2838 resultaten.
Liedeken (Schoon nimfelijn)
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.078 .
---------------------------------------
* versieren = uitdenken
* zo kraal als bloed = indien bloedkoraal
* kleên = kleden
* reen = rein, schoon
* verwe = kleur
* bokken = bukken
* incarnaat = vleeskleurig rood
* laat = staat
* hoosjes = kousjes
* snee = sneeuw
* vond = wijze, mode
* lodderlijk = aanlokkend, lieflijk
* vóór…
hoe zij.......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
839 niet, nooit, ooit weer, nu
verdrink ik je mijn karakterloos meer
hoe zij mijn maalsteen
vermaalt, vergruist
de kamer wordt een instant graf
waar ik als een hond naar de wormgaten blaf
hoe zij de schaduwen verwelkomt
herkent, omarmt, de namen noemt
en onbeschaamd in erkerramen
zich van haar vrieslichaam ontdoet
hoe zij giechelend de sneeuw…
Muziek der sferen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
487 De harmonie der sferen
aldus Shakespeare
kunnen wij niet horen
zo meenden ook de Ouden
inzonderheid Stoa-adepten,
vertrouwd met de gedachte
- voor het eerst geopperd
door Pythagoras -
dat de planeten in de
harmonische regelmaat
van hun ecliptische
bewegingen
de snaren tokkelden
der wereldharp
en door het universum
wonderbaarlijk…
Met zen achten
poëzie
3.6 met 11 stemmen
6.359 .
'’t Was zomer; maar toen ‘t winter werd,
(De sneeuw lag dik op ‘t doornenhegje)
Kreeg Jantje ook de koorts, heel hard,
En ging heel gauw naar Brechtje.'
'Maar daar hij nu naast Brechtje ligt,
Enn nimmermeer met u kan spelen:
Tel nog reis over, aardig wicht!
Gij zijt – met u hoevelen?…
BELLO, DE TREKHOND
poëzie
3.8 met 19 stemmen
4.743 En je haar is zacht en zijen,
Zwart, met plekjes van sneeuw-wit.
Ja, je poten staan wat krom nou,
Door dat tuig, dat zat zo slecht…
Bello! Niet zo’n zucht! Waarom nou?
Wees gerust – dat komt terecht!
’t Is hier nog wel uit te houen,
Wel gezellig, hè, en warm!
Koest nou! Koest nou! Niet zo douwen,
Met je kop zo onder m’ arm!…
Heimwee naar het leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
735 Herinnert u zich nog de koelte van mistflarden
in het najaar waar het vee bovenuit kijkt en
vreedzaam je aanstaart zelf paddestoelen drogen
proeven van de wijn snuiven de scherpe rook
van het haardvuur die buiten de deur hangt
en hout hakken in de sneeuw een kind op een
slee trekken schaterend uitglijden achter de
ramen flakkert kaarslicht…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 Spoedig bemerken ze nu, hoe het stof op het veld en de landweg
Door de dwarlende wind, in lichtgrauwe wolken omhoogsteeg;
Hoe zich de bladrijke kruinen der linden als golvend bewogen;
Hoe, als vlokkige sneeuw, de bloesem der kersen daarheen vloog;
En hoe de onweersbui eensklaps op bruisende vlerken,
Met onstuimige vaart, al loeiend en donderend…
De brievenbesteller.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.106 Ik loop met vlugge schreden
Mijn stadswijk in het rond;
Ik ducht mijn overheden,
Aan wie ik mij verbond;
En 't zij de zon mij roost en braadt
Hetzij 'k door sneeuw of slobber baad,
Ik vul mijn tas, en ga, en kom,
En breng haar leeg weer om,
Ik vul mijn tas, en ga, en kom,
En breng haar leeg weerom.…
DIT IS PAS STIJL; CAFÉ EIJLDERS; DE STIJL VAN GERARD REVE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
7 Een flits, van droevig speelgoed, droeve sneeuw
En droef lantarenlicht. Meer niet.
Ziezo, het is volbracht.
‘Zoals hij heeft geleefd, zo is hij ook gestorven.’…
GETEMD
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.535 Dan, nauwlijks klieft hij zwemmend door de vloed,
Of voelt zich plots omstrengeld door twee armen,
Zo wit als sneeuw; hoe ook hij tegenstreeft,
Hem immer vaster klemmend, immer vaster...
En reeds verzwindt de vluchtende in het loof...…
Katten die katten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
947 gelukkig
Er zijn op een plaats waar de heuveltjes glooien
Twee smoorverliefde bokjes elkaar aan het
Vlooien die hupsen en springen zo fijn
Zo licht en zo sierlijk, een circus in ’t klein
Maar voor de show begint zijn ze niet te appreciëren
In hun kleedkamer zijn ze nerveus aan het
IJsberen houden een poot voor hun snuit
Want zwart in de sneeuw…
schepping van de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Ook de sneeuw lag nog verdwaald in het zwart,
zelfs de zee moest nog geboren worden
alleen een zwervend geruis was er
als woorden op zoek naar het Woord.
Eerst lag het blauw nog verstard in Zijn handen
niemand zag het, niemand luisterde nog.
Het rood was als een blinde, het zwart doofstom
als een huis met gesloten deuren en ramen.…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Velden als ijzer,
Stromen als rotsen,
Bergen van sneeuw,
Winterse zorgen,
Morrende harten,
Smolten voor God.
Duizenden jaren
Zagen die wondren
Nog zijn ze nieuw.
Nooit zal het falen;
De Eeuwen getuigen 't
God is getrouw.
Winter en Lente
Volgen zijn wenken,
Zingen zijn lof.
Juichende heemlen!
Sterflijke mensen!…
Als geen drift of blind begeren...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 'k Ben gezeten voor mijn raam
bij het sneeuwe-stille dalen,
'k zie, hoe kinderhanden halen
schuim van witte vacht bijeen,
om te bouwen met vertrouwen
hun kastelen
met kantelen en portalen,
'k zie in 't zilverbleke licht,
hoe het bouwen wordt verricht.…
Dag van de Elfstedentocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 Op 18 januari 1963 ging de twaalfde Elfstedentocht van start. Deze datum zou voorgoed in de (sport-)geschiedenis van Nederland als schaatsland worden gegrift.
De uitzonderlijk strenge winter veranderde de tocht der tochten al gauw in een waar slagveld, waarbij de ene na de andere deelnemer uitviel.
De Elfstedentocht van 1963 zou de geschiedenis…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 Uw ziel was rein als versgevallen sneeuw,
Bestraald met glans van meer dan aardse klaarheid;
Geen damp van waan, verspried op volk of eeuw,
Benevelde bij u het licht der waarheid.…
SNERT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.203 Of als de zon met regelmaat verdwijnt
vanwege hagel, sneeuw en regenvlagen.
Dan is ’t dat er een pan hachee verschijnt.
V
Dan is ’t dat er een pan hachee verschijnt,
want in de winter blijft het niet bij plannen:
de daad bij ’t woord, ik roer in pot en pannen
en rotzooi maar wat aan, nooit vastomlijnd.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Toen luider lachend wentelde hij rond
En zwom naar boven door de waterval
Van schuim en sneeuw, die drijft in ieder dal
Tussen twee waterbergen, zie, hij ligt
Nest'lend in kroezig water, 'n wiegewicht
Door moeder pas gewassen in haar schoot;
Het drijft van ronde druppels, overrood
Reiken de armpjes, uit het mondje gaat
Gekraai; zo dreef hij…