Alle inzendingen over groen links

6607 resultaten.

Sorteren op:

Literair Pasoort 1

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Wij herkenden elkaar aan de groene brochures waarin het programma van de dag het adres van het huis waar wij werden verwacht.…

regenboog

netgedicht
3.5 met 56 stemmen aantal keer bekeken 7.504
het warme oranje van de ondergaande zon en de azuurblauwe zee bij Heraklion het frisse groen van een beukenheg en gele paardenbloemen langs een binnenweg rode klaprozen in het graan het indigo van een pauwehaan en het diepe violet van lavendel ja, ik besef het nu toch wonderwel dit alles valt mij nu te beurt dat kleurenspel, een lust…
tejo17 oktober 2002Lees meer >

waaiende geest

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.142
langzaam opkomend of ineens plotseling daar al dan niet gepaard gaande met warmte en kou een gelukzalige golf maakt zich van je meester en stijgt langzaam op het laatste restje lucht is er uit vacuum getrokken alleen op de wereld in een zoemende wereld groene velden bloemenzee aan zon geen gebrek eens spat die bel uiteen het…
hanz20 november 2004Lees meer >

een zacht verwachten

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.107
De stal een kribbe en wat hooi beesten in de plooi een zacht verwachten nachten die stil zingen dat het vriest en kraakt een gedachte flonkert die aan vrede raakt de boom heeft al de stal beworteld glinstert in de sneeuw zijn schone schijn nostalgisch groen de geur van dennen maar kunst wint snel terrein kerst zal binnenkort een…
wil melker16 december 2004Lees meer >

zich wiegen in de wind

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.271
ik zocht je in het bloemenveld je blauwde tussen groen zo teer mijn kleine held je zag de anderen zich wiegen in de wind hun kleur en harten vol met voorjaarsgeur je bloeide op een koude plek de hemel bleek een grauwe vlek toen jij ontplooide maar zon ontdooide wat bevroren was gaf jouw bloem het blauw dat ik altijd in de verte…
wil melker19 januari 2005Lees meer >

Not amused

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.127
ik verf de koeien groen als weerschijn van hun thuis de luchten Ruysdaelblauw gegrond met wit van dauw bloed wordt Dalirood als monding van de dood rozen vlijen op een grond -weet dat drie d verwondt- geheel in lichte toets niet hoorbaar pianissimo klavier gelijk doek en ezel zit ik hier morgen haal ik het van papier…
montanero12 september 2005Lees meer >

vlakken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 936
wolken hoog gestapeld tegen de blauwe koepel daaronder het weidse land mondriaans vervlakt spiegeling in strakke vaarten met statige roze zwanebloemen siddering in de zomerwind hooi in groen plastic gehuld ontheemde koeien vergroten de stilte in een levensgrote schildering zijn de vissende kinderen in de strakke natuur die ons nog rest…

Hart houd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Handen vagen ongevraagd koude vingers langs winterse dagen bevroren maanden smelten, opgepookt door laaiend vuur dat hard hout eist gooi nog een laatste houtblok en geef de laatste warme steen haar specie ooit zal het voorjaar omringd door sneeuw klokjes namen schrijven in het wakkere groen…
metha22 november 2005Lees meer >

de mistletoe van toen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.110
je vliegt weer kerst in witte duiven nog zonder takjes naar hun schone ruiven ik zag ze duiken in het blijvend groen ze aten bessen uit de mistletoe van toen geef mij maar zo die zoen waar jij op zit te broeden het nest komt later wel vergeet die takkenzooi en maak met mij vandaag het leven mooi de tijd gaat al zo snel…
wil melker21 december 2005Lees meer >

Houten vissen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
De ochtendzon strijkt met lange stoelpootschaduwen langs de witte bak van de visafslag met rode opdruk GEM.VISMIJN VLISSINGEN waarin gekloofd haardhout is opgestapeld naast de bak zit Siep zich op te warmen en uit te kijken over het berijpte gras waarmee onze vallei bedekt is, groene zee waarin de houten vissen groeien…

Suites voor Annemieke XVII

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
alle sneeuwpoppen met takken penen dollend brrr wat een vrieskou een natte lente de bomen in compleet groen mossen en knoppen hoopje agenda's lezend achter brandnetels te lang en langer aan een witte muur boven een doos sieraden de jaden ketting het hangt aan de wand oude herinneringen komen boven -…

De eeuwige liefde

hartenkreet
3.8 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.988
De winden hebben gezongen over de mensen op het eiland der dromen Maar de zeevogels verstonden de klanken niet en hun verhaal is verloren gegaan Enkel een zweem van een heerlijke geur, ijl als een blanke roos in zoete struwelen, zwevend over de groene heuvels in de lente, herinnerde hen aan dat goddelijk paradijs, waar pure liefde de harten…
troebadoer12 november 2007Lees meer >

Door sneeuw naar licht

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.017
daar waar zacht het leven dooft waar vorst en wit de warmte rooft weet ik ons toegedekt wij stralen nu geen kou meer uit in heldere sterrennachten het herfstige tapijt beschermt ons in het lange voorjaarswachten wij kiemen lente ondergronds sturen groene punten door de sneeuw naar licht daar bloeien zij in kleuren en openen ons nieuwjaarsvergezicht…
wil melker19 december 2007Lees meer >

'k VERBAAS MIJ ALLE LENTES

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 842
de pracht van lentedagen het wonder der natuur als groene bomen prijken in zonlicht temperatuur goudgeel de goudenregen de bomen in volle bloei hortensia's in kleuren en al het plantengroei 'k verbaas mij alle lentes wat dood leek leeft nu weer is weer gekomen tot nieuw leven dat doet de lente, keer op keer…

want onze handen raken

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 819
mag ik spoken door je hoofd je handen voor mezelf gebruiken ik geef maar neem ook uren van je af die ik je eerder vol intense liefde gaf jij deelt mijn bestaan daardoor kan ik je niet laten gaan want onze handen raken pluk weer die bloem in het groen, ja korenblauw ze staat er trouw te bloeien omdat ik eindeloos van je houd…
wil melker19 januari 2006Lees meer >

stil verbond

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.967
hij riep ze nooit maar wist vrijwel zeker dat onkruid wieden het signaal was gewoon zijn strohoed op hurken boven de serrebak woordeloos werken en ze kwamen altijd kleine schoffeltjes helpende handjes de woordjes speels door elkaar in tuinderslatijn het gaf niet dat veldsla onkruid was of de tomaten groen bleven ze smaakten…
jandeb20 maart 2006Lees meer >

in kleurengeurend wiegen

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 810
je daagt me uit in kleurengeurend wiegen wacht in zachte zomerwind tot ik je streel en speel met jou mijn voorjaarskind ze stonden weer apart je bloemen bloeiden in ontluiken de knoppen groen gevat zij openen in zijdezacht hun rode hart naar buiten nog lentefluitend vliegen vogels in het blauw de kou is uit hun vlucht en…

Ontwold

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.250
moeder geworden kort geknipt en kaal geschoren geniet lucht in groene wei teken steken in donzig kale vacht mekkerend schurken verjaagd jeuk ontspant zo kaal en zuigend herkent het lam zijn kale moe maar net zo kaal geschoren had ik mijn moeder nooit herkend dus is een lam intelligent…

Thuis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 836
Blauwe lucht met wolkenveren blij gebeier uit de toren mandarijnen ingemaakt nieuw groen schort met pannelappen gastvij geurend is de keuken glaasje binnen handbereik flessen en papier verdwenen vrolijk klep- en glasgerinkel fietstassen geleegd Blauwe lucht met wolkenveren blij gebeier uit de toren mandarijnen ingemaakt…

golft bloot in blauw

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 708
bloemen slierten tussen geurig groen trillen kleur in spiegels water bloei verlopend in groei omhoog hang naar licht gebogen loof verdwaasd pluk ik in rood en blauw mijn bloemenzee rood golft bloot in blauw de koele ondertoon voor jou je kijkt me aan met het verwelken van de dag zie ik je gaan…
wil melker3 oktober 2006Lees meer >

Zo laag op de aarde

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.335
rivieren die stromen en groeien verdwijnen in het dorstig land nooit de zee zullen bereiken maar wellicht ondergronds hun zoetwatermeren maken wachtend op de wortels van groene wijngaarden samen met de trage aarde tot paarse druiven en bloed de lach van een gelukkige vrouw van een man en een schreeuwend kind haalt water van…

Elkaar geoogst

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
ik geef je een bloem nog altijd in de knop het groen tiert welig mag die nog even in je handen bloeien of geven we het op jij kent de kleur en ik de geur in samen bloeien ik opende de zon in de eerste lente die jij won we hebben eindeloos gezomerd elkaar geoogst maar nu het herfst wordt blijkt winterslaap een schrale troost…
wil melker3 november 2006Lees meer >

Regendruppels

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
méer en meer het regenwater mens en dier verdrinken door een razend stijgende toevloed aan de rand van een woestijn staat smekend een sjamaan de regendruppels aan te roepen: kom, breng ons levensredding in een stadstuintje vullen kinderen hun gietertjes in de volle regenton ze bevloeien hun namen in sterrekers lachen samen om dit groene…

Even mooi

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Even voelt het leven mooi De warme zonnestralen over het verlichte land De groene bruine bomen in het bemoste bos De vrije vogels vliegend in de vredige lucht De zwierige zwanen zwemmend op het schitterende water De wollige witte wolken in de hemelsblauwe hemel De bloeiende bonte bloemen in de wonderschone wereld…
Emi2 april 2009Lees meer >

Groendenken.

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.040
In mijn hoofd is alles groen of ik nu naar buiten kijk of mijn ogen sluit Ik zag ergens een berichtje van je staan, gisteren Je bent er dus weer Het deed me wel iets, ja Een vleugje nostalgie kwam er over me, dat wel Nee, geen rillingen meer, maar toch Of het je goed gaat met je en zo en dat ik niks wist te zeggen Zo’n soort…

Lamlendigheid

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 581
Een plein Vergeven van vreemdsoortige tweevoeters Die zichzelf ‘mens’ plachten te noemen Belachelijke clowns Weerzinwekkende glimlachjes Vergeefse hoegaathetmetjous Een groen blaadje Geschonken Aan een geile, ouwe zak Soldaten in Irak Oejgoeren en melkveeboeren In het getouw Tegen het ouwehoeren Van een regering Die maar niets wil leren…

Ingenieus dacht de schepper na

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Als de zon altijd zou schijnen Als het nooit meer nacht zou zijn Als de regen zou verdwijnen Leefden we in een zandwoestijn Om je heen zou 't groen verdorren Met een altijd blauwe lucht Zouden we de nacht niet slapen Voor de zon gaan op de vlucht Alles is perfect geschapen Ingenieus dacht de Schepper na Zouden wij het beter weten Weinigen…

zo maar een boom

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 817
Haar kleurenpracht doet me nog steeds bekoren van een boom in m'n straat die bijna haar blad heeft verloren haar takken hemelwaarts gericht die afsteken tegen de blauwe lucht wacht ze op de winter die komen gaat dan komt ze even tot rust maar in haar wortels borrelt nieuw leven en als de lente komt zal ze haar schoonheid in sprankelend groen…
ria30 oktober 2009Lees meer >

Niet Spaans

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 748
Gras zowel grijs als groen en door een lichte zucht van zwoelheid aan het Spaanse temperament ontsnapt. Zij legt een schotel op zijn glas en hij, Hollands als hij is, merkt op dat het, zo met dat schoteltje op dat glas, moeilijk drinken is. Zij vangt aan: Ta Hij past.…

metamorfose

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
Ik wacht op het onwaarschijnlijke van levende mensen zo maar op zoek naar het levenselexir naar de metamorfose van het immer jong zijn mijn lustend lijf op het groene naaldtapijt op zoek naar nieuw leven scheurt mijn kleren binnen het portaal waar de sporen van diepe verlangens zo maar bloeden en de etter verdoemenis spuwt zo naderbij…