4113 resultaten.
Beschuitkruimels (voor Jeannet)
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.057 Als een mooi beschuitje, besmeerd met boter, plakje kaas,
plots van tafel valt - net misgegrepen- dat al verkruimelend
wordt platgetrapt op de stenen vloer, oneetbaar verandert,
zo verpulveren vele levens, ongekend, stil en onbegrepen,
vervuild, besmeurd, gevallen, vastgeplakt en kapot getrapt,
in duizenden onbekende, intelligente kruimeltjes…
verlies
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.832 ik ga wankel door de dagen
van onwezenlijk besef
in soms trage, lege uren
naar het moment, nu zo nabij
en onvoorstelbaar, dat jij
niet tastbaar meer zal zijn
herinneringen
oud en pijnlijk vers
verdringen zich
ik lachte overdreven nog vandaag
naar vrouw met kind op straat,
eet chocolade die mij smaakt
en voel me schuldig
mijn…
Hiernamaals
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.449 Zal ik in een nevel waren,
Of in tastbre duisternis?
Zal ik in een ledig staren
Angstig dat ik mij vergis?
Zal ik dom'len of ontwaken?
Zal ik weten waar ik ben?
Zal ik bange zuchten slaken
twijflend wie ik straks herken? —
Zal ik voelen hitte en koude?
Zal ik horen? zal ik zien?
Ach, mij arme! ach mij oude
Wat zal er met mij geschien?
Aanstonds…
Vrij ademen
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.166 Ik heb in je hart
melodieën geschreven, zonder
muziek maar wel met het licht
dat ik in je ogen heb ontmoet
de dagen aaneen lengen de jaren
waarvan ik de tel ben kwijtgeraakt, ik heb
zoveel zonderlingen ontmoet dat ik
één van de melaatsen geworden ben
ik kan niet kaatsen tussen de reiziger
in mij en de zwijger die in mijn woorden
zichzelf…
FLONKEREND HEMELLICHTJE
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.647 Hoog in de hemel fonkelt een lichtje
‘t enig lichtpunt van de zwarte nacht
Het doet mij denken aan je gedichtje
dat jij daarboven reeds op mij wacht
Diep in mijn hart gloeit ’t verlangen
naar wat in ’t verschiet verborgen is
In gedachten aai ik zacht je wang en
fluister dat ik jou verschrikkelijk mis
Hoog in de hemel fonkelt een lichtje…
Een gemene dief.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.427 Sluipend kwam hij binnen,
ik had hem niet gehoord.
Hij stal mijn leven,
mijn geluk...
hij maakte alles stuk.
Ik wist wel wie het had gedaan,
en sprak hem hierop aan:
"Zeg dood, moest dat nu zo?”
Vals lachend keek hij achterom,
zijn vinger dreigend.
Toen snelde hij weer weg,
hij had nog méér te doen.
Hij liep op kousenvoeten.…
SCHADUW VAN HET LICHT
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.506 Van verre slingert een koude zon
mij slechts stralen naast ‘t gezicht
Als een veraf gelegen luchtballon
schenkt ze schaduwen van ’t licht
Ik ril en tracht warmte te voelen
doch koude kruipt mij in het hart
En donkere zon, zonder gevoel en
met stralen slechts uit pure smart
Warmte, zou zij dienen te bieden
zoals dit een eerlijke zon betaamt…
DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.474 Ik ben dood
Je laat me met pas gebroken ogen achter
terwijl mijn warmste gedachten net zijn uitgestorven
het ultiemste niets vervoegen
Ik ben dood
toen mijn ogen nog ogen waren
Zag ik je langzaam verdwijnen
Jouw vrome gesloten ogen
om dit alles te bewaren?
Hoe lang? Niet lang
In vervlogen dagen
jong nog
Dartel
On-ervaren
bleef ik naar…
IJdele bijstand
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.165 De aanloop naar de finale zweemt grijs
een roerloos pad als laatste weg
de onnutte palen spreken zich niet uit
laten immer door wat verder wil
krijsende vogels verzamelen zich
voor de loop van een vredig monument
het spiegelbeeld bedreigt
de zwaan die nog niet sterven wil
Hier druilen de jaren van bonkige eenvoud
water maalt door vluchtige…
Als glas
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.481 Leven is leven en ontmoeten
samenzijn verheugen wenen
Dood is stilletjes verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als jij was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten…
AFSCHEID VAN HAAR
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.604 Haar hemd bestond uit zacht satijn
als ‘t lichtblauwe van een lentelucht
Om haar zweefde het requiemrefrein
en erdoor soms een wanhoop zucht
Haar gelaat bestond uit dodenbleek
gelijk het winters witte sneeuwtapijt
Niemand had behoefte aan een preek
aan ‘t einde van haar zwaarste strijd
Haar haar bestond uit zacht schoon
als van de prachtigste…
Jouw stille heengaan...
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
1.910 Heel zacht streel ik jouw zilverwitte haren
die een paar maanden geleden
nog zo vol grijs waren.
Jouw ogen zijn stil gesloten
en jouw mond ligt tandloos open.
Traag gaat jouw ademhaling
soms reutelend op en neer
en prevel je onverstaanbare woorden
misschien dat je ons toch nog hoorde.
Ik fluister in je oor
hoeveel ik van je houd
en…
Stervensstrijd
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
1.212 Zelfs de stilte is nu breekbaar
terwijl elke ademhaling de lucht snijdt.
Je hartslag klopt nog in de ruimte
met tussenpauzes van net niet opgeven.
Wat bindt je nog in dit leven
dat je krampachtig vasthoudt?
Ik voel jouw vingers die niet meer bewegen
en jouw huid voelt klammig koud.
Hoe cynisch is dit wachten,
wachten op jouw heengaan.…
GEBROKEN LEVENSDRAAD
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.727 Kraaien bij het ochtendgloren
‘t laat mij, mij eenzaam voelen
Tranen lieten vele diepe sporen
die mij nog altijd overspoelen
Tranen al bij de morgenstond
om die gegaan is, te betreuren
Haar lichaam zakte in de grond
onder bloemen die teer geuren
Stilte beheerste de nieuwe dag
’t hanenkraaien klonk zo schril
De dag die zij niet beleven…
Stamboom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.078 Onverwachts en zonder kloppen
dringt hij binnen
– de zwarte botte bijl –
hakt liefde weg
en het dierbare dat zich
in wanhoop vastklemt
zet de vensters open
laat alle leegte binnen
vernietigt de wortels van mijn bestaan
zaait de tranen
voor een oceaan van verdriet
verdwijnt zonder te groeten
Verwond door de spaanders
krabbel ik…
Voor mijn schoonvader
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.982 Lieve Henk,
Elke dag toonde je
liefde en zorgzaamheid
saamhorigheid, genegenheid
de andere 23 uur vocht je in jezelf
de strijd
met die tegenstrijdigheid
In een inktzwart beleven
stond jouw leven
aan de binnenkant van
je ziel beschreven
in jezelf geleden
in jezelf
voor ons gestreden
voor ons te vroeg
uit het leven gegleden…
Laatste wens van hem:
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.460 God vergeef mij alle zonden,
bad hij op het laatste moment
net alsof hij wist, ik denk niet
dat ik er straks nog ben.
Vergeef me mijn jaloezie,
vergeef me mijn ongeduld,
vergeef me dat ik geen mensen
aan mijn sponde duld.
Vergeef me maar ontvang me
met open armen
en vergeef me da’ k vraag
of U mijn geliefden zult verwarmen…
De afgesproken dood
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.088 Altijd komt hij, totaal onverwachts
nooit ben je voorbereid op hem,
‘k wou dat het anders was,
altijd komt ie ongelegen,
wil je zeggen wat altijd werd verzwegen,
nooit meer zeggen,
ik hou van jou, nooit meer mopperen,
op van die kleine dingen.
Altijd komt ie onverwacht,
behalve op afspraak, omdat je verwacht,
teveel pijn te lijden…
In gedachten
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.061 In gedachten.
Een vlaag,
Een herinnering
Dwarrelend
Af en toe
strijkt ze neer
Door de tijd
verzacht.
Maar vergeten
nooit meer....…
Gerrie
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.747 De tranen biggelen
vanuit mijn ogen
en stromen langzaam
over mijn gezicht.
Ze blijven gaan
en komen
vormen een gedicht
over je leven :
anders,
alleen ,
zuiver.
Heel stil word ik
na zo'n bericht…
De dood, dat is, niet meer de zon zien
poëzie
4.4 met 5 stemmen
1.359 De dood, dat is, niet meer de zon zien, is
Niet meer de sterren zien, aan hoge nachten,
De dood, dat is het niet meer mogen wachten,
De ochtendschemering, de duisternis.
De dood, dat is, het niet meer mogen zijn,
De dood, dat is, het niet meer mogen denken,
De dood, dat is, niet meer bewust U schenken
Weg, te worden tot een ander zijn.
De…
Doodgewoon een belletje
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.470 Een leven lang lief en leed
altijd was je er voor ons
Een thuis een vriend een pa
een voorbeeld voor ons allen
Ma nog ondersteunend
ook als zij het niet meer weet
Het lijkt nog gisteren
dat je naar de camping reed
Alles nu toch plotseling voorbij
na ma ook jij ons toch ook ontvallen
Zonder pa en ma voel me geen kind meer
ineens ben ik…
de laatste dag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.166 op het kerkhof snoei ik rozen en ik schrik:
de directeur graatmager in zijn nette pak
tikt mij op de rug en zegt: jij komt er wel
op de motormaaier kort ik lentegras
en bij het cederpark neem ik een teug
whisky uit de halve hells angels fles
daarna op naar het kinderenveld
ze passen onder halve steentjes
één voor één zeg ik ze zacht gedag…
verdriet
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.680 het laaiende vuur
gevoed door jouw verlies
is zelfs niet meer te doven
met al onze tranen…
Adieu mijn vriend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
945 Adieu mijn kleine drinkebroer;
vaarwel mijn grote vriend.
Dit afscheid valt mij zwaar,
jij hebt dit niet verdient.
De mens gaf niets om jou, geen moer.
Je praatjes en je lach,
die ik zo van je mag;
ik blijf er van verstoken.
Maar er werd zo mooi gesproken.
Ach, als jij jou vrienden nu eens zag.
Je stoel, je glas;
’t blijft onberoerd zo…
Komen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.071 De tijd van komen
is gegaan
en de tijd van gaan,
is niet meer!…
De roos op de kist
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.031 Ze ligt daar zo stil
In een gekoelde kamer ritselt
het vouwen van gekreukte lakens
Een laatste blik wordt geworpen
op de tijd die voort kruipt
in een sfeer van breekbaarheid
Voor anderen, onbekende gezichten
sieren de ruimte om haar heen
Fossiele gestalten die als verlate herinneringen
voorbij schuifelen geven pas
voor even
Ze…
EINDPUNT IN ZICHT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.420 Reeds met ’t eindpunt in zicht
ging jij ‘t laatste pad betreden
Je verlangde naar rust wellicht
in de eeuwigheid na het heden
Met de laatste adem om je lip
sloeg jij de laatste kadeweg in
In de verte naderde al ’t schip;
langer wachten, had geen zin
Met al de rust in je lieve hart
bezag jij mij een laatste maal
Op je uiterlijk niets…
Chambre ardante
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.060 zo mooi
heb ik je nooit eerder gezien
vreemd
-jouw onbuigzame lijnen-
een glimlach
of verbeeld ik mij dat maar
je handen bidden niet
zij houden elkaar…
HERFSTDAG
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.031 Het kerkje heft zijn toren
In 't nevelig verschiet
En uit den hagedoren
Trilt zacht een vogellied.
Er bloeit op veld en wegen
Geen enkel bloempje meer;
De zwarte najaarsregen
Sloeg 't laatste knopje neêr.
Een grijsaard gaat al hijgend,
Met wankelenden voet
Het smalle pad bestijgend,
Het kerkje tegemoet.
De blaadren vallen neder,…