5489 resultaten.
Te winter toen het had gesneeuwd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.097 Heer, schenk ons Uw gave gebenedijd:
Om enkel aandacht van U te wensen,
Om altijd vrolijk-berustend te zijn
In de vergetelheid der mensen.
Op den moeilijke weg naar U,
Hoort Gij alleen ons gaan,
Als toen we stapten over de sneeuw
Met onze rubberschoenen aan.…
om en nabij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 stel dat je iets niet moet vergeten
voor welke dag zou dat gelden
en wat als die dag voorbij zou gaan
-ongemerkt, zonder erg
zou iemand opletten of wolken
hun adem inhielden
ergens halverwege, zo nauw luistert
geen enkele toonhoogte
hoe belangrijk is dan onthouden
tussen alle dagen die zich versliepen
we moeten onze tijd nog voltooien…
Jij alleen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
659 Ik hou van jou
die woorden heb je al zo vaak gehoord
ik zeg ze immers elke morgen
als ik jouw lippen tot ontwaken kus
ik hou van jou
en enkel jij
kan inhoud geven aan die zin
want zonder jou blijven de letters
klankloos leeg in mij
ik hou van jou
jij alleen opent mijn hart
om wat ontbrak compleet te maken
in de stilte van mijn…
rare dagen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
627 je verstoppen
heeft geen enkele zin.
misschien een teken,
een nieuw begin.
om te leven
in hogere sferen.
vreemde mensen
leven als deuren.
hun gedachtes
blijven vaak gesloten.
ze worden omschreven
als debiele idioten,
maar... luister eens
naar hun hemelse teksten.
ieder woord is er perfect gekomen.…
geloof het of niet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
544 Al die voorgeprogrammeerde geloven
zijn net verschillende automerken
ze menen je van alles te kunnen
en mogen beloven
Met wat sjoemelsoftware ingebouwd
klinkt al wat ze zeggen voor menigeen
hoopvol en vertrouwd
Ach we rijden allen dezelfde weg
naar onze eindbestemming
het merk auto vormt voor
het bereiken geen enkele remming
Echter…
Miskende eenvoud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Zij copd en ik een knieprothese
Gehuwd met een kaaskop was ze
De mannen van de anodefabriek
Negeerden haar volkomen na het werk
Na het werk lagen de vieze kleren
Voor het oprapen, spoelden ze pek en
Petroleumcokes weg onder de douche
En leegden hun blaas waar zij bijstond
Sloof die slaafse arbeid verrichtte was ze
Slechts een enkeling…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 We slenteren over het zandpad
langs de opgedroogde bedding
van het riviertje
richting zandheuvels
waar een enkele boom
de kunst van eenzaamheid verstaat
als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik
we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof…
Zoeken en knielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Een antwoord is al vaak gevonden
maar ’t blijft een groot en diep geheim
dat nooit ten volle kan bekoren
en dat opnieuw doet zoeken naar de zin
van wat hier maar te vinden is, maar enkel
in gelijkenis en spiegels van de ziel.
Op zondagavond weet ik plots dat soms
ik even maar vol eerbied beter kniel.…
gespiegeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
405 ten diepste
mag je niets verwachten
zo is het bestaan
je komt en gaat, ongevraagd
naast iemand staan
zijn letters in gedachten
of woorden in de hand
het is enkel de eigen ziel
welke laag voor laag
vaak wordt uitgedaagd
stormen beheersen
eb en vloed
doen je wankelen
of schenken gif of
laten je drinken
uit tranenbloed
klem je vast…
Ware vriendschap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
706 Ware vrienden, het zijn
er
enkele.
Koester ze
op deze mooie aardbol.…
Brug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Wat zal mij dan op aard nog binden
Dan enkel wanhoop dat mij treft
Waar zal ik dan vertroosting vinden
Dat mij van verder ellende ontheft.
Maar altijd zul jij dan naast me staan
Om samen tot het einde door te gaan.…
Wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De bladeren zijn nog
mooi groen,
maar enkele zie je al
zichtbaar vallen.
Aan de kust is het
stormachtig
en moet je jezelf in
bedwang houden.
Op de pier zie je
enerverende golven,
die klotsen tegen keien.
De meeuwen kunnen
zich net
vliegend houden.
De zon laat zich af en
toe
glimlachend zien.…
Ogen montuur loos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 het voorspelbare grijs
had geen enkele eis
meer om voor te leven
ambities waren zoek
interesses verdwenen
netwerken ontevreden
toch ooit bij hiernaast
aangeklopt maar kreeg
meteen de kous op de kop
de goeroes zijn kwijt
hebben geen tijd meer
voor kwezelarijen
zo raakt doelgerichtheid
uit zicht zijn ogen montuur loos
nooit toekomstgericht…
Kleurden halveringstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 jouw passen
waren zo licht
dat zelfs in sneeuw
geen enkel spoor
zichtbaar bleef steken
ongerept bloeide
je glimlach zon
op smetteloos wit dat
schoonheid weerkaatste
uit zover het kon
fonkelende kristallen
kleurden halveringstijd
door intense straling
in kraakhelder blauw
smolt warmte uit kou
toen de laatste
sneeuw verdwenen…
Ik wandel.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Ik blijf gespaard van ongemakken
Ik wandel van het pad af,
mijn enkels in de bladen.
Wat is het toch weldadig,
zo in de herfst te baden.…
Liggende boeken....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 De boeken zijn erg moe
ze staan maar in de kast
maar worden niet aangeraakt
praktisch niet gelezen
laat staan verslonden
sommige maagdelijk onaangeroerd
geen enkel ezelsoortje
ze zijn dus maar gaan liggen
dat geldt ook voor De Bijbel
het boek der boeken
dat ligt meestal, opengeslagen
stuk gelezen op onderdelen
maar niet helemaal, het geheel…
Groene oase
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Enkele musjes hippen
over het zachte groene
gras.
De lupine is wonderlijk
en steekt er puntig
erboven uit.
De kleurencombinatie
maakt de tuin af.
Genietend van het
mooie weer zijn wij
dankbaar
voor wat er is en wat er
komen gaat.…
HET HONDJE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 de wereld laat voelen en zien
hij neemt me mee langs grachten
en grazige groene weiden
zee stranden parken en bossen
en prachtige paarse heide
zoveel waar ik nooit kwam
geen oog voor had voordien
ik had een hondje
een fantastisch dier
dat me overal mee naar toe nam
het wezentje liet mij
zo ongelooflijk veel zien
tranen wellen enkele…
Een Lach en Meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 lach de wereld over
lach de mensen toe
lach je zelf eens lekker uit
lach om al ons hypocriet gedoe
lach als blije kinderen
wees eens minder serieus
inderdaad doe het gewoon
maak die lange lange neus
en je zorgen zullen minderen
interesseer je even geen enkele fluit
voor welke bagger men over
je gedrag uit spuit
we moeten lachen het…
Stemmen
netgedicht
5.0 met 143 stemmen
811 ik heb hun stemmen
allemaal gehoord
in verleidelijk of
dwingende toon
zij opperden hun
mening en helemaal
niet ongewoon
maar wensen ook
bevestiging en graag
van hun patroon
natuurlijk is er
vrijheid van keuze
maar de pressie tot
accepteren is niet
zomaar af te leren
blijft een uitvloeisel
van macht die zich
niet enkel door woorden…
Geliefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
553 om onze droomgeheimen te delen
met zuurstof en zonnestralen
laat me de maan in jouw verhaal zijn
als de donkere nacht jouw droom bezoekt
met ademlucht en sprookjeszinnen
liederen die verhalen over beminnen
ik wil je kussen in het duister
het stille donker van de liefde
soms zegt een foto meer dan een brief
een bos meer dan een enkele…
Zielsverwant
hartenkreet
2.6 met 12 stemmen
587 Ik heb angst
om gevoelens te voelen
vooral dan de doornen
van dewelke geen enkele liefde
gespaard blijft.
En toch, ik hou zoveel van je,
je bent zo kostbaar in mijn hart
en dat al heel lang.
Dat zal zo blijven.
Ik wil je niet verliezen.
Daarom moet ik nu vooruit.
Weg die angst!…
Zou het helpen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 Jouw sombere buien zijn enkel te verklaren
door het eeuwige vallen van kleurige bla’ren.
Bij jou loeit september, al is het hoogzomer.
Leg je hoofd nu maar neer, mijn herfstige dromer.…
Liefde...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Misschien ook wel een beetje.
’t Is enkel maar een bloem.
Haar schoonheid verwelkt.
Dat geeft verdriet,
maar meer ook niet.
Liefde is zoveel meer.
Echte liefde, meestal maar
die ene keer.
Ze zal ook niet verwelken
als de schoonheid van de roos.
Dat is wat God bedoelde
toen hij het ons vertelde.…
Toen ik dan eindelijk gestorven was..
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
738 De man zei “ik ben Petrus” en keek me diep in de ogen,
hij schreeuwde “ je bent enkel naar hier geroeid
omdat je denkt dat de mensen je niet mogen..”
hij duwde m’n kano af en zuchtte dodelijk vermoeid.
Toen ik thuis kwam geurde het in de gang naar eieren en spek
en in mijn oren kriebelde het orgeltje van Ray Manzarek.…
Klaasje Zevensterstraat '60
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
587 juf een keertje voor
Dan was de klas een en al oor
En werd de dag fijn afgesloten
Één iemand kon een schaduw leggen Over de dag op weg naar huis
Hij joeg mij grijnzend angsten aan
Ik durfde niets ervan te zeggen
Bennie hing aan een klimrekbuis
Zo rood als een kalkoense haan
Zijn smoor zijn is mij toen ontgaan
Verbanden waren enkel…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren
voor even dicht en zien de bomen groeien;
we voelen dat niet enkel de materie ons kan
voeden met het licht, en willen verdergaan.…
jeugdig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 geschoren voor me uit
een uitdaging is geboren
en spring luid op het ronde hout
de armen houd ik uitgestrekt
om te balanceren als een jonge vogel
mijn glimlach is breed
en de ogen glinsteren aldoor in veelvoud
snelle pasjes dragen mij
als het ware speels vooruit
en raak steeds meer in vervoering
door deze plotse wens
met weliswaar een enkel…
De maat genomen
netgedicht
5.0 met 106 stemmen
479 statig dreven
voorbij verre
luchten zonder
ooit bevuild te zijn
zij bonkten
hun onlusten in
ronkende donders
en schichtten valse
bliksems met
gevaarlijke kleuren
uit de aarde
kroop angst als
mens verterend
ongenoegen
uit het diepst van
stinkende riolen
in een wereld
die zijn balans
verloren heeft
van de natuur
geen enkele…
Het verre licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb de
stukjes lente
gekoesterd
die wij samen
hebben
ontdekt
op onze
geheime plek
wat luwte
en een paar
straaltjes zon
een enkele
nachtvorst
op de rulle
snel drogende
ondergrond
heerlijk om jou
dadelijk weer
te zien met een
handvol duin
en glinsterend
zee-natuur wind
schrijnend koud
en venijnig guur
maar in je
gezicht…