Alle inzendingen over liefde

we liepen in gelijke pas ervaarden dat heel plotseling ineens was er die lach de twinkeling in ogen van iets fijns dat onbewust geregeld wordt alsof het ook zo hoort later probeerden we weer zo te lopen dat voelde geforceerd het hand in handje was heel snel geleerd wil melker 25/01/2018 www.wilmelkerrafels.deds.nl…

Als je ooit zult gaan, dan zal ik mij zorgzaam om je schouder slaan, koesterend jouw lichaam. Als je ooit moet gaan. Ik zal jou een monument van woorden weven dat daarna elk moment als een stille deken warmte zal geven. Als je ooit moet gaan. Dit stille standbeeld zal zijn als herinnering aan wat je hebt gedeeld, geweven…

ik draag blauw een kind van wind water en ijs uit conceptie van een koude vorst en de warme moederborst wij lijnden niet in diepgaande affectie contrasteerden levensgroot de verschillen die wij maakten overbrugden onze generatiekloof nooit heb ik echt warm gezorgd wist haar kille levenslied zij zong bevroren tranen in het…

Wanneer ben je voor het eerst verlegen langsgegaan? Wanneer raakte jij mij voor het eerst voorzichtig aan? Wanneer streelde je en kusten wij elkaar spontaan? Wanneer, wanneer was dat ook al weer? Wanneer heb je voor mij iets aardigs gekocht? Wanneer heb je mijn warmte voor ’t laatst gezocht? Wanneer gaf jij mij de laatste keer…

Terwijl ik hier zit, denk ik aan jou in een paar vragen en naar 'k hoop en verwacht veel toekomst Hoewel ik hier lees, denk ik aan jou in veel woorden, waaronder lief liefhebben en -kozen Terwijl ik hier drink en lekker eet denk 'k aan alles dat jou mooi maakt én zo beminnelijk Hoewel ik hier schrijf, denk ik aan jou in een paar woorden…

de zoele wind van je gedachten waait overal heen op weg naar haar 't duurt maar even voor hij haar bereikt, haar wangen streelt, haar naam fluistert de zoele wind van je gedachten heeft zo vrij spel om te doen wat je wilt…

Soms ben jij de draaikolk die ik moet ontwijken toch wil ik zwemmen in jouw zee of ik de ruimte daartoe krijg zal blijken vertrouw me en zwem maar met me mee Nee ik zal je niet gaan mijden daarvoor mag ik jou te zeer ooit komen er andere tijden en vindt de kolk z’n draai niet meer Tot dan blijft het een beetje lijden toch heeft het…

Zoute tranen hebben geknaagd aan het papier vlekken van het zoute water bewijs van lafheid van het zich terug trekken uit de strijd die plaatsvond hier een gevecht op leven en dood zo leek het maar we weken van geweld onze laatste uren samen geteld het was onze laatste adem bekneld.…

Geslepen dagen door een gebroken spiegel waar de mooiste dag blijft te zien in spiegelbeeld als gedenkwaardige dag. Zintuigen verbindt terwijl mijn traanvocht schittert door gebroken glas waar je glanzend gezicht leeft en je vertrouwen meer straalt Breekbaar verzegeld voel ik je fluwelen huid en ruik je parfum proef…

Ik ben een man met mijn eigen leven, Zie mensen om me heen liefde geven. Ik vang soms wat van die liefde op, Zet daarmee de liefdesverspilling stop. Wanneer je goed kijkt zie je het gebeuren, Mensen van alle standen en kleuren. Lopen met hoofd gebogen te verlangen, Vergeten de gegeven liefde op te vangen. Sinds ik die liefde in mijn hart…

Elk spel gesluierd vierentwintig uur eerder onder wit satijn na het jawoord gegeven verwarmd op een ijsplateau. Een kil jaar in beeld bevroren als illusie speelt haar gulle lach als enige souvenir glinsterend voor het altaar. Oneindig zweven onder een sterrenhemel via een zwart gat waar ons begin eindigde leeft het begin…

Ik lig in haar bed en zij die net de douche uit stapt. Zoals zij loopt, zoals zij naakt het huis door loopt, zo zullen vanaf nu de dagen lopen. Ze neuriet en ik zit verhevigd in haar bed. Oneindig wakker is ze, warm en trots en zacht en mooi, zo mooi, ik krijg het niet gezegd. Het is een liefde die. Het is een wonder dat. En alles wat ik…

Mag ik van je houden? De wereld kleurt duizend tinten. Met moed kan ik zeggen dat het door jou komt. Het geheim van mijn glimlach. Het staat geschreven in de wolken, het zit in de glans van de gevallen regendruppels, het zit in de lijnen van je huid en in de zwarte cirkels van je hemelse ogen. Het geheim van jouw glimlach. Is een duisterde waarheid…

De liefde, die wij hebben, daarin zijn wij gekend. Elke dag mogen we bij elkaar zijn, dat voelt vertrouwd. Vaak spreken wij over lief en leed. Jouw geur, je prachtige ogen maken mij met jouw liefde nog steeds compleet. We hebben samen iets moois opgebouwd. Natuurlijk hebben we mooie, maar ook verdrietige momenten meegemaakt. Als…

In 't hart van de nacht denk ik aan de Golden-Gate- Bridge en de mooiste koepels in Russisch Sint-Petersburg de Hermitage met zijn on- gebreidelde beeldhouw- en schilderkunst ware lust voor het oog Gezamenlijk lacht deze kunst jou minzaam en oprecht tevreden toe Talenten met penseel en handen die gaan houwen prachtig mooie en elegante…

ik voelde nog de warmte van je jas die ik voorzichtig aan de kapstok had gehangen vleugjes jij waren in de hal gebleven als eilandjes leven van jouw spirituele aanwezigheid je dirigeerde ongedwongen de heerlijke sfeer die jou vanzelfsprekend eigen was je nam altijd de grote wereld mee zoals jij die kende en voelde vol spirit…

Ik weet het nog als de dag van gisteren, toen mijn vader als dominee in Coevorden in zijn zondagse preek vertelde hoe de jong overleden Goletta een eenmalig ticket naar de hemel had gekregen. Zij zat bij mijn jongste broer in de klas en ik vond dat extra erg voor hem. Ik kon die immense wreedheid maar niet verkroppen. Enkele reis hemel,…

Iedere nieuwe dag wilde ik het beste uit mezelf geven ik liet dikwijls mijn hart breken om zoete liefde te proeven ik viel, keek naar de pijn, maar stond weer op en bleef overeind. Een moment in tijd meer zijn dan ik dacht te zijn vluchten in mijn dromen waar ik alle antwoorden wist een moment in tijd het lot aanvechten in dat moment…

HET PLEIDOOI Er is iets gaande wat mij zorgen baart en wellicht ben ik weer veel te negatief, maar sinds de postduif is verruild voor blauwe vinken, ziet men zelden meer een echte liefdesbrief. Over het algemeen zijn we nog steeds best lief. We kopen bloemen en we schrijven soms een kaart. Zie ik dat, vraag ik me af of de ontvanger die mooie woorden…

Hoe kan ik bij de gedachte aan het schreeuwen van meeuwen genieten door jouw raam 's morgens ze schreeuwen niet voor patat, of de korst, noch de worst nee `t zijn ook niet die meeuwen op strand of op 't plein, in een straat Nee, die vlak bij jouw raam die schreeuwen tesaam dat daar achter dat raam in dat houten bed op hen wordt…

Laat mij maar woorden weven en zinnen breien en daarmee de bokken van de schapen scheiden Laat mij mijn leven leiden Geloof me het is ter meerdere glorie van ons beiden dat we elk gedeeltelijk onze eigen weg af rijden Laten we dat maar doen En heel heel vaak samen komen voor het uitwisselen van een knuffel en een welgemeende zoen…

Ik denk steeds dat ik verliefd ben, Zelfs op mensen die ik amper ken. Ik ben bang dat ik verander, Langzaam word ik een ander. Niemand die mij zo kent, Maar blijkbaar ben ik niet goed in een one night stand. Dat is misschien juist wel heel goed, Ondanks dat het soms pijn doet. Het verschil tussen het fijn hebben en verliefd zijn, Is bij mij…

Verdriet wordt gesmoord met een kus. Onzekerheid krijgt een schouderklopje. Een pijnlijk hart wordt verwarmd. Angst wordt in de armen gesloten. Kwellingen worden weggepraat. Bedroefd, daar zijn woorden voor! Pijn wordt zacht behandeld. Voor al die dingen moet je met zijn tweeën zijn! Lief hebben is iets apart, het is de liefde van…

wij zijn naar de maan geweest hebben zonneschaduw begeesterd en gevouwen tot vervoer op golvende stralen er was geen hitte en kou in de trouw van je lieftallige ogen zelfs geen boven en beneden meer jij deed alles en was veel intenser dan dat ik me ooit heb kunnen voorstellen gaf mij zomaar dat wat ik nooit heb gehad pas toen…

ik zag je komen de schoonheid van je dromen gaf zelfs het stof op de zomerse trein wat zonnebloemgeel in een blauw festijn je trippelde danste bravoure van je jeugd in een sprankelend verschijnen door het bijna volmaakt uitlijnen van je lijf jij gaf met je lach wereld aan alles wat je zag en had wij zijn gegaan de rest van…

Er was afstand tussen ons Ik moest dingen Mocht mijn eigen keuzes niet maken er was een vaste stramien Zo hoorde het te zijn mijn leven was gebonden Dit ben jij dit ben ik Ernstig Was jij  Jij was niet vrij Zag in de vrijheid een duivel Je moest Luisteren verantwoordelijkheid Nemen, Na lang vechten heb ik mij van die ketens Bevrijd…

ik ken je handen weet je lange vingers in beweeglijkheid nog nooit hebben zij een toon ontlokt aan de muzikale realiteit maar in mijn hart staan jouw symfonieën voor altijd geschreven is je klankkleur mij tot vandaag in tal van ritmes bijgebleven van dit wonderlijk spel genieten wij alle momenten zonder enige musische talenten…

Te bewaren voor wie rouw en verlies, een monument wordt. Troost voor mij en de toekomst. Tranen niet verloren gaan, worden opgevangen, en weer toegevoegd. Vierentwintig jaar pijn gebruiken om liefde te herontluiken. In een ander verweven. Uit elkaar gewreven. Op de huid gezeten. Het brein werd verweten: Dat liefde niet bloeide. Ons…

We ontmoeten elkaar en werden verliefd we zaten op een wolk Boven iedereen We gingen onze eigen weg Hielden elkaar vast bouwden aan een band en Voelden ons verwant Toen kwam de klap Na de hevige verliefdheid Onstond er geen vriendschap In het dagelijkse leven Begrepen we elkaar Niet Bleven op ons eigen grondgebied Spraken een andere taal…

Gij wast aan mij gelijk de winde die wentelt om een koren-aar; dra zal ik aan mijn wang bevinden de zoete streling van uw haar. Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren tot waar mijn slapen komm'rend staan: zo ziet men, wild, een winde geuren naast 't wegend rijpen van het graan. o, 'k Ben geen sterke; moe-gedragen, verzwaart…