7277 resultaten.
Liefdeszee
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
910 Nooit had ik
een betere minnaar
dan de zee
niemand kan mij
zo volledig omarmen
ieder plekje strelen
ondertussen mijn innerlijke helen
zelfs in de winterse kou
als ik alleen maar kijken kan
laat ze mij in zachte
of in woeste golven weten
ik wacht op jou…
Energie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
918 zee spoelt
ongeschreven zinnen weg
laat verzonken voeten
achter
opkomende vloed
brengt nieuwe woordenstroom
ik omarm de nu
nog ongekende dromen
tomeloze kracht
overspoelt me plots
de energie van de oceaan
heel even van mij…
Nu de doos leeg is
gedicht
2.5 met 53 stemmen
13.088 Nu de doos leeg is
is de zee krachteloos.
Nu de doos leeg is
is er enkel de trog.
De muren schreeuwen:
bonbons for ever!
Maar de doos is leeg.
-------------------------
uit: 'Bodemzin', 1987.…
winterstrand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
915 rustig ademend vlijt zich de zee
tegen het koude land
wil zich de wangen koelen
diep verzinkt de stap
in het vergeten van een zomer
drijven bikken in een grijze verte
daar aan die oeverrand
waar vlokken in het onzekere landen
vinden zich onze lippen.…
WATERSTROOM...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.097 hartje winter
ontdooien
Herinneren dat
we elkaar
-in 't voorbijgaan-kusten
In de nek
op de lippen
en de vingertoppen
We waren niet te stoppen
als een waterstroom
op weg naar zee.…
Vrede
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.937 Vrede sluiten
in je hart
onderhuidse strijd
tastbaar
aanwezig
bij maanlicht
vallen tranen
als dauwdruppels
in zee
zij vormen parels
in je hart
hun glans
houdt je warm
in de nacht
de wind fluistert
jouw naam
een fata
morgana…
Puzzel gebruiksaanwijzing
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.478 Plaats in een cirkel
de stem in je hoofd
die langzaam
rustig zegt,
daarin hemelsbreed
een zee
en het geluid
als een schelp
om de kusten.
Leg nu de nacht
op ooghoogte
en daarmee de mond
als een liggende maan.
Sluit vervolgens
het lichaam
verlammend daaronder.…
Als ik de zon zie zakken
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.586 Als ik de zon zie zakken
ver weg in de zee
dan dwalen mijn gedachten
die zweven met haar mee.
Naar mooie warme landen
met palmen en een strand
daar ergens aan het water
daar aan de overkant.
Maar ach het zijn maar dromen
een verlangen van mijn geest
zelf ben ik nooit verder
dan Camperduin geweest.…
HET ELEMENT WATER
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
677 De zee
weet zich te roeren
Eb en vloed
in een etmaal
Maar soms
heeft ie dat stoere
Springt huizenhoog
door volle maan geholpen
We noemen dit
springtij
Voorspelt wordt het
en soms beloofd
Wordt niet door
iedereen geloofd:
De kracht
van het element water.…
De moed om te dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.348 Ik wil zachtjes vertrekken
mijn gedachten uitstrooien
niemandsland ontdekken
waar duinen nog glooien
Ik wil de parels stelen
uit de tempels van de zee
zonder angst voor zovelen
vecht ik voor ons twee
Ik wil in het reine komen
elk greintje moed oprapen
maar hoe kan ik over iets dromen
als ik daar niet van kan slapen?…
nutteloos hart
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
978 Wind neem mee
Wat verschrompeld en broos
Treurig bonkt in mijn borst
Strooi het in flinters uit
Over zee
Laat golven de pijn blussen
En de nevel
Als verzachtend tapijt
Mijn eenzaamheid sussen.
Wind neem mee
Dit verdorde hart.…
mediterranee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
999 de zon
brandt op het terras
mijn schaduw tegen het glas
de zee
hangt boven de reling
blauwgroen waterpas
morgenstil
breekt het smeedwerk
mijn blik in lichtpanelen
tussen witte parasols
om het zwembad heen
ligt tweedelig een ode aan de zon.…
lenig als de wind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.390 ik ga naar zee
kom je mee
vroeg zij
langs de schuimkraag
op het strand
vindt je mij
in een glooiing
van fijn zand
vlakbij
veelkleurig
streek een vlinder
op haar dij
ik ben
niet kleurenblind
lachte zij
ik ben
als ebbe en vloed
zei hij
ik ben
lenig als de wind
zei zij.…
Carthago
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.412 je ligt
allicht
voor alle eeuwigheid
in 't stof der dagen
te wachten
tot de zon
nog één keer
je genade geeft
blootvoets
kaal geschoren
verminkt
tot in het bot gebroken
de zee
tot troost
bij ebbe en bij vloed
beweent je kroost.…
Poëtische logica
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
739 Je kunt blozende
rozen
plukken op de maan
wollen wolken weven
in golvende zee
zonnegoud
naar aarde dragen
of de wind om adem vragen
wanneer je dichter bent
maar geen enkel woord beschrijft
de diepte van 't gevoel…
Vague de chaleur
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
900 Ik waan mezelf
twintigduizend mijl
onder zee,
snak naar adem
en worstel
door de borrelende hitte
naar een oppervlak
dat geen bevrijding brengt:
de nacht stort zich
als een gloeiende golf
op de brulboeien
van mijn ogen.…
magenta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
509 oker ook, felblauw
en een ringeltje wit
rimpelend straten wolken
en de zon klautert beschaamd
vanachter de grens met Duitsland
overstijgt ons nederig land
en kletst bekend rood, eind
einder, een zee sist
dag dag…
Kust zoete rode appelblozen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
449 Haar ogen blauw
van hem zijn zwart
ze begrijpt maar
weinig van wat hij zei
en soms teveel
zij zag het licht
in blauwe regen
hij kijkt naar
de vervuilde zee
drijft op golven
schuimig caramel
kust rode appelblozen
kruit gekruid met kaneel…
Koudwatervrees
snelsonnet
3.0 met 14 stemmen
1.576 Weer doken tal van dapperen in zee
Al hielden zij het hoofd wel boven water.
Maar lukt hen dat het komend jaar ook later?
Dat is maar zeer de vraag naar mijn idee:
Er komt, zo zegt men, een ontslaggolf aan.
Dan zullen velen kopje-onder gaan.…
Wortels voor de neus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
467 Ziet gans het land wit van sneeuw in vlokken
Files staan van Muiden tot Almere
Waar men wil maar niet kan asfalteren
Met aan kust de seinen ingetrokken
Windstil zelfs bij zee gaat het niet stuiven
Weer voor pop en bal laat ons maar schuiven…
Zorgeloos leven
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.174 Een leven als een woeste zee met torenhoge golven
of als een donker woud vol hongerige wolven.
Geen veilige plaats, geen geborgenheid,
nog steeds geen pad dat naar een zorgeloos leven leidt.…
Contouren vervoeren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
438 De laatste resten van de zon
vormen contouren aan d'horizon
land en zee nog vaag in zicht
vervoeringsbasis voor gedicht
de dag is op, voelt zich moe
is aan de schemering toe
d'avond voelt nog wel d'r pit
zodat er nog geen nacht in zit…
Maan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Onzichtbare kracht
Schuilgaand achter wolken, verdiept in de nacht
Peurt zij essentie
Trekt aan en versmelt
Weerwolven en engelen metaformeren
De zee zwelgt en daalt
Zo karnt de wijze
Dienend en dienstbaar als het oog van een storm
Uit furie, vrede!…
Baken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
773 Elke zee is veilig
Elke haven is een thuis
De reis is vol vertrouwen
Zelfs breekbaar gaat niet stuk
Wanneer je elkanders baken bent
En elkaar om beurten volgt
Zoveel meer zul je behouden
Op golven van geluk…
langs de ijssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Misschien dat de zee
in de verte dorstig wacht.
Misschien…
Kleurboek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
448 in een sprankelende waas
halverwege de horizon
lijken shepen slechts speelgoedbootjes
nachtstilte zeilt onder een gouden maan
sterren slapen glanzend
in een holte boven zee
mijn hart van koraal echo't
de golven hartstochtelijk
als een kleurboek van dromen…
Letterzee
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
678 ik schrijf niet langer met een pen
maar met zeewater
gewoonweg omdat zij alles begrijpt
in welke taal dan ook
mijn woorden zijn immers de mijne niet
het zijn vondelingen van de zee
ze golven vloeibaar tot aan mijn voeten
waar ik ze enkel op te rapen heb
om er daarna mee te spelen
tot ze een eigen letterzee vormen…
Stella Maris
gedicht
3.0 met 22 stemmen
7.739 Zij is een ster - ik ben op zee
in stilte reist ze - met mij mee.
------------------------------------
uit: 'Gevleugeld/ontvleugeld', 1996.…
Vergeten is de loslaatpijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 soms licht
de zee nog op in het
blauwgroen van je ogen
verdrijft een zonnestraal
de donkere schaduwen
die onrust spoken
zingt je stem
een liedje uit
vervlogen tijden
vatten je handen
in herkenning
warm de mijne
dan lach je naar me
in gelukkig zijn
vergeten is de loslaatpijn…
ongrijpbaar
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
580 soms hangt het achter wolken
in een ongrijpbare blauwe zee
achter mist van vervuiling
diep tussen de halve maan
mensen gekenmerkt als mieren
zo ongrijpbaar dat het lijkt.
zoveel miljoen lichtjaren
vertekend dit enorme gevoel…