32564 resultaten.
Respect voor elkaar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 Ieder zoekt warmte en genegenheid.
En benepen zonder echt vertrouwen
zoeken velen naar een luisterend oor.
Maar dat helaas soms moeilijk is te vinden.…
gelukkig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
643 (vluchten kan niet meer)
hier aan het einde van de tijd
klamp ik me vast aan wat mooi is, ik kwijt
jouw hand die zacht de mijne draagt
de zon daagt in het oosten
hier op deze koude plek
waar de aarde zich in warmte kleedt;
geen lekke vaten maar een volle vaas
rond het decreet
van zoete liefdesrozen
laten we verpozen
naast de laatste…
De schaduw van je rug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
505 kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid mijn groet
maar mijn toegenegen aai
zit vol onzekerheid en angst
over de morgen van dit land
ik wil rust om dit alles
in een herbeleven nog
mijn stukje warmte…
Besef
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
658 Toen de wind opstak
niet eens zo'n sterke
die de warmte van het vlakke land verdreef
werd de deken van beschutting
en het aangenaam vertoeven
in oneindig diep gedeeld.
Kant of wal, wat kan het bieden
naakt en met tranen overdekt
die rolden van het klein talud
om zich te voegen bij het water
en het sterk doorbuigend riet.…
Wat sprankjes hoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
967 weer gaan wij
deze kerst
in onze harten sluiten
uit het donker treden
naar zijn ster die
licht brengt in het heden
geboren uit
wat sprankjes hoop
restanten uit nabij verleden
stalletjes met vluchtelingen
zijn overal verspreid rond
het bethlehem van haat en nijd
zij wensen warmte
en koesterende handen
terugkeer naar de eigen landen…
De hemel kierde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 jij wist
als ik je koesterde
jouw bladeren
heel kunstig te vouwen
in warmte en vertrouwen
je steelde hoog
zonder afstand te nemen
met lichte trots
droeg jij je knop
net even anders getopt
bloeien was een dialoog
waarvoor jij even boog
om in het openen
de kleuren te bekennen
van jouw oogstrelend rood
de hemel kierde
in de schoonheid…
Liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
759 liefde is als zonneschijn
Het kan je laten stralen in het leven
Het kan je heel veel warmte geven
Liefde is als de wolken
Je voelt je lichtjes zweven
Je bent door een roze wolk omgeven
Liefde is als regen
Het kan je heel veel tranen geven
Tranen lopen uit je ogen, die over je wangen stromen,
als het einde van de liefde is aangekomen…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
Kouwe koffie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 Zo'n droge zondag,
HIJ stapt uit bed
en zet de koffie aan,
Ik schenk hem daarna in
om weer eventjes terug
in bed te gaan
Val weer in slaap o jee
Bel gaat voor mijn verpleging,
ik schrik me verloren
Kijk op het kastje waar dan nog
De koffie staat die de
warmte kwijt is.…
Is God nog in Frankrijk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Ik weet
niet of
Hij
er nog woont
Hij heeft me
elk jaar -rijkelijk-
beloond met zon en warmte
koele drankjes op 'n terras
Ik wist in alles
wat mijn ogen zagen
mijn oren hoorden
dat Hij er was
Dan zijn er
plots geweren
knallen,bommen
mitrailleurvuur
Geen ontsnappen
mogelijk
geen weg
-naar huis- terug
Het lijkt
kort…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 ik was in de ban
van vorm en kleur
zij inviteerden mij
als hun penseel
mijn beitel bleek
te scherp en agressief
claimde teveel ruimte
in een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier…
De stralende ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 exorbitante bloem
uit het boeket van leven
het waren de
stralende ogen en lach
als jij haar onverwacht
aan een ander mocht geven
jij hebt gezocht
voorzichtig geplukt
gekozen uit groot en klein
iets dat bijpassend moest zijn
het is niet allemaal
over rozen gegaan
omdat zomeren voortijdig
in vroege herfst is overgegaan
maar de warmte…
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Hoe vaak, liep ik,
een akker zo bezaaid met zomers,
waar de zwoelte mij verloren,
ruisend namen vol van warmte,
had beloofd..
Ik heb ze,
gekoesterd.
Ze gedragen,
zo ver als ik maar kon.
En zelfs,
in de luwte van de schemer,
hun gloed gevangen,
waar het laatste restje, nu nog,
in het flonker van mijn nacht verschiet.…
ik mis je
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.253 lieve schat ik mis je
ik mis je elke dag
ik mis het fijne samenzijn
ik mis je lieve lach
ik mis de warmte die je geeft
ik mis je in mijn bed
ik mis jouw lieve zachte stem
en ook mis ik de pret
ik mis je hand in die van mij
en ook mis ik jouw kus
ik mis je naast me op de bank
ik mis het lekker knus
ik mis je steun door dik en dun…
Een hartslag verwijderd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Een zomerliefde, die warmt met
de koude; tintelend verlangen
naar wat luchtkastelen bouwden.
Van hart naar longen trekt het bloed
nieuw zuurstof aan. Vanuit de boezems
klept het leven ook kamerrijk een nieuwe
richting aan.
Een omloop van bloed zo hartgrondig
gestuwd; houdt een gevoel in leven
dat nimmer luwt.…
De vitale vibraties
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 heb met bomen gefluisterd
naar het ruisen van
bladeren geluisterd in
tientallen jaren van groei
maar de vitale
vibraties zijn over
in het geluid van het lover
hoor ik niet meer je bloei
in het tasten naar
warmte voel ik rust
en gelatenheid in de
groen bemoste basten
nog staan ze fier
torenen hoog boven mij uit
in het samen beleven…
Grijze zomeravonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Overgeleverd aan de luie warmte van het haardvuur
flakkert het schimmenspel als obscuren
op late druilerige avonduren,
doodse meren van sissende zielen tegen een klaagmuur.
Een mijmerend zuchten van vale gezichten,
uitgeleefd, vergeten en vergaan.
Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan:
jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten.…
Regenschaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Loefzijde het natst
lijzijde daaren-
tegen echt heel veel droger
Stijgende lucht zet enorm uit
wordt daardoor kouder in proces
van adiaba-
tische expansie
Er wordt dan geen
zeer zeker geen warmte met de
omgeving hier uitgewisseld
Gevolg: condensatie, regen
Via adiaba-
tische compressie
waardoor lucht warmer
almaar warmer gaat worden…
Loepzuiver
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 lang heb ik mij
gekoesterd in de
weerkaatsing van diamant
alle facetten
toonden leven dat in licht
bestaan had gekregen
loepzuiver helderden
beelden van een
hemels gelukkige tijd
tot de zon brak en
het perspectief grijzer
de kou ijselijk werd
de warmte om
ons heen verdween in
stilte zoals nooit voorheen
bij het zetten waren…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
Jinek versus Deelder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
687 strijd
en wat weer aangeeft dat al
die goedbedoelde afwisseling
met zogenaamde interessante mensen
zo afbreuk doet aan
de kwaliteit van binnen en van buiten
van Mevrouw Eva Jinek
Deelder veegt de vloer aan
is onder invloed van zijn dagelijkse heroine
maar nu met een schepje er bovenop
want beduust is ie voor Jinek
een ijskoning die veel warmte…
Lijnen van leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 het voelt
nooit alleen
er is altijd wel een
glimp van een lach
de verstolen blik
die zonder te spreken
zijn warmte komt geven
in een samen moment
vaak onbekend
maar in weten
kruisen lijnen van
leven elkaar overal
is de hand
op het hart het
tijdloze teken
dat alles nog klopt
wij delen de velen
die naast ons staan
ons verschijnen…
Uranus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 we liepen ons landschap in,
hoorden bladeren ritselen tot een tapijt
zagen elke toekomst liggen in de verte,
zeldzaam zichtbaar bij helder weer
er waren zinnen die we nooit eerder
lazen, woorden die werelden schreven
ijs werd gas en daarna warmte waarbij
afstand smolt tot naderbij
ons tijdstip was aan de hemel, we waren
aanwezig als…
Ijsbloemvlinder
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
509 ik heb vandaag mijn
eerste ijsbloemvlinder gezien
als feniks de warmte ontstegen
hij zat in lichtrood ontwaken
op de grens tussen dood en
nog iets van dit leven maken
uit kristallen groeiden zijn
vleugels schoksgewijs in het
adembenemend koude verblijf
door een opgaande zon
kleurde ijs in het brekende
licht tot een feeëriek gezicht…
Het graf dat wij sloopten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 ik danste met wit
de gewone partituren
samen kon aan touches
geen bijzondere kleur
of patronen ontlokken
het was of zij niet
wilde vonken omdat
er te weinig spanning was
om warmte te geven
aan nieuw creatief leven
ik heb uit duister
het diepste zwart gehaald
alleen haar subtiel witte
hand kon zij mij bieden wij
hebben schepping…
Nog glooi je heuvelend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
517 waar donker net
het eerste rood
gaat raken weet ik
dat jij zo zal ontwaken
nog glooi je
heuvelend naast me
in de warmte die de
nacht ons heeft gebracht
je was zo zacht
in samen zoeken naar
ons ideaal meegaand met
alle voelhorens paraat
omsloten door
een duisternis die
alles wist van privacy
gingen wij voor volmaakt
een rode…
Jouw charisma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 vlindert in waaiers
die de horizon raken
daar waar rechtlijnige
perspectieven in punten
verdwijnen zullen jouw
ronde vormen verschijnen
het star rigide
van vele vertes zal
worden gebogen door
souplesse in zachte ogen
de eeuwenoude blikken
uit licht blauwe kijkers
zullen niet meer uren turen
maar communicatief stralen
om weer warmte…
Kleurden halveringstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 jouw passen
waren zo licht
dat zelfs in sneeuw
geen enkel spoor
zichtbaar bleef steken
ongerept bloeide
je glimlach zon
op smetteloos wit dat
schoonheid weerkaatste
uit zover het kon
fonkelende kristallen
kleurden halveringstijd
door intense straling
in kraakhelder blauw
smolt warmte uit kou
toen de laatste
sneeuw verdwenen…
Zegeningen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Vrees niet... dat er schaduw komt
als de zon gaat stralen:
weet dat in de lommerte
ook warmte neer kan dalen
Vrees niet... dat het onkruid wordt
als het zaad gaat groeien:
weet dat op de…
Soms regent het
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 tafel of in bed, verlangend
naar gezelschap of aandacht
of niet, ik eet en ik slaap gewoon
in de kreukels van de nacht
onwetend of de maan schijnt
's Ochtends word ik wakker
de vogels wekken mijn zenuwen
en soms regent het
ik moet plassen en dringend
bezig zijn, denk niet dat
jij je tanden moet poetsen
om mij te kussen en in jouw
warmte…