprankelt zon
zijn magisch schijnen
op pril groen
en later schaduwrijk
koel zomerloof
dat herfst belooft
in vrucht en kleur
een volle rijke oogst
groen en blauw
daartussen parelt leven
als schitterend gegeven…
Van bijna sterven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
500 nooit heb ik
het leven gedanst
was altijd te
zwaar op de hand
pas na het
verwerven van
bijna sterven heb ik
mijn schaduw onthoofd
hij wijst mij
niet meer het gaan
is juist een opmaat
voor onze muziek
als hij weer
donker gaat draaien
kiezen wij lichte tonen
bewegen op het gewone
ik geloof eindelijk in
het liefdevolle van leven…
In vloeibaar bewegen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
523 je straalde
zachte muziek
in vloeibaar bewegen
beloofde al hemel
zonder dat jij
je ziel had gegeven
streelde mij
lieflijk met je
wat donkere stem
vol zinnen die
ik nog uit het
ooit paradijselijke ken
ogen namen mij mee
weerloos verliefd liepen
wij langzaam naar zee
waar we in zand
onze eerste liefde
hebben beschreven…
de geur van schemering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
802 ineengedoken
en weer maakt zij zich gereed
om als herinnering
te leven
ontvormd door
het onzichtbare van
het hart
en een schrijnende leegte
gebruikt als gemis
van ontklede ogen en
sidderkrijt over
klare huid
ze weet, haar
geur is vreemd
en haar lijf
slechts
bruikbaar
in donkere oksels
en als voedsel
voor
de nacht
enkel…
Dagelijkse verlichting
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
538 Het is nog donker.
Het is stil.
En weer word ik wakker,
zoals ik altijd wakker word,
en altijd waken zal.
En weer begint een merel,
zoals hij altijd zingt,
en altijd weer beginnen zal.
En weer komen gedachten in me op,
die zoals altijd als vanzelf komen.
Gedachten die ons ego niet bedenken kan.…
afgelegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 zwerf door diepe, donkere bossen
aan de rand van mijn achterland
zwijg mensenluw mijn vergeten naam
proef bloed, aarde en zand
adem is hier vleeslegerig met een
ijdele hang naar gevallen blad
de schemer zalft, verder gaat dit niet
deze aarde is nu plat
de horizon is ondergegaan
bomen hebben hun bladeren afgelegd
een stilte is verzwegen…
waterballet
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
603 een witte zwaan alleen
spreidt zo naarstig haar vleugels
kleine rimpels vormen kringen
dansen gelijkmatig op het stille water
de avond valt nu langzaam
het wordt een donkere nacht
alleen sterren aan de hemel
verlichten het spektakel
de zwaan danst met haar schaduw
een waterballet van pure klasse
ontstaan in alle stilte
ergens… aan een…
Sterrenstelsel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 Uitzinnig, oprecht, zonder scrupules
Houd ik vanaf de bodem van mijn hart van jou
Jij bent mijn zon, maan en sterrenstelsel
Mijn licht in deze donkere maanden
Sinds ik ziek ben, heb ik geen grip meer op tijd
Sedertdien kruipt bloed soms waar het niet kan gaan
daar het ware karakter van mijn ziekte
zich geenszins, echt nooit zal verloochenen aan
patiënten…
Geheime datingspel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
421 waar het
gebaar altijd
zo sierlijk was
hapert nu de
gratie van een
ronde waterpas
altijd goed gestyled
tot in een laatst
bewegen werd jou
de hoge graad
van majesteitelijk
met eer gegeven
joyeus in een
verblindende
vitaliteit stralen
ogen en verbiedt
je lach nog altijd
donkere depressiviteit
zonder woorden
kaatsen blikken…