7557 resultaten.
unheimlich
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 in het voetspoor van gisteren
kwam ik het tegen, radeloos ontdaan
met kille stappen verder gaan lijkt goed
geraapte moed versiert mijn hart
het klopt in alle staten
buiten, boven straten hangt de dikke mist
van een gewist verleden
moegestreden ligt het nu
in al mijn zwarte gaten…
Lichtzinnige dromer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
519 mag ik
met donkere bladeren
het licht wegwuiven
om de nacht
met stil zwart
naamloos op te tuigen
nog waait de wind
wolkjes zomer
langs het rood van de zon
kreeg de
lichtzinnige dromer
vandaag meer dan hij won
roerloos in duister
krimpt eindelijk het licht
gefilterd uit schemering en zicht…
Vervormd brein
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Hersens aangetast
Door onzichtbare worm
Steken van verderf
Zwaar en zwart,
Strijdend voor
Herstel, zo dat
Ooit mogelijk is,
Waarheid die daag'lijks
Welhaast andere verschijnings
Vormen kent, en elke dag een
Nieuwe lens die mijn
Netvlies bewaakt
Zonder dat deze ooit
De enige, de echte, waarheid
Aan mij door zal geven…
Stilte blijft sacraal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 de nacht
is nog zwart
als mijn ochtendpen
de eerste letters
schrijft op deze dag
de stilte
blijft sacraal
als ik wat lijnen
sprekend op
het blanco teken
wat zal
deze morgen geven
als zon de zegels
tussen de regels
transparanter maakt
tonen zij
het resultaat van
mijmering en dromen
of laten ze de dag
met zijn verrassing…
Sinterklaas
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.232 Ik lees het net in de krant
Wat is er toch aan de hand
Sinterklaas is een kindervriend
Deze ophef heeft hij niet verdiend
Ben je wit zwart geel of pimpelpaars
Iedereen krijgt wat in zijn schoen of laars
Het is al eeuwen een traditie
Zullen wij gaan voor een petitie
Blijf met je handen af van onze Sint
Het is een feest voor ieder kind.…
Hadalis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 ga mee over de bondige,
rechte, harde bodem
laten we gaan
naar het voeteneind
alleen of in samenspraak
naar het diepste gewicht
in de gang van zwaartekracht
het bezinksel van verdrinken
randen van zwart, blinde vlek
op platheid aan ondergrens
waar de doden liggen
die niet verder zinken konden…
Ongeval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
635 een vraag naar schuld
in zwarter dan het zwartste zwart
van schuldgevoel gehuld.…
een kind van de maan
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
701 zolang als ik mij kan herinneren
voel ik me verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn…
Oog
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.095 Zwart van drift
Gebrand op het mijne
Rondom helder wit
Voor altijd het zijne
Op hem gevallen
In vorm van het kleine
Stille wateren diep
Met zichzelf in het reine
Open vol licht
Heldere zichtbare lijnen
Eerlijk en recht
Het sporadisch vileine
De toekomst gezien
Overwegend het fijne…
Een ijzeren weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
585 De blik gericht strak naar
het eind, niet naar omlaag
waar zwart moeras zich roert.
Geen stok, geen uitgestrekte
hand, maar voet voor voet
van hak tot teen, van hak
tot teen, rechtop.…
Vol onbegrip
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 ik ken je lach
hooghartig
uit een adembenemend
zwart gat
waar warmte en liefde
verdwenen zijn
gesloten lichaamsfront
de strakke mond
afwijzend in geluid
het schrille
geen tegenspraak willen
punt uit
heb je gesmeekt
om clementie
je keek niet eens
vol onbegrip
soleer jij je macht
terwijl ik stik…
Je suis nobody
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
571 Goor geluid
in dode oren
die niet meer horen
wat ze zien
Wat ze zien
is losgekoppeld
van alles
want het is helemaal niets
Hun hart
en vrijheid
in doeken verborgen
als zwarte waterval op hun rug
Ze roepen
maar ze horen niet
want de oren
propageren
Zij zijn een tijdschrift
de ogen zijn niemand
en de oren zijn doof
voor de afstand…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
In vreemde stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Het dwarrelt
bladeren
in bonte kleuren
eindigend in zwarte
tonen
zwaar van regen
stervend in
modderpoelen
onder blauwe lucht
En neigend naar grijs
kruipt dan schemer
in een vreemde stilte
dreigend door de straat
naderbij
koude meeslepend
van alle kanten
haasten mensen zich naar huis
huiverend…
Aan mijne Eegade.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.151 't Waar' vergeefs dit koude blad
Met nog kouder zwart beklad,
Om te melden, welk een gloed
Ge me in 't harte blaken doet;
Zulks vereiste ene englenhand,
Met een stift van diamant,
En een inkt van vloeiend vuur
Op des hemels reinst azuur!
1839…
Tintelende ontroering
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.392 Tintelende ontroering
zich zelf genoeg,
en met de volontloken wangen
en met de forse wrong der haren
met het hoofd aangeleund
stond zij zwaar, zwart;
rijke rozenbottels
oranje en rood,
schat bij schat,
o de (weet je nog) barstten,
bloemenknoppen des harten,
het ongekreukte bloemenblad
lag in onze hand…
Een eenvoudig surrogaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
471 wat in zwart
geschreven staat
de woordstatus heeft gehaald
om op papier te komen
is niet het gewone leven
maar een eenvoudig surrogaat
een betonskelet
de slaapkamer zonder bed
of hoe een bos met gekapte bomen
nog ooit van lente en zomer kan dromen
jij bent mijn lezer en de zinnen stylist
creëert met witregels kleuren in dit gedicht…
gronden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 langs de grote
grijze rivier tracht ik
het verleden te ontlopen
de bodem is
soms zo zacht
dat ik wegzink
van vaste grond
naar de afgrond
is een kleine stap
van de zwarte rouw naar
het passionele rood
daartussen de witregels
alles van vroeger
meenemen naar later
kan ik niet
niet alle doden
zijn begraven
ik zit de storm…
Ninsee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Vanuit mijn knieën
scheur ik open
wat is weggeplakt
ik tors jouw
zwarte handen
in mijn vuile witte
op ons stuk grond
smeek ik u
ontvang mijn spijt
hef mij op
vanuit de erfzonde
naar uw vergevende ziel
waaruit hoe klein
hoe groot
niets valt herstellen
dan alleen maar
verdienende
rust
pardonneer mij!…
HERFST
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.168 In paarse weke huid
zit ongemerkt
een zwam verdriet
verschilferd en verdord
tot schaamte,
het regent zwart en grijs
met flarden groen
van asfaltbloed,
ver vuurlicht
zonder warmte
as een knipoog
in gesloten huizen,
de ruggen
krimpen zat bijeen
en leven als een
afgevallen blad.…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
504 was het omdat de sneeuw was gevallen
of omdat ze was gesmolten
dat een koude hand zich op mijn borst legde
en hier zo lang bleef liggen
tot ik gevoelloos werd
gewichtloos
tot ik zwevend boven mijn lichaam
dit roerloos kon zien liggen
in een rode rok
een zwarte trui
een glimlach om mijn bleke lippen
dromend over Sneeuwwitje
het zusje dat…
Zinvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Stilte bestaat uit een hoeveelheid
verknipte stukjes stilte
als eilandjes in de zwarte zee
voor de oever van het grote
hoofdcontinent.
De zee ertussen is leeg.
Enkele schepen wagen
de tocht naar een betekenis
In het vooronder ga ik
onder een zeil als verstekeling mee…
met eigen ogen zien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 de solitaire
drijvende ijskoningin
glijdt verweesd
voorbij als een
traag stromende
haast slapende
rivier in haar
kielzog twee
kleine wezen
een uiteengevallen
afgebroken famile
laat oplosbare
sporen na
in het zwarte water
de mens kwam
met eigen ogen
zien hoe snel
het ijs smelt…
Barcelona
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
495 Het rood aan z'n handen
Steekt af tegen het
Zwarte van z'n hart
Hij slijpt z'n messen
Aan zijn ziel na elke
Doffe klap
Z'n kille blik stroomt ogen
Leeg als hij zorgt dat
Niemand nog
Vergeet dat de kaars
Is gedoofd en je
Probeert het maar
En ze leeft alleen nog in je
Hoofd…
afscheid (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 afscheid kent vele
vormen en kleuren
van zwart naar tranen
van indigo naar violet
soms neemt iemand
afscheid omdat het
niet anders kan als
hoop plaats maakt
voor wanhoop of
iemand verdwijnt
zonder vaarwel
soms nam iemand
lang geleden het besluit
terwijl niemand zag
niemand wilde dat hij
al vertrokken was…
Zonder grijze waan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 zij dansen
het grijs uit de
wereld van bewegen
tussen wit en zwart
gaan onder en
komen op in een
niet aflatende vitaliteit
en pure levenskracht
stoppen is vergaan
de ander laten staan
in kleur bekennen
zonder grijze waan
waar kleuren
opponeren zal grijs
die netjes seponeren
omdat er nog tig tinten zijn…
Tijdloze traagheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
534 daar waar stilte
spanning trekt
ontbloot leegte in
tijdloze traagheid
zijn verschijnen
hun eenparig
bewegen schokt
de werkelijkheid
door het loslaten
van de leefbare basis
in kantelmomenten
verliest bestaan
zijn pijlers en worden
perspectieven van
hun toekomst ontdaan
wie stopt dit
apocalyptisch
zwarte gat dat in
de schepping…
waarom voelt mijn hart...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
761 waarom voelt mijn hart
zich steeds vaker zo slecht
waarom kleurt mijn ziel
zich in het rouwige zwart
mijn hart opent deuren
voor goedheid en vrede
maar weinigen luisteren
ze blijven maar zeuren
daarom heeft mijn ziel
een iets donkere kleur
en daarom voelt mijn hart
zich steeds vaker fragiel…
Spiritueel de aarde heelt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
481 haar kleuren
spelen altijd piano
in de symfonie
op het doek
zelfs in zwart wit
voelen akkoorden
de woorden die zij
spreekt op het linnen
diep van binnen
straalt het sterrenstof
dat zij penseelt en zo
spiritueel de aarde heelt
nog is de schepping
niet voorbij als bijna alle
paradijzen zijn verdwenen
zij woont er heel dichtbij…
zoekplaatje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Zwervend langs rivieren
op zoek naar 't vervolg van ons
leven, mocht dat er nog zijn
vastgelegde herinnering
eerder in zwart-wit, nu in kleur
afgedrukt vind ik ze mooier
hoewel tijd 't echt niets kan schelen
immer geschoten
de stad uit langs de brede, soms
kolkende rivier…