5854 resultaten.
Wandelaar
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.295 meisje lacht en zegt: ja, pa…
ik kijk snel weer voor me
val over een leeg blikje, bijna.…
Even weg
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
1.257 Ze was er niet,
haar stoel stond leeg,
de planten al heel wat dagen droog.
En waar was de kanariepiet?
Toen pas zag hij het briefje op de tafel:
''Ben even weg, het kan wat langer duren;
de katten zijn bij tante Lize."
Het kwam niet onverwacht maar toch te snel.
De pijn zou nog wel langer duren
dan de tijd die al verstreken was.…
JOUW WARMTE
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.371 wauw, wat ben je lekker warm
ik wurm me tegen jou aan
en voel jouw warmte
diep bij mij naar binnen gaan
je ligt te slapen als een roos
van de wereld niets bewust
je hebt niet eens in de gaten
dat ik je zachtjes heb gekust
ik leg mijn armen over je heen
en hou je liefdevol vast
alles klopt tussen ons tweeën
alles past
vredig voel ik…
De vleesgeworden wanhoop
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.050 Niets dan pijn is wat ik voel
Niets wat ik kan doven
Alle lichten zijn al uit
Ben het droevig masker gebleken
Van de zwarte gal zijn bruid
Huilend strijk ik glad de deken
Dom te hopen op de dag
Klein om niets te willen voelen
Nu ik zie wat ik toen zag
Steek ik niets meer onder stoelen
Ik ben de vleesgeworden wanhoop
Ik ben het lege…
erfenis
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.334 boven zilveren golfjes
van de avondzee
de langste wolk ooit,
wij, met zijn tweeën
op het zachte, lege strand
pap kijk, die gouden bovenrand
zo mooi, denk jij ook niet,
hé pap, denk jij ook niet dat dít
de allerlangste is, de langste ooit?…
Onherroepelijk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.141 voelde ik me
zo goed van binnen
Jouw hart stuurde een deurwaarder
om mijn liefde te innen
Nu, zonder enige vorm van liefde
Ik zie hoe de nacht in de dag verward
Die zelfde deurwaarder haalde
de complete inboedel uit mijn hart
Hij klopte op dezelfde manier aan
hard en snel, en alles in me trilde
Het kloppen galmt onverstoorbaar door
in lege…
je schildert Van Gogh
netgedicht
3.4 met 37 stemmen
1.217 verlegen
blootsvoets
verdwijnt de nacht uit de tijd
met nog een volle maan
op het laken
net voordat ik mijn handen
op de dageraad leg, dichtbij
het zomerland
waar woorden
ademen
in aanwaaiend licht en
't zachte zingen
van wind
zie ik je lach
op vingertoppen glijden
mateloos lief
dat ik
kan wonen in jou
wanneer…
In het voorbij drijven gevangen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.878 heeft een mooie lach
zo eentje
die de tijd doet stoppen,
tenen laat krullen
in zwarte sokken
een lach die je van
het strand zou willen oprapen
net als de mist
je brilglazen doet vervagen
een lach zo fris
die in een appel
blijft hangen,
zacht laat herinneren
hoe de lente smaakt
na een fris pintje bier
met lef volmaakt,
het lege…
Glimlach
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 rustig ritmisch melodie in mijn oren
glijdt het grijze zand in de golven
laten ruige regendruppels zich horen
waar lege handen worden bedolven
toch hoor ik de zielveroverende zang
van een hoopvol gevend heden
voor werkelijke woorden niet bang
doof voor een verzonken verleden
gaat het grauw geleidelijk omhoog
ver tot een verschijning van…
afstand
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.593 maar mocht het niets worden en mijn hart blijft van binnen leeg.
Dan blijf ik je altijd dankbaar voor de vriendschap die ik van jou kreeg…
Geloof
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.527 het luchtledig zoeken
tastend in het duister
ontembaar verlangen
paden onbegaanbaar
je struikelt
je valt
terug in de waanzin van toen
je nog ergens goed voor was
naar ’t scheen
gebroken en getekend werd
eenzaam niet alleen
druk de waanzin uit
dan blaas ik de rook
en gooi de asbak leeg
omdat ik geloof
in eind en nieuw begin
in jou…
Bevroren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
856 Sprak jij nog twijfel
terwijl warme armen
de bevroren nacht
weer deed ontwaken
lege koude handen
morgen ontdooiden
getekend in een
schaduw van later
laat jij gisteren
gaan nadat de mist
zelfs jouw sporen
wist en nu verdrijft
langs pijn afgedrukt
in tijd is loslaten
anders dan dat jij
de andere jou mist
koud
door en door…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond een lege…
Kleinzoon
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
5.567 ‘t komt aan op een volle maag en een
lege luier, een goede boer en een
warm bed,
o ja deze man komt er wel,
zo is het maar net!…
Nieuwjaarswensen 2006
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.227 tussen de holle woorden
en de lege zinnen
wens ik jullie wat echte betekenis
alles begint met een droom
soms komt die droom tot leven
dus droom ik voor iedereen
een nieuw jaar
met veel om dankbaar te zijn
familie en vrienden om je heen
wat geduld en wat geluk
waardering voor jezelf als mens
rust bij iedere zonsondergang
elke dag…
Mishandeling
netgedicht
4.2 met 55 stemmen
2.726 De woede vreet
de ruimten leeg
holt woorden uit
woedt wreed
maar zweeg
gaf geen geluid
het offerlam
in pijn gehuld,
verlaten
mag niemand haten
nooit hulp vragen
moet alles maar verdragen
wie lijdt heeft schuld
wordt daar gelaten
gesloopt
in slecht geduld
kan toch niet praten
verslagen
maar mag nooit klagen
wie huilt wordt niet…
Zonne Stra
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 Steevast sta ik
seconden te tellen
als taal struikelt
over z'n zin
bungelt huichelt
verder knikt
Telkens vallen
falende stralen
middels spraak
als hinderlijke steken
in de stilte;
de ketsende klanken
kloppen steeds weer
aan het oude zeer
van zwak glas
en jonge ogen
Maar het ligt ook aan mij,
leg de dolk naast me neer,
ik kijk…
Avond
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.279 Soms klonk over de vallei het denkbeeld van een stem ten tijde van het avonduur
als de lucht al leeg was, het onderworpen land
waarin niets sprak, de weg die met de ogen volgbaar
liep in alle stilte langs loofbos van het buiten
en in de ruimte boven aarde - klokslag negen uit de toren van het gat
dat naast zijn akkers ligt en weiden
en zijn bongerd…
omdat ik jou zo lief
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.293 en ‘k leg mij in de nacht
kus zacht licht in jouw schaduw
zing woorden in jouw mond
en open ‘t boek opnieuw
waar op pagina’s zich een blauw
van dromerig slaapstof heeft gelegd
en ‘k schrijf met warme zucht
niet enkel wat sonnetten op de huid
maar met mijn lijf ook ‘t paso doble
ga weg en toch blijf ik
wachten op cimbaalklanken
die uit het…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
dag Dag
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
868 er zijn dagen zonder
naam
en ik zie noch hoor
het woord dat past in mijn
mond
nachten worden nachten en
blijven hangen in mijn armen, soms
hard of eenzaam, ik noem ze ook wel
zwart
dan ben ik blij dat de ochtend komt
het gras vertrapt door vrije
letters, honderden
wanneer ik mijn vingers leg
op wit; sneeuwrozen of wolkenzon…
Sst...
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.824 vertel het geen ander
vertel het geen een
dit is voor elkander
voor ons, ons alleen
bij deze ik vraag je
sta eventjes stil
bij deze ik draag je
waarheen je ook wil
hier leg ik je neder
je merkt wel hoe zacht
mijn zin is zo teder
op jou zo gewacht
m'n liefje ik wou je
ik wou en ik wil
m'n liefje vertrouw me
hier is het windstil…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 een houten vloer
drijft voorbij het land
dat ik in me draag
vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof…
Whispering hope
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.455 Fluister mij in slaap,
ik leg mijn oor te luisteren,
opdat ik uit jouw woorden raap
de sterren in het duister en
Fluister mij in niemandsland
en volg mij in mijn dromen,
zodat, als slaap jou overmant,
jij weer bij mij kunt komen.
Bij jou ben ik bevrijd van pijn,
van meesters, die de klare wijn
schenken, alsof het kenners zijn.…
Als de nacht breekt
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.407 het nevels van de hel waarin ik wandel
wat anders kan doordrongen zijn met kreten
van verschrikking en geuren van de dood
ik ben ermee omgeven sinds de nacht
granaten over mijn geliefden braakte
en ik bleef schreeuwen tegen laaiend rood
het lichaam dat ik sleep van stap naar stap
schijnt wel te zijn maar voelt niet meer
dan last van leeg…
onmetelijk
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.115 laat me zijn
van ster tot ster
van zon naar maan
het strand in onze wereld
waar stilte ons omsluit
als eeuwige, zachte nevel
laat me zijn
van golf tot wolk
van zicht naar zee
de wind in het deinen
waar ik mijn ziel leg
in samenvloeiende lijnen
zo vrij en traag
in vol verlangen
het ritme vinden
laat me strelen
jouw duizend oceanen…
melkmeisje
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
802 johannes vermeer
zo levend verstild
tegen de lege muur
tedere gebaren
zorgend koesteren
licht omstraalt jou
alledaagse madonna
bezig met het leven
het daaglijks brood
je voorname eenvoud
maakt je onvergetelijk
straks komt het kind
met vragende blik
je zult het voeden
liefdevol omhelzen
met zachte handen
die altijd zullen zorgen…
Tijd.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.352 In mijn hoofd is alles tomeloos
terwijl ik luister naar de wind
van zeven wereldzeeën
Onvast schrijf ik in ’t zand
hoeveel ik voor je voel, lief kind
had ik maar hier met jou gevreeën
Leeg nu het strand, de zee schreeuwt eb
Zacht fluister ik, de tijd die stond niet stil
O tijd! Wat heb je ons aangedaan!…
Dementie, zalig zijn....
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.715 Maar jij staart
in het lege niets,
onsamenhangend
stamelend,
verlaten
trieste ogen.
Bevende, plukkende
handen,
zo doelloos.
Schuifelende pas,
onzekerheid,
teloor gaan van
menselijke
waardigheid,
28 December
onnozele kinderen.
Wie ben jij?
Wie was je?
Wie ben ik nog
zonder jou?…
achter de dagen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 ruist niet meer
alsof het raam steeds kleiner
wordt
en alle stemmen wegzinken
zoals de zee in mijn
woning
ik had nog bomen
geplant en duinen
meeuwen en een schreeuwerige
namiddag
maar mijn kamer werd zelden
door zon gedragen, noch door het meisje
dat de straat uitliep
ze zag me niet, las geen dagboek
op het lege…