4113 resultaten.
Zwaaien en sterven
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.299 Zij wenkte echt elke dag weer,
zat dag in dag uit achter ’t raam,
ze zwaaide in ’t begin, dat werd minder,
haar armen konden zo hoog niet meer gaan,
ze glimlachte in ’t begin,
soms een grijns van oor naar oor,
tot ook lachen moeizaam ging,
maar daar deden we ’t niet voor.
Ze wenkte en toen op een dag,
bleven de luiken en gordijnen…
VERKLEUREND DONKER
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.406 Naar het donker om mij staren
en daarin de stilte rond mij zien
Ik voel mij zo vreselijk naar en
ik vraag mij af of ik dit verdien
In ’t diep duister om mij tasten
met het eenzaam als reisgenoot
Draag ik een heel zware last en
nadert de drempel tot de dood
Bij het donker zo stille wenen
om erin de tranen te laten gaan
Voel ik mij gruwelijk…
oneindig
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.720 Drijvend in de zee
Gaat elke beweging met mij mee
Zo fijn en oneindig zacht
Bij gelegenheid met kracht
Ben blij met mijn laatste sprong in het diepe
Geholpen door geliefden die mij toeriepen
Dit was het dan
En geniet ervan
Heen en weer met eb en vloed
Het doet mij oneindig goed
Ben weer terug op het land
Verspreid over goudgeel…
AFSCHEID IN STIJL
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.862 Loop gerust
voorbij aan de dood
maar niet aan
"LE DERNIER VOYAGE'
Rozengracht 189
Amsterdam-Jordaan
Deze stijlwinkel
afscheidswinkel
van verfraaiing
en verzachting
voor wie doodgaat
en haar nabestaanden
Zelf doodgaan
is eenmalig
maar talrijk
in je leven
anderen
je familie
je vrienden
je netwerkmensen
zovele dierbaren…
Kerkhofblommen
poëzie
3.1 met 7 stemmen
5.701 Zo daar ooit een blomke groeide
over ‘t graf waarin gij ligt,
of het nog zo schone bloeide:
zuiver als het zonnelicht,
blank gelijk een lelie blank is,
vonklende als een rozenhert,
needrig als de needre ranke is
van de winde daar m' op terdt,
riekend, vol van honing, ende
geren van de bie bezocht,
nog en waar ‘t, voor die u kende,
geen dat…
Samhain
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.160 op je graf plaats ik
een pompoen
met waxinelichtje
ik drink met jou
op leven en dood
scheiding is nu ijl
ik neem een slok
de andere giet ik uit
op de aarde…
GLIMLACH VAN EEN DOCHTER
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.530 Het had haar meer geraakt
dan ze dacht
ze had ‘t niet eerder meegemaakt
maar wel verwacht
nu was ze moe en wat uitgeput
weinig verzacht
maar man en kinderen, vrienden
geven kracht
Ze weet: ik kom er overheen
eerder dan verwacht
haar overleden oude moeder
nu ’n unieke macht
ver weg maar ook heel dichtbij
dat verzacht
aan wie ze zal blijven…
mijn overleden dierbaren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.573 Wij noemen nog hun namen,
zien nog hun gezichten,
voelen een hand,
een hand die troost,
maar weet..........
wat geweest is,
is niet geweest,
maar leeft voort!…
SAMEN IN GEDACHTEN, EVEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.642 Naam levende......
in mijn gedachten
met alle
zachte
machten en
krachten
mag je hem/haar
verwachten:
Naam overledene.....
hij/zij is er
even weer bij
aan mijn zij
en tussen ons
in en met
alle stijlen
klanken en kleuren
luister maar
voel het maar
voel hem/haar maar
beleef het even
beleef het even mee
even weer samen zijn
een fijn…
Eén jaar ben je weg
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.749 Een jaar,
ben je er al niet meer,
een jaar,
wat is dat nou helemaal,
een jaar
niet eens een schrikkel,
maar een jaar,
van vier kwartalen,
een jaar
van twaalf maanden
een jaar,
van twee maal zes
een jaar,
waarin je niet meer jarig was.
Een jaar
ben je er al niet meer,
maar lieverd,
geloof me als ik zeg:
het doet…
"BEKENNING"
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.649 Nu je overleden bent
ben je nog niet dood
op weg naar je Hof van Eden
beleef ik je nog in mijn heden
voel ik je nog niet als dood
dood dat is pas voor later
nu nog even met me praten
nu nog even fijn samen zijn
alsof je in het leven staat
doodgaan kan altijd nog!…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met het donkere pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek die wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
monoloog van de dood III
netgedicht
1.8 met 19 stemmen
1.429 Het spel dat wij spelen
Vanaf uw geboorte
Is reeds vastgelegd
De tijdspanne die u heeft
Ik speel met uw lot
En dat van anderen
Soms belieft het mij
Eerder op te eisen…
Soms wat later
Ontlopen kunt u mij niet
Beetnemen kunt u mij niet
Tja, wie bepaalt de regels…
Het spel dat wij spelen
U en ik
Eist een tol, zowel…
On-te-gen-zeg-lijk
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.365 ('s Avonds)
Als ik loop
Zie ik sterren en
De mooiste die ben jij!
Onweerlegbaar…
DESPERAAT GEBED
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.234 Toen mijn klok twee had geslagen
gleed uit mijn mond een stille zucht
De diepe stilte kon ik niet verjagen
voor het leven was ik op de vlucht
In het duister, in het kille eenzaam
weerklonk stervend verkeersgeluid
Mijn oog zag naar ’t beslagen raam
en als vanzelf stapte ik het bed uit
Uit mijn mond fluisterden woorden
iets als een droevig…
Aan C.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.265 Zoveel woorden had je klaar
zo van “kijk die eens” en “kijk daar”
tegen alles wat “anders” was maakte je bezwaar
toen het einde in zicht was
verdwenen je oude inzichten ras
maar in dit leven was er tijd tekort voor alle antwoorden
je moest je onverkort gaan verantwoorden
je bent snel gegaan
te laat komen, daar deed je immers niet aan.…
Beloofd!
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.436 Als ik dood ben
mag je met mijn lichaam
doen wat je wilt
maar mijn geest krijg
je niet zomaar te pakken
die is onderweg
wellicht al ver weg
Maar als je
in mijn geest handelt
treed ik weer even in
als je dan naar mijn lichaam kijkt
voel je weer m'n aanwezigheid
en ik die van jullie
dan nemen we repectvol wederzijds afscheid
in mijn en…
BESTEMMING ONBEKEND
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.567 Dromend dat ik bij de snelweg stond
reisde ik naar bestemming onbekend
Oud verdriet, misschien zonder grond
stierf simpel in dit prachtig continent
Opzij van mij hield een voertuig halt
de bestuurder bood zijn diensten aan
Daarna gleden we over ’t zwart asfalt
tot aan de grens van ‘t aardse bestaan
Vriendelijk informeerde de chauffeur
of…
WEG VAN ZIJN LIEF
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.471 Toen de wind over ’t kerkhof gleed
blies hij sneeuwvlokken in ’t gelaat
Onbewust van het onmetelijke leed
dat er restte na haar wanhoopsdaad
Toen haar haar laatste zucht verliet
zag de hemel grijsgrauw van kleur
Reeds te laat voor het afscheidslied
sloot achter haar rug de laatste deur
Toen een blik naar ‘t lichaam keek
bleek dat reeds…
Op vleugels van de wind
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.242 Ik schreef jouw naam in de wolken
waar hij wegdreef met de mist,
tot een gezicht alleen in dromen.
Gedachten bleven ze bevolken
Al had het noodlot reeds beslist
dat geen droom ooit uit zou komen.
Een adelaar kijkt toe vanuit verleden
en spreidt zijn brede vleugels uit
ter bescherming van 't fragiele heden
steeds spiedend daar zonder geluid…
Patricia.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.202 zwevend, dromend denken
aan jouw huis daar aan de plas
ik zou je al mijn liefde schenken
als jij daar nog maar even was
lachend, kussend spelen
in die boot tussen het riet
ik kan dit verlies niet velen
de smaak van louter verdriet
de wind waait over de plassen
verstrooit het stof van jouw bestaan
de urn waar ik op mocht passen
verliest…
Geen tranen zullen op mijn graf-stee vallen
poëzie
3.0 met 3 stemmen
4.078 Geen tranen zullen op mijn graf-stee vallen,
Maar lachen onderdrukt-half, of zacht-luid,
En vele mensen zullen vuisten ballen
Tegen dit mens, dat dan niets meer beduidt.
Zij zullen elkaar aanstoten in zacht mallen
Om mij, arm mens, die sprak zó hooglijk-luid
In 't Leven Mijn, die leefde van geluid
Alleen, en van veel opstaan na veel vallen…
Voor de overlevenden
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.092 Hier waart weer de dood
die met onredelijk gemak
levens wegblaast uit de bloei
als omgeknakte bomen
waar splinterrafels pijnlijk
snijden in de natte huid
van de overlevenden
die verweesd treuren
op een onbekende plaats
schijnt windstil de zon
elders, ver uit deze buurt
wijl het hier blijft stormen
ooit zal zij weer opkomen
om leegte…
LIZZY'S STAR STRAALT!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.184 Er zijn zoveel sterren aan de hemel
vaak zo goed te zien vanaf de aarde
en zo'n sterretje in je beide armen
doet je leven zo echt intens verwarmen
heel kortstondig, maar net, heel even
voel je het, aan je gegeven leven, leven
dan kiest de levensster haar eigen baan
zal in een overstijgende levensbaan gaan
schitteren tussen alle sterren te zien…
los laten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.264 er ging een vogel weg
zijn vleugels ruisten zacht
in hun afscheid klonk de roep
van rust
nu leven wegvloog door zijn open raam
schijnt licht vanaf de achterkant
nooit meer vrolijk
lijkt het
uit zijn naam
verschijnt de eerste lente
in een tere bloem…
Stil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.002 Haar hoofd neigt naar beneden
haar handen liggen bijna stil
ze beweegt bijna niet meer.
Haar haren vallen voor 't gelaat
haar huid wordt witter dan wit
haar adem stokt en dan wordt het
Stil…
Oneerlijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.576 Een zwarte ruimte,
leeg, kil en koud.
Daar zal je blijven,
oneerlijk, oneerlijk is de dood.…
In memoriam
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.005 Gouden geruchten gaan uit uw ogen;
'k hoor het breken van uw hart
en uw polsslag diep-bewogen
door de smart;
de avond huivert wijl het kil is;
aan uw wimper beeft een traan;
Och, hoe de avond zwijgt en stil is
en vol maan.…
Amber Dubbers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.233 Lief zusje,
Je had ruzie met pap en mam,
Met een hoop kabaal
sloot jij de deur achter je,
Ik rende je achterna,
en ik zag het, ik hoorde het,
Gierende remmen, een gil,
ik rende naar je toe
met pap en mam achter me
stonden we bij je,
je werd wakker,
we waren blij dat je niet dood was,
maar je begon te bloeden,
uit je neus, je mond…
Omhoog vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.002 Het groene hout van olie vergeven
haar in linnen gewikkelde lijk
het kan van iedereen zijn
Brandstapel ontsteken en de hitte
raakt met een klap het gezicht
fakkel valt uit de hand
Er was een tijd dat onze handen
in elkaar grepen als acrobaten
loslaten, salto's maken, vastgrijpen
Onder de vleugels warmte verzamelen…