7667 resultaten.
Verdringen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
683 Eenzaam is je lach
geluk dat hangt
in de
boom van medelijden
die je niet wenst
omdat je weer ziet
wat je niet bereikt
en ontdekt hebt
toen het kerstfeest
en de dood weer op jou
bleven wachten.…
Herfstkleur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
987 De zomer is voorbij
Vogels trekken weg
Dag duurt korter dan de nacht
En blaadjes pronken
Met hun nieuwe kleuren
Maar hoe fleurig het nu is
Straks is de wereld troosteloos
Met enkel kale bomen
En bruine bladeren op de grond
Het raakt me net zoals de dood
Ook ik val naar beneden
Als een blaadje op de hoop…
Klaar
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.178 Niet iedereen kan het uurwerk zijn
waar een klok op loopt
Niet iedereen kan het vuurwerk zijn
waar hij misschien op hoopt
Maar meer dan een tik van een klok
of een vonkje van het vuur
Is voor mij al heel wat op dit moment
maar niet voldoende op den duur
Liever ben ik de rinkel van de klok
of de "Big Boom" van het oudejaar
Pas als ik…
Verhaallijn in wording
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
763 Glinstering breekt kaalslag
in holle bomen
ruist het leven
door ringen der eeuwen.
Kei op mos versteent
de broze rimpellach
over nacht en ontij
voorbijgaan is hun bitter lot.
Trots en moedig wacht
het oude volk
in het schelle nimbuslicht
op een nieuw verhaal; aandacht
van hun stille fluistering.…
Houding
gedicht
3.3 met 31 stemmen
17.114 Waarom zo bang en zo gespannen,
doodsbang voor de boom die wurgt
en voor de struik die wondt?
Weg van toezicht, uit het gebied
van achterdocht kreun ik het uit:
er is voor mij geen therapeut.…
herfstkind
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.154 ik wandel over glimmend asfalt
bruin blad op een hoop gegooid
bomen waar de kruin van kaal valt
in warmrode gloed getooid
koude golf van striemen regen
voorlopig heb ik windkracht tegen
maar weet dat ik dit heerlijk vind
ik houd nu eenmaal van de herfst
en ben in vallend blad geboren
ik ben een oktoberkind…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…
Finale
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.019 Zonovergoten plas
glitterglans glasgeblazen verstilling
stenengooiers testen het draagvermogen
in sluiers duiken bomen in de verte
Zon op de plas
de rietkraag kraakt en ruist
feërieke finale van een bewogen jaar
De reiger krijst
als een feniks op zijn nest
roept om nieuw leven
ontsteek het vuur
en dans…
woensdag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.348 Ik heb zin om in een boom te klimmen.
Dan gaan we er toch naartoe.
Weet jij er dan één staan?
Ja, maar het is een beetje ver.
Hoe ver?
Ver genoeg tot het avondeten.
Dan halen we het niet?
Misschien wel, hangt ervan af hoe hoog je wil klimmen.
Hoog.
Dan halen we het niet.
Als ik vlug klim wel.…
en nu stil
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
862 vanzelfsprekend
de kleine, korte woorden
ik zong maar, waartoe dient geluk
het zwijgen stemt de morgen
nooit de droge wind
vandaag
bomen worden toch weer groen
zelfs met heimwee
op de hielen
ik riep je nog
maar dagen vallen, jaren ook
in blind geloof
het is zwart, vuistgroot
waarom zou ik nog meer vertellen…
Lèthè
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
893 waar bomen bossen, koud en naakt
met gestorven voeten in geplooide aarde
daar vraak ik, oh maanloos woud
vertel mij van het pad naar vergetelheid
voorbij de deemster wil ik drinken
uit de woordenstroom waar
flarden kleven aan verschoven rotsen
in opengevouwen handen
ontrolt zich een zee
die mijn ogen niet kunnen dragen…
kersenzwart
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
961 je hield de maan vast
steeds later
en waar je stond, donker,
in je slaap van geloven
kraakte de dag, voor en na
net als de boom
die beverig zijn onsterflijkheid
wilde bewijzen
aan het bloesemmeisje
naast hem
met vroege kersen in haar haren
de nacht viel, zo ook de maan
en even was ik iets
meer
dan het ogenblik, een gestalte…
Heimwee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.163 Grijze luchten, altijd maar die grijze luchten
En slappe koude bomen met rillende vogels
Die niets meer te zingen hebben met dit weer
Boven de nog koudere waterwegen van mijn stad
Heimwee heb ik naar blauwe luchten en wijn
en zee en visgerechten in zuidelijke oorden.…
Toen
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.267 Hun stemmen klinken door,
als naschokken in niemandsland
die het land verscheuren
en bomen ontwortelen.
Terwijl niemand het op dat moment zag
is de wereld toch veranderd.…
Toen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.241 Hun stemmen klinken door
als naschokken in niemandsland,
die het land verscheuren
en bomen ontwortelen.
Terwijl niemand het op dat moment zag
is de wereld toch veranderd.…
Breekt toch de betovering
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
675 in de stilte
van de morgen
als de zwaarte
nog aan bomen hangt
het zwart van nacht
zich lichtend keert
in weer verwachten
van een zonnedag
voel ik de spanning
die het onweer bracht
beladen dragen bladeren
nog hun regenlast
pas als een lichte wind
de takken suizelt breekt
toch de betovering lost
magie in nieuw beginnen op…
Zwervend geluk
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.289 Zij zwierven als nomaden
met een huifkar door het land
en zochten hun geluk
in rondedansen en gitaren
Ze speelden hun muziek
melancholiek op stuivend zand
en wasten in de meren
nog hun kleren en hun haren
Ze waren met de vogels
en de bomen nog verwant
en zongen uit hun longen
van de liefdevolle jaren
Zo trokken zij de wereld uit
met…
Still
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.276 Meer
vlak en stil
flarden van mist
om de waterwortelende bomen
langzaam staan ze op
uit de spiegel
een beweging
slechts zichtbaar voor eeuwen
Lang zat ik er
in de boot
worstelend met lege uren
lege jaren zonder
Over de bootrand
keek maar één gezicht
Met voor de boeg
niet meer dan
kabbelend water
een flits
in die beweging van…
Ruwheid voor de Stilte
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
968 Door de ramen zoeft van alles
van de wereld in vlekken voorbij
groene streep, boom of weiland,
grasspriet of bloem..
Dat alles gesplinterd uitéén
in dimensionale beelden
vervormd, als een lachspiegel,
stilte na "ka-boem"!…
Vreemdeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
829 Vervreemd
van de stilte die mij beroert
dwalen mijn gedachten
in schaduw
een uil schreeuwt zijn roep
die eenzaamheid scheurt
in duizend stukjes
winterlucht
deze nacht
zoek ik naar de vreemdeling
die spoorloos verdween
tussen woorden op bleek papier
zijn naam
dwaalt tussen bomen
als ik mijn voeten zet
in pasgevallen sneeuw…
Averechts
gedicht
2.1 met 171 stemmen
43.276 Zoals jaarringen zwijgen in een boom
totdat zij, door de bijl bevrijd, rond
gaan zingen in ontwortelde tijd.
-------------------------------
uit: 'Vreemde wil', 1994.…
ONZEGBAAR
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
704 De herfst, in goud gevat
laat zich van zijn
mooiste kant zien
De bomen barsten uit
in kleuren waarvan
dichters de woorden
ongeschreven laten
de taal zichzelf
nog uit moet vinden
om te beschrijven
schilders hun palet
mengen in dromen
Ogen drinken gretig
dompelen in
een bad vol goud
het hart…
Stilte na de storm
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.528 Ik ben de buigende boom
de nachtkijker die aan haar voeten ligt
terwijl ze met haar zwaard een vuur
van ongebonden passie spreekt.
Het bloed stijgt en de hemel zwijgt
waarlangs
de vogels ijlen in het verre licht.…
ik ween om de kosmos
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
956 ik raak je niet aan
je zou kunnen verdwijnen
achter bomen, roerloos aanwezig
als toen de winter
in het huis
het zal vast donker zijn
om alles en het bekende
tot nog meer is verzwegen
achter gebogen ruggen
zeg dat ik sterven ga
zodat ik los kom van de nacht
en heen kan gaan in lege plekken
zeg dat ik behoor tot de eeuwigheid
en…
Verzonnen wereld
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.998 Ik zeilde naar het einde van de tijd
Ving vissen uit een opgedrooge zee
Dwaalde door bossen zonder bomen
Om tot nieuwe ideeën te komen
Ik rende toen mijn voeten bleven staan
Verdwaalde in een lege kamer
Zag de wereld zonder ogen
Voelde me door mezelf bedrogen
In een wereld zonder maan of zon
Een wereld die ik zelf verzon…
een schreeuw
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.747 hoe vaak
heeft zonde
haar naam al aangeraakt
met wanhoop in ogen,
klein en in de richting
van de dood
morgen
zou hij laten
en zij zou opstaan, zonder
herkennen als hij boog
over tafel, half man
half vader
ze gooide ruiten in, klom
op het dak en in de hoogste bomen,
deed alles om anders te klinken
zij veranderde niet…
Stadslucht 1
gedicht
2.8 met 21 stemmen
7.962 Op een bankje
in het park, de zon al laag
met honger die het denken verslapt:
een blik, opgeschrikt maar traag zich opwaarts richtend
van het gras tot
boven de bomen,
ziet het hart van de stad - zonder huizen, met amper wegen - niet
van mensen zijn, maar overvliegend, in tientallen,
als honderdtal – wat brieft daar over,
100 procent…
maar één keer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
717 ik droomde dat ik wakker werd
op deze nieuwe morgen
en door mijn raam heel in de vert’
zag ik de zon verborgen
verschijnen in het ochtendlicht
over een witte aarde
ze scheen op mijn ontwaakt gezicht
dat kalm naar buiten staarde
ik hoorde bomen sprekend stil
mij vragen om te zwijgen
want dit moment en deze dag
zal ik maar één keer krijgen…
In elke druppel
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.213 Laat me sterven
in gebeden
van de wind
Laat me
doodgaan
wanneer de zon
de eeuwigheid
overwint
Laat mijn tranen
in de wortels
van de bomen
verzinken
Mijn verdriet
zal in de stilte
van een rivier
weerklinken
Maar laat mijn leven
verdampen
in eeuwige fonteinen
van het licht
Ik zal bestaan
in elke druppel
van de regen…
Einde van de winter
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.038 Strak blauw is de lucht
Boven het groene weideland
'n Ree steekt gauw over
Naar de andere kant
Een hond blaft luid
Naar de koude wind
En het roodborstje zingt
Uit volle borst
De wintervorst wordt
Verdreven door een zonnestraal
De bomen zijn niet meer kaal
En de dagen worden lang
Er komt weer kleur
Op mijn wang…