4960 resultaten.
Bakerkamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 in geveinsde doofheid van de muren weerklinkt gefluister
in kraken van de trap en piepen van de deur, als geratel van ketenen
in de zwartheid van een gewatteerde nacht
tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend
van annexatie, van wrikkende, schurende tijd
tot hier, in de kamer waar ik het lot van jeugd volbracht
ik zie flakkerende…
in de wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 besproei mijn woorden
met koel water
voor de lezers die zich
er aan laven
dorstig als ze zijn
ik leg mijn muziek neer
te drogen in de zon
voor de mensen die naar
me willen luisteren
ik?
ik ben met mijn hoofd
in de wolken
ik hou nu eenmaal van
schoonheid
krijg er inspiratie van…
Avondwake
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 heden schuiven nachten voor de zon
verstijven gordijnen tot mummies
bleekt euvel licht tot vale hapering
verteren magen het dagelijks brood
verwateren straatstenen tot knarsen
onder haastige zolen van onbestemde spoed
volgzaam zwijgen vogels, zaaien ochtenden
in blijvende herinnering
en wordt het stil rond de oren…
Het komt goed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
901 Soms lijkt het leven niet eerlijk verdeeld
een stap naar voor en dan twee achteruit
denk je net ik heb alles in beeld
komt het oneerlijke op een dag eruit
Je omgeving lijkt met je mee te leven
ieder doet z'n uiterste best
ze willen allemaal goed bedoelde raad geven
het is vaak alleen maar een test
Woorden van meeleven wil je niet meer horen…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Vuur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
543 Ik rook mijn sigaar en zie
een rode gloed van vuur.
Ik rook aandachtig en besef
dat vuur gedachten verteren kan.
Sombere gedachten.
Pijnlijke herinneringen.
Dat vuur verwarmen kan.
Vuur inspireert.…
As
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Ik rook mijn sigaar en zie
een mooie askegel groeien.
Ik rook aandachtig en besef,
dat ik leef van as tot as.
Zoals ook tabak weer as wordt.
As leert ons genieten.
Genieten van het moment.
As relativeert.…
je riep je goden aan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 hij heeft je verlaten
een kus van zijn koude mond
en hij danste zijn vrijheid
weer tegemoet
jij? een klein oponthoud
je had het kunnen weten
maar wilde aandacht
en liefde.
natuurlijk moest hij het
zijn
geen blijvertje
de afgelopen maanden
voelden zo verloren
dus je riep je goden aan
al snel nadat hij was gegaan
maar niemand die…
Het nieuwe roken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 Aandachtige rokers
zijn getuigen.
Zij zien vuur gloeien.
Zij zien rook opstijgen.
Zij zien askegels groeien.
Zij zijn getuigen van de tijd.
Vuur inspireert.
Rook kalmeert.
As relativeert.
Edele sigaren maken vrienden.…
Simon Carmiggelt 100
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
710 Dag eerbiedwaardige Simon.
Je bent een honderdjarige nu.
Dat feit hebben we stevig gevierd,
afgelopen vrijdag in Den Haag,
in het Letterkundig Museum.
De zaal was vol met je vrienden.
Godfried Bomans was er ook!
Hij is en blijft een Deus ex Machina.
Eindelijk is hij zelf ook honderd geworden.
Je biograaf Henk van Gelder sprak mooi.
Andermans…
de rode draaimolen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 de paarden hoeven niets te dragen
ze draven wit beschilderde lijven
rood gelakt tuig een leven in en
uit en keren terug volgens de zelfde
orde van klatergoud nooit oud
het paardenoog straalt onbevangen
in de optocht van glanzende stangen
ze steigeren wild op licht daverende
muziek eerbiedig strak aan de toom
laten tamboerijnen…
Stille nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
896 De roomse kerk is liedjes aan het wissen,
Ze schrappen uit de boekjes ‘Stille nacht’,
(Dat u met kerst daar niet vergeefs op wacht)
Ze zullen dat nog bij hun missen missen.
Verboden wordt het niet dat lied te zingen…
Dat vind ik nou zo zwak van roomse kringen……
Mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Wind hoor je blazen, regen hoor je vallen,
Zon prikt door de gordijnen
Onweer komt met knallen
Maar mist, die stiekeme mist
Omsingelt je huis zonder geruis
Hult stad en straat
In satijnen gewaad
Ontneemt het zicht, dimt het licht
Ontlokt de roep “alles zit dicht”
Verrast bij het opstaan
Nooit met naar bed gaan
De dokwerker raakt niet verstoord…
standbeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 ze is zo sereen, zo
onbereikbaar in haar najaar
ze doolt door haar voorjaar
legt besneeuwde vingers in
haar moederschoot
lachend als een zomerkoningin
en verdriet hebbend in het winterzonlicht…
Val nu mijn woorden
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.890 Val nu mijn woorden als hele reine
Drupjes van klank in der oren fijne
Luistrende schelpjes; maak melodije
Van mijn gedachten, en zoetjes laat
Ze op rimpling van golvige ritmen glijen,
Totdat de ontwaakte stilte staat
In zachte glimlach van verblijen.
--------------------------------
uit: Serena (1898)…
zucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 begraaf me als dichter
maar niet als mens
de weg blijft open
met het blauw in de ogen en het
haar in de hens
in een koud en vochtig kamertje
kwam de leugen stand
kom je jezelf tegen
lang na de brand
geen bundel of roem
grootte tassen vol verhalen
noch een huis en poen
maar bevrijd van de poëtische zucht der doem…
Plagitatie?
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.091 moeilijk origineel te zijn
bij zoveel werk van vele dichters
die ik bewonder
soms dicht ik in dezelfde trant
dan is het echt geen plagiaat
wel imitatie
ik koester hoop tijdens
mijn streven nog nieuwe wegen
te verkennen
het moet mij lukken
er ligt wellicht op veel terreinen
nog zoveel braak…
Werelderfgoed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 Er zit een zware neger op mijn schouder
Met dikke lippen en zo zwart als roet
Die neger roept: ‘Hé man.. ik zit hier goed’
Ik word in een paar maanden eeuwen ouder
En ieder jaar zo rondom Sinterklaas
Fluistert hij in mijn oor: ‘Volhouden baas’…
Aardstrik
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.597 Striklap. Slapslipperij.
Klepzeikers kletsend
in het krijt. Kris-
kras lopende lijnen.
Mijn bloed krijzelt.
Gadverdommenikke.
Gorgeldal. Gitgalon.
De klierige harder.
Palilalie. En garde!
------------------------------
uit: "Lichtspraak", 2008.…
Draagvlak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Horizonten zoeken toenadering,
belangeloos. Een pril begin.
Geen ongeoorloofde aanval,
noch verraad aan een weerloos vergezicht.
Rust voor het getergde geestesoog,
daar gaat het om.
Door lange halen van een gewimperde zon,
zodat ijstijden dooien in lauw strijklicht.
Patronen tekenen zich af
in isobaren als lijnen van gelijkenis.
Zonder…
Ompoling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 nog glinstert een tegenstromende rivier
de enige die implodeert naar het brongebied
bevangen door water dat lotsbezegeling wist
met wassende dunheid en afnemend debiet
golvend door diepten van laag naar hoog
jij, zuivere eigenheid die geboren wederkeert
in het oeverzand staat geschreven wie je bent
de zoekende rivier die het onmogelijke…
Amorfis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
383 langs de grenzen van zichtbaar licht
onttrek ik mij even aan eeuwigheid
tussentijds sta ik kort in het zicht
als speelbal van eigenwijze tijd
hooguit hoogte, waarmerk van reliëf
of diepte in groeven van voordood
gezichten, van mensen die ik nog tref
een rimpel in de vijver van stille nood
heeft het zin te beklijven
gekerfd in beelden, kruimig…
De Honingboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het was begoocheling
toen ik een foto van gewortelde schaduw trok
ik weet nog hoe het rook
de savanne van het warme hart
de kou van de eenzame toendra
ik ben vergeten hoe het voelde
de gouden mist, de ochtend van de nachtbraker
het laaghangend fruit
in je kop draag je nog vrucht
je bast is gegroefd, je dagvlieg gevangen in amberstroop
onvermijdelijk…
Leeghoofdig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 merkwaardig, niets ontwaakt
per dozijn, ongestreken, onbevlekt
vormeloos tot zinnenbeeldend
als bescheiden naakt
blauwe regen, fontanellen, ondenken
weggaan, zonder voorbijgaan
door vrieskou in lopend vuur
van, opnieuw, regenachtige aard
nachtwilgen hangen, bedekken
het hart van het ijskonijn
tot weer een ochtend zal rekken
overspoeld…
Ultraviolet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 het wachtwoord is wederkeer
en mijn navel de poort
door maar lang genoeg te staren
herschikt zich het werkelijke
langs de zomen van het harde meer
in mijn waarneming
ben ik omringd door keelzeer
bevind ik me in de armen van kaalslag
fratsen kortom,
die met de zon ondergaan
telkens weer…
schepen van hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 zeilen rennen vol langs touwen
gehesen ontluikend op de wind
vleugels van ganzen die opstijgen
eenmaal de haven verlaten verdwijnt
het land met klaagzang van meeuwen
die boven het wijde zog zweven
na het vertrek niet rijker noch wijzer
de harten gebonden in de lijven van
schepen van hout en mannen van ijzer
het dek rijst op een golf de houten…
Het zere been
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 Samen zijn zij
Een bolwerk,
Citadel.
Zij, heerseres,
Waakt over de veste als een
Cipier
Hij, verdwaasd door liefde,
Offert zichzelf op het
Stenen altaar van haar hart.
Raak niet aan,
Dit teer verband
Van twee mensen.
Samen verzwachteld om
Het zere been
Zijn zij minder bang.…
Klusje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
622 Wij Nederlanders stellen klusjes uit
Hoewel de dames het van ons verlangen
Een wandje stucen, verven of behangen;
Wij liggen op de bank en doen geen fluit
Maar ik doe dit karwei dus wél voor haar
'Schat luister eens, alweer een versje klaar!'…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 is er een ochtend na nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost…
Moeder, ik hou van de revue
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
714 nooit heb ik mij zo zeer vermaakt als vanavond
ik ontdekte een serie die mij werd ingefluisterd
het was net of ik mij weer in mijn jeugd bevond
is het daarom dat ik het in mijn hart heb gekluisterd?
eigenlijk is het een heel simpel verhaal
afspelend in het naoorlogse Nederland
zonder al die moderne pracht en praal
krijgt de nostalgie al snel…