36132 resultaten.
samen zijn.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
828 mijn droomvrouw dat ben jij,
de vrouw van mijn leven,
met jou ben ik gewoon heel blij,
je laat mij van geluk weer zweven,
mijn wonder dat ben jij,
het voelt goed om gelukkig te zijn,
jij bent alles voor mij,
bij jou voel ik mij fijn,
dus ik hoop mijn schat,
dat het ook zo voelt voor jou,
dat ondanks het verleden wat jij had,
ik jou weer…
Een zacht lied
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
496 Soms is
alles wat ons
leven laat
een lied
een zacht lied
over verlangen
over tederheid
over een vlam
die waakt
over ons
in de nacht
in een stenen stad.
Soms is dat alles.…
Missen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Lieve jij
hoe kan ik je missen
als jij zo diep
verborgen in mij
zo dicht
en dichter nog
om precies te zijn:
het cadeau voor
jou en mij?…
Meis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 Ik zag je huilen
aan het einde van de film.
Het was hartverscheurend
om te zien.
Je stem,
je gezicht
je hele zijn:
een noodkreet.
Maar ook ik
wilde wegkijken.…
Bodyguard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
728 Ooit was ik blij
met een bodyguard,
maar nu zie ik in
dat ook in die wereld
belangenverstrengeling
op de loer ligt.…
Oppepper
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
825 Leef je leven
Blijf niet stil staan
Je hebt zoveel te geven
Om door te gaan
Kom uit het diepe dal
De zon zal voor je gaan schijnen
Leugens komen ten val
Problemen zullen verdwijnen
De waarheid komt aan het licht
Dit is voor jou, mijn gedicht…
Gedachtes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Als je denkt aan leven
Dan denk je maar even
Waarom is er leven?
Je brein gaat het begeven
Gedachtes worden je teveel
Daarom denk je
Ben ik de enige die nu mijn tijd verspild?…
Geloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Maar waarom kan niet iedereen elkaar respecteren en in vrede leven.
Het leven is al moeilijk genoeg.
Met iedereen zijn eigen levenspad.
Waarom niet gewoon leven en laten leven.…
Alles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Voor het opstaan kijk ik
hoe jij nog slaapt en bijna
niet ademt, heel voorzichtig
raak ik je aan, vouw je
in mijn handen en dan
neem ik je mee
we wekken de kinderen
ontbijten, kussen en zwaaien
kijken ze helemaal na
Met een vriendin weeg ik
ons leven met iedereen
proef wat zoet en zuur is
tussen de woorden door
hebben we elkaar…
citaat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
475 Citaat
Een mens is maar onvergetelijk
Zolang iemand overblijft
Om hem niet te vergeten.
Claire Vanfleteren…
Nu we hier toch zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Shaffy wist het wel,
leven moet je, tegen wil en dank.
Durf het maar eens, mens.
Wek op die lust en leef!
Zet zoden aan de dijk, verleg een steen in die rivier,
bouw aan die droom!
Val, en sta op alsof er geen keus is.
Je weet en vergeet het
dat we helden zijn, die hier niet voor hebben gekozen.
Maar nu we hier toch zijn...…
Geheimpjes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
522 Ik wil niet alle geheimen weten,
Ik kan daar niets mee doen.
Ik zou ze willen vergeten,
Kon jij dat ook maar doen!
Ik wil niet medeschuldig zijn,
Aan de dingen die ik nu weet!
Daarom neem ik afstand, ook al doet het pijn,
Het is voor mij beter, dat ik het vergeet!
Lion Queen @
Geschreven 29 jan.2007.
Overleden 20-02-2008…
De oude rozentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 In de tuin plukken de mensen
pruimen en peren, ze bakken taarten
van de bitterappels, ze spelen luit en fluit
in de oude, oude rozentuin
Op de steen brandt het licht
de buik van de lamp, boordevol
olie, is opgewreven, ik hark de paden
tot aan de steigers in de oude, oude sterrenzee
Er scharrelt een egel, eeuwen gaan voorbij
kinderen op…
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…
Panevin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 In de lente betoveren de populieren
met pluizen de stad, onze kleren
worden versierd, we zijn op de helft
van de vastentijd, het is feest
De winterheks trekt door de straten
naar haar hoge stoel
op de brandstapel, iedereen lacht
de harmonie zet in, en wij
dansen in de stinkende rook
die alle kanten op waait
het wordt een jaar als altijd…
Bij het circus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Langzaam luidt de klok
langzaam stappen de ezels voort
onder zwarte dekkleden
Hoog is de dichte koets
Boven is Boven en Onder is Onder
Huilend dragen we de lange sleep
het circus door, we wisselen
van hoed, rollen het testament uit
en staan stil voor een groepsportret
Het leven gaat door, onder tromgeroffel
rijdt de koets rond, sneller…
Levenslied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ik ken een lied
dat niemand anders kent
Het is het lied van mijn leven
Ik ga zingend door het leven
maar niet altijd harmonieus
Ik dans op het ritme van
passie
begeerte
verlangen
maar kan geen maat houden
Heb wel een eigen cadans
Een eigen
expressie
van muziek…
Dorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Waarheen ik ook loop, altijd
komt er een eind aan mijn reis
aan de kust van een zee
waarin het land uitmondt
met uitzicht over oneindig
vruchtwater dat leven geeft
ieders bloed doet vloeien
en jouw zaad draagt
door geulen, over bergen en dalen
naar het hiernamaals, het vult
mijn cellen, mijn borsten
rond van vreugde
lest mijn dagelijkse…
[ Er zijn, dat is het ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 Er zijn, dat is het,
glimlacht de tuinman, een tuin –
leeft en is nooit af.…
uilenveertjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 het leven zo licht
als de veertjes van een uil
waait zo maar over…
Simpel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Hoe simpel kan het zijn
Geen omwegen
Geen pijn
O Bodhivasta fout geschreven
O dichter van lotje
Geen staart noch knotje
Alles beklijft maat
Hoe graag je ook raakt
Zo is het gemaakt…
Het spel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Tijd verslijt en leert je dragen,
leert je steeds beter begrijpen,
hoe het spel van het leven is
en zie het slinken van de vragen.
Begrijp ik nu het spel dat wordt gespeeld,
nu ik steeds beter de regels weet
al wordt ik af en toe nog pijnlijk verrast
maar schrik niet meer, van het ware beeld.…
De tussenstand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
512 Sara brengt de tussenstand
Het leven
Kleur gegeven
Maar ook een schaduwkant
Sara brengt de tussenstand
Met leven
Ik verdreven
In de schaduw van de ziel gestrand…
Recht uit mijn hart
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
877 Wanneer ik geniet van dit leven met al haar rijkdom, mooiheid
en intensiteit, geeft ze warmte aan mijn breekbaar lichaam waar ook
alle herinneringen worden opgeslagen, momenten van korte en lange termijn
Ergens hoog in de hemel, boven ons allen, blijft het wakend licht van mijn ster branden.…
LEVEN IS MEESTAL INTENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Leven is toch altijd weer een kunst
Lijden is af en toe een punt
Liefde is meestal een gunst
Beleef alles zo intens als je kunt
Ik weet dat ik er niks van wil missen!…
wat je ervan maakt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 je schildert je ziel
in as- en aardetinten
een donker palet
bestrijdt de leegte
de grauwe werkelijkheid
de grijze tonen
je verdedigt je
tegen molens en reuzen
te vuur en te zwaard
bezielt de stenen
zandkorrels en de bomen
steekt de vuren aan
je veegt geesten weg
rijgt de witte kralen aan
zingt een liefdeslied
schopt de tijd…
Vier kwatrijnen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
741 Op welke wijze deze klanken klaar klinkend door het
leven gaan die bovendien een uitzonderlijke warmte verspreiden
Begenadigd, virtuoos en weelderig verweven met geuren en kleuren tot een
schrijf- of spreekkunst van zacht aanvoelende toetsen die mij in perspectief heeft geraakt.…
met lichtheid beladen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 iemand voelt in elke
vezel de rouw
zingt een zeemanslied
aan de rand van het koor
zingt de pannen van het dak
op het ritme van de zee
iemand neemt de lichtheid ernstig
zij is met alles beladen…
geen zomervogels hier
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
480 melancholisch en dreigend
leven we aan de rand van het ravijn
onder het oppervlak van het water
groeit de duisternis
de tijd als leven in een rechte lijn?
geen zomervogels hier…
scenario
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 verblindend weerkaatst de werkelijkheid
het grillig schijnsel van zijn verbeelding
tot ongekende krachten
die mij roerloos ontvoerden
in de leegte van de ruimte
waar verdwaald uit het vertrouwde
mijn fel begeerde leven haar gezicht verloor
in de wisselende kleuren van herinneringen
vervloeit het verleden met het heden
tot een verlichting…