5288 resultaten.
sluit de ogen na het lezen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.049 in dit moment
van eeuwige stilte
waar vogels zwijgen
en mijn hartslagen
zich rustig aan
elkander rijgen
vertoef ik in tederland
met zachte tonen
van een fluisterende wind
ervaar het warme zand
onder mijn blote voeten
en valt de rust mij toe
verdwijnt al het moeten
dit voortschrijdend genoegen
van geluk en zaligheid
doordrenkt…
lente
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
808 aan de belofte van groen in de bomen
zie je dat de lente weldra gaat komen
alle vogels fluiten blij het lied
de lente komt, zie je dat niet?…
De natuur en de wereld.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Met wat zich allemaal voordoet---
In de wereld
De zon hoog aan de horizon
De maan die stilaan tevoorschijn komt
De sterren die zich laten zien
De vogels hoog in de bomen
Ik hoop en hoop---
Dat alles beschermd zal blijven
En dat de mens beseft---
Met wat hij allemaal heeft
En niet zijn ogen sluit.…
Stil
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.245 De vogels zingen op de takken maar ik hoor ze niet. Kinderen spelen op straat maar ik zie ze niet.
Wat ik hoor, is alleen nog maar jouw koude stem die mij vergat, jou woorden die mijn hart in stukken braken.
Beloftes die je zo maar liet vallen, mijn handen die je zo maar loslieten, dit zijn de dingen die mijn ogen nog steeds zien...…
Uitgewiste droom
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.208 Ik zocht haar
langs een onbetreden pad
vond haar
bij de verborgen bron
Ik keek haar aan
had bloemen in de ogen
Ze plukte de grootste
Een sneeuwwitte vogel
vloog op
bij de klanken van
een betoverend koraal
Zij dronk van
het tijdloos water
ademde kristallen
in mijn bevende mond
Toen lachte ze
en zei :
Heb me niet lief
Ik besta…
grondig getest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
806 de natuur dan wel verkracht
ligt er als verdoofd bij toch
is ze nog springlevend en
experimenteert ze er op los
ik doe dan maar de test
plant een stok in de grond
en wacht gespannen af
wat er zal gebeuren
de stok wordt geen boom
nee, dat niet, maar wel
klimt een plantje omhoog
vinden vogels een rustplekje
en houterige wormen bij de vleet…
adem mij de zee
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.030 ik zag
hoe jij speelde
en ik bleef geloven
jonge meeuwen en het licht
werden opgetild
tussen handen
en je mond, zo mooi
om te zien
-slaap maar, liefje-
ik wilde blijven
om alles te begrijpen
huilde en lachte
om blauwe gedichten
zoals ‘in morgen’
het woord werd wind en vogels
wisten wolken
-slaap maar, liefje-…
het landschap van de maanvogel
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
717 een vogel vloog
voorbij lente en zomer
kleefde stilte
aan het raam
en ik dacht nog, zing
zing de dag, zing je gave
nu het nog kan
in een brede schaduw van het gras
en de ingevlochten, vele
dromen
maar de nacht moest zo verlopen
en mijn woorden waren traag
ach, deze koude
deze vroege, kale koude
er lag al sneeuw op de maan…
Nieuwjaarsochtend
netgedicht
3.3 met 41 stemmen
5.890 In mijn hart vliegt een vogel
Rustig, langzaam over…
Ongeluk
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.307 Een vogel vliegt voorbij hoog in de lucht.
Weet direkt al de finale.
Maar kijkt vooruit en blijft de eerste van de vlucht.
De muziek is nu een flop
en het lachen is verstomd.
Geen van beiden staat meer op.…
Monoloog
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
771 vreemde droefheid
bouwt muren
rond woorden
en steeds vaker
ben ik de schaduw
van iedere dag
onder bomen
en wolken
dicht gewaaid
krom ik mijn handen
rond het eenzame lied
over druppeldiepe
stenen en
rauwe monden
schuurt het zand
de hese zinnen
van vogels die
ik niet herken maar
stroomafwaarts huilen
achter de schaduw…
Stilte
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.900 In de stilte van mijn kamer
denk ik aan de zomer die weer komen gaat
met warm stuivend zand
en dunne hemden zonder trui
Aan glazen met beslagen buitenkant
vogels laagscherend over land
en dampende straten na een regenbui
Aan de kinderstemmen ’s avonds laat
Een hond die door de modder gaat
Aan wandelingen door het bos
en picknicken…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 een langgerekte vijver plooit
zich minzaam in het park
te midden van oeroude bomen
trots op hun massieve kracht
een houten brugje spant zich ingetogen
door het heimwee en wat oude dromen
tot rust en milde troost gekomen
vindt in de spiegeling wat mededogen
wat eenden glijden schadeloos onderdoor
geen vogel vliegt nog op daarvoor
twee eksters…
Liefde
gedicht
3.8 met 44 stemmen
18.393 Kon ik een vogel zijn -
maar de nauwkeurigheid ontbreekt me
zoals het vertrouwen. Ik kijk naar je
en huiver. Spreek me aan, want ik zwijg,
verdraag mijn wurggreep, verdraag
de onbeholpenheid, verdraag mij, liefde.
------------------------------------------------
uit: 'De encyclopedie van de grote woorden, 2005.…
verslaving
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
2.190 ik maak je hard, harder dan
je glimlach en verlangen zachter
alsof je hier nooit bent geweest
in de nacht met sterren
de koelte van de nacht
ons samentrekken
bij elkaar, het laken
tot de nek
elkaar kussen geven
voor het fluiten van de vogels
het licht dat uitrust van de dag
je weggaat en terugkomt
het kraken van het bed
jij warmte…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige kou
van alle onleesbare
en ijle windwoorden
wie zal nu nog
de stilte begrijpen
van de vogel…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.288 Vlugge vogels vliegen vlot
door dromerige dalen
flitsen door verhalen
langs de liefde en het lot.
Grijnzend grazen grote ganzen
gras is groen en lekker vet
als zij dit krijgen voorgezet
begint spontaan het gulzig schransen.…
Grijnzend grazen grote ganzen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
819 Vlugge vogels vliegen vlot
dromerig door stille dalen
flitsen door natuurverhalen
langs de liefde en het lot.
Grijnzend grazen grote ganzen
gras is groen en lekker vet
krijgen zij dit voorgezet
volgt spontaan het gulzig schransen.…
het einde van de dag
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.958 ik treed uit je ogen
en ga wat dichter
naar de verte
elke stap opent
de einder waar
schreeuwende vogels
beuken tegen de branding
van barstend zelfbedrog
wanneer dagen korten
en zich losrukken
van wat ooit vleugels waren
over een vlakke zee
van meisjesjaren
die ik meedroeg
op mijn heupen
voor jij in mijn tepels beet
en het naïeve…
Manshoog ´t gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.124 Bijna manshoog
het gras hier
Van watervogels
hoorbaar vertier
´t roept en lokt
Vragen stellen we uit
aan de groengele oever
van de trage rivier
Wij nestelen ons
wijken eerst
aren en halmen
leggen zich als
bij wind neer
Wij,gelieven
weten van geen
talmen
geven ons blozend bloot
En de vogels...…
ontmoette zo je lach
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
745 je raam sprak donker
kon geen licht verstaan
je schaduw op behang
was er nog niet zo lang
gebogen over boeken
het internet paraat
zag ik je woorden zoeken
studerende tot avonds laat
dromend keek je vaak
naar buiten hoorde dan
dezelfde vogels fluiten
ik ontmoette zo je lach
zag gordijnen plotseling
verdwijnen en dozen stapelden…
zinkochtend
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
796 plexiglas steentjes de bussen gokken
haalt - niet- één rennende scholier
aan de oevers van de zinkrivier
zuchtende; spugende; jammerende wagens
naar de oppervlakte gesleurd
achter de ramen- satellietoren, satellietogen
van hun baasjes schouders volgend, spinnend
verwonderd- waarom is iedereen
nog voor de eerste regendruppel moe;
en hoe de vogels…
De rust van de natuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
812 Ik luister naar de wind
De stilte bevalt me wel
Dan zit ik op mijn kamer
starend uit het raam
en zie de vissen zwemmen
hoor de vogels fluiten
en voel ik de rust
de rust van de natuur
Het waait een beetje
de takken gaan heen en weer
Groene blaadjes worden bruin
en bedekken later de grond
Het ritselen is rustgevend
ik word er kalm van…
Welvaart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
925 Hier, waar haast de rust vermoord
de eenling niet langer wordt gehoord
de vogel ons inmiddels is ontvlucht
en zelfs de vis steeds verder vlucht.
Dit land, zowat ontdaan van frisse
lucht en ruimte, en waar het dier
zich heimelijk verbergen moet en
men zijn naaste niet langer groet.…
Hij
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.220 Alleen maar denken wil ik
aan hem
hij met zijn eerlijke ogen
dagen zijn te lang
nachten te kort
laat me slapen
en maak me wakker
als hij er is
laat de mensen wijs zijn
laat de vogels zingen
laat de honden hun spel spelen
laat de kinderen slapen
laat hem mijn spiegel zijn...…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Voorzichtig fluiten van een vogel,
toch is er stilte.
Betonnen warmte,
massieve geborgenheid.
Gekrioel geleid in goede banen,
groet of glimlach, vluchtig doel.
Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten.
Zoveel dat je wordt opgeslokt,
het hoofd omhoog en boven water,
zo turend naar de horizon.…
prinsheerlijk door het jaar.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
548 en daar op een fluit blazend met
de vogels om me heen, zal ik
van schilderijen genieten en
thee voor mezelf inschenken-
en eenmaal terug de luiken weer
openen om jou te begroeten, in
de lente ik je hoop weer te zien,
dus, we zien elkaar weer, later!-…
door de nevels van morgen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
868 laat me spelen
in de spiegel van werkelijkheid;
verwonderd om de vogels
in de lucht
waar ik niet wil denken, hoef te denken
en het stamelen kan achterlaten
bij elke vraag die je stelt
over liefhebben, dicht tegen mensen
en het verliezen aan
ik zie je graag, zeg ik dan
maar ik hou ook van
een steen
-het is stil
overal waar ik…
Opgeven
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
646 Dus wil hij opgeven, waar hij mee begon
zodat de vogel van de daken zong,
dat de grootste opgave misschien wel was,
de beslissing te nemen op te geven.
En zo was het.…
Zaailing van zwarte grond
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.193 Brechtje Blaasbalg slingert heen en weer
tussen kwaad bloed en koudvuurspoor
ze zal geraakt worden door de knoet
van het luid klappend volk
zij rekent niet meer in dagen of nachten
tot de oogst aan haar voeten ligt
zal zij wagen om dit godvergeten land
van man en macht te ontschragen
het vuur in haar ogen ontvlamt de gerst
vogels verschrikken…