36132 resultaten.
cadeau
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Het leven is het mooiste cadeau
maar velen hebben moeite met uitpakken…
Dit is wie ik ben
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 Dit is wie ik ben, ik ben ik, Ik ben mezelf,
Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg
Mag je me niet dan heb je pech
Niemand heeft gezegd dat je me leuk moet vinden
Maar geloof me het kan me helemaal niks schelen
Ik maak mijn eigen keuzes in het leven
Ik moet met me zelf leven
Bevalt het je niet blijf dan uit mijn leven
Je kan me niet veranderen…
Klaproos.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.151 Er bloeit een klaproos tussen de keien
van de oprit. Dit is een dag om te wachten
op wat niet komt : regen van november,
het graf dat openrolt, een oude moeder
die niet voorbijgaat. Wij kijken omhoog,
zien tekeningen in wolken verdwijnen.
Dit is levensecht. We dreigen te geloven
maar er is wat altijd blijft. Onder de grond
kiemt het…
Brief.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
765 Op de tafel ligt een brief met woorden
in potlood, half opgegeten. Hij was bijna
schoongemaakt : de laatste kruimels op
een hoopje geveegd. In het watermerk
het punt gegrift van grafiet en schilfers
klei. Ze arceerden samen houtskooletsen,
veegden met de bal van hun hand zachter
vlekken. De lijnen in almaar dichter parallel
nu bruusk…
Duizend jaar.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 In neon spuiten fonteinen een kunstmatig leven. Kijk,
ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland.
Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool
voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven, woorden
die versneeuwen. Het is een waan, misschien een leugen
om bestwil.…
Schrijn.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
662 ’s Morgens vlecht hij de haren voor ze wakker wordt
in rode kroonblaadjes. Hij kan haar beter niet plukken.
Ze verliest haar bloei zo vlug. Wat nog maar pas ontplooit,
verwelkt al na de middag. Ze blijft gebrekkig overleven.
Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten.
Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds
balsemt…
Water en Bloed
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
501 Leven is als een eeuwige oceaan,
waarnaar water altijd terugkeert.
Bloed, dat terugkeert naar het hart.
Zonder water kan geen vis zwemmen.
Zonder bloed kan geen mens bestaan.
Als kind genoot ik al van fonteinen.
Als oude man besef ik pas waarom.…
Nu
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
460 Mensen we leven
Nu
Sta daar
Maar
Eens bij stil
Begrijp je dan
Nu
Ook wat ik wil…
Het bootje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Langzaam deinde een bootje,
Deinde een bootje,
Langs het riet.
Verder en verder,
Deinde het bootje,
Terwijl het plek na plek verliet.
Sneller wanneer de wind opstak,
Trager wanneer deze ontbrak,
Dan werd het water reeds weer vlak.
Maar altijd bleef er die deining,
Een deining die nooit verzwakte,
Die het bootje deed dansen,
En de boeg golf…
Het binnenste hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 reizen naar de uithoeken
waar niemand komt, de kroegen
en kale vlaktes, de weelderige
tuinen met vijvers, de plekken
die je dacht ergens van
te herkennen, je kunt
te laat komen, te vroeg
op de verkeerde plek
of met je neus in de boter
je kunt verbergen, zwijgen
schreeuwen
prachtig zijn
niets meenemen na de dood
je kunt je overgeven aan leven…
Samenloop
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
435 vroeger, achter ons, of later
in de verte, een spoor in kalk
vingers op beslagen ruiten
ergens in de massa, op zeker
moment in een eindeloze tijd
nog dieper in het binnenste
van het blauwste van de zee
de monding van de rivier of
een wollen streep in kille vlucht
grondkleur in onbedekte termen
een smalle samenhang waar
onze wegen zich…
Leven als God in Frankrijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
797 Leven als God in Frankrijk
gemakkelijk en onbezorgd leven
dat is nu wel voorbij
velen hebben hun leven gegeven
Hun onbezorgde leven
is wreed verstoord
door een stel gewetenlozen
het is werkelijk ongehoord
Welk recht heb je
om voor een ander te bepalen
hun leven te vernietigen
voor jouw "idealen"
"Idealen" moeten zijn medemenselijkheid…
ja waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 me schaam
en al bijna dood ben
gaat het leven
als een scheermesschelp
dwars door ons heen
een seconde voelen we waar…
Het verborgen kind
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
561 soms huilt er 's nachts
een kind in mij
dat ik tot stilte maan
vertel haar van de dingen
die ook voorbij weer gaan
en over herinneringen
die bij haar zullen blijven
misschien wel
een heel leven
en dat zij leren moet
om ze een plek
te geven…
Onduidig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 hoe verschuivende dromen
-vluchtig als zij zijn-
neigen naar wankelmoed
zonder ooit naam te dragen
een levenstocht om te bewonen
alles vraagt zonder moeten
welke aanvaardt, drijft
in armen van water, op
wolken van wellicht, druppels
in het gezicht, onstervend
in het voorbijgaan
en daarmee intens geweest…
Het geluk van zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 de wereld
was volmaakt
toen wij kwamen
het kraambed in
uitstekende staat dat wij
meteen eigenden met namen
trokken ons plan
zetten alle stempels in
een persoonlijk perspectief
maar met warmte
en liefde de omgeving
delen deden we niet
het was ons gebied
met alles hebben en houden
gingen wij een leven opbouwen
niemand leerde…
Het altruïstische zijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
464 hoe kon het
zo vreselijk misgaan
met het altruïstische zijn
wij gingen voor hebben
nog meer bezitten
behouden in angst en pijn
dat binnenhalen bleek
een groteske vergissing
het meerdere was valse schijn
allen hadden samen
moeten zijn in delen
niet ik steeds beter dan jij
respect en om elkaar geven
zonder macht en geld
gewoon…
Alle scepsis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
511 ik heb de ramen
stevig gesloten
wil alleen nog
het geluid van boven in
mijn ontvankelijke geest
alle scepsis
over religieuze zaken
heb ik overboord gezet
het negatief stramien
was al vroeg aangelegd
hebben is voor mij
geen optie meer
wij komen zonder iets
het levenslange vergaren
eindigt zonder het gespaarde
besef eindelijk…
Vanaf nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 vanaf nu
schrijf ik vanuit
een andere wereld
eentje waarin
mijn glimlach
niet meer weg
te poetsen valt
waarin ogen
weer mogen
twinkelen
waarin het leven
mij uitnodigt
voor een dans
die onweerstaanbaar is
zodat ik mij mee
laat voeren
op het ritme
van de wind
zelfs als de zon
niet schijnt
straalt mijn hart
uit duizenden
en hoop…
wolkenzwemster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 wat zij onder ogen denkt, blijft nog
ongezien. ze snijdt uit littekens
het ijs in rechte banen. met stukken
bouwt ze wat bewegen kan. ergens
ademen kieren in haar plaats. ze scheiden
ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak
zoekt ze kleuren, danst ze zonder as.
zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag
zwemt ze naar de wolken.…
Daar was ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 Daar liep ik
Daar at ik
Daar sliep ik
Maar nu niet meer
Ben niet gaan zweven
Want nog steeds in leven
Maar daar was ik
Nu ben ik hier…
doorbraak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 laten we ons aanmatigen
de mist met handen
en voeten eten, het land
voorbij de grens betreden
in dubbelgang voortgaan
doorwaadbaar, hadden
we al een vliegende schotel
gevangen, dichter dan nabij
naar een mateloos helder-
laten we verblijven, hier, nu…
een bewogen beeld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
420 we moesten opletten
hielden camera's en iPhones klaar
het duurt maar even
voor je 't weet is het moment daar
een prachtig uitzicht
gouden bergen, eeuwig leven
wisten wij veel
we waren pas halverwege
nu is het te laat
alles verdwenen uit het zicht
de herinnering vervlogen
soms zwart, meestal overbelicht…
Meisje in leeszaal
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 zwijgend kijkt ze
met nietsziende ogen
naar al die titels
van ongelezen boeken
ze zoekt zich zelf
waar te beginnen
met alle raadsels
die het leven stelt?
starend tast zij
in een geopend boek
verwondering zal steeds
haar drijfveer zijn…
orthogonaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
423 dit noemen we toeval
een gebeurtenis
of raakvlak
het lijkt nog het meest op
een feitelijke onderbreking
ooit aangespoeld als
eencellige en inmiddels
verankerd met loodlijnen
staand, turend langs de
kromming van eindigheid…
Wachten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.085 Kwetsbaar
lig je daar in je bed
steeds verder weg
van de wereld
weg van het leven
rust is nu waar je naar verlangt
en dat je in vrede mag gaan
waar het eeuwige licht je vangt…
Moederloos
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.000 zolang de muren
om jou heen blijven
en stilte niet wordt verbroken
er geen krant
of journaal
jouw leven binnendringt
zal jij nog zingen
over vroeger
en vertellen van het kind
Ik zal luisteren
soms beamen
jouw verstoppen
nooit beschamen
maar soms wil ik
graag ontsnappen
aan het leven
dat jij lijdt…
anadroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 aan de rand van het wuivende bos
tegen het kleurloos van schuivende wolken
een wegstervende trein, weet je nog dat
ieder van ons, hoewel onwetend, samen
het verschil der delen, ons beider geheel
onvergeetbaar in wat komen zou, gegrift
als ontmoeting van verlate tijdgeesten
grenzend aan de binnenkant van donkerte
geduldig onafwendbaar…
De echte meerwaarde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
491 wat realiteit ontkent
geeft juist een
zachte vleug aan het leven
zoals verrassing een
product is van ontdekken
ontkenning vaak bevestiging mist
natuurlijk kijk ik altijd
maar of ik alles zie
blijft een vraag van kwaliteit
diversiteit is onze schat
maar het bestaan heeft
al snel zijn eigen keus gedaan
waar echter tegendraads
het…
meridiaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 muren moedigen doofheid aan, mijn
aanwezigheid is louter postnataal
ondeelbaar in wormgaten, wormstekig
de trap kraakt naar hoogte
als geratel van ketenen, als de
vroomheid van een gewatteerde nacht
tot hier reikt mijn schaduw, onwetend
van halvering, vervalwind, ranonkel, van
begrip zonder begrijpen
smaak van evenwicht aan keelrand…