Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68426):

Roosvenster Carcassonne

Aan splinters van licht
haalt het rood zich open.
Als een roos verdicht
laat het groen zich lopen

Het geel is zonnig heel.
Het zwart een kazemat
zonder luchthartig deel.
Zoals jij bent, mijn schat.

Jij leeft op in dit licht.
Je kleuren lopen uit.
De afstand tot mij wordt gedicht.
Dichtbij is jouw geluid.

In de hoeken van de kerk
sterft je lach
waaraan ik merk
dat je somber was die dag.

Ondanks de duizend stappen
die na je kwamen
weet ik de jouwe af te tappen
en je lopend in te ramen.

Ik tik klompjes van de tijd,
met mijn hamer raak ik zachtjes het gesteente
totdat jij tevoorschijn glijdt
als door mij verlangd gebeente.

Je dwarrelt wat.
Je spreidt je in het rond.
Ik druk de slagen rond je hart
en wek het leven in je mond.

Plots ben je daar
de schaduw van mijn lief
en sta je voor me klaar
in heel je spankracht vief.

Maar buiten in het licht
leeft je zus van vlees en bloed
die mij op deze plek te gronde richt,
want liefde van anderen ontmoet.

Het venster hoog verheven
als teken van genade
laat de kleuren zo maar even
en legt tot slot hun glas in een loden wade.


Zie ook: http://www..apartefact.nl

Schrijver: Albert Goudberg, 27-09-2018

othello2atcasema.nl


Geplaatst in de categorie: ex-liefde

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 87 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)