Alle inzendingen over dankbaar leven,

36132 resultaten.

Sorteren op:

cadeau

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
Het leven is het mooiste cadeau maar velen hebben moeite met uitpakken…
marijke3 april 2015Lees meer >

Dit is wie ik ben

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Dit is wie ik ben, ik ben ik, Ik ben mezelf, Ik zeg wat ik denk en ik doe wat ik zeg Mag je me niet dan heb je pech Niemand heeft gezegd dat je me leuk moet vinden Maar geloof me het kan me helemaal niks schelen Ik maak mijn eigen keuzes in het leven Ik moet met me zelf leven Bevalt het je niet blijf dan uit mijn leven Je kan me niet veranderen…

Klaproos.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Er bloeit een klaproos tussen de keien van de oprit. Dit is een dag om te wachten op wat niet komt : regen van november, het graf dat openrolt, een oude moeder die niet voorbijgaat. Wij kijken omhoog, zien tekeningen in wolken verdwijnen. Dit is levensecht. We dreigen te geloven maar er is wat altijd blijft. Onder de grond kiemt het…

Brief.

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 765
Op de tafel ligt een brief met woorden in potlood, half opgegeten. Hij was bijna schoongemaakt : de laatste kruimels op een hoopje geveegd. In het watermerk het punt gegrift van grafiet en schilfers klei. Ze arceerden samen houtskooletsen, veegden met de bal van hun hand zachter vlekken. De lijnen in almaar dichter parallel nu bruusk…

Duizend jaar.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
In neon spuiten fonteinen een kunstmatig leven. Kijk, ze spelen. Een vuurtoren waarschuwt voor het vasteland. Hij telt de stralen, schikt ze naast elkaar en bouwt een aureool voor de hemel. Wit licht waarop hij wil schrijven, woorden die versneeuwen. Het is een waan, misschien een leugen om bestwil.…

Schrijn.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
’s Morgens vlecht hij de haren voor ze wakker wordt in rode kroonblaadjes. Hij kan haar beter niet plukken. Ze verliest haar bloei zo vlug. Wat nog maar pas ontplooit, verwelkt al na de middag. Ze blijft gebrekkig overleven. Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten. Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds balsemt…

Water en Bloed

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
Leven is als een eeuwige oceaan, waarnaar water altijd terugkeert. Bloed, dat terugkeert naar het hart. Zonder water kan geen vis zwemmen. Zonder bloed kan geen mens bestaan. Als kind genoot ik al van fonteinen. Als oude man besef ik pas waarom.…

Nu

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
Mensen we leven Nu Sta daar Maar Eens bij stil Begrijp je dan Nu Ook wat ik wil…

Het bootje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Langzaam deinde een bootje, Deinde een bootje, Langs het riet. Verder en verder, Deinde het bootje, Terwijl het plek na plek verliet. Sneller wanneer de wind opstak, Trager wanneer deze ontbrak, Dan werd het water reeds weer vlak. Maar altijd bleef er die deining, Een deining die nooit verzwakte, Die het bootje deed dansen, En de boeg golf…
Daphne10 augustus 2015Lees meer >

Het binnenste hart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
reizen naar de uithoeken waar niemand komt, de kroegen en kale vlaktes, de weelderige tuinen met vijvers, de plekken die je dacht ergens van te herkennen, je kunt te laat komen, te vroeg op de verkeerde plek of met je neus in de boter je kunt verbergen, zwijgen schreeuwen prachtig zijn niets meenemen na de dood je kunt je overgeven aan leven…
Iniduo14 augustus 2015Lees meer >

Samenloop

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
vroeger, achter ons, of later in de verte, een spoor in kalk vingers op beslagen ruiten ergens in de massa, op zeker moment in een eindeloze tijd nog dieper in het binnenste van het blauwste van de zee de monding van de rivier of een wollen streep in kille vlucht grondkleur in onbedekte termen een smalle samenhang waar onze wegen zich…
Iniduo1 november 2015Lees meer >

Leven als God in Frankrijk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 797
Leven als God in Frankrijk gemakkelijk en onbezorgd leven dat is nu wel voorbij velen hebben hun leven gegeven Hun onbezorgde leven is wreed verstoord door een stel gewetenlozen het is werkelijk ongehoord Welk recht heb je om voor een ander te bepalen hun leven te vernietigen voor jouw "idealen" "Idealen" moeten zijn medemenselijkheid…
Leidy16 november 2015Lees meer >

ja waar

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
me schaam en al bijna dood ben gaat het leven als een scheermesschelp dwars door ons heen een seconde voelen we waar…

Het verborgen kind

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
soms huilt er 's nachts een kind in mij dat ik tot stilte maan vertel haar van de dingen die ook voorbij weer gaan en over herinneringen die bij haar zullen blijven misschien wel een heel leven en dat zij leren moet om ze een plek te geven…
Dianah2 maart 2016Lees meer >

Onduidig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
hoe verschuivende dromen -vluchtig als zij zijn- neigen naar wankelmoed zonder ooit naam te dragen een levenstocht om te bewonen alles vraagt zonder moeten welke aanvaardt, drijft in armen van water, op wolken van wellicht, druppels in het gezicht, onstervend in het voorbijgaan en daarmee intens geweest…
Iniduo7 april 2016Lees meer >

Het geluk van zijn

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
de wereld was volmaakt toen wij kwamen het kraambed in uitstekende staat dat wij meteen eigenden met namen trokken ons plan zetten alle stempels in een persoonlijk perspectief maar met warmte en liefde de omgeving delen deden we niet het was ons gebied met alles hebben en houden gingen wij een leven opbouwen niemand leerde…

Het altruïstische zijn

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 464
hoe kon het zo vreselijk misgaan met het altruïstische zijn wij gingen voor hebben nog meer bezitten behouden in angst en pijn dat binnenhalen bleek een groteske vergissing het meerdere was valse schijn allen hadden samen moeten zijn in delen niet ik steeds beter dan jij respect en om elkaar geven zonder macht en geld gewoon…

Alle scepsis

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
ik heb de ramen stevig gesloten wil alleen nog het geluid van boven in mijn ontvankelijke geest alle scepsis over religieuze zaken heb ik overboord gezet het negatief stramien was al vroeg aangelegd hebben is voor mij geen optie meer wij komen zonder iets het levenslange vergaren eindigt zonder het gespaarde besef eindelijk…
wil melker1 augustus 2016Lees meer >

Vanaf nu

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
vanaf nu schrijf ik vanuit een andere wereld eentje waarin mijn glimlach niet meer weg te poetsen valt waarin ogen weer mogen twinkelen waarin het leven mij uitnodigt voor een dans die onweerstaanbaar is zodat ik mij mee laat voeren op het ritme van de wind zelfs als de zon niet schijnt straalt mijn hart uit duizenden en hoop…
LadyLove8 september 2016Lees meer >

wolkenzwemster

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
wat zij onder ogen denkt, blijft nog ongezien. ze snijdt uit littekens het ijs in rechte banen. met stukken bouwt ze wat bewegen kan. ergens ademen kieren in haar plaats. ze scheiden ruimte tot het nooit veilig wordt. in het wak zoekt ze kleuren, danst ze zonder as. zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag zwemt ze naar de wolken.…

Daar was ik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Daar liep ik Daar at ik Daar sliep ik Maar nu niet meer Ben niet gaan zweven Want nog steeds in leven Maar daar was ik Nu ben ik hier…

doorbraak

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
laten we ons aanmatigen de mist met handen en voeten eten, het land voorbij de grens betreden in dubbelgang voortgaan doorwaadbaar, hadden we al een vliegende schotel gevangen, dichter dan nabij naar een mateloos helder- laten we verblijven, hier, nu…
Iniduo8 januari 2017Lees meer >

een bewogen beeld

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 420
we moesten opletten hielden camera's en iPhones klaar het duurt maar even voor je 't weet is het moment daar een prachtig uitzicht gouden bergen, eeuwig leven wisten wij veel we waren pas halverwege nu is het te laat alles verdwenen uit het zicht de herinnering vervlogen soms zwart, meestal overbelicht…
Iniduo5 februari 2017Lees meer >

Meisje in leeszaal

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
zwijgend kijkt ze met nietsziende ogen naar al die titels van ongelezen boeken ze zoekt zich zelf waar te beginnen met alle raadsels die het leven stelt? starend tast zij in een geopend boek verwondering zal steeds haar drijfveer zijn…

orthogonaal

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
dit noemen we toeval een gebeurtenis of raakvlak het lijkt nog het meest op een feitelijke onderbreking ooit aangespoeld als eencellige en inmiddels verankerd met loodlijnen staand, turend langs de kromming van eindigheid…
Iniduo4 maart 2017Lees meer >

Wachten

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Kwetsbaar lig je daar in je bed steeds verder weg van de wereld weg van het leven rust is nu waar je naar verlangt en dat je in vrede mag gaan waar het eeuwige licht je vangt…
ria6 maart 2017Lees meer >

Moederloos

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.000
zolang de muren om jou heen blijven en stilte niet wordt verbroken er geen krant of journaal jouw leven binnendringt zal jij nog zingen over vroeger en vertellen van het kind Ik zal luisteren soms beamen jouw verstoppen nooit beschamen maar soms wil ik graag ontsnappen aan het leven dat jij lijdt…

anadroom

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
aan de rand van het wuivende bos tegen het kleurloos van schuivende wolken een wegstervende trein, weet je nog dat ieder van ons, hoewel onwetend, samen het verschil der delen, ons beider geheel onvergeetbaar in wat komen zou, gegrift als ontmoeting van verlate tijdgeesten grenzend aan de binnenkant van donkerte geduldig onafwendbaar…
Iniduo23 juni 2017Lees meer >

De echte meerwaarde

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 491
wat realiteit ontkent geeft juist een zachte vleug aan het leven zoals verrassing een product is van ontdekken ontkenning vaak bevestiging mist natuurlijk kijk ik altijd maar of ik alles zie blijft een vraag van kwaliteit diversiteit is onze schat maar het bestaan heeft al snel zijn eigen keus gedaan waar echter tegendraads het…

meridiaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
muren moedigen doofheid aan, mijn aanwezigheid is louter postnataal ondeelbaar in wormgaten, wormstekig de trap kraakt naar hoogte als geratel van ketenen, als de vroomheid van een gewatteerde nacht tot hier reikt mijn schaduw, onwetend van halvering, vervalwind, ranonkel, van begrip zonder begrijpen smaak van evenwicht aan keelrand…
Iniduo24 september 2017Lees meer >