Alle inzendingen over wij

14496 resultaten.

Sorteren op:

DE WAARHEID & DE DICHTER *

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.615
Ze verbaast zich over zaken die wij - kleine zielen achterop – allang vergeten zijn of niet meer willen zien. Wij houden van de waarheid, maar begrijpen haar eigenlijk niet. -------------------------------------------- * Dit gedicht verscheen in het novembernummer van Hollands Maandblad (2005).…
Jan de Bas12 november 2005Lees meer >

Aan lager wal

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 913
in helder water legden wij de kiel bouwden ons schip met sterke spanten wisten van wanten in zeewaardigzijn lag nu eenmaal onze ziel en zaligheid wij zijn de horizon voorbij gevaren er was geen oceaan te groot maar in de havens bleek het water nog viezer dan een sloot ik ben daar aan lager wal geraakt gelukkig had jij wel…

kust gek

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 756
met open dak rijden wij op de kust af met open geest nemen wij de tijd op in ons bewustzijn ons bestaan is op een hoogtepunt iedereen is nog onwetend sommigen weten al wat de kleuren betekenen kunnen berekenen de cijfers van leven daar de kust jij kust me gekko de zee ons origineel stekkie een plek van rust en bewust bestaan de drang op…

Bonbons

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.296
De blauwe vogels op het dak zij waren de idolen van onze zomer lang die wij versleten in gemak Ik bracht je eersteklas bonbons en bosjes capriolen en van de bakker om de hoek ons zonnebloemgebak Zo gingen wij de zomer rond op zonverliefde zolen en niemand die ons miste of de liefde onderbrak Ik kuste zacht je huid die ik bestreek…
jan haak6 september 2008Lees meer >

een dag te donker

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 867
wat blijft er van me over als er niemand is om te delen ik ben niet meer dan de onbekende minnares van een sneeuwloze winter die ver ginder ver de diepe ouderdom van wij samen wij naar de verste horizonten fluistert waar ik huil om het licht leven lichter en de taal die zo zwier zwaai zwierend meer werd gevoeld dan begrepen…

Voor altijd

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.572
De tijd snelt voort; zolang wij zullen leven begroet ik elke dag, met haar als centrum van mijn leven, de toekomst met een lach, omdat wij samen verder kunnen hoelang dat ook zijn mag.…
aad14 januari 2008Lees meer >

Rust zacht lieve Oma

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.373
Gelukkig heeft niemand iets van Uw lijden gemerkt altijd was U alles en iedereen enorm dankbaar ook al was U in Uw doen en laten beperkt maar dat is niet zo gek met negentig jaar Vanochtend is Uw levenskaars uitgewaaid en daarmee vervlogen al Uw anekdoten in onze droom hebben wij U uitgezwaaid en wat hebben wij vreselijk van U genoten De…

Ontmaskerd

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
Ik zou graag eens langskomen; reizen is duur; wat mij drijft, is het beleven van wind, slapend en dromend, waaruit wij niet meer terug kunnen. Wij zullen ons er met moeite doorheen slaan; de stroom houdt aan, bij het eerste aanschouwen, als iets vluchtigs gaat het langs ons heen, in verwarring achterlatend wat het is.…

avondje uit

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.324
schreeuwen- de halfdronken idioten als wij…

Deel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Langzaam maar zeker zijn wij bezig om terug te keren huiswaarts zonder herinnering, Van donker naar langer licht vanuit open ruimtes gevlogen een horizon wijst de weg met op onze rug een windroos geschilderd, Zouden wij niet liever vergeten en verder dwalen zonder diepe verhalenstof met een dagelijks zweven langs maskers die ons van alles…

Gebed voor een eenzame II

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Als dansende schimmen gaan wij langs gekwelde herinneringen nog horen wij dond'rende vleugels stampende laarzen schreeuwende zinnen kon ik je keren ons lot keerde niet weer stormboot keer je boeg op de slagen der zee droeve geluiden ontstijgen schaduwloos de ruimte de aarde wordt rood als het bloed der doden de golven schuimen…

Gedragen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
woorden vullen de ruimte pijn snijdt door ons heen daar waar wij alle maskers laten zakken treffen onze zielen elkaar naakter dan ooit zien met andere ogen het lichaam spreekt voelen ons alleen lijden verlaten dragen tezamen delen affectie krijgen respons op vragen die wij niet hadden vuisten gebald het leven gevierd…

Schandaal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 545
Is het van het paard of van een rund er wordt met heel veel vlees gestunt wat zit er allemaal in het gehakt op het laatst weet je niet meer wat je bakt zullen wij het nog wel eten of moeten wij het vlees gewoon maar vergeten we worden met steeds meer bacteriën besmet en zeg nu niet dit is ver van mijn bed dit gaat allemaal via je mond en is…

Mark en ik ( sterfdag )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.666
We wisten niet wat wij hadden en daarom hadden wij alles. Filosofie over historie. Magie in handen, hoofd en geest. Muziek tot in de diepte van gelijkenis: Mark, de vriend die ik immer mis. Zijn leven vermengde zich met mijn leven. Hij gaf, het, gratis en voor niks. Zijn houding om altijd van te blijven houden.…
Petra Hermans28 februari 2013Lees meer >

Ademloos

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
en de dag Ademloos Terwijl wij ons leven voelen vibreren…
aqua17 oktober 2014Lees meer >

Illegale werkelijkheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
een handvol beelden namen wij mee de wegen lagen klaar in een zonnig perspectief maar wij konden niet eens lopen wel de hand vasthouden in samen het beste hopen de plaatsen zijn verdeeld in ruimte zonder grenzen de stemming van de dag bepaalt zijn eigen wensen nog koester ik mijn dromen in parallelle tijd geluk maken we samen…
wil melker23 augustus 2015Lees meer >

Herinner je (niet)

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
missen zal ik je (niet) herinner je (niet) wat wij hadden sluit je ogen (niet) om te zien hoe wij kusten denk (niet) aan mij als je mijn parfum ruikt proef mij (niet) wanneer jij je lippen op een ander zet kijk je naar de hemel, zie hoe groot het werkelijk was dat (zo men zegt) zelfs daar grenzen bestaan en wanneer je over je vinger…
Claire25 april 2016Lees meer >

Tederheid van wolven

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.282
Wij liggen in het gras Op het Wolvenveld boven Vršac Men zegt Dat hier alle wolven Zijn doodgeslagen Tot op de laatste Levend bleef Alleen hun naam Een soort dierlijke tederheid dringt Vanonder opgeschrikt gras En beroert onze ledematen Lippen en bloed Wij beminnen elkaar zonder woorden Mijn jonge wolvin en ik Naar Vasko Popa…

Quadragesima

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Tot ons is gekomen méér dan lentelicht een menselijke engel ons te verschonen van alle nonsens die wij hebben opgebouwd want hij blijft kind van een Voorbeeldvader dat wij verruild hebben voor iets dat nooit genoegen geeft: een ijdel kader.…

Hoe het begint

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.263
Het is de schilder van brekende kleuren en wij zijn zijn ogen, sprakeloos zien wij alles groeien en verdwijnen denken steeds macht over zijn wereld te krijgen tot we begrijpen dat de avond valt in rood met zwarte lijnen.…
Remco Ekkers11 november 2017Lees meer >

Ineens voorbij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Wij moeten hier nu verder zonder jou. Een ding moet je weten wij hielden van jou. Herinneringen blijven in ons hart. Je gunde ons mooie en lieve momenten. Dankbaar nemen we afscheid van jou. Waar we ook zijn, je hebt een plekje in ons hart. Dank je wel voor al je mooie levensvreugde.…
Dick3 december 2017Lees meer >

Openheid en sterrenstof

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
Terwijl wij uit cellen bestaan, die ontstonden in oceanen. Terwijl we hemelse lucht zijn, die door onze longen stroomt. Terwijl mensen energie delen, die ze te danken hebben aan de zon. Wij zijn openheid en sterrenstof.…

Natura Naturans

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
heersen over de natuur Ook al waren wij slechts haar neveneffecten…

Hand op je hart

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
wij spreken dezelfde woorden maar in jouw letters wonen andere tonen als jij mij temperamentvol iets wijst kleurt landschap zijn zuidelijk pigment in je ogen donkeren sprookjes uit de duizend en een nacht verpakt in je lach wij verwesteren in het klip en klaar maar vergeten de warme momenten van familie en haard toch smaak…

Handen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Lieve vrouw, moeder, schoonmoeder, oma: wij houden van je. Je hebt een mooie tijd gehad met ons, dat koesteren wij. Rust maar goed uit voor dat je echt gaat slapen. Liefs, je man, kinderen en kleinkinderen.…
Dick Voogd19 december 2019Lees meer >

Huilden ontroering

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 491
waar ziel en zaligheid zich in gave klanken manifesteerden wij applaudisseerden huilden ontroering na haar vernieuwend proberen…

Ode aan de levenskunst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
De hoofdzaken doen wij niet, maar worden wel gedaan.   Schiepen wij ons eigen brein? Pompen we ons eigen bloed? Ons rest slechts bewustzijn, en slechts een beetje doen. Wat eten en wat drinken. Enig organiseren. Niet teveel. Bewustzijn van schoonheid. Scheppen van wonderen en liefde. Van vertrouwen en van vriendschap.…

Jeugd diversiteit

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 442
wij kenden als kind elkaar vreemde eigenschappen toe gedragingen en gewoontes die wij niet begrepen die niet in ons patroon pasten wel in bijnamen die de speelse karakteristieken bondig hadden samengevat herkenbaarheid was nooit op persoonlijke titel maar werd vaak gedragen door meerderen uit de groep zij representeerden…

Een eigen invulling

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 459
wij waren niet van de grote gebaren eerder van de kleine geheimen die wij vaak samen deelden een verholen gniffel of het begin van een samen wetende genietende lach de bijna stiekeme strijkjes in het voorbijgaan met woord of hand die net uit het verband kwamen van de werkelijkheid onze wereld heeft zich nooit afgezet…
wil melker28 september 2024Lees meer >